Ascenseur pour l'Échafaud (1958)

De top 250 instemmen hoeft niet meer, want daar staat ie al. Maar kijken moeten ze hem zeker, echt een aanrader!

Wat zo ontzettend gaaf is aan de score van Miles Davis: pure improvisatie! Malle heeft Miles Davis en een aantal Franse jazzmusica uitgenodigd, een filmprojector neergezet en gezegd: "speel maar wat in je opkomt bij wat je ziet!" Miles Davis en zijn groepje hebben gewoon toen ter plekke bij de beelden geïmproviseerd. De soundtrack is inmiddels beroemder dan de film.

Rififi van Dassin vind ik wel een aanrader...

Zeker een grootse aanrader net als bijna alles van Melville.

Het is niet zo dat ik wil afgeven op de klassiekers, dat ik het met plezier doe, maar afgezien van Miles Davis kon ik hier helemaal niets mee; met name door het oeverloze gezever van Jeanne Moreau en de belachelijke en onnozele acties en reacties van het jonge koppel. Laat voor mij maar zitten, ik koop de plaat wel.

Malle...

Dat was ook mijn eerste gedachte, maar misschien bedoelt timbo dat óók alles van Melville een aanrader is?

Vlot.

Dat vond ik dan ook wel positief aan deze film. De meeste klassiekers zijn toch best stroef, overuitleggerig en traag in opbouw. Malle weet zijn verhaaltje op een leuke en vlotte manier te vertellen, vooral door Tavernier op te sluiten in de lift en zo zijn lot te bezegelen terwijl hij eigenlijk het eerste uur niet eens meedoet.

Visueel zitten er een paar mooie scenes in, vooral dan de nachtelijke omzwervingen en de autoritjes. Jammer genoeg ook heel wat saaiere stukken. Soundtrack vond ik mak. Hierboven staat dat het improv is, wel, je hoort het ook.

Verder niet zo'n speciaal filmpje. Buiten dat het erg vlot gebracht wordt is het een redelijk simpele bedoeling die niet al te lang zal blijven hangen, en toch ook enkele zware misstappen kent. Zo is de "spannende" afdaling in de lift echt lachwekkend, vooral als we tussendoor een shot van Ronet krijgen terwijl hij duidelijk stilhangt. Vond Ronet trouwens veel beter dan Moreau, die echt maar één gelaatsuitdrukking kent en zichtbaar moeite heeft om die vast te houden.

Conclusie na een hoop Franse klassiekers is in ieder geval dat ik ze veel vlotter en aardig op kijken vind dan hun Amerikaanse tegenhangers.

2.5*

Yep zo was het bedoeld. naveath vroeg namelijk naar goede Franse misdaadfilms

Ik vond dit een goede film, de film duurde niet lang maar had toch een goede, sterk inhoud.

4.5*

Op zich een heel interessante film met prachtige zwart-wit fotografie.

Maar zeker niet een van de betere Franse thrillers! Daarvoor moet je bij Rififi van Jules Dassin zijn of bij Le Samourai van Melville.

Het acteertalent van het jonge stel kon mij niet boeien, kwam kinderachtig over, maar goed het is 1958!

Geen meesterwerk, maar wel een goede boeiende film!

Een 3.5*

Jammer van de soundtrack, weliswaar bijzonder maar hij werkte mij ontzettend op de zenuwen. Amusante film verder, de hoofdpersonen raken verdwaald in een lift of in een zoektocht vol mijmeringen waardoor de actie zich compleet verplaatst naar een ander stel. Door hiertussen te switchen zit er een hoog tempo in de film, aan het eind zelfs iets te hoog want het slot was nogal plots. Ronet heeft een geweldige présence.

3,5*.

Goede film.

Muziek past goed bij de film.

Sterker nog hoort bij een film waarbij de simplistische plot ondergeschikt in aan de stijl.

Lijkt eigenlijk nog het meest op een oervideoclip.

Gelikte film-noir rond twee stelletjes die zich uit naam van de liefde in de problemen werken. Stijlvolle shots van nachtelijk Parijs en een aangename soundtrack van Miles Davis. Wat allemaal niet kan verhullen dat het erg simplistisch is, met een aantal hele flauwe plotwendingen in het geheel. Vooral het jonge stel is erg vervelend in hoe zij steeds voor de domste keuzes kiezen.

Mooie film van Malle/Moreau, mooi in zijn eenvoud, een jonge Moreau, leuk en mooie zwart-wit beelden.

Een povere Hitchcock.

Qua stijl lijkt deze film totaal nergens op een Hitchcock...

Nou, dat was nochtans de bedoeling, hoor.

Geloof ik ook niks van. Veel losser en dromeriger dan de Hitchcocks die ik gezien heb.

Nou, de regisseur geloofde het wel. Misschien herken je het gewoon niet omdat Louis Malle de stijlen van Hitchcock en Bresson wou combineren. Ikzelf vond de Hitchcock elementen nogal overduidelijk.

Alleen in de verhaallijn dan (ook het enige dat ik terug kan vinden als Malle spreekt over Hitchcock), qua stijl (uitstraling) zou ik het never nooit durven te omschrijven als Hitchcockiaanse thriller.

Het is trouwens wel bekend dat Malle inspiratie bij Hitchcock haalde (maar dat zijn dus de films van voor '58, waar je er misschien 1 van zag?) Vreemd dus dat je de uitspraak van AC1 zondermeer in twijfel trekt.

Ondertussen 6 Hitchcocks gezien waarvan 3 voor 1958. Sowieso ben ik deze "lossere" Franse stijl nog nooit tegengekomen in de klassieke Amerikaanse cinema.

Malle, Truffaut en Chabrol en hebben alle drie in sommige films een paar Hitchcockiaanse elementen over genomen, omdat ze hem bewonderden. Maar alle drie met een totaal andere uitwerking. Deze film is in stijl heel anders dan Hitchcock (om over de muziek maar te zwijgen) alleen het idee dat iemand een hele nacht in een lift vast zit kun je Hitchcockiaans noemen.

En Hitchcock was lang niet de enige door wie de Nouvelle Vague regisseurs zich lieten beinvloeden: Bresson, Aldrich, Fritz Lang, Samuel Fuller, Melville, Renoir, Max Ophuls enz. enz. en toch zijn het andere films met een compleet eigen stijl. En deze dus ook.

Die stijl in de klassieke Amerikaanse cinema is er wel: Bijv. Kiss me Deadly, Night of the Hunter, The Big Heat en andere Film Noirs waar je nog niet aan hebt geproeft.

Láscenseur pour l'Echafaud vindt ik ook meer een Franse film noir dan een Hitchcock thriller

Maar als je dit een 2,5* geeft zul je de betere Amerikaanse en Franse film noirs ook wel niet geweldig vinden.

Met het verhaal had ik barweinig, ben dan ook anderhalf uur lang enkel vermaakt door de geweldige stijl.

Kun je citeren waar Malle dat heeft gezegt?

Misschien kan Onderhond er voor 'Du Rififi chez les Hommes' van Dassin ooit nog een krappe 3* uitpersen....

http://circeo59.wordpress.c...

Een amper interessant te noemen noir. Was mijn eerste Malle, maar dit valt toch even tegen.

Sfeertje, ja dat was best aardig, maar zolang er voor mij geen verhaal achter zit waar je nog wat bij voelt hoeft het niet niet zo. Nauwelijks interessant verhaal, braaf en erg doorzichtig. Dat de film al vrij snel op gang komt en niet al te lang duurt scheelt dan nog wel, maar het redt de boel niet. Verder personages waar je totaal geen hoogte van kan krijgen, het maakt het een afstandelijke en niet zo geweldige film.

2*

Na het kijken zit ik een beetje met gemengde gevoelens. De stijl en sfeer zorgde ervoor dat ik constant nieuwschierig was naar wat er zou gebeuren. Toch was ik telkens weer ontevreden over wat er gebeurde, met name het einde was te slap. Hier zorgde het jonge koppel vooral voor. Elke keer nemen ze weer een stomme beslissing. Dat de film niet te lang is en lekker vlot verloopt is een sterk punt. De score was gepast, maar niet echt mijn ding. Verder een aantal mooie shots in deze aardige Film-Noir.

3,0*