Chambre 666 (1982)

Een hoop quasi filosofietjes, die soms wat boeiends opleveren en evenzovaak niemendallerigheid. Toen ik de film bekeek had ik op een briefje wat degelijker commentaar op elke bijdrage neergepend, maar omdat de film niet in de database bleek te staan die weer weggemikt, dus ook ik kom nu niet meer verder dan wat niemendallerigheidjes

De film is te vinden in de W I M W E N D E R S box.

Camerawerk van Agnes Godard trouwens die later furore zou maken als de DoP van Claire Denis

Beetje een vreemde documentaire. Niet iedereen komt even goed uit zijn/haar woorden (Michaelangelo Antonioni), niet iedereen heeft daadwerkelijk wat te zeggen over het onderwerp (Fassbinder, Godard) en sommigen zijn simpelweg niet interresant. Toch vind ik dit een goede documentaire. Door de simpele eenvoud in combinatie met de toch interresante individuen blijft de documentaire facinerend. En de momenten dat echte sprekers aan het woord komen (Spielberg, Herzog, Wenders) levert dit schitterende stukjes op.

Verwaarloosbare documentaire. Geen van de geïnterviewden heeft over z'n vraag werkelijk nagedacht. De meesten willen er zich snel van af maken en verzanden in nauwelijks gefundeerd geneuzel. De enige die iets echt interessants te vertellen heeft is Werner Herzog (hoe kan het ook anders) en die beweert dan nog dat we ons over de toekomst van het medium film helemaal geen zorgen moeten maken. Hier had veel meer ingezeten, maar het opzet van de interviews en de demotivatie van de geïnterviewden hebben er anders over beslist.

Michelangelo Antonioni kan geen seconde stil zitten