Locke (2013)

Tom Hardy levert ontegenzeggelijk een knappe, beheerste vertolking af als een man 'die wil doen wat juist is' en z'n eigen emoties zoveel mogelijk opzij zet tijdens een nachtelijke autorit in een poging zijn huwelijk en zijn baan - alsmede een belangrijke klus hij opeens aan anderen over laat - te redden. Door het verhaal volledig te filmen vanuit het perspectief van de hoofdpersoon legt scenarist/regisseur Steven Knight zichzelf een flinke beperking op. Hij weet de film visueel interessant te houden en de stemvertolkingen - de film is een aaneenschakeling van telefoongesprekken - zijn uitstekend. Desondanks is de film dramatisch vlak en leent het concept zich veel beter voor een korter format.

Super slaapverwekkend. Wat was hier nou zou leuk aan? Ik rijd vaak met mijn werkgever naar het vliegveld. Dat duurt ook zo'n anderhalf tot twee uur en dan gaat het er precies zo aan toe. Het werkgedeelte dan, niet het relatie gedeelte. Ik zal volgende keer een camera op het dashboard zetten voor de mensen die dit soort films leuk vinden...

Ja, vreselijke film, hé? Had je bij mij ook erbij gezet. Ben het dus ook met jou eens.

Ik was het zeker met je eens, ik ben ook wel in voor wat anders maar soms slaat het wel aan zoals Searching (2018) - MovieMeter.nl maar soms niet zoals in Hardcore Henry (2015) - MovieMeter.nl wat ik een super originele film vond maar gewoon niet kon uitkijken omdat ik letterlijk kotsmisselijk werd. Maar dan ben ik ook geen fan van het meekijken op twitch of zo naar anders spelers die een spel spelen. Bij deze film kijk je gewoon passief mee zonder dat het ook maar ergens spannend wordt.

Verschrikkelijke ‘film’ ...

Wat zou het budget zijn? €100,- ?

Belachelijk saai......

Locke is een ongewone film die niet iedereen zal aanspreken. Het uitgangspunt enkel te filmen vanuit een auto waarbij niets meer gebeurt dan wat heen en weer getelefoneer is nu niet bepaald op het eerste gezicht een geweldig spannend verhaal. Daar je bij bvb Den Skyldige (2018) te maken krijgt met een misdrijf en de gevolgen die daaruit voortvloeien, heb je in deze Locke weinig houvast.

Het plot is beperkt en raakt de kijker nauwelijks. De ontwikkeling van de film heeft weinig om het lijf en ik stelde me steeds weer de vraag waarom in godsnaam Ivan deze stappen zette om van zijn hele leven op enkele tellen een puinhoop te maken. En waarom nog op dat moment en allemaal tegelijkertijd? Dat de vriendin die moment moest bevallen, kon hij niet voorspellen, maar als hij toch zo'n moraalridder is, dan kon hij zijn echtelijk gezin wel al eerder op de hoogte hebben gebracht. Die betondeal sluipt er wat tussen en vond ik vrij ongeloofwaardig. Alsof zo'n megadeal half op apegapen ligt enkele uren voor de deadline en hij de enige is die het zogezegd kan oplossen.

Het filmen zelf stoorde me niet, was zelfs sterk want Hardy deed het uitstekend. Mimiek, intonatie en stem zaten prima. Technisch ook mooi gedaan met een mooi sfeergevoel van de nachtelijk verlichte autosnelwegen. Enkel dat ingebeelde gesprek vond ik wat onnodig, voor de rest wel prima conversaties. Voldoende, maar er zat meer in.

En mijn tweede vijf sterren in 2019 zijn gegeven. Indrukwekkende film me Hardy als sublieme exponent. Zeer intens en fantasisch op zeer veel vlakken, poëzie in zielloze autostrades.

Wonderlijk en perfect einde ook.

Leuk idee van een man, die vanuit zijn auto, tijdens zijn rit, de regie voert. Maar dan heb ik betere films gezien op dat gebied, zoals Den Skyldige. Dat komt ook, omdat Tom Hardy maar een beperkt talent voor uitdrukkingen laat zien.

Are you wearing a fucking red nose?

Boeiende en wat mij betreft ondergewaardeerde film over karakter Ivan die besluit een morele keuze te maken. Niet alleen zet hij bewust alles op het spel, tevens probeert hij al rijdend en bellend als een goochelaar alle balletjes in de lucht te houden. Hij stuurt zijn werk aan, regelt problemen, stelt de zwangere dame gerust, probeert zijn thuissituatie te lijmen en rekent ondertussen nog af met de reputatie die zijn achternaam meedraagt. Hoezo er gebeurt niets...?

Nu had ik de film al eens gezien en dus wist ik de reden, waarom hij zo resoluut alles laat vallen, en waar de film eigenlijk om draait; een bewuste en moreel correcte keus. Daarnaast is het gebaar een afrekening met de schaduw van zijn vader die verplichtingen ook niet zo nauw nam. En ik moet zeggen dat ik ontzettend veel sympathie voor de man krijg en alles wat hij over zich zelf afroept, terecht of niet terecht. Hoe gemakkelijk had hij kunnen doen alsof het niet gebeurt was...? Gebonden aan zijn stoel, stuur en slechts de telefoon, moet hij ieders paniek en problematiek aanhoren terwijl zijn wereld het meest instort. Opvallend dat iedereen aan de lijn op het hysterische af is terwijl Locke ogenschijnlijk rustig blijft, een heerlijke tegenstrijdigheid in die zin. Goed, natuurlijk vertoont de rust en kalmte van Locke de nodige scheurtje na verloop van tijd en het koninkrijk stort steeds verder met desastreuze gevolgen. De gesprekken zijn op het botte af eerlijk, oprecht, emotioneel of ronduit grappig. Het eerste gesprek met 'Bastard - Gareth' spant de kroon, ronduit kostelijk, hoewel een paar dialogen met Donal ook prachtig zijn.

De film weet bij mij op bepaalde momenten een zekere emotie op te roepen en ondanks dat hij een zware prijs betaalt lijkt hij zijn gevoel te volgen en te volharden in wat goed lijkt. Verder valt de film op qua toon die zo nu en dan best wel even grappig is maar verder vooral balanceert op diepere emoties en de angst voor consequenties. Hardy is uitmuntend zowel in zijn rust als de sporadische woede, de afrekening met zijn vader speelt hij ook prima. Nu kan ik me van de vorige keer herinneren dat het einde me tegenviel en dat ik vooral de vraag had of hij dit qua thuissituatie zo maar zo liet gaan, nu zie en besef ik nog veel beter het idee van een man die zijn gevoel volgt en daar tevreden me is, no matter what. Mooie film, boeiend en intrigerend. Niets mis mee.

Lovelyboy Uitstekend verwoord, niets aan toe te voegen!

Juist deze film gezien en wat een sterke acteur is deze Tom Hardy toch, een acteur die volgens mij stilaan in het lijste van de acteurs als, Dustin Hofman en Jack Nicholson thuis hoort !!!

Locke

Kan me eigenlijk helemaal meten met de reactie van Lovelyboy hierboven. De film is absoluut niet saai. Vanaf minuut 1 word je meegezogen in het stukje verhaal wat het leven van Ivan Locke totaal overhoop gooit. En je ziet eigenlijk alleen Hardy in een auto. Toch bleef het boeiend, omdat je wilt weten hoe het afloopt, wat de ontwikkelingen zijn. Hij deed me een beetje denken aan Wheelman , maar dan met hele andere situaties.

Deze film is zeker het kijken waard.

3,5 sterren.

Een ultieme les crisismanagement. Ik hoop dat het goed gaat met Ivan. Je gunt het hem. Bravo Tom Hardy.

Wat voor een domme film!!! Alé ... In de auto en enkel bellen ... Wat voor een domme film!!! na 15 min heb ik hem stilgelegd!!!

Echt zo'n film die je leuk vindt of totaal niet. Ik vond hem sterk en gewaagd.

Sterk. Heerlijk afwijkend qua setting, dat mag ik wel. Er zijn meer films die zich op 1 plek afspelen, met wisselend resultaat. Deze slaagt. En dat is toch telkens weer een knappe prestatie. Hoe voorkom je dat dit saai wordt? Vrijwel alles hangt dan op acteerwerk, dialoog en ontwikkeling.
Dat laatste is toch relatief rechtlijnig; er komt dan wel wat meer emotie in Ivan, er is geen sprake van twists. Het acteerwerk is sterk; juist door het zonder al te grote gebaren te maken. De kalmte en praktischheid die hij met al zijn goede bedoelingen boven zijn onderdrukte emotie probeert te laten. De 4 hoofdtelefoongesprekken hebben allen een goede dynamiek en inhoud, voor zover mogelijk natuurlijk. Alle karakters zijn geloofwaardig en je kan eigenlijk met iedereen meeleven: dat is erg knap, aangezien er normaal wel 'een kant' gekozen wordt vanuit regisseur/verhaalpositie.
Eigenlijk is het einde dan wel wat teleurstellend, hoewel inderdaad alle kanten een afwerking hebben gekregen. Maar eerlijk gezegd had ik dan ook niet geweten hoe het anders had gemoeten. Zat tegen een 8 aan, maar een 7 is wellicht gepaster.
Hoe dan ook erg sterk en knap in dit concept.

De film centreert zich op het personage Ivan Locke die zich in de nachtelijke uren op een Britse snelweg in zijn auto bevindt en op weg is naar Londen. Locke is een film die zich op één locatie afspeelt. De film begint op het moment dat Locke in zijn auto stapt en eindigt op het moment dat hij weer uitstapt. Het is een nacht waarin problemen, angst en stress de beklemmende ruimte van de auto in toenemende mate in bezit nemen. Een situatie die het gevolg is van een keuze die niet langer kon worden uitgesteld. Een keuze die een geordend bestaan overhoop gooit.

Op de weinige momenten dat Locke niet telefonerend is te aanschouwen, spreekt hij op woedende en beschuldigende toon tot de metafysische aanwezigheid van zijn vader. Aha, daar speelt nog wat, denk je dan. En dat klopt ook. De atmosfeer leent zich trouwens uitstekend voor metafysica. Van de onuitputtelijke stroom neonlichten die oplichten op de gebouwen die traag voorbijdrijven en van de aaneengesloten rij auto’s waarvan de koplampen fel door de nacht priemen en de achterlichten agressief rood oplichten, gaat een intens hypnotiserende werking uit. De camera vangt die atmosfeer perfect en dompelt het personage Locke er in onder. Het is een atmosfeer waarin verloren zielen ronddwalen. Het is een atmosfeer die melancholie en verlorenheid oproept. Een atmosfeer waarin realiteit en surrealiteit elkaar raken.

Locke heeft gekozen. Zijn toekomst is onzeker. Veel tijd om losse eindjes te verbinden en zaken bevredigend af te sluiten is er niet. Locke werkt alle plichtplegingen onder hoogspanning af. Hij snakt naar rust, maar die is voor hem niet weggelegd. Een niet aflatende stroom dringende telefoontjes moet voortdurend worden beantwoord. Telefonische opdrachten moeten worden verstrekt. Verklaringen moeten worden gegeven. Werk en privé lopen door elkaar. Schuld strijdt met boete. Verdriet met woede. Eer met opoffering. Verslagenheid met hoop. De keus is gemaakt. De toekomst is onzeker.

Tom Hardy speelt Locke. Hij weet het personage gedurende de volle speelduur voldoende tot bloei te brengen om de kijker blijvend te boeien. De dialogen klinken af en toe wat zielloos. Dat betreft niet Tom Hardy die in levende lijve is te zien en zich bepaald niet zonder ziel manifesteert. Het speelt vooral bij de personages die niet zijn te zien. Bij de stemmen aan de andere kant van de lijn. Juist daar valt vaak een mechanische toon op die de kijker ook nog eens attendeert op een vaak gemakzuchtig geschreven dialoog. Van acteurs als Olivia Coleman, Ruth Wilson en Andrew Scott verwacht je toch dat zij in staat zijn om meer empathie op te wekken.

Locke is een prima film. Rijk aan emotie en beklemmend. Uitstekend acteerwerk van Tom Hardy. Inhoudelijk intrigerend. Maar Locke is ook een film met iets te opdringerige muziek en met dialogen die wat gekunsteld klinken. Meer plussen dan minnen en ik heb me geen minuut verveeld.