Ontwikkelingen filmindustrie / toekomst Hollywood

Why James Bond Adds Complexity to Amazon's Talks to Buy MGM - Variety

Tilda Swinton wil dat streamingdiensten bioscopen gaan bouwen | Film | hln.be

Ik vind een bioscoop ook best leuk, maar ik begrijp de redenering achter dit soort vragen nooit. Als streamingdiensten bioscopen moeten bouwen is dat uiteindelijk toch weer de abonnée die daarvoor betaalt. Da's toch een bezopen model?

Het is misschien interessanter dat bioscopen zélf levensvatbaar proberen zijn. Wat de grote ketens trouwens best goed lukt volgens mij, want voor de Corona crisis ging het best erg goed met ketens als Kinepolis.

Ja hier in Nederland boerde Pathé ook goed (op een omvangrijke oplichtingszaak na).

Netflix heeft in de VS al een bioscoop meen ik. Maar een omvangrijke bioscoopexploitant worden lijkt me ook niet realistisch.

Diverse filmdistributeurs in de Benelux brengen al Netflix titels in de bioscoop uit.

Wat ik wel een goede zaak vind is dat op Netflix 30 procent van het aanbod uit Europese titels moet bestaan in Europa.

Qua series zeker. Er zitten wat geweldige Scandinavische, Spaanse, Engelse en Franse titels tussen.

Qua films ben ik wat minder enthousiast. Ik heb soms het gevoel dat ze gewoon wat ouwe meuk opkopen om maar aan de quota te voldoen. Laatst ook weer met een groot aantal Zweedse films. Er zitten zeker wat leuke films tussen, maar het houdt niet over. Om over het Nederlandse aanbod dat erop staat nog maar niet te spreken. Dat is helemaal om te huilen. Dan heb ik liever dat ze Europese regisseurs echt de kans geven om content te maken.

Dit 100% ja (al vroeg ik me eerder deze week nog af hoe Disney+ dit doet - die hebben volgens mij een bijna uitsluitend Amerikaans aanbod nu?)

Af en toe een streaming-filmpje in de bios lijkt me ook wel leuk, al zou ik liever een optie voor thuisverkoop zien. Dat mis is nu wel meer.

Ik moet wel een uitzondering maken voor Polen. Heb wel wat interessante films uit dat land leren kennen door Netflix. Als ik zo'n film zie vraag ik me wel steeds af wat we in godsnaam hier in Nederland aan het doen zijn. Om even een overzicht te geven van Ned. titels die op Netflix staan:

Bon Bini Holland

Bon Bini Holland 2

Wat is dan Liefde

Alles is zoals het zou moeten zijn

Ja ik wil!

Zwaar verliefd

Fuck de Liefde

Groeten van Gerri

Doris

Hartbeat

Sneekweek

Hartenstrijd

Soof

New Kids films

Onze jongens

de Misfit films (echt horror)

Renesse (de slechtste film die ik ooit heb gezien)

Just Say Yes

En dit is nog maar een klein overzicht. Als je dan ziet wat een land als Polen wel kan... Echt om te huilen.

IH88

Volkomen mee eens hoor, maar deze staan er ook op trouwens:

Mijn Bijzonder Rare Week met Tess (2019)

Bankier van het Verzet (2018)

Riphagen (2016)

Publieke Werken (2015)

Tja, daar kan je Netflix moeilijk de schuld van geven . Wat betreft de Zweedse films, daar zitten best een hoop gelauwerde (arthouse) titels bij. Hoeft je ding niet te zijn, maar het zijn niet bepaald uitverkoopbakkenfilms.

Bij de Franse films daar zitten ook genoeg pareltjes bij. En die ouwe films zijn zeker niet allemaal meuk.

Ernest et Célestine (2012)

Les Contes de la Nuit (2011)

La Tête en Friche (2010)

Les Soeurs Fâchées (2004)

L'Adversaire (2002)

Dialogue avec Mon Jardinier (2007)

Paris (2008)

Les Choses de la Vie (1970)

Flic Story (1975)

Dank voor de tips! Ja, bedoel meer dat Netflix voor de toekomst ook samenwerkingen aan kan gaan met Europese regisseurs. Net zoals ze doen met Amerikaanse regisseurs. Ga exclusieve samenwerkingen aan met bijvoorbeeld Vinterberg, Refn, Sciamma, Almodobvar, Sorrentino, Luc Besson, Aja, Smoczynska, Petzold, Van Groeningen, Ducournau, Nemes etc. Het hoeft niet voor altijd te zijn, maar geef ze totale vrijheid om bijvoorbeeld 2/3 films te maken voor de streamingsdienst. Dan gaat het niveau van de films ook omhoog. Van de series is het niveau al heel hoog.

Toen ze toch ook al regelmatig geloof ik? Deze week is A Classic Horror Story nog op Netflix verschenen, en eeder ook letterlijk de nieuwe van Aja (Oxygène). Al lijken ze daar vaak nog wel voor iets jongere/onbekendere regisseurs te kiezen (wat ik ook erg kan waarderen).

Wat is daar goed aan?

Dat geeft een platform aan Europese filmmakers en de nationale filmindustrieen, als onderdeel van de culturele sector. Een goed ontwikkelde culturele sector heeft enorm veel voordelen voor een maatschappij, nog los van ook de economische waarde.

Het zorgt daarnaast voor diversiteit in het aanbod. Een filmmaker uit Bulgarije zal hoogstwaarschijnlijk iets anders te vertellen hebben dan een filmmaker uit New York. Voor het publiek is deze keuzediversiteit niet alleen prettig, het kan ook zeker geen kwaad om met een breed palet aan verhalen geconfronteerd te worden voor de manier waarop je naar de wereld kijkt.

En het betekent dat meer Europese klassiekers aan het aanbod toegevoegd zullen worden.

In de begintijd van Netflix in Nederland (2015/2017) bestond 95 procent uit Amerikaans aanbod van jaren 90 en later.

Volgens mij is de concurrentie die bioscopen eerst hadden met televisie en daarna video en dvd nu gewoon verschoven naar streamingdiensten. Met dat verschil dat de tv-films en straight-to-video/dvd films van mindere kwaliteit waren dan de films die streamingdiensten zelf maken.

Bioscopen zullen nog wel blijven bestaan. Er is nog altijd een verschil tussen films op een groot doek met het passende geluid. Kinepolis deed het zeer goed voor corona met zelfs uitbreiding in de VS. En in Antwerpen doen de kleine stadsbioscopen het ook best wel goed. Ze brengen de kleinere films die wat tussen de blockbusters in Kinepolis/UGC en het aanbod van Netflix/Disney+ vallen. Zeker in een stad waar je het kan combineren met een etentje of café.

Over dat laatste heb ik mijn twijfels, daar wil ik wel wat cijfers van zien. Maar een goed ontwikkelde filmsector is er al: Hollywood. Wat schiet de maatschappij op bij een filmsectortje in Nederland, een filmsectortje in Roemenië en een filmsectortje op Malta?

Filmmaker 1 uit New York heeft ook iets anders te vertellen dan filmmaker 2 uit New York. Het publiek zit helemaal niet te wachten op een inferieure filmmaker uit Bulgarije, laat staan op jouw paternalisme.

Met andere woorden: een wenselijkere situatie dan nu met al die zooi uit Europa. Die klassiekers zijn bijna op één hand te tellen, maar waar het om gaat, is dat wij, de massa, de overgrote meerderheid op Netflix, niet zijn geïnteresseerd in deze films. Het gaat ten koste van de films die we wel willen zien, dus hoe goedbedoeld het allemaal ook is, de gemiddelde Netflixkijker is er de dupe van. Als er een markt is voor Europese films zal een partij daar echt wel op inspelen. Of dat nu Netflix is of een MUBI. Maar zo'n quotum, alsjeblieft niet.

Dit.

En als er alleen Hollywood meuk op staat, leren mensen ook nooit dat er ook andere cinema is. Zonder iets van de filmmakers te weten, zou ik overigens altijd voor de 'inferieure Bulgaar' (waarom in vredesnaam) van Apollinisch gaan in plaats van voor de Amerikaan, dat ken ik intussen wel. En ik hoor ook bij 'het publiek' waar hij voor lijkt te spreken. Er komen trouwens dan nog steeds genoeg films als Hitman's Wife's Bodyguard (2021) op Netflix om de massa tevreden te houden, met 70% vrije ruimte. Ik weet dat hij er (nog) niet opstaat, maar dat was de eerste waar ik aan dacht nu bij Hollywoodfilm voor de massa en 'typische Netflixmeuk'. Meer keuze en ook uitdagende(re), kleine films die iets anders doen dan wat je gewend bent, is wat mij betreft het tegenovergestelde van de kijker duperen.

Ik had er bij de aankondiging ook even bedenkingen bij, maar ben 100% voor nu. Ik denk dat dit ook voor Nederlands talent een goede ontwikkeling gaat zijn.

Persoonlijk steek ik bijna liever een scherp object door mijn oogbal dan dat ik alle anime op Netflix zou moeten kijken, maar het zou niet in me hoofd opkomen om dat weg te wensen omdat ik er toevallig niet van hou. Ik ken best wat mensen die dolblij zijn dat dat er op staat, en dat 90% van de abonnees het wellicht nooit zal gaan kijken, jammer dan. Je kunt geen echt gevarieerd aanbod hebben zonder dat fenomeen. Als het volledige aanbod door zoveel mogelijk mensen 'leuk' gevonden moet worden, dan hou je een heel veilige, generieke selectie met eenheidsworst over. Nooit goed of prikkelend, maar vrijwel altijd mwah, wel ok

Die cijfers zijn uitgebreid voorhanden, als je op zoek gaat. Zie bijvoorbeeld hier: ocw in cijfers. Waarschijnlijk zijn dit soort cijfers altijd een onderschatting, omdat welbevinden, vestigingsklimaat en andere minder tastbare zaken niet meegerekend kunnen worden. Daarbij heeft de culturele sector een eindeloos economisch groeipotentieel.

Zie boven. Een nationale filmsector creëert werkgelegenheid, kan een vliegwiel zijn voor andere culturele en niet-culturele sectoren, het draagt bij aan ons Nederlands zelfbeeld, geeft een Nederlands publiek Nederlandse kunst (en een Europees publiek Europese kunst) enzovoorts enzovoort. Ik zie geen nadelen, alleen maar voordelen.

Ik weet niet waar dit verwijt ineens vandaan komt, maar afijn, ik beweer nergens dat iedereen deze films moet kijken. Ik beweer wel dat het goed is dat het aanbod er is. Het aanbod creëert de vraag, niet andersom. En uiteraard, elke filmmaker vertelt zijn eigen verhaal, maar de kans dat een filmmaker uit Bulgarije qua verbeelding van de menselijke ervaring meer verschilt van regisseur 1 uit New York, dan dat regisseur 1 en 2 uit New York van elkaar verschillen, lijkt mij groot. Ook de omgeving, het straatbeeld, het landschap is direct anders, dat alleen al. Ik denk aan een film als Western. Dit is voor mij een op en top Europees verhaal in een Europese setting. En niks pretentieus of arthouserigs aan, als je dat soms mocht denken.

Nu heb ik die film nog niet gezien, maar op basis van poster, plot en plaatjes denk ik meteen: Oostblok drama/arthouse. Hoe noem jij dit soort films dan?

nou ja zeg... als ik onderwezen moet worden, ga ik wel naar school. Maar niet door netflix.

Je moet niks. Het algoritme schotelt je wel voor waar je doorgaans op klikt, en hoeveel minuten je ervan hebt gekeken. Zelfs de posters die jij ziet, zijn anders dan die van mij, omdat ze weten waar jij sneller op klikt.

Als ik op de Netflix van een van de familieleden klik, is het alsof ik een andere dienst voor me krijg met al die Scandinavische misdaad, Duitse Krimi's en Britse weet ik wat. Het gaat er er hier om dat het hebben van keuze fijn is, niet dat je iets wordt opgedrongen. En dat als je er open voor staat en iets uit een bepaalde hoek kijkt, dat ze je meer uit die koker voor kunnen schotelen, in plaats van weer een nieuwe Kevin Hart of wat dan ook.

En als je iets stelselmatig links laat liggen, zal het ook uit je feed verdwijnen, net als met YouTube video's; zelfs de uploads van kanalen waarop je geabonneerd bent verdwijnen uit je suggesties als je een X aantal video's skipt. Het hoofddoel blijft jou zoveel mogelijk aan het scherm gekluisterd houden, en als dat lukt door te doen alsof er buiten Amerika geen films gemaakt worden (bijvoorbeeld), dan zal het algoritme dat vast en zeker oppakken.

Ze hebben een verplichting met betrekking tot het aanbod, niet die aan iedere gebruiker op te dringen. Denk je dat ik de nieuwste Bollywood in mijn scherm krijg? I don't think so, na al die duimpjes omlaag. Ik vermoed trouwens dat Netflix in jouw geval al blij is dat je nog kijkt, als ze hier een beetje hebben meegelezen

Euh, ik heb er geen eigen naam voor. Het is een film die niet in Hollywood gemaakt kan worden. In setting, in thema's, in uitwerking. Noem het voor mijn part een Oostblok-drama inderdaad.

Ik kan echt het controversiele van mijn stelling niet ontwaren. We weten alles zelf het beste en niemand kan ons iets leren over de wereld, is dat het? Is het echt zo vreemd om te zeggen dat sommige films (of boeken) een venster op de wereld vormen, via het blikveld van iemand anders? En dat je daar dan dingen door te zien krijgt die je anders niet had gezien? (En school? Alsjeblieft zeg. Als iets naar conformisme duwt dan is het school wel. Kunst juist niet, kunst is veelzijdig, daagt uit, rebelleert, schuurt, voorziet in een ander perspectief.)

Ben altijd benieuwd hoeveel procent van de Netflixers naar films uit Scandinavie, Slowakije of Rusland willen kijken en zullen kijken.

Ik vind het vrij onzinnig dat men een commercieel bedrijf als Netflix verplicht om hun assortiment te corrigeren naar percentages van dit en dat. Ik zie ook wel eens een Franse, Spaanse of Japanse film maar 95 procent is gewoon een productie uit Amerika of Engeland. En ik gok dat de voorkeur voor de meeste kijkers daar liggen. Heb liever dat ze het assortiment uit die landen uitbreiden naar topfilms uit het verleden of de wat kleinere titels dan dat ik een Sloveense film opgedrongen krijg (of nog erger, van die gesubsidieerde bagger uit ons eigen land) bij de ''ook interessant voor u'' sectie.

Ik gok een groter percentage wanneer de aanwezigheid van die films een vanzelfsprekendheid is/wordt, dan wanneer het 95% Hollywood is.

Hoeveel mensen denk je dat het 5 jaar geleden waarschijnlijk hadden gevonden dat ze aan het scherm geluisterd zouden zitten bij een Spaanse serie? Na Casa de Papel is die barrière dat nog eens te doen, vermoedelijk een stuk kleiner. Mensen weten wat ze kennen, dat betekent niet dat dat persé het beste is, of dat ze niet in staat zijn andere dingen te waarderen. Neem iemand die eigen alleen Johnny Walker drinkt een keer mee naar een whiskyfestival om prachtige Single Malts te proeven, en diegene is nooit meer hetzelfde op dat vlak. Met film zal het zo snel niet gaan, maar het principe is niet fundamenteel anders. Maar wanneer alle redenen die eRCee in die paar berichten noemt je niet redelijk overkomen, dan vrees ik dat ik ook niets ga kunnen zeggen dat je overhaalt.

Gisteravond Gunpowder Milkshake (2021) gekeken, wat een culturele armoe zou het zijn als er alleen maar dat soort dingen op Netflix zouden staan.

Ajax&Litmanen1

Volgens mij staan er niet zo heel veel Slowaakse of Russische films op Netflix.

Scandinavische films en series zijn dacht ik vrij populair in Nederland. Sowieso de crimesectie. Van de Millennium-trilogie

tot aan Bergman films. En recentere films als Hundraåringen Som Klev ut genom Fönstret och Försvann (2013) en En Man Som Heter Ove (2015) zijn vrij bekend hier.

La Proie (2011) en Faites Sauter la Banque! (1964) zie ik nu staan bij Trending op Netflix.

Bij de publieke omroep hoef je niet meer te zijn voor je Louis de Funès film.

En wat series betreft: Lupin is ook hier populair.

Jij, ik en kappeuter zijn meer dan een normale filmliefhebber, anders hadden we niet op MM gezeten en er al jaren over zitten praten, maar de gemiddelde Netflixer wil na een drukke werkdag of in het weekend met een biertje gewoon een ontspannende film kijken. Ik kan me heugen dat Netflix een tijdje terug een lading Italiaanse films er toch op had gezet (correct me if iam wrong), ben dan benieuwd of mensen in andere landen dan Italie dat massaal bekijken. Ik heb ook niet de illusie dat men in Italie naar onze films gaat kijken. De enige gemeenschappelijke deler in de hele filmwereld is dat Amerikaanse en Engelse titels aanspreken. Ik ben ook voorstander ervan dat mensen eens wat verder kijken dan hun neus lang. Dat je als gamer meer speelt dan Fifa en Call of Duty, dat je als muziekfan meer luistert dan alleen Queen en Rolling Stones en dat je als filmliefhebber meer bekijkt dan alleen James Bond of Fast and the Furious, maar ik vind het echt flauwekul dat een platform de verplichting kan krijgen dit te moeten doen. Want als mensen er geen behoefte aan hebben, val ze er dan niet mee lastig. Ik heb totaal geen behoefte aan 99 procent van de Nederlandse film, val me er dan ook niet mee lastig. Ergens op deze pagina zie ik wat Netflix aan Nederlandse films toont, dan heb je Jandino en een hoop dooie romkoms. Nou, dan heb ik liever wat Amerikaanse films er voor in de plaats.

Zeker, daar zitten populaire titels bij. Maar het gaat mij om die verplichte 30 procent. Dat is echt een gigantisch aantal dat anderstalig moet zijn en dan kom je vermoedelijk ook bij de veel mindere of minder interessante films uit.

Lupin ga ik binnenkort trouwens nog kijken, leek me erg leuk.

Ik heb liever dat Netflix voor kwaliteit gaat dan voor diversiteit als diversiteit betekent dat je uit die landen de middelmaat misschien binnen haalt. Maar nu heeft Netflix geen keus.

Ajax&Litmanen1

Een groot deel van de Amerikaanse / Engelse titels op Netflix is ook middelmaat. Dat zijn ook niet allemaal hoogvliegers.

Ik denk niet dat de verhoudingen voor de Europese films afwijken. Veel luchtig vermaak titels. Dat snap ik ook wel vanuit Netflix bezien.

Netflix is een voor elk wat wils dienst. Vergelijkbaar met de betere videotheek van vroeger. Wie er in geïnteresseerd is loopt naar het arthouse schap. Of naar Aziatische films. Al zie ik die behalve de populaire animetitels vrij weinig op Netflix staan.