Resident Evil (2026)

Je zal maar een relatie hebben met zo'n gast die de godganse dag hardop tegen zichzelf loopt te praten.

Gave film!

Leuke “easter eggs” uit de games zichtbaar in bepaalde scenes.

Benieuwd of er een nieuw deel komt!

. “Veredelde pizzakoerier” Bryan [Austin Abrams] neemt een lucratieve klus aan: hij moet een medisch pakket met de hoogst mogelijke prioriteit vervoeren naar het ziekenhuis in Raccoon City. Het sneeuwt, hij heeft geen sneeuwkettingen en heeft als snel geen bereik met zijn telefoon. Tot overmaat van ramp rijdt hij een vrouw [Andrea Miltner] aan, die bij nadere inspectie blijkt te zijn doorgelopen. En er is iets goed mis met haar! De kenners van de game- en filmfranchise weten al wat er aan de hand is, maar ook voor hen wacht de ene na de andere verrassing in deze suspensevolle thriller met een gezonde dosis briljante humor. Bryan is een antiheld wiens (herkenbare) menselijke tekortkomingen zichtbaar worden in wat uitloopt op een strijd op leven en dood. De terugkerende grap rondom een zeker type slot is hilarisch in deze nauwkeurig opgebouwde, geslaagde reboot van de franchise.

Zeer bloederig, behoorlijk goor en en geen lollig doen maar meer onderkoelde humor in een razend tempo.

Geweldige horrorfilm!

Geen seconde verveeld. Humor, spanning, gore en elementen van het spel Resident Evil. Alleen het einde was wel erg abrupt.

Qua verhaal zitten er wat gaten in en is het niet heel bijzonder, maar dat maakt allemaal niet uit. Leuke film!

Geweldige horrorfilm met heel veel bloed en gelardeerd met humor

Wat had je dan in gedachten.. doe niet dom alsjeblieft... Anders was de film wel erg saaie hé

Wat had je dan in gedachten.. doe niet dom alsjeblieft... Anders was de film wel erg saaie hé

Soms kan het zomaar dat de beelen voor zich spreken en dat niet alles hardop gezegd hoeft te worden. Op den duur vind ik het zelfs erg vervelend worden, dat voortdurende gepraat tegen zichzelf.

Dit is mijn eerste Resident Evil; ik begrijp dat de films zijn gebaseerd op een videospel en de film volgt inderdaad het ‘plot’ van een videospel – een man moet zich door een zee van zombies vechten om een bepaald doel te bereiken – waarbij de hoofdpersoon ook refereert naar het spelen van een videospel. Erg interessant is het allemaal niet waarbij de zombiemonsters lijken geïnspireerd op films als Alien en The Thing en de horror de clichés van het genre volgt met jump scares en veel bloed, maar er is ook humor: anders dan we gewend zijn in films gaat er – net als in het echte leven – van alles mis door onhandigheid en domme pech bij de pogingen van de hoofdpersoon heelhuids weg te komen. Daarbij sluit de inhoud ook aan bij deze vorm: in plaats van dat de hoofdpersoon toch nog op het nippertje de mensheid weet te redden van de zombie-epidemie, wordt die kans op het nippertje verspeeld. Dat geeft een pessimistisch maar realistischer toekomstbeeld: door een stapeling van domme fouten zal de mensheid ten onder gaan. Dat verheft de film nipt boven de middelmaat.

Net gezien op 't grote scherm....wtf did I just watch? Over the top, hilarisch en disturbing tegelijk! Vermakelijk is het woord niet..... Een beleving! Of dat nou positief of negatief is...

Ik vond 'm goed!

Zeer leuke film moet ik zeggen.

Tempo zit er direct in van begin tot het einde! Iets wat niet bij iedere film gebeurt waar veelal een half uur tot meer als introductie komt.

Goed acteerwerk.... lekkere spanning en gore....wat comedy er in...

Zeker en vast de moeite om te bekijken!

Wat een fantastische film, een film die van begin af aan je aandacht vasthoudt en dat is een groot compliment voor de makers waard.

Beter als al zijn voorgangers !

Echt geweldige SF HorrorFilm die in een hoogtempo allerlei geweldige scenes laat zien.

Ook de hoofdrolspeler speelt geweldig als klungelige bezorger van medische producten.

Humoristisch, spannend en indrukwekkende sfx, kortom samen met Obsession gaat deze de strijd aan voor mij als beste film in zijn genre van het jaar.

Ik ben in het bezit van Resident Evils 2 (volgens mij de remaster), 4, 5, 7, 8 en iets dat Revelations heet, maar ik heb er nog nooit één van gespeeld. Ik heb een beetje een probleem met impulsaankopen van videospellen in de uitverkoop. Ik weet dat er één is met een soort Texas Chainsaw Massacre inslag en ééntje met een vampierdominatrix, die een tijdje terug een populaire meme was. Maar als je daar ook hitsige fanfiction over hebt geschreven, heb ik slecht nieuws: die zit niet in de film. Laten we staan voor een vervolg.

Ik ben ook niet naar naar deze film geweest vanwege de spellen, maar omdat het de nieuwe film is van Zach Cregger, van Barbarian en Weapons. Naar mijn mening is Cregger op dit moment één van de beste regisseurs van het betere popcornvermaak. Een echte vakman, die enorm spannende momenten goed met scherpe humor afwisselt en dat dan ook altijd netjes rond de 90 minuten afrond.

Dat geldt ook weer voor Resident Evil, maar het is toch wel anders. Barbarian en zeker Weapons waren behoorlijk origineel, maar Resident Evil is een schaamteloos eerbetoon aan naar wat ik aanneem dat Creggers helden zijn. Met name Sam Raimi en vroege Peter Jackson (kunnen we vroege Peter Jackson trouwens niet terug krijgen?) Het eerste deel van de film is meer Evil Dead, op het einde gaan we meer naar Brain Dead. Er zit ook nog flink wat The Thing in en dan gaan we op het einde ook nog van de heel recente invloed van The Substance (dat het naar mijn idee weer van een ander videospel dat ik wel gespeeld heb, Inside, had, maar misschien hadden die het wel weer van een Resident Evil spel?) naar heel klassiek met King Kong. Omdat de Resident Evil spellen ook graag leentjebuur spelen bij horrorklassiekers, moet ik alleen wel een slag om de arm houden of dat niet de invloeden van Capcom waren, die Cregger keurig heeft overgenomen.

De special effects zijn vaak lekker tactiel, maar er zijn wat mindere, te computerige momenten. Af en toe blijft Cregger ook net wat te dicht bij het videospel, bijvoorbeeld als de hoofdpersoon over een smal randje moet lopen of over een stel auto's moet klimmen.

Bijna de hele film wordt gedragen op de smalle, maar wel voldoende sterke schouders van Austin Abrams. Zijn karakter heeft wat trekjes van Ash uit Evil Dead, maar dit is 2026 en niet de Reagan-periode van opgepompte actiehelden, dus hij blijft wat meer een schlemiel, ook na het verslaan van heel wat monsters.

Een tweede Oscar voor een Cregger film zit er niet in, maar het is dus wel prima vermaak, ook net wat beter dan Send Help, de recente film van Creggers inspirator Raimi.

(Gezien in FilmHallen)

Ultra domme gast wiens hele tekst bestaat uit 1000 keer fuck en nog een paar andere worden. Zeer irritant. Werd er dood moe van.

afgelopen weken alle delen bekeken: van best naar slechtst.

1: resident evil 2002

2 resident evil 2016

3 resident evil 2012

4 resisent evil 2010

5 resident evil 2007

6 resident evil 2026

7 resident evil 2021

en de allerslechtste deel 2 uit 2007

Voor een horrorfilm een uitstekende film. Goed vermaakt en geen moment verveeld.

Vooral de hoofdrolspeler zat in mijn irritatiezone. Sowieso vond ik de wisseling van toon (te luchtig en kluchtig soms) niet werken maar hij wist dit ook totaal niet overtuigend te brengen, hij acteerde te veel de lapzwans. Wel een tof sfeertje, zeker in het begin en ook niet al te lang. Maar al met al is dit een helft lang gewoon een normale horror met jumpscares en helft meer op actie en fun gericht en zo is de films vlees noch vis. 2,0*.

Ugh videogames...

Als liefhebber van de games had ik Resident Evil zó graag leuk willen vinden. Na het zien van Weapons kon ik bovendien niet wachten op het eindresultaat van deze gameverfilming. Helaas belandt Zach Gregger voor mij definitief in de categorie twijfelachtige regisseurs. Met Barbarian liet hij in de basis potentie zien, maar werd de uitwerking gaandeweg steeds beroerder. Weapons was daarentegen een aangename verrassing waar ik met volle teugen van genoten heb. Maar Resident Evil is voor mij wederom huilen met de pet op. Hoe kan het kwaliteitsverschil met Weapons opnieuw zo groot zijn?

Het begin vond ik nog aardig. De scène waarin Bryan de verlaten autotunnel inloopt was spannend en ook de scène met de zombies die van de daken springen vond ik sterk. Daar houdt het voor mij echter grotendeels wel op. Over het algemeen viel ik namelijk van teleurstelling in teleurstelling. Austin Abrams vond ik prima in zijn bijrol in Weapons, maar als hoofdrolspeler overtuigde hij mij totaal niet. De overdadige, veelal misplaatste humor en de bordkartonnen personages zijn daarnaast ook funest voor de sfeer. De film is hierdoor namelijk totaal niet spannend of eng.

Daarnaast kent de film ook momenten met belachelijk slechte effecten. Toen de eerste zombiehond ten tonele verscheen, vermoedde ik al niet veel goeds. Helaas wordt het er niet beter op wanneer de tentakelachtige verschijningen en samensmelting van zombies het hoofdpodium betreden. Als de games ons iets hebben geleerd, dan is het wel dat de delen die vol inzetten op horror verreweg het sterkst zijn. De delen die zwaar leunen op actie komen doorgaans minder sterk uit de hoek. Helaas lijkt de regisseur die les niet ter harte te hebben genomen.

Ik merk ook dat ik verbaasd ben over de overwegend positieve reacties die ik teruglees en het feit dat deze film zelfs tot een van de beste gameverfilmingen wordt gerekend. Misschien gaat die hype nog liggen, maar op het moment van schrijven lijkt daar in ieder geval nog geen sprake van.

Het uitgangspunt van de regisseur is goed. De kans op een succesvolle gameverfilming lijkt mij groter wanneer het verhaal slechts losjes op de games gebaseerd is. De verhaallijnen in de Resident Evil games werken prima, maar het is lastig voor te stellen hoe die succesvol naar het witte doek vertaald kunnen worden. Dat bronmateriaal vervolgens echter als excuus gebruiken om personages acties te laten uitvoeren die alle wetten van de logica tarten, met de liftscène als persoonlijk dieptepunt, maakt dit nog geen goede film.

Wel kan ik daar een positieve noot tegenover zetten. De scène waarin Bryan de deur boven de afgrond openschiet, waardoor deze de zombiemassa naar beneden liet storten, werkte wat mij betreft wel goed. Al dempte de geforceerde 'yeah videogames'-uitspraak mijn enthousiasme vervolgens weer meteen.

Ik heb dit soort overdreven actie inmiddels al meer dan genoeg voorbij zien komen in de Mila Jovovich-reeks. De eerste twee delen uit die reeks zijn naar mijn idee overigens een stuk beter, al kan de tand des tijds mij daarin mogelijk misleiden. Herzieningen zouden dat uit moeten wijzen.

Hoe het ook zij: deze versie uit 2026 vond ik in ieder geval een verspilling van mijn tijd. Na het zien van Obsession eerder dit jaar rijst bij mij ook meteen de vraag of dit project niet veel beter in de handen van Curry Barker had kunnen vallen, omdat deze regisseur wél weet hoe je subtiel kunt zijn.

2,0★

Ja, mooi joh. Heerlijke film.

Schrok mij een paar keer volledig de blubber en voor het eerst in jaren heb ik tijdens het schrikken daadwerkelijk wat drinken laten vallen (betreft de jumpscare waar de hond zijn kop door de schuur boort) . Laatste keer was volgens mij de bekende jumpscare in Insidious. Het hele begin zat vol met die constante angst voor wat er mogelijk zou komen. Dat is echt enorm goed gedaan vond ik. Kan mij ook niet heugen dat ik zolang in spanning heb gezeten.

Ik heb zelf bijna alle games gespeeld op Resident Evil Village na en ik ben volgens mij één van de weinige die het wél kan waarderen hoe Zach Cregger dit heeft aangepakt. Dit is namelijk het verhaal van een NPC; freaking origineel! Ook het moment dat hij in de garage van het ziekenhuis een voicememo opneemt zoals je ze ook vindt in het spel.

Ik vond het einde, waar zo veel kritiek op is, daarom juist enorm sterk. Jammer en verdrietig, maar sterk. Ja, de daadwerkelijke spanning was wel een beetje weg op het einde en de focus werd meer gelegd op wat gore. Maar ik heb mij er niet echt aan gestoord.

Zeer vermakelijke film!

Owja... en het camerawerk *chefkiss

Ik heb me uitstekend vermaakt met deze versie!

Het begin is gek, spannend, mysterieus....de liefhebber weet natuurlijk wat er gaande is, maar iemand die blanco de bios instapt zal flink verrast worden en een aantal keer goed schrikken.

Richting het einde ligt de focus meer op de gore dan op de spanning en een knipoog naar the Substance is duidelijk.

Maar wederom een goeie horrorfilm in de bios gezien!

3,5*

Als gameplay centraal staat in de verfilming. Het viel me bij 'The Super Mario Bros. Movie' (2023) al op hoe de film speelde met nostalgische gameplay-elementen. Niet een eigen filmische vertelling in de wereld zelf, maar gameplay als essentieel onderdeel in het eigen narratief. Een beter voorbeeld daarvan is de Japanse mysteriefilm 'Exit 8' (2025), waarin een hoofdpersoon spelletjes moet spelen om zien te overleven. Er is een soort vanzelfsprekendheid gekomen in het trots verwijzen naar gameplay. Niet meer uit de weg gaan wat het oorspronkelijke bronmateriaal eigenlijk is.

En nu is er dan 'Resident Evil' (2026) van Zach Cregger. Deze verfilming heeft weinig met de games te maken en tegelijkertijd alles. In elk geval niet in de aanwezigheid van vaste protagonisten als Chris Redfield, Jill Valentine en Leon Kennedy. Toch is het een feest van herkenning voor liefhebbers van de vroege games, omdat de film constant met ironische knipogen komt naar overbekende clichés. De houterige en stijve gameplay waarbij een held consequent zijn doel mist. De schaarse kogels om hordes zombies tegen te houden. Steeds nieuwe wapens tegenkomen. De knotsgekke boss battles. De constante aanwezigheid van deuren en trappen als overgangsruimtes. Je kunt het zo gek niet bedenken.

Cregger ontpopt zich meer en meer als interessante horrorregisseur. Het is me zelf nog niet gelukt om 'Weapons' (2025) te zien, maar in 'Barbarian' (2022) ging Cregger al heerlijk los met een onverwachte potpourri aan verschillende elementen. Hier werkt het goed dat 'Resident Evil' (2026) als liefdevolle hommage een onvoorspelbare achtbaanrit vormt van overbekende clichés. In het nieuwe medium krijgen ze een andere betekenis. De helletocht van de prutsende koerier Bryan (Austin Abrams) wordt cynischer en wranger. Een beetje zoals gamers in 'survival horror games' zich zelden werkelijk competente helden voelen. Het is een genre voor onhandige underdogs die stuntelend steeds weer nieuwe uitdagingen tegenkomen, terwijl er iets te vaak een game over over het scherm rolt. De helden op het scherm zijn in werkelijkheid gefrustreerde gamers.

Eigenlijk niks slechts te vertellen over deze reboot, hij is spannend, de jumpscares effectief ingezet en de monsters zijn best cool. Er zit ook de nodige humor in dankzij deze sukkelige postkoerier die de film in zijn eentje moet dragen, wat al knap is voor een redelijk onbekende acteur. En gesitueerd in de sneeuw, waardoor de film al een plusje verdient in mijn boek. Verder redelijk op de huid gefilmd en in realtime, zodat de spanning extra voelbaar is. Ik heb alle vorige delen niet precies in mijn hoofd, maar deze steekt er zeker bovenuit.

Vanavond toch maar eens in de bios bekeken, vooral vanwege het feit dat ik Weapons echt top vond en er eerlijk gezegd verder ook niet heel veel passends draaide. De positieve verhalen en de mooie score hier hielpen natuurlijk ook. En ik heb me er best mee vermaakt, maar hoe langer de film duurde, hoe minder het beviel. Het begint als een leuke mix van humor en horror, als koerier en held op sokken Bryan bij een bezorging van een pakketje naar Raccoon City danig in de problemen komt. Een paar goeie jump scares, een lekker sfeertje, fijne luchtige ontwikkelingen en af en toe wat lekkere gore. Maar het begon op een gegeven moment wel wat in herhaling te vallen, en ik vond de overduidelijke game-aspecten maar een beetje irritant (het vinden van wapens, de first person scenes zo af en toe). Het werd ook steeds meer cartoonesk en game-achtig richting het einde. Redelijk, maar ik had eigenlijk op veel meer gehoopt.

Ik had toch een andere film verwacht te gaan zien. Niet dat ik deze RE slecht vond, nee niet echt nee. Maar ik had verwacht dat het toch wel iets meer op de originele films zou lijken. In bepaalde opzichten is dat ook wel, maar ik vind deze nieuwe RE toch wel meer een komedie in vergelijking met die andere films. Ik weet niet hoe jullie het beleefde, maar ik vond dit echt een horror/komedie. Zelfs behoorlijk komedie. Dat vind ik best wel jammer. Ik had toch liever een wat meer serieuzere horrorfilm gezien. Maar het is zoals het is. En ik ga er van uit dat ook hier weer meerdere films van gemaakt zullen worden, na dit open einde. Maar ik hoop wel dat het dan wat minder komisch zal zijn. Maar het is nou ook weer niet zo dat ik me niet vermaakt heb bij de film, want het was toch wel een vermakelijk filmpje. Alleen jammer van de korte speelduur. Tja, ik hou nou eenmaal van lekker lange films.

Fantastisch vermakelijk!

Wat een ontzettend toffe horror-komedie! Zach Cregger weet me wederom te verrassen. Dat begon al met Barbarian, werd voortgezet met Weapons en nu levert hij met Resident Evil opnieuw een fantastisch werkje af.

De film begint direct met een lekker tempo en verveelt werkelijk geen moment. Austin Abrams levert uitstekend acteerwerk af en ook op technisch vlak valt er ontzettend veel te genieten. Het camerawerk is sterk, de cinematografie ziet er prachtig uit en het geluid en sounddesign zijn werkelijk om van te smullen.

Wat ik vooral een enorme plus vond, is de manier waarop de komedie in de horror wordt verweven. Dat blijft toch vaak een lastige combinatie, waarbij de humor al snel flauw of geforceerd kan aanvoelen. Hier werkt het echter uitstekend! De grappen kwamen goed aan, ik heb meerdere keren hardop moeten lachen en de rest van de zaal deed vrolijk mee. Dat zegt wat mij betreft genoeg.

Ook zonder de humor valt er genoeg te genieten. De spanning zit er goed in, de gore stelt absoluut niet teleur en voor je het weet zijn de 94 minuten alweer voorbij.

Ik hoop dan ook van harte dat er een tweede deel komt en dat Cregger opnieuw achter de camera plaatsneemt. Voor mij blijft Barbarian voorlopig zijn beste film, maar Resident Evil komt zeker weer in de buurt. Ik heb hier in ieder geval met volle teugen van genoten. Een heerlijke combinatie van horror, gore, spanning en humor!

Fantastische film!

Dikke 3,5*

Al lang niet meer zo geschrokken tijdens enkele jumpscaresl. Helemaal over de top, maar geweldig goed

Resident Evil was zo’n franchise die ik na de eerste film niet meer had gevolgd, maar met Zach Cregger aan de knoppen leek mij dit wel eens interessant te kunnen worden.

En hij heeft er ook een goede film van gemaakt. De winterse setting zet al meteen de toon op een goede manier en voor een kleine 90 minuten krijgen we toch veel te zien. De monsters/mutanten (of hoe je ze ook moet noemen) zien er echt wel goed uit en zorgen voor behoorlijk wat gore momenten. Vooral dat gigantische monster dat mensen opslokt en opstapelt in het eigen lichaam is toch bijzonder om te zien.

Ook qua spanning weet Cregger het goed te doen. Vooral bij die scène waar Bryan vanuit het huis die vrouw ziet afstormen die hij eerder had overreden, is de spanning stevig te snijden. Verder valt de grote dosis humor ook op en die combinatie slaat wel aan. Austin Abrams is dan ook best prima als het sulletje die zich door dit alles een weg moet banen.

Geslaagde film opnieuw van Cregger, al zet ik Barbarian en Weapons wel nog hoger.

3.5*

Het is goed dat het fout gaat....

ik voelde dat dit een goede film ging worden en toch best nog wel lang gewacht om hem te gaan kijken.
Had ik eerder moeten doen

Toegegeven het begint een beetje langzaam, maar als het eenmaal op gang komt, gebeurt het ook.
Cinematisch prachtige beelden met daarin de gewone man Austin Abrams die zich door een veldslag aan opstakeld en toestanden heen moet slepen.
Als je niet Resident Evil had gezegt, had ik nu mischien een vergelijking met Gordon van Half-Life gamaakt.
Toch is het "ik ben alleen en ik moet overleven en mijn doel berijken" eigenlijk het hele verhaal. Misschien kortaf maar meer dan genoeg om alle actie aan te hangen. Het begint klein en overzichtelijk maar het wordt steeds erger en erger ( en dat willen we ook !)

Er is eigenlijk maar 1 hoofdrol en die wordt gespeeld door Austin Abrams. Een combinatie van "ik weet het niet" tot "ik kan dit niet" via "zoek het lekker zelf ff uit" naar "misschien kan het toch wel" maakt hem meester, blijvend in de onderdanige rol met voldoende ruimte hoor humor. ( nee, geen typo, hij is soms echt grappig)

Of het nou baby's zijn, kinderen, van het dak vallende mensen of mega-monsters. Hij blijft doorgaan. De weg naar het einde is bezaaid met rare en bloederige opstakels maar zoals gezegt is er ook ruimte voor humor in een opvallend goede balans.

Met "het is goed dat het fout gaat"' doelde ik een beetje op het einde. Ondanks dat ik dacht dat de gesprekken met zijn partner over de zwangersschap niet veel toevoegde ; om met die gedachte het einde in te gaan geeft genoeg zwaartekracht mee om het pijn te laten doen dat onze held zo eindigt.

Wat wil je doen als regiseur of als schrijver met het einde. Wil je die spuit erin en eindigen met vriendin en kind? Of wordt onze held een gemuteerd stuk elende zonder hoop en papa-toekomst ? Ruw,rauw,pijnlijk en duidelijke het betere einde. Misschien ook omdat hiermee de andere 7 films en 4 animatiefilms niet in de weg zit. Geen "cure" dus .. ja.. hell on earth Er is, verhaal technisch, genoeg ruimte om te verzinnen hoe hier een vervolg aan te geven en ik hoop dat die er komt.


Even wachten tot het echt spannend wordt, daarna billenknijpend tot het einde gecombineerd met humor en prachige beelden. Een handige 4*

Ik game niet meer en heb vroeger wel Resident Evil gespeeld en vroeger was ik ook wel benieuwd naar de films want ik vind het allemaal wel vet bedacht maar de films zijn niet geweldig gemaakt iedere keer. Ach ja de meeste gameverfilmingen vallen tegen. Fallout en The Last of Us waren wel goed maar voor de rest kan ik niks bedenken dat goed verfilmd is.

Eerste helft van de film vind ik echt geweldig en ik kan me wel identificeren met de hoofdrolspeler. De film heeft wel echt een geweldige combinatie van horror en humor en sfeer. Het is echt genieten en creatief gemaakt en met goede jumpscares al ben ik daar niet echt een fan van. Ik houd niet van cortisol spikes. Humor en horror werken erg goed maar vond het einde dan weer voorspelbaar of iets te melig worden voor een echt goed cijfer of om deze een tweede keer op te zetten. Weapons zou ik makkelijk nog een tweede keer kunnen kijken maar deze film niet denk ik.