Lost Highway (1997)

That's your opinion

Ik ben zelf absoluut geen fan van Marilyn Manson en Rammstein. Maar ik vond dat het gebruik van Rammstein in de film soms wel een erg bevreemdend effect had.

Daarbuiten kan je toch moeilijk ontkennen dat ''Song to the Siren'' en (in de begingeneriek) ''I'm Deranged'' van David Bowie schitterend gebruikt werden. Het gebruik van dat Bowie-nummer trok je al meteen in de mysterieuze, donkere, surrealistische sfeer.

Man, wat een saaie film. Ik zit er nu al 58 minuten naar te kijken en er is nog geen barst gebeurd. Mss kijk ik later nog verder, maar als er in een film een uur lang niets gebeurd breng ik meestal de moeite niet meer op om de rest te zien. Wat een tijdsverspilling, zucht.

Tja, als je zegt dat er na 'n uur nog steeds niks is gebeurd, dan heb je niet opgelet of hou je er een vreemde definitie van 'gebeuren' op na. De meesterlijke scène met de Mystery Man op het feestje vond je niks?

Ik heb me mss wat ongelukkig uitgedrukt met "niks gebeuren". Die scène met de mistery man viel best mee, maar afgezien daarvan is er wel zo goed als niets gebeurd. Alles ging ook zo traag in de film, met lange scènes en weinig conversaties/gebeurtenissen. Ik ga misschien vanavond de rest nog bekijken, deze keer met mindere verwachtingen.

Volgens mij waren je verwachtingen niet te hoog, eerder verkeerd. Dit is geen thriller thriller zoals zoveel. De spanning vond ik eerder subtiel en inspelend op een zeker gevoel van onbehagen bij momenten. Ik vond hem dan ook veeleer "mystery" dan "thriller". Ik kan wel volgen dat er slome stukken inzitten, vond ik ook.

De film moet het inderdaad, zeker in de eerste helft, eerder hebben van de onbehaaglijke sfeer dan van de o zo spannende gebeurtenissen. In de tweede helft komen er wel meer thrillerelementen de hoek om kijken, maar nog steeds is dat niet het belangrijkste kenmerk van de film. Sfeer, muziek, cinematografie en verwarring ( ) zijn veel belangrijkere elementen.

Ondertussen al wat meer ervaring met Lynch zijn films, ik heb deze keer dan ook niet gepoogd het een en ander te ontcijferen/aan elkaar te knopen. Moet zeggen dat theorien over het plot me ook niet echt boeien.

De kracht van deze film zit hem voor mij in de fantastische sfeer uit met name het eerste deel van de film en de briljante beelden.

4*

Of beter nog, met 'andere' verwachtingen.

Wat een ruk film is dit. Ik was op voorhand van de Lynch films het meest geinteresseerd in deze, maar ben met Blue Velvet begonnen die ik een heel stuk beter vond. Gewoon rommelige beeldflarden en ook de sfeer beviel me totaal niet. Hier is totaal geen touw aan vast te knopen. Had een beetje een film in de lijn van Usual Suspects of Memento verwacht, maar niets van dat alles.

Blue Velvet heb ik nog een goed cijfer gegeven maar dit is zo ongeveer de minste film die ik ooit gezien heb, en de kans is klein dat ik hem ooit weer ga zien.

Mulholland Drive moet ik nog zien, maar daar kan ik maar beter niet aan gaan beginnen volgens mij.

Een film waar ik met te hoge verwachtingen aan ben begonnen. Er is veel bloot, lekkere muziek, maar het kwam op mij (ondanks de sfeer en subtiele fascinatie) te glad en aan de andere kant te oneffen, echter tevens te pretentieus, te bizar, te onbegrijpelijk en te psychotisch over en ik zat voortdurend te wachten op de puzzlestukjes en aan het eind miste ik een betere uitleg.

Welkom bij David Lynch-films.....uitleg krijg je nooit. Je kunt dan nog het beste even in het Spoilertopic kijken

Welke artiest is niet pretentieus? O ja, die naamloze regisseurs uit Hollywood die zich alleen maar prostitueren door het maken van dertien in een dozijn films. Zij verdienen onze bewondering omdat ze zichzelf verloochenen en alleen maar rekening houden met wat zij vermoeden wat de klant wil.

Kom op man... Films maken is ook gewoon werk. Het filmmaken heeft Dhr Lynch ook geen windeieren gelegd of denk je dat die gratis een gastcollege komt geven aan de VU...?

Uiteraard, werk is werk. Daar heb ik geen problemen mee. Maar als er dan iemand toch zijn eigen ding probeert te doen en doet waarin hij gelooft vind ik het woord "pretentieus" niet helemaal op z'n plaats. Of net wel, maar dan met een positieve connotatie. Wat zouden we overhouden als artiesten niet meer pretentieus mogen zijn? Eerlijk gezegd, ik dacht eigenlijk niet aan 'geld' toen ik het had over "prostitueren". Bij Lynch heb ik minder het gevoel dat het alleen maar commercie is.

Klopt maar Lynch zou ook geen films (kunnen) maken als ie er niet een dik belegde boterham van kon eten.

Denk dat een 13 in een dozijn Hollywood regisseur net zoveel plezier in zijn werk kan hebben, aanvoelen wat een groot publiek wel, miljoenen mensen over de gehele wereld vermaken met films is ook een kunst, ook daar kan je in geloven. Spielberg, Hitchcock, Cameron en later ook Peter Jackson allemaal bijzonder getalenteerde filmmakers die geweldige blockbusters op hun naam hebben staan.

Nogmaals, ik heb geen problemen met commercie maar ik mis wat eigenzinnigheid in Hollywood. Er lijkt minder en minder plaats te zijn voor "pretentieuze" cinema. Ik denk dat het voor mensen zoals Lynch net heel moeilijk is geworden om een film te kunnen maken in Hollywood. Voor de rest, ik weet niet of regisseurs echt voldoening krijgen van het maken van dertien in een dozijn producten. Ik hoor soms dat ze wel moeten en dit om brood op de plank te krijgen of om andere projecten van de grond te krijgen. Nou ja, beter op de set staan van een dertien in een dozijn film dan helemaal niets natuurlijk. En Spielberg, Hitchcock en Cameron zijn voor mij nou niet bepaald de naamloze dertien in een dozijn regisseurs.

Misschien wel, Lynch had zijn tijd natuurlijk wel meer mee. Geen economische crisis, niet het massaal downloaden van films. Studio's en productiemaatschappijen zullen minder geneigd zijn om nu grote(re) risico's te nemen met ongevestigde namen.

Desalniettemin zou ik het ook wel weten als ik moest kiezen tussen hamburgers flippen of dertien in een dozijn filmpjes maken...

Ze nemen minder risico's of ... ze hebben een publiek gecreëerd dat alleen maar 'big summer movies' wil zien in 3D. Misschien is de groep dat nog staat te wachten op een volgende Lynch film gewoonweg te klein geworden. Zeg nu zelf, wie groeit er vandaag de dag nog op met een breed en divers filmaanbod? Als de wat meer eigenzinnige cinema niet meer hoort bij de culturele opvoeding bestaat de kans dat je er later ook niet voor open zal staan. Je zal dan woorden in de mond nemen zoals "vaag" en "pretentieus".

En DUNE is zijn slechtste film.

Einde discussie!

Nou dat is inderdaad een abrupt einde van een (goede) discussie

Dat publiek heeft altijd al bestaan hoor... Alsof er vroeger geen massaproducties waren ter vermaak van een groot publiek. Voor de komst van TV was de drive-in het populairste tijdverdrijf van jongeren in de VS. Ieder weekend 2 nieuwe films en die waren echt niet allemaal van een hoog en uitzonderlijk niveau. Films zijn nu eenmaal voor 90% bedoelt ter vermaak en daar is niets mis mee. Nog met het publiek wat daar van kan genieten nog met de makers. Niet iedereen zoekt of is geïnteresseerd in film als kunst en dat mag.

Het feit dat Lynch nog steeds grote films maakt en dat er daarnaast ook nog genoeg onafhankelijke films gemaakt worden bewijst dat ook daar een niche voor is. Ik zie niet waarom het niet gewoon naast elkaar kan bestaan?

En een goede motivatie ook...

Huh?

Was Inland Empire (2006) zijn allerlaatste lange film, denk je?

(hij maakte in 2007 wel 2 korte bijdrages) Nou ja, misschien is hij even in de muziek gedoken?

Iemand een idee of de song Lost Highway (Hank Williams) hier ook maar iets mee te maken zou kunnen hebben...?

Zijn productie is de laatste 10 jaar niet hoog maar toch wel 2 grote films, Mulholland Drive en Inland Empire (hoewel hij die laatste zelf gefinancierd heeft). Aan de ander kant heeft hij dat geld ook voornamelijk in Hollywood verdient...

Het eind:
Twee mannen komen bij huis om man te arresteren.
Man vlucht in zijn auto en wordt achtervolgd door politiewagens.
Man vlucht verder, rijdend op de highway.
Politiewagens komen steeds dichterbij.
Duisternis valt over het beeld.
Even later lichtflitsen en schokken.
Even later rustig beeld van cruising op de highway.
Aftiteling.

Welke associatie kan men hierbij krijgen?

Lost Highway is één van die films die mij maar niet wil loslaten. Bij de eerste kijkbeurt al wist ik dat hij het wel eens tot mijn persoonlijke favoriet zou kunnen schoppen. Toen ik gisterenavond bij de aftiteling Bowie's 'I'm deranged' zat te aanhoren in combinatie met die gele strepen op de zwarte Highway kwam deze voorspelling ook uit: Lost Highway maakte bij de tweede kijkbeurt opnieuw een indruk zoals nog geen enkele film hem dat ooit heeft voorgedaan. De film staat bol van de gebeurtenissen waar het gezonde verstand niet bijkan, bevat een sfeer waar vele Thrillers nog een puntje aan kunnnen zuigen. ( gisteren jaagde hij mij opnieuw de stuipen op het lijf), en ook de personages zijn een genot om naar te kijken. Deze film bevat trouwens zowat het meest angstaanjagende en creepy personage ooit. Zijn verschijning op het feestje staat meteen garant voor één van de beste filmscenes die ik al heb gezien. Zo zie je maar wat een laagje witte schmink kan doen met een mens! Ik zou nog wel even kunnen doorgaan met het ophemelen van deze film, maar dat ga ik niet doen. Laat mij besluiten met te zeggen dat Lost Highway een magistrale film-noir is, die spanning, erotiek en mysterie combineert tot een intrigerende puzzel die je toch niet zal kunnen oplossen. Voeg daarbij nog eens de muziek die wonderwel bij al dit moois past, en dan kan ik niet anders dan besluiten dat dit de beste film is die ik ooit heb gezien! Oftewel:

Als je denkt dat Robert Blake creepy is door een laagje witte schmink, hij is vrijgesproken op de moord van zijn vrouw, maar door zijn kop heb ik toch mijn twijfels.

"Electra glide in blue" en "In cold blood" moet je ook zien, aanraders. Creepy zonder witte schmink.!