Kaze no Tani no Naushika (1984)

Gewoon weer een mooie Miyazaki film. Een beetje moraliserend, maar niet van zo `n aard dat het drammerig wordt. In de boodschap die gebracht wordt, schuilt tenminste een waarheid.

De muziek van Joe Hisaishi is magisch mooi. Na Kikujiro No Natsu en Sonatine een van zijn mooiste scores. Een nummertje dat goed blijft hangen, zeker tijdens carnaval: La la la la la la.....

Ik zie naast overeenkomsten met Princess Mononoke, ook veel overeenkomsten met Porco Rosso. Vooral op het gebied van decors. Ook hier veel vlieggevechten en een verlaten eiland , die nu niet schuilgaat achter rotsen maar achter drijfzand .

Het verhaal is boeiend omdat meerdere landen het tegen elkaar opnemen en een soort oorlogje voeren met elkaar. Niemand ontkomt aan het web van intriges en verdachtmakingen. De toekomst van iedereen is onzeker.

Een van de mooiste momenten vond ik de scène dat de ohmu Nausica onderzoekt en kijkt of ze een goed mens is, hij krijgt dan schitterende beelden te zien van Nausica `s jeugd in een granenveld. Natuurlijk ondersteund met prachtige muziek. Het minst waren de gevechten tussen de vliegtuigen. 4*

Miyazaki's wonderlijke wereld. Eindelijk alle films van hem gezien, en tot mijn grote vreugde is een van de leukere Miyazakis tot het laatst overgebleven. Kaze no Tani no Naushika is wederom een uitmuntende anime, die nogal paralel loopt aan Mononoke-Hime. In verhouding tot die film heeft Naushika behalve thematische raakvlakken ook een sterk gelijkende verhaallijn. Deze film is alleen een stuk beter.

Wat in Monoke-Hime het bedreigde bos is, is hierin juist het dreigende bos. Giftig, met insectoïde defensiesysteem. Daar hadden wat mij betreft wel wat meer scènes in mogen plaats vinden. Er had best een aantal vliegtuigscènes overgeslagen kunnen worden om daarvoor wat screentime in te ruimen.

De score is een van de betere op Hisaishi's conto. En dat komt met name door het al eerder aangehaalde la la la deuntje Betoverend!

Verder weer erg leuke creaturen: het trouwe en aandoenlijke beestje Teto, de struisvogelachtige lastdieren van Lord Yupa en de Ohmu en andere bosinsecten doen je vergeten dat het allemaal op aarde afspeelt. Dat het geheel met moraal is doorspekt is verder prima, het levert de basis voor een heerlijk fantasievolle film. 4*

Nog maar 10 stemmen voor een bescheiden top 250 plaats overigens.

Mijn dvd was van een erbarmelijke kwaliteit, bleef continu hangen en heeft regelmatig stukjes overgeslagen, en vijf minuten voor het einde gaf hij helemaal de geest, zodat ik niet eens weet hoe de film eindigde. Maar ik lag zo tam in de zetel dat ik me er eigenlijk niet zo aan geergerd heb, en gewoon geduldig de film heb uitgekeken (nu ja, bijna dan toch). Dus ik vind dat ikt och mag stemmen, zeker als iemand eens stiekem wil vertellen wat er gebeurd is nadat Nausicaa met haar baby-Ohmu probeert de hele kudde tegen te houden (ja, dat was het spannendste moment van de hele film, ik wéét het! )

Los daarvan, mijn mening over de film: de tekeningen zijn knudde, om eens een hollands woord te gebruiken, maar wel met veel fantasie. De film is ook al vrij oud, dus de beeldkwaliteit was gewoon niet zo geweldig, daar kunnen de tekeningen niet aan doen. De wereld waarin alles zich afspeelt is erg fascinerend, maar het verhaal was als je het ervan isoleert eigenlijk weinig geïnspireerd. De enige reden waarom de film echt weet de boeien, is de originaliteit van de wezens, de decors en de verschillende beschavingen met hun eigen voertuigen enz, maar wat zich daartussen afspeelt is eerder van Rode Ridder-niveau. Wel spannend, maar allemaal veel te gemakkelijk. De hoofdpersonages waren te banaal, de nevenpersonages hadden blijkbaar enkel het recht om als domme kudde 'ah!' en 'ooooh!' te roepen, soms wat te huilen, dan weer schaapachtig te lachen of wat heen en weer te rennen. Maar goed, het is een kinderfilm en daarin is dat nu eenmaal de standaard, Miyazaki heeft later genoeg bewezen dat hij daarvan los kan komen.

De muziek, tja, soms kon het me nog wel bekoren, maar meestal vond ik het te belachelijk voor woorden. Dat ligt natuurlijk ook aan de film: Totoro is zo geweldig cool dat je probleemloos mee 'To-toro, To-too-ro' wilt zingen, maar objectief is dat liedje niet veel beter dan wat in deze film zit .

Dus: voor de hele setting van de film, de originaliteit en de ideeën, en het feit dat het allemaal wel bleef boeien, tussen de haperingen door dan, toch nog een puike 3*.

En alweer een prachtige Ghibli-film gezien. Moet eerlijk zeggen na alle Miyazaki's gezien te hebben ben ik wel toe om wat andere Ghibli's te zien, maar het blijft alllemaal wel heel erg vermakelijk. Blijft jammer dat ik deze films als kind niet heb gezien. 4,5 sterren nog maar eens.

Disney goes East. Niets meer en niets minder. Slechte animaties, matige muziek, slappe dialogen en de stemmen hebben weinig uitstraling. En hoewel de setting mij persoonlijk wel aanspreekt, zijn de gebruikelijke clichés en moraaltjes te overheersend aanwezig.

En dan nog beweren dat Ghibli zoveel beter is dan welke westerse studio dan ook

2,5*

Dat zijn ze ook. Al vond ik dit verder ook gewoon een slechte film, waar Miya's geklaag over ecothemas mij verre van kon boeien.

Vond het bij Mononoke ook al redelijk irritant, ook een mindere Ghibli vind ik.

Verder moet je niet onder de indruk zijn, al zijn er nog genoeg films die bewijzen dat Ghibli in ieder geval veel breder is dan de Westerse studios.

Wat animatie betreft is Ghibi naar mijn mening veel treffender (maar technisch minder). Verder vind ik ook de muziekkeuze heel wat geslaagder, zonder de verplichte zangnummertjes.

Ik vind Grave of the Fireflies de mooiste Ghibli soundtrack hebben. Van het magische openingsnummer tot de mooie Franse chanson. Erg mooi en erg passend.

Vreemd genoeg vind ik hier alles het tegenovergestelde. Animatie is wel mooi, vooral oog voor detail en creativiteit (combinatie van thema's) sprak mij erg aan. Soundtrack van Nausicaä is vanuit persoonlijk oogpunt ook een van de beste die Joe Hisaishi ooit heeft gecomponeerd. Symphonic Poem "Nausicaä" heeft de sfeer van de film en is zeer memorabel.

Ik denk trouwens dat het ook wel uitmaakt, hoe dit je eerst Ghibli film was of niet. Of dat je er meer hebt gezien. Dit was mijn eerste en destijds keek ik het nog op videoband. Ik kan die clichés wel vergeven, het blijft voor mij echt een topper.

En momenteel vind ik Ghibli wel beter dan de meeste Westerse animatie studio. Wellicht komt dat omdat zij volledig zijn overgestapt naar 3D en tegenwoordig zie ik niks anders dan (gare) komedie films. Waar zijn de oude klassiekers zoals Aladdin gebleven? Die produceren ze nu niet meer, erg jammer, terwijl Ghibli dat nog steeds wel probeert te doen.

Erg zwak begin van de Ghibli-reeks.

Vanaf seconde één is de film oninteressant. Ik mis vooral de creativiteit die in de meeste Ghiblis wél is terug te vinden. Geen enkel wezen deed me versteld toekijken, geen enkele keer ben ik verrast, geen enkel moment heb ik met plezier toegekeken.

De voertuigen, de personages, de landschappen – allemaal horen ze meer thuis op een kinderzender als Jetix dan in een volwaardige animatiefilm als deze. Vooral de personages springen negatief in het oog door hun onwaarschijnlijk lelijke kleuren.

Ook inhoudelijk hebben die personages weinig te bieden, evenals het verhaal. De spirituele dorpsoudste heb ik gisteren in 10,000 B.C. al meer dan genoeg gezien en de milieuvriendelijkheid was ik in Pom Poko al beu.

Niks goeds kunnen ontdekken.

0.5*

Het leek wel of ik dezelfde DVD als van jou heb bekeken. ook die van mij bleef elke keer haperen, ook 5 minuten voor het eind. Wel helemaal afgekeken.

Aardige animaties van Miyazaki, het verhaal vond ik echter niet zo bijzonder. Haalt niet het nivo van wat hij in dit decennium gemaakt heeft. Maar goed, alle begin is moeilijk. Ik heb mij niettemin best vermaakt, anders had ik hem niet afgekeken. Als ik een film slecht vind en de DVD blijft haperen, dan stop ik er mee.

3,0*

Aardig stukje animatie, met een klaagzang betreffende ons milieu.

Desalniettemin vond ik persoonlijk het verhaal wel rijk aan fantasie, maar toonde weinig diepgang in karakters, wat ik juist sterk vond bij howls en Monoko.

Jammer een gemiste kans, de graphics waren ook niet bijster.

Mijn 9e film van Miyazaki en met alleen nog Ponyo te gaan ben ik er dan door heen. Helaas is dit wel de minste van de negen die ik gezien heb. Het verhaaltje is wel aardig, de animatie niet slecht, maar ik heb het weleens beter gezien. Het ontbreekt deze animatiefilm vooral aan sterke bijpersonages, waar de andere films van Miyazaki dit altijd wel hebben. Nausicaa is een leuk personage om te zien, maar daarnaast blijft er weinig over. De strijd tegen het gif e.d. is goed weergegeven en hoewel er best een moraliserend verhaal in de film zit, stoorde mij dit niet. In zijn geheel wederom best vermakelijk, maar niet zo leuke en/of interessant als andere Miyazaki's!

3,0*

Miyazaki's eerste eco-film en ook zijn beste. Uiteraard ook veel vliegwerk en feminisme, wat inmiddels bekende elementen zijn in zijn films, maar nooit als meer van hetzelfde aan voelt.

Ik zie dat ik verre van een uitzondering ben wat betreft deze Ghibli. Erg matige film.

Ik ben natuurlijk bekend met Miyazaki's thema's, maar in deze film staat het me bijzonder tegen, veel te belerend. Ook één van de weinige, zo niet de enige, Ghibli waar ik soms kromme tenen kreeg bij expressie van emoties. Soms kwam dat ook wel door de voice actors, iets waar ik normaal nooit iets over te zeggen heb. Matig gecast dus. En wát een vreselijke soundtrack, schrijnend.

De film mist onder andere leuke personages en ontbeert ook creativiteit. Bij een film als Totoro kijk je op van Totoro zelf, bij Spirited Away van eigenlijk alles, maar hier sprong niks eruit. Nergens een fascinerend ideetje kunnen ontdekken. Toch iets waar Ghibli normaal in uitblinkt.

Eerste onvoldoende voor Miyazaki, 1.5*.

Mwah. Bij het meeste had ik toch vooral een 'eerder en beter gezien' gevoel.

En dat bij (Miyazaki's) eerste Ghibli-film? Straf

Begrijp wat je wilt zeggen hoor, maar vind het best kort door de bocht. Er is meer dan genoeg creativiteit te ontdekken in Naushika, zeker als je het vergelijkt met andere (niet Ghibli) animatiefilms...

Nja, dan ben ik gewoon verwend.

Ik heb het weliswaar als kritiek puntje, maar de rest telt zwaarder mee.

Die Japanse animes ergeren me steeds minder. De stijlkenmerken van onbegrijpelijke fantasie-elementen en krijsende kinderen blijven voornamelijk achterwege in Naushika. Dus dat zijn al direct twee pluspunten . Naushika heeft daarbij een aardig verhaaltje met een niet zo storende milieu-boodschap. Echter is het jammer dat de animatie zo schokkerig en niet zo overdonderend is. Dat is natuurlijk te wijten aan de tijd (1984) waarin deze film gemaakt werd, dus ik zal het niet te streng aanrekenen.

Ik vond dit een van de mindere van Miyazaki.

Vanaf het begin zat ik er al niet lekker in. De wereld die er neergezet werd vond ik nergens echt leuk of interessant. De creatures zagen er wel weer mooi uit, maar het verraste me deze keer helemaal niet, terwijl ik dat meestal wel heb bij een film van Miyazaki. Verhaal was wel aardig, alleen niet echt goed uitgewerkt. Het duurde allemaal te lang en er gebeurde vrij weinig. In de meeste films van Miyazaki word je helemaal meegenomen in de magie en in de leuke verfrissende personages, en dat miste ik in Kaze no Tani no Naushika. Ik vond alleen Teto erg aandoenlijk. De tekenstijl zelf was wel weer typisch Miyazaki, vond het alleen af en toe een beetje lelijk en/of oud overkomen.

Ik vond het af en toe gewoon enorm saai worden, en dat heb ik niet snel bij een film uit de Ghibli studio. Best jammer want met het concept zat het wel goed en ook de muziek was wederom geweldig van Hisaishi. Ik lees ook dat deze film vaak word vergeleken met Mononoke, maar die vond ik dus echt wel een stuk beter.

3.0* (en dat is voor mijn doen helaas best laag voor een Miyazaki)

Vervelend filmpje van Miyazaki, niet alles wat de man aan raakt verandert in goud. Qua animatie wel redelijk, zitten flink wat fantasievolle vondsten is maar helaas vervalt hij qua fantasie vaak ook in een 101 vicieuze cirkel. Het grootste struikelblok is het ecologische thema en de moralistische levenslessen die Miyazaki constant in je strot blijft duwen. Normaal krijg je dit alleen op het eind van de film maar hier weet Miyazaki het twee uur lang vol te houden en dat gaat dan wel erg tegenstaan. De Miyazaki magie is hier verre van voelbaar, terwijl hij vaak juist zeer aandoenlijke of fantasierijke personages op het doek weet te toveren is het hier allemaal vrij pover, ook het verhaal weet hij niet goed te brengen. Mijn aandacht was al snel vervlogen. Het moest er een keer van komen, Miyazaki slaagt er niet in om een keer met een bovengemiddelde beoordeling te gaan lopen. Sterker nog; hij weet een hele dikke onvoldoende te scoren.

Één van de mooiste animaties ooit. Het einde was (voor mij) een echte tranentrekker. Goed verhaal, prachtige muziek en animatie. Miyazaki op zijn best!

De eerste Ghibli en zeker niet de beste. Toch is het lang niet slecht, zoals een aantal boze tongen hier beweren. Het komt op mij vooral over als een film gemaakt door een regisseur die nog niet helemaal geleerd heeft een verhaal te vertellen en ook zijn kunsten nog niet helemaal ontwikkeld heeft, maar waarvan het talent goed te zien is. Nausicaä lijkt ook wel een blauwdruk voor de meeste films die Miyazaki later ging maken, met een verhaal dat bijna identiek is aan Princess Mononoke. Als avonturenfilm is het uitstekend, door de meeslepende actiescènes, mooie locaties en de geweldige vliegscènes. Vliegscènes zijn natuurlijk een beetje Miyazaki's stokpaardje en hier komt het al volledig uit de verf. Verder vind ik het uiterlijk van de insecten ook geweldig en is Nausicaä een pakkende hoofdpersoon (al praat ze soms iets teveel tegen zichzelf). Daarnaast zien we ook al Miyazaki's grote talent voor bijna-stiltes in de film verweven. Hoogtepunt voor mij was het moment met de jonge ohmu die als aas werd gebruikt. De tragisch-duistere sfeer wordt daar goed getroffen.

Er zijn natuurlijk ook minpunten. Miyazakifilms zakken vaak wat een rond twee-derde van de speeltijd, vlak voor de climax en dit is geen uitzondering. Er zitten dan ook iets teveel personages en plotlijnen in, wat nog eens extra ongelukkig uitpakt omdat de meeste personages niet bijzonder uit de verf komen. De muziek was bij vlagen mooi, maar soms iets te eighties en het deed af en toe denken aan muziek voor een ouderwetse videogame, vooral bij de ondersteuning van enkele actiescènes. Maar eigenlijk zijn de meeste kritiekpuntjes voor mij zeer klein en komen ze vooral voort uit het feit dat ik weet dat Miyazaki het allemaal al eens beter gedaan heeft. Zo weet je dat hij later bepaalde dingen wat meer zou uitwerken. Maar voor een eerste Ghibli is het verre van slecht en zeker op het grote scherm is het bijzonder de moeite waard.
4*

Overigens heb ik me niet gestoord aan de ecologische boodschap. Veel films hebben een boodschap, vaak ook overduidelijk, maar het valt me op dat zo'n 75% van de films die veel kritiek krijgen dat het te moralistisch is het gaat om een ecologisch moraal. Ik vraag me af waarom men op MovieMeter juist daarover zo vallen.

Na het 'best leuke' Rupan Sansei III, ben ik maar verder gegaan met de (pre)Ghibli studio films. Om maar gewoon in chronologische volgorde door te gaan kom je dus automatisch bij Kaze no Tani no Naushika uit. Allereerst was ik mij volkomen bewust dat de 2 films eigenlijk totaal niet te vergelijken zijn. Rupan Sansei is een lekkere wegkijker wat zich afspeelt in een fictief landje, maar wat heel goed zou kunnen bestaan. Naushika is echter een film die zich afspeelt na een nucleare oorlog/meltdown en eigenlijk een schim is van de wereld die wij kennen. Realisme kun je in principe uit je hoofd zetten. Alhoewel ik als nieuwkomer een film als Rupan Kansei iets makkelijker vind te verteren (het is ook echt een goede 'instapper' naar Ghibli/Miyazaki films, is een fantasy film als deze toch echt waar de kracht van animé in moet liggen.

De film is makkelijk te volgen, ook voor iemand die de manga's niet heeft gelezen. Al snel ontvouwt zich een interessant Avatar achtig plotje over mens vs natuur. Uiteraard heeft het een dieper liggende boodschap, maar zoals The One Ring zegt, ik stoor me hier niet aan en ik vraag me ook vaak af wat mensen zo vies vinden aan een moralistisch plotje?

Ik vond het vooral verfrissend dat de makers een apocalyptische wereld hebben neergezet die niet compleet grijs en duf was, zoals in vrijwel elke apocalyptische film wordt gedaan. Nee, de Sea of Decay is juist een erg kleurig bos met schitterende kleuren. Daarnaast is The Valley of the Wind zelf ook een prachtig kingdom met veel kleur. Helaas moet ik uiteindelijk tot de conclusie komen dat de film toch erg duister en donker is. Persoonlijk vind ik dat jammer, en had voor mij het avontuur van Naushika en Asbel diep in het vergiftigde bos veel en veel langer mogen duren. Maar helaas, op onverklaarbare wijze zijn de 2 opeens ontsnapt zonder dat de kijker weet hoe, en gaan we weer over naar de orde van de dag: airbattles.

Persoonlijk vielen die airbattles mij zwaar tegen. Visueel zag het er niet altjid even mooi uit (spektakel genoeg, dat weer wel), en was echt ondermaats aan de scenes die zich op de begane grond afspeelde. Het uiteindelijk offensief aan het eind is een verloopstuk van de airbattles: veel grijstinten en donkere scenes. Ik verlang nu al weer naar die sfeervolle scenes uit het bos! Met allen mooie insecten en huizenhoge bomen... Helaas. Dit is eigenlijk de grootste reden voor mijn beoordeling, want ik heb nu vooral het gevoel dat niet alles er 100% is uitgehaald...

Dat de muziek door Joe Hisaishi voor rekening is genomen klinkt voor iedereen natuurlijk als muziek in de oren (ha-ha). Het is zeker niet zijn allerbeste score, maar het was zeker genieten. Je merkt dan maar weer op dat muziek een animatiefilm echt kan maken of kraken! Een erg belangrijke factor. Qua personages moet ik eerlijk zeggen dat weinig tot geen personages me echt aanspraken. Alleen Yupa was een leuk karakter, maar verder vond ik de rest nogal oppervlakkig en zelfs saai. Rastel kwam bijvoorbeeld totaal niet overtuigend over...

Al met al een ietwat tegenvallend vervolg in mijn lijstje van de Ghibli studio. Had meer ingezeten!

Mooie film, prachtig moraal! Het vechten werd me helaas halverwege teveel, dat had wel iets minder gemogen. Het ging ten koste van het verhaal, helaas.

Wauw,ik verwachte er eerlijk gezegt niet veel van, omdat ik t me gwn niks leek naar mijn smaak,..

maar nu ik hem gezien heb ben ik juist voledig van mn stuk gebracht ;3, geweldig!

ergmooi.