Fraai in beeld gebracht, rustig verteld relatiedrama vermomd als avonturenfilm. Brad Pitt is uitstekend als uitgebluste, door PTSS geplaagde oud Special Forces-soldaat die met zijn voormalige gevechtshond Odin in de afgelegen wildernis van Alaska moet zien te overleven wanneer hun vliegtuig neerstort. Gaat subtiel onder de huid zitten en werkt toe naar een prachtige, emotioneel rake finale.
Alternatieve titel: Nirvanna: The Band - The Show - The Movie, afgelopen vrijdag om 23:25 uur
Rommelige maar ook erg grappige en aanstekelijke variatie op Back To The Future, opgezet als mockumentary. Ik ken de televisieserie niet waar dit op gebaseerd is, maar feitelijk is enige voorkennis ook niet nodig. Niet overal even geslaagd en het duurt even voor het kwartje valt, maar eenmaal op stoom is de film energiek en inventief.
Alternatieve titel: Raya en de Laatste Draak, afgelopen vrijdag om 23:22 uur
Erg doorsnee Disney-werkje, bevolkt door de gebruikelijke stereotiepe personages en voorzien van een sentimenteel en nogal vergezocht plot. De kleurrijke animatie is aantrekkelijk en de film beschikt over een aantal spectaculaire momenten, maar de uitwisselbare stemmencast en het voorspelbare verhaalverloop zorgen niet bepaald voor een jubelstemming.
Interessant maar nogal fragmentarisch en oppervlakkig uitgewerkt drama, over presentator Chris Hansen (Robert Pattinson) die er alles aan wil doen om van zijn misdaadprogramma To Catch A Predator een kijkcijferhit te maken. De maffe visuele aanpak (camerawerk en kleurgebruik lijken zo weggelopen uit 2006) leidt helaas meer af dan dat het iets toevoegt en de personages zijn afstandelijk en ongrijpbaar, waardoor de benodigde emotionele impact grotendeels uitblijft.
Sterke, grimmige western over een Apache stamhoofd (Joaquín Martínez) die uit een reservaat wegvlucht met slechts één doel: dood en verderf zaaien onder de blanken. De simpele plot blijkt verrassend effectief en spannend, geholpen door een uitstekende Burt Lancaster en een jonge Bruce Davison. Camerawerk en montage laten hier en daar wat te wensen over, maar afgezien daarvan is de film effectief geregisseerd door Robert Aldrich. Sporadisch is de film behoorlijk wreed en gruwelijk, iets dat overigens wel past bij de thematiek.
Geslaagde reboot van de populaire horror-franchise, na een reeks tenenkrommende Milla Jovovich-vehikels van de hand van regisseur Paul Anderson. Die heeft gelukkig het veld geruimd en plaats gemaakt voor Zach Cregger, die wel weet hoe het moet. Lekker kort, fraai in beeld gebracht, grappig en gruwelijk. Zoals het hoort.
Elementen van het werk van de gebroeders Dardenne en Michael Haneke, maar net wat minder overtuigend. De twee jeugdige hoofdrolspelers zijn evenwel prima en de sfeer is passend troosteloos. Waar het dan aan schort? Het script steekt iets te gekunsteld in elkaar en de thematiek hebben we eerder en beter uitgewerkt zien worden bij de genoemde grote voorbeelden.
Alternatieve titel: Hantu Dalam Sel, 2 november, 23:52 uur
Hier had ik wel zin in, maar helaas blijkt het meer om komedie te gaan dan om horror. Bloederig is de indonesische film bij vlagen zeer zeker, maar de onzinnige plot en de dik aangezette personages drukken de pret herhaaldelijk. Visueel ziet het er allemaal netjes verzorgd uit en saai is de film zeker niet, maar flauw helaas des te meer.
Een aardige maar niet heel bijzondere aanwinst binnen het inmiddels overvolle genre van de postapocalyptische film. Qua toon net iets te luchtig en onevenwichtig om de vereiste indruk te maken. Van Ridley Scott mogen we wel wat meer verwachten, zou je zeggen. Desalniettemin kijkt de film lekker weg, mede door het oogverblindende camerawerk en een paar inventieve en prettig gestoorde aktiescenes.
Alternatieve titel: The Whore and the Whale, 2 november, 00:02 uur
Dit argentijnse liefsdesdrama doet wel wat denken aan het werk van regisseur Julio Medem, met een vergelijkbare dromerige sfeer en complexe vertelstructuur. Helaas is het ook allemaal een beetje hoogdravend en pretentieus, iets waar de films van Medem soms ook last van hebben. Mooie momenten worden afgewisseld door gekunstelde. Dieptepunten zijn de bijzonder lelijk in beeld gebrachte scenes met de cgi-walvissen, die echt niet uit de verf komen. De twee mooie hoofdrolspelers maken gelukkig wel het één en ander goed.
Echt een film die ik graag een hogere score had willen toekennen, maar helaas schieten plot en personages na een sterke eerste helft tekort. De practische effecten zijn sporadisch indrukwekkend en vormen een verfrissend element, maar afgezien daarvan heeft de film niet echt iets nieuws te melden. Regisseur Jordan Downey weet een beklemmend sfeertje neer te zetten maar heeft duidelijk moeite met het opbouwen van spanning. De rommelige, onoverzichtelijk gemonteerde aktiescenes doen in de tweede helft van de film ook meer kwaad dan goed.
