Mijn Bijzonder Rare Week met Tess (2019)

Begint zo dadelijk om 09.00 uur voor de liefhebbers, NPO 3. Ruim op tijd, deze vermelding...!

Er zitten mooie, wonderlijke gedachtegangen en daden van kinderen in deze film, de mooie natuur van Terschelling.

Verbeelding en concrete feiten.

Nog steeds te zien op NPO-start, ook nu!

Een heel aangename verrassing was dit. In belangrijke mate omdat dit ook voor volwassenen een prima film is; iets waar heel wat familiefilms imho niet in slagen.

In se een simpel verhaal dat voor mij z'n charmes (jonge tiener zoekt en vindt samen met haar vakantievriendje haar vader die ze nog nooit zag) vooral haalt uit het feit dat het er allemaal heel echt uit ziet.
De jonge acteur en actrice zitten hartverwarmend goed in hun vel, en zitten allebei ook op de juiste leeftijd voor hun rol (geen belachelijk wijze kinderen zoals wel vaak in films).
De simpele en toch heel bijzondere beelden wanneer ze samen door de duinen fietsen: heerlijk mooi.
En bijvoorbeeld Sam die vreest ooit alleen op de wereld te zijn en daar z'n voorzorgen voor neemt: het soort van angsten en doembeelden waar kinderen in hun hoofd mee kunnen lopen, en die hen van 's morgens tot 's avonds achtervolgen en bezitten: wordt heel sterk overgebracht.

Minpuntje vond ik de kerel met de duikbril die op het strand woonde: dat lijkt me dan weer iets alléén voor kinderen.
Ook bij het happy end had ik even m'n bedenkingen; maar het is hoe dan ook een familiefilm, dus... vrede daarmee.

Een van de betere Nederlanders van het laatste decennium.

De film geeft een optimistische en energieke inkijk in de wereld van de adolescente Sam die met zijn familie vakantie viert op het Waddeneiland Terschelling. De film naar het jeugdboek van Anna Woltz verliest zich daarbij niet in ideaalbeelden maar is duidelijk meer dan een prettige wegkijkfilm voor het adolescente publiek. Naast prettige vakantiegebeurtenissen, worden in de film ook serieuze thema’s als het gebroken gezin, de dood en eenzaamheid aangeraakt.

Uiteraard krijgen die thema’s uiteindelijk een positieve draai. En waarom ook niet. De jeugdige doelgroep hoeft immers niet nu al geconfronteerd te worden met indringende hopeloosheid. Dus is de film in de basis prettig optimistisch van toon. Een beetje wrijving tussen de personages is in zo’n opwekkende atmosfeer toelaatbaar zonder dat het psychosomatisch doorslaat, want daar is het de film gewoon niet naar.

Twee leuke personages dragen de film. Sam en Tess. Gespeeld door Sonny van Utteren en Josephine Arendsen. En zij doen dat best goed. De dialogen klinken behoorlijk naturel uit hun mond. Hun uitstraling is geanimeerd en fleurig, De omringende entourage die uit volwassenen bestaat is niet hinderlijk aanwezig, maar heeft een dienende rol. De wereld der volwassen infecteert de droomachtige, sprookjesachtige beleving van Tess en Sam slechts druppelsgewijs. Zo blijft de wereld van de volwassenen grotendeels gescheiden van de bijzondere wereld waarin Tess en Sam bivakkeren. Dat werkt uitstekend.

Het is leuk om samen met Sam en Tess een weekje vakantie te vieren. Het verhaal over twee ongewone kinderen is zo sprankelend en innemend dat je er als volwassene veel plezier aan kunt beleven. Ik kon dat.

Best leuk,

Echter had de film helaas zoveel meer dan dat kunnen zijn. De scènes met Tess zijn echt geweldig, ze is heerlijk eigenzinnig en schets een behoorlijk realistisch meisje. Sam is leuk, maar wel iets te mooi/dromerig neergezet wat mij betreft. Dat is ook direct het probleempje van deze film. Tegen het einde werd het wel heel moralistisch waardoor ik een flink bittere nasmaak aan dit filmpje over heb gehouden (het verzamelen van herinneringen en die vader van Tess).

Het was beter geweest als Wouterlood zich meer had gefocust op het coming of age drama/relatie tussen Sam en Tess. Tijdens deze scènes straalt de film echt plezier uit, geen vervelende "logica" storrytelling elementen (zo is het erg fijn dat die vader het gewoon prima vind dat Sam bij Tess/dit random meisje blijft die hij nog maar net kent terwijl zij naar het ziekenhuis moeten).

Helaas heeft Wouterlood ook een boodschap die hij graag kwijt wil en hoewel het qua storytelling nog best aardig is geïmplementeerd, haalt het op dat moment wel alle luchtigheid uit de film. Dat is enkel een beetje jammer want verder is het echt een ideaal filmpje voor op een warme zomerdag.

3.5*

Heerlijke film met goed acteerwerk en met name ook erg fraaie beelden. Mooi coming of age verhaal met af en toe een diepere laag herinneringen maken, geen tijd verspillen. Vanavond samen met onze meiden van 7 en 10 naar gekeken en we hebben er van genoten.

Mooie, kleine film over opgroeiende kinderen, waarbij de eerste tekenen van de puberteit zichtbaar worden. Leuke chemie tussen de kids, waarbij Arendsen wel de show steelt. Ook op het gebied van acteren heeft zij een streepje voor. Het luchtige verhaal in combinatie met de setting (en de herkenbaarheid van de twee ruziënde broers) zorgt voor een leuk filmpje voor jong en oud. En door de heerlijke beelden van Terschelling krijg ik spontaan zin om in de auto te stappen richting het noorden.

Over iets meer dan een uur komt deze prachtige film op NPO 3. Kinderen en Terschelling in hun volle schoonheid.

Jongen doet zelfbedachte alleenheidstraining, omdat hij de jongste is in gezin en inschat dat hij ooit als laatste zal overblijven. Slim meisje brengt hem op andere gedachten. NPO 3 9.05 uur straks.