Spannende thriller over de jacht op oorlogscrimineel Adolf Eichmann. Ben Kingsley is uitstekend als Eichmann en zet het personage afwisselend onderkoeld en angstaanjagend neer. De intieme scenes tussen hem en ondervrager Oscar Isaac vormen het hart van de film. Eén en ander is qua plot nogal geromantiseerd en aangedikt, maar de film blijft min of meer geloofwaardig, toewerkend naar een spannende finale.
Het is even wennen aan de 'mexicaans' geschminkte kop van Marlon Brando, inclusief foute snor, maar gezegd moet worden dat hij het helemaal niet verkeerd doet in de hoofdrol, als leider tegen wil en dank in de strijd tegen een dictator in het Mexico van 1909. De film is niet overal even boeiend en tegen het einde is de rek er wel een beetje uit, maar regisseur Elia Kazan zorgt overwegend voor meeslepend spektakel, sfeervol in beeld gebracht. En het daadwerkelijke einde is dan wel weer mooi.
Sober, grimmig plattelandsdrama over twee rivaliserende families die elkaar het leven zuur maken. Goed gespeeld; hoofdrolspelers Christopher Abbott en Barry Keoghan zijn indrukwekkend en de bescheiden supporting cast is prima op dreef. De plot heeft niet veel om het lijf en de finale is niet helemaal bevredigend, maar de voortdurend dreigende sfeer en de perspectiefwisseling halverwege houden de boel interessant.
Alternatieve titel: Only the River Flows, 27 maart 2025, 23:45 uur
Druilerige, weinig bijzondere chinese 'thriller' die nergens echt weet te overtuigen. En spannend wordt het al helemaal niet. Personages en plot blijven aan de abstracte kant en met het onbestendige einde kan ik weinig. Visueel toepasselijk sober en vooral somber in beeld gebracht. Nee, dit is duidelijk geen chinese tegenhanger van het meesterlijke koreaanse Memories Of Murder, ook al hebben de twee films qua plot wel wat overeenkomsten.
Best origineel, dit spookverhaal gefilmd vanuit het perspectief van het spook, maar uiteindelijk ligt de nadruk vooral op familiedrama en valt er vrijwel niets te griezelen. Dat de film toch de moeite waard is ligt aan de sfeervolle cameravoering, de prima cast en de sterke dialogen (het script is van David Koepp). Uiteindelijk heb ik redelijk geboeid zitten kijken en tegen het einde wordt het zowaar nog een beetje spannend, maar heel bijzonder wil het allemaal niet worden.
Vreemde mix van horror en komedie, met wisselvallig resultaat. De juiste toon wordt niet gevonden door regisseur Osgood Perkins, hoezeer deze ook zijn best doet de kijker te vermaken. Hier en daar is het best gniffelen om de Final Destination-achtige sterfscenes, maar cast en plot schieten gewoonweg tekort. Gebaseerd op een kort verhaal van Stephen King, dat hier onherkenbaar verbouwd is.
Alternatieve titel: The Coffee Table, 25 maart 2025, 19:42 uur
Dit inktzwarte nachtmerrie-achtige drama met komische elementen is een geval apart. Vormgeving en akteerwerk zijn eersteklas, maar het tempo ligt erg laag en de plot is te karig voor een speelfilm. Je zit ook continu te wachten op iets dat niet komen gaat. Het naargeestige, haast hysterische einde maakt één en ander goed, maar dit had waarschijnlijk beter gewerkt als korte film.
Rake film over een jonge Donald Trump (Sebastian Stan), die in de jaren '70 en '80 pogingen doet naam te maken in New York. Hierbij wordt hij bijgestaan door de beruchte advocaat Roy Cohn (Jeremy Strong). De twee hoofdrolspelers zijn subliem en maken hier een waar feestje van, geholpen door een levendig tijdsbeeld en de dynamische regie van Ali Abbasi. De film is qua toon soms iets te karikaturaal maar blijft grotendeels aan de smaakvolle kant van parodie.
Flinke tegenvaller van de gebroeders Russo, die na hun Marvel-successen moeite blijven hebben om te overtuigen. Visueel steekt de film leuk in elkaar, met vooral veel prachtig vormgegeven robots, maar inhoudelijk is het allemaal erg dun, sentimenteel en vooral klef. Millie Bobby Brown is hier onuitstaanbaar; Chris Pratt doet zijn ding op de automatische piloot.
Verdienstelijke documentaire over de snelste atleet uit de sportgeschiedenis. Weinig verrassingen; het format van de standaard sportdoc wordt trouw gevolgd, maar het is allemaal aangenaam genoeg in beeld gebracht en Usain is een sympathieke gast.
