Michelangelo Antonioni

1. L’Eclisse (1962) (5 sterren)

2. Zabriskie Point (1970) (5 sterren)

3. Il Deserto Rosso (1964) (5 sterren)

4. Professione: Reporter (1975) (5 sterren)

5. L’Avventura (1960) (4,5 sterren)

6. La Notte (1961) (4,5 sterren)

7. Il Grido (1957) (4 sterren)

8. Blowup (1966) (4 sterren)

9. Le Amiche (1955) (4 sterren)

Heb alleen Zabriskie Point (2 sterren) en Blowup (3.5 sterren) gezien. Lijkt erop alsof zijn werk snel verouderd raakt.

Al zijn “kleurenfilms” zien een beetje gedateerd uit. Maar dat komt vooral omdat Michelangelo Antonioni probeerde authentiek tijdsbeeld te geven van het periode waarin zijn films uitkwamen.

Zijn meest gedateerd werkje is volgens mij: Il Deserto Rosso. Zulke films stralen bepaalde charme uit, die ik niet kan beschrijven.

1. L'Eclisse (1962) (5*)

2. L'Avventura (1960) (4*)

3. Blowup (1966) (3*)

Wil graag nog wat meer werk van de man zien maar de geringe verkrijgbaarheid van zijn werk belet me.

Moet je zeker doen. Op audiovisueel gebied is Michelangelo Antonioni een genie. Niemand is zo goed als hij op dat terrein!

Dit is hem dan. Mijn favoriete cineast aller tijden! Ik krijg telkens weer kippenvel bij het zien van dit gezicht:

http://youtube.com/watch?v=jQU7JM_F7pc

1. L’Eclisse (1962) (5 sterren)

2. Professione: Reporter (1975)

3. Il Deserto Rosso (1964)

4. L’Avventura (1960)

5. Zabriskie Point (1970)

6. Blowup (1966)

7. La Notte (1961)

8. Il Grido (1957) (4,5 sterren)

9. Le Amiche (1955) (4 sterren)

10. Identificazione di una Donna (1982)

11. La Signora Senza Camelie (1953) (3,5 sterren)

12. Al di là delle Nuvole (1995)

13. Il Mistero di Oberwald (1981) (3 sterren)

14. Cronaca di un Amore (1950)

Een dag na Ingmar Bergman komt zojuist het bericht dat Michelangelo Antonioni op 94-jarige leeftijd is overleden. Ook gisteren al trouwens, op dezelfde dag.

16 van zijn 17 films gezien en echt een groot meester in kadreren en tijd nemen om met beeld, geluid en beweging de ontwikkelingen te laten plaatsvinden. Niet per se met dialoog of plot.

Een beetje afwijkend geloof ik, maar ik vind Zabriskie Point zijn meest geslaagde film. De (bijna) meesterwerken zijn wat mij betreft:

1. Zabriskie Point.

2. L'Eclisse.

3. Professione: Reporter.

4. L'Avventura.

5. La Notte.

Alle oude films zijn op zijn minst interessant. Helaas op latere leeftijd nog wat zitten rommelen in de marge (Al di la Della Nuvole, Eros) , wat zijn status uiteraard niet aantastte, maar toch een klein smetje.

Michelangelo R.I.P.

Pfoe....

Ik had het gisteren nog met iemand over welke oude generatie regisseurs nog leefden. "Antonioni leeft ook nog" zei ik....

2007 is het jaar van de overleden regisseurs aan het worden.

Dat zei ik dus ook, Antonioni en De Oliveira noemde ik beiden. De laatste leeft volgens mij nog wel, maar ik heb al tien minuten geen nieuws gezien...

Allebei op Maandag overleden. Bizar.

Vergeet Eric Rohmer niet.

O nee, Rohmer, maar ja die heb ik niet zo hoog zitten. Maar die mag er zeker bij.

Ik noemde ook Rohmer, De Oliviera en Godard (wel wat jonger, maar ook al 76 jaar).

Maar dat kun je het hem toch niet echt kwalijk nemen? In 1985 kreeg hij een hartinfarct; dat maakte hem voor de rest van zijn leven invalide en hij kon niet meer praten. Het was dus niet zo verwonderlijk dat de kwaliteit van zijn films minder werd. Ik was (als trouwste fan) Antonioni sowieso dankbaar dat hij ondanks zijn lichamelijk gebreken films maakte. Het maakte voor mij niet meer uit wat hij regisseerde, maar dat hij regisseerde.

De laatste Mohikanen zijn voor mij: Jacques Rivette, Jean-Luc Godard en Jesús Franco.

Ook een van de laatste, maar niet oud genoeg: Abbas Kiarostami, Werner Herzog en Brian De Palma (en in mindere mate Francis Ford Coppola en Ridley Scott).

.

Nou kwalijk nemen. Bergman regisseerde ook geen speelfilms meer na Fanny och Alexander. En op een gegeven moment zou je toch ook moeten stoppen als zoiets niet meer gaat.

Gisteren heb ik (toevallig) Lightning over Water gezien. Waar Wim Wenders en Nicholas Ray (op zijn sterfbed) een film maken. Dat gaf toch een nare smaak over Wenders. Dat idee had ik bij de samenwerking Wenders/Antonioni ook. Wenders wil hem helpen, maar ondertussen heeft het meer weg van een Wenders egotrip misbruik makend van...

De korte episodes van Antonioni in Eros en Al di la Della Nuvole zijn gewoon geen schim van zijn eigen werk. terwijl ik Identificazione di una Donna een prachtfilm vond.

Daar ben ik het absoluut niet mee eens. Wij (wereldcinema in algemeen en fans) mogen van geluk spreken dat de laatste oude grootmeesters als Alain Resnais en Jean-Luc Godard nog niet zijn gestopt met regisseren van films.

Vorig jaar nog kwam Resnais met Coeurs. Het is geen meesterwerk ala Providence, Stavisky... of Marienbad (en eerlijk gezegd denk ik niet dat hij nog een meesterwerk in petto heeft), maar toch een geweldige film. Regisseren is zijn leven!

Wim Wenders werkt garag samen met artiesten die hij bewonderd. Hij heeft al eerder samengewerkt met Nicholas Ray (en Samuel Fuller) aan zijn project in 1976 Der Amerikanische Freund. Daar is toch niks mis mee?

Enkel 2 scènes in Al di là delle Nuvole zijn door Wenders opgenomen: scène aan zee en die laatste scène met die ramen. En ik vind eerlijk gezegd heel erg sympathiek van Wenders dat hij Antonioni heeft geholpen met zijn film.

De kloof tussen beide films is 13 jaar in tijd + het hartinfarct later!

En hoe kun een cineast ontraden dingen te doen waar hij heel zijn leven mee bezig is/was. Voor de cineast/artiest/kunstenaar is dat net zo erg als stoppen met ademen.

Zijn laatste film is toch Saraband uit 2003?

Was voor tv meen ik. Fanny och Alexander meen ik ook...

R.I.P. Michelangelo Antonioni!

Voor in de bios bedoelde ik ja.

Michelangelo Antonioni heeft grootse meesterwerken afgeleverd:

- L'Avventura

- L'eclisse

- Blowup

Dit zijn toch echter wel de spektakels en nu is er overigens weer een mooie versie van Le Notte uit, namelijk van: Eureka - Masters of Cinema.

Dit is met afstand mijn favoriete regisseur. Zijn trilogie over vervreemding is briljant. Zijn beste film heeft hij na deze films gemaakt. Dit was tevens zijn eerste film in kleur. Hij tovert in deze film met kleuren. Ik heb het natuurlijk over Il Deserto Rosso. Een betere film is nooit gemaakt. Een heel bepalende factor in alle genoemde films is natuurlijk Monica Vitti.

In het Ketelhuis in Amsterdam zijn de volgende films van Antonioni te zien

4 juni 19.30: Le Amiche

5 juni 19.30: Il Grido

6 juni 19.30: Zabriskie Point

6 juni 22.00: Blow up (1966) – in de openlucht

7 juni 15.00: Professione: Reporter

7 juni 19.30: Il Mistero di Oberwald

8 juni 19.30: Identificazione di una donna

9 juni 19.30: Cronaca di un amore

10 juni 19.30: Il Vinti

11 juni 19.30: La Signora senza Camelie

12 juni 19.30: L’Avventura

13 juni 19.30: La Notte

13 juni 22.00: L’Eclisse

14 juni 15.00: Korte films 1 + lezing

14 juni 19.30: L’Amore in Citta -episode: Tentato Suicidio

15 juni 19.30: Il Deserto rosso

16 juni 19.30: Eros

17 juni 19.30: Korte films 2

In Filmhuis Den Haag is een complete tentoonstelling ingericht.

01. 5.0* - Il Deserto Rosso (#9)

02. 4.5* - La Notte

03. 4.0* - L'Eclisse

04. 4.0* - L'Avventura

05. 3.5* - Blowup

06. 3.5* - Zabriskie Point

07. 3.5* - Identificazione di una Donna

08. 3.5* - Professione: Reporter

Geweldige cineast.

01. 3.5* - L'Eclisse

02. 3.5/3.0* - L'Avventura

03. 3.0* - Blowup

04. 3.0* - Zabraskie Point

Ik ben er nog niet door overdonderd. Heb altijd een heel hermetisch gevoel bij zijn films (wellicht vergelijkbaar met de cinema van Resnais). Vooral het slotakkoord van Eclisse vond ik dan wel weer schitterend. Neem me zeker voor om nog een heel pak van zijn films te gaan zien, zodat ik wellicht wat meer inzicht krijg in zijn filmische taal.

Nu heb ik maar een handje vol van Mann's films gezien (evenveel als van Antonioni), maar daaruit kan ik nog niet concluderen dat de filmstijlen iets op elkaar gelijken. Bij Mann toch geen lange statische shots, lange rijders, starende personages die langs de camera wegkijken (zonder dat ik wil zeggen dat ALLE films van Resnais en Antonioni hieruit bestaan)? Inhoudelijk voel ik ook geen verwantschap (tussen Antonioni en Resnais wel). Heb bijvoorbeeld Mann's Maimi Vice of Heat niet als 'hermetisch' ervaren.

Heb jij Manhunter gezien? De 'touch' van Antonioni is in die film duidelijk voelbaar.

Neen, niet gezien.

Ook visueel zijn er enorm veel overeenkomsten. Net als Antonioni houdt Mann van architectuur! Hij koppelt de architectuur altijd aan zijn personages en gebruikt de architectuur ook voor de allegorische verwijzingen.