menu

Ascenseur pour l'Échafaud (1958)

Alternatieve titels: Lift naar het Schavot | Elevator to the Gallows | Lift to the Scaffold

mijn stem
3,72 (423)
423 stemmen

Frankrijk
Thriller / Film noir
88 minuten

geregisseerd door Louis Malle
met Jeanne Moreau, Maurice Ronet en Georges Poujouly

Florence (Jeanne Moreau), is de sensuele maîtresse van de gedesillusioneerde oorlogsveteraan Julien. Hij werkt in het bedrijf van Florence's echtgenoot, een wapenhandelaar. Het leven van de hoofdpersonen raakt in een stroomversnelling wanneer Julien, opgejut door Florence, zijn baas met een revolverschot doodt. Het lijkt een perfecte moord, totdat het noodlot toeslaat; Juliens auto wordt gestolen door een jong stel, dat eveneens een moord pleegt. Alles wijst in de richting van Julien..

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=C5sQW7btNCw

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van de grunt
4,0
BR van dit Franse pareltje, met die hypnotiserende soundtrack. (incl. Engelse subs)

Ascenseur pour l'Échafaud (1958) | Blu ray | Gaumont

avatar van Sol1
4,0
Fraaie noir. Het plot lijkt vooral ook in eerste instantie enkele gaten te vertonen, maar dat wordt ruimschoots goed gemaakt door bijvoorbeeld de sfeervolle weergave van (nachtelijk) Parijs in die tijd en scènes zoals die in de lift met thrillerachtige elementen. Uiteindelijk vallen de meeste stukjes van de puzzel toch wel op hun plaats, als aan het eind blijkt dat de recherche haar zaken wel degelijk redelijk op orde heeft, maar een paar vragen over het gedrag en reacties van mensen blijven. Goed acteerwerk, van vooral Jeanne Moreau. Opvallend verder doorheen het verhaal de manier, waarop mensen elkaar lopen te observeren, bij diverse contacten tussen de personen of in het langslopen van willekeurige voorbijgangers. Dat geeft ook al een aparte sfeer. De muziek van Miles David sluit tenslotte goed aan bij het vertoonde.

avatar van Black Math
2,5
Wel aardig. Met name is het leuk om Parijs in de jaren vijftig te zien, met de oude auto's enzo. Verder ben ik een groot Miles Davis fan, dus de soundtrack kon ik erg waarderen. Je herkent toch altijd meteen zijn trompetgeluid. Leuk om ook te lezen dat hij bij de beelden heeft staan improviseren, en dat er niet iets is aangeleverd van: hier doe je het maar mee. Sowieso draait het bij jazz om improviseren, dus dat is zeker niet iets minderwaardigs.

Beelden zijn redelijk. De nachtwandeling door Parijs is natuurlijk interessant. Jammer alleen dat de beelden niet altijd scherp zijn. Verder kijkt de film redelijk weg, niet te lang en het plot is wel aardig, hoewel ook niet erg diepgaand. 2,5* uiteindelijk, waarbij Davis het meeste bijdraagt aan de punten.

avatar van des1
3,5
Titel een give-away? Leuk om de vele manieren waarop de film afwijkt van wat we door een overmaat aan Hollywood gewend zijn geraakt. Met als voornaamste rode draad de overmijmeringen van een (wan)hopende vrouw. Zou zich best voor een remake kunnen lenen, maar dan met nadruk op de twists en accidental encounters dan een Jeanne Moreau type. Ook aardig vond ik dat de film tijdloos... en dan weer ouwerwets overkomt. Alsof de tijd waarin het verhaal afspeelt zelf een soort scharnierpunt vormt. De moorden zijn een gegeven in de film (hoe mensen zich er uit redden), vormen geen morele opmaat.

avatar van Tarkus
3,0
Redelijk goede Franse film.
Goed verhaal, weliswaar wat voorspelbaar, maar toch wel onderhoudend.
Al een oude zwart-wit film, maar heb me er zeker niet met verveeld.

3,5
Mooie, stijlvolle film noir. Valt weinig op aan te merken. Zo worden ze tegenwoordig niet vlug meer gemaakt. Malle slaagt er ook in om zijn film ook een typisch Europees sfeertje mee te geven, in de USA word zo'n type film toch weer anders verteld. Verplicht kijkvoer voor vooral de liefhebbers van dit type film.

5,0
Louis Malle's film noir 'Ascenseur Pour L'echaufaud' combineert veel ijzersterke elementen. Een ingenieus verhaal over een perfecte moord die door een klein detail niet meer zo perfect is, meeslepende camerastandpunten en dito montage, prachtige close-ups van het gezicht van Jeanne Moreau en last but not least de superieure soundtrack van Miles Davis. Het is 1958 en de nouvelle vague kan van start gaan.

avatar van stefan dias
3,5
Terug (een groot stuk) gezien. De ondervragingen op het politiekantoor zijn geniaal: uitgelichte personages tegen een gitzwarte achtergrond. Hypergestileerd zonder dat het opvalt eigenlijk, want je waant jezelf tóch op dat kantoor. Meesterlijk.

avatar van Dievegge
4,5
Er worden drie verschillende snelheden gebruikt. De joyride is hectisch, jong en onbezonnen. De scènes in de lift zijn statisch en claustrofobisch. Daartussenin zit het tempo van Jeanne Moreaus nachtwachteling door Parijs. Het speelt zich allemaal af binnen de vierentwintig uur. Het onweer en de kunstverlichting versterken de sfeer van het broeierige nachtleven, net als de jazz van Miles Davis. Tijdens de dollemansrit wordt het muzikale ritme frenetiek. De stijl is realistisch. Jeanne Moreau draagt geen make-up, wordt niet geïdealiseerd. Moderne snuisterijen maken deel uit van de levensstijl: een gegeerd model van Mercedes, een Chevycabriolet en een minicamera van Minox.

De intrige doet Amerikaans aan. Er is een femme fatale, een antiheld en een koele rechercheur (Lino Ventura). Julien wordt verdacht van een dubbele moord die hij niet gepleegd heeft, maar zijn alibi houdt in dat hij ergens anders een andere moord aan het plegen was. Er zit ook een politiek kantje aan: het onsympathieke slachtoffer is een wapenhandelaar die rijk wordt van de oorlog, een kapitalist.

De twee hoofdpersonages komen nooit samen in beeld, behalve op die ontwikkelde foto's op het einde. Toch suggereert de montage dat ze verbonden zijn. In het begin hebben ze een telefoongesprek. Wanneer zij aan het hek rammelt, hoort hij het geluid. Als misdaadverhaal zit het goed ineen, maar het zijn vooral de stijl en de sfeer die hiervan een klassieker maken.

avatar van Woland
4,0
Mijn eerste film van Malle, en dat beviel behoorlijk goed. Qua verhaal is dit een prima in elkaar zittende noir, waar (zoals de korte omschrijving al verklapt) een goed geplande moord in de soep loopt door domme foutjes, malfunctionerende liften en interfererende kleine crimineeltjes. De film volgt de nasleep van deze gebeurtenis, die op meerdere vlakken en meerdere manieren doorwerkt en die voor de verschillende personages op heel andere wijze weergegeven worden, zoals Dievegge al aangeeft. We zien de claustrofobische wanhoop van Julien Tavernier die als een rat vast zit in de lift, de donkere en eenzame nachtwandelingen en omzwervingen van een gedesillusioneerde vrouw die (onterecht) denkt dat Julien haar heeft verlaten en met iemand anders er vandoor is, en de uitbundige vlucht van het koppel dat uitmondt in een tweede moord. En daarnaast natuurlijk nog het koele, analytische politie-onderzoek. Knap hoe Malle die verschillende verhaallijnen in verschillende stijlen op film zet, terwijl het toch allemaal goed bij elkaar past.

Misschien niet het meest originele noir-verhaal, met inderdaad alle klassieke ingredienten aanwezig, maar het is een sfeervolle, uitstekend gefilmde en geacteerde variant waarin Louis Malle ook een passend tempo aanhoudt. Ik heb me geen moment verveeld, en ik zal zeker meer van de beste man gaan kijken.

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
geplaatst:
Ik hou wel van die Franse films eind jaren '50, jaren '60. Titels als Rififi, Le Samouraï, Playtime, Les parapluies de Cherbourg, A bout de souffle, … De combinatie van meestal heerlijke jazzmuziek, mooie kleuren en een wereld voor ik geboren was die zowel eenvoud als modernisme weergeeft. Ascenseur pour l'échafaud doet dat ook heel sterk en is mooi om te zien. Tegelijk het soms wat tragere tempo bij scènes die anno 2018 al lang waren ingekort, maar toen gelukkig nog tijd kregen in beeld.


De film heeft ook een boeiend verhaal dat een eigen interpretatie van Hichcock lijkt te zijn. Het geheel is een mozaïek van verschillende scènes die mooi in elkaar passen. In dit genre zijn er wel films gemaakt met meer tijdloze chemie, maar de film is zeker de moeite om te kijken.

avatar van eRCee
3,5
geplaatst:
Weinig stijgt uit boven de tijdloze chemie tussen de blik van Jeanne Moreau en de trompet van Miles Davis.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:46 uur

geplaatst: vandaag om 01:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.