Lost Highway (1997)

En geef het wat tijd. Voor mij heeft het ook vrij lang geduurd totdat ik de beste man zijn werk ging waarderen. Met iets minder "heftigs" dan Lost Highway beginnen – (een Twin Peaks of Blue Velvet bijvoorbeeld) – kan ook helpen.

Of The Straight Story of Mulholland Dr.? Want die twee heb ik wel Of zijn die even zwaar als deze?

Kan ik deze ergens kopen?

Ja dat kan.

Waaaaaar?

Nieuw en het goedkoopst op ebay, heb je hem voor 5euro ofzo

The Straight Story is een erg rechttoe rechtaan verhaal, mooi en ontroerend, zeker niks moeilijks of zwaars aan. Mulholland Dr. is al wat lastiger, maar toch een pak toegankelijker dan deze, doordat er meer humor in zit en de film niet zo tergend langzaam begint. De perfecte introductie om daarna met Lost Highway, zeg maar het echte werk, te beginnen

Ah, bedankt! Dan begin ik met The Straight Story

Ik vind de reacties wel grappig - in feite is deze film veel toegankelijker dan je zou kunnen denken.

De sleutel van de film ligt ergens op 1/4 waar Fred de legendarische quote maakt "I like to remember things the way I want them to be remembered" ... of iets in die aard.

In deze film geeft Lynch je ook een flinke dosis samenhangende info die beter aan elkaar hangt dan je denkt (b.v. als je de film meerdere keren gaat bekijken, zie je het verhaal omhoog komen).

En het leuke is dat je de missing links er zelf moet bij denken (of fantaseren), zoals Fred je heel duidelijk gezegd heeft.

Ik vind de prestatie van Pullman bovendien van een zeer hoog niveau, die man straalt gewoon frustratie, wraak, jaloezie en de dood uit.

Er is echter één groot misterie in de film = heeft de mercedes van Dick Laurent nu echt 1000 horse power (pk) ???

David Lynch is driving (!) me crazy!!! Maar ik wil meer, na deze en Mulholland Dr..

Film heeft geen 1 prijs gewonnen?!

Nee.

Verontrustend en raar! Lynch ten voeten uit natuurlijk, maar helemaal wild ben ik nou niet van Lost Highway. Zo'n heel groot puzzelliefhebber tijdens filmkijken ben ik namelijk ook weer niet. Die Patricia Arquette is wel hot. Zomaar wat flarden die me binnenschieten na het zien van deze film.

Net als Mulholland drive snap ik deze film niet.

En de film legt zelfs niets uit.. saaie film met het plot als enige reden om te kijken maar als het plot niet wordt uitgelegd dan is er niets om naar te kijken. Ik zie de kunst hiervan niet en begrijp al helemaal niet waarom mensen zulke films zo hoog waarderen terwijl ze het plot niet snappen. iedereen heeft een theorie maar de feiten kent niemand.

Ik denk werkelijk dat tijdens het schrijven van het script de schrijver niet wist welke kant die op wou. begon van af het begin en deed zoveel mooie spannende dingen er in maar kon het niet mooi afsluiten.

dan kun je geheimzinnig gaan doen over het plot maar zo werkt het niet het is een film met als hoofddoel de kijker VERMAKEN!

Waarom zou je perse het plot direct moeten snappen? Het is toch juist leuk om daar over te moeten nadenken en steeds nieuwe inzichten te krijgen. Dat vind ik persoonlijk vaak VERMAKELIJKER dan een voorgekauwd verhaaltje dat alles uitlegt en niets aan de verbeelding en fantasie van de kijker overlaat.

Daarnaast heeft een film, en zeker deze, wel meer te bieden dan enkel een helder plot. Wat dacht je van sfeerschepping of prachtige op zichzelf staande scenes, bizarre personages, etc....

Alsof muziek enkel goed kan zijn als je de tekst verstaat....

Dit is een gevoelsmatige trip, verstand op nul en genieten maar. Blijkbaar zijn die vaste waarden van de hollywood-film toch behoorlijk ingenesteld in de consumerende filmkijker. Zoals je het zo mooi stelt Reinbo, heeft men liever een voorgekauwde film dan iets waarbij je moeite voor moet doen. belachelijk.

Oh hemel. Waar heb ik net naar zitten kijken.. ?

Geen idee. Ik heb net de uitleg gelezen en ik snap het nog steeds niet..

Desalniettemin vond ik het zeker het bekijken waard EN de sfeer is ontzettend apart. Een film die me bijblijft...maar snappen doe ik hem niet Althans..niet helemaal. Overigens voel ik me soms zo dommig bij jullie ' filmnerds '

Gorillaz scheuren over de Lost Highway

wow!

Wat een RARE film! Kan nou niet echt benoemen waar ik nou precies naar gekeken heb. Ik wist dat Lynch hallucinaties en dromen met de 'werkelijkheid' versnijdt, máár wat was DIT!!??

Ik ga 'm nog 'n x kijken, that's all there is to it! De sfeer is zó lekker broeierig en ranzig. En als niet om het verhaal, kijk ik 'm toch zéker voor een dubbel-gloeiendhete Patricia Arquette!

Is hier eigenlijk wel een degelijke regio 2 DVD uitvoering van te krijgen? De Nederlandse uitgave schijnt nogal belabberd te zijn.

Lost Highway is ook weer een prachtige film van David Lynch, het volgt de gebruikelijke paden die bekend zijn uit het oeuvre van Lynch.

Een ijzersterke sfeer, prachtige bijpassende muziek en scenes waarvan je denkt: "waar kijk ik naar"?

Aan het einde van de film voel je je bedot en heb je geen idee waar je naar hebt gekeken. Dat is het mooie van dit soort films, je wordt automatisch meegesleurd in het verhaal, waardoor je de film helemaal moet uitpuzzelen.

Ook na afloop heb ik dit gedaan, dan valt je eigenlijk pas weer op hoe geniaal een aantal scenes zijn. Het leuke is dan ook dat je de film gelijk weer erin kunt drukken. Dat bevalt me altijd zo aan Lynch zijn films, de herkijkwaarde is veel en veel groter dan bij bijna alle andere films.

Ik moet zeggen dat de theorieën van de mensen in het spoilertopic toch genoegdoening geven, waardoor ik bij een herziening nog meer op de details kan gaan letten en nog meer kan genieten van deze geniale film.

Tot die tijd krijgt Los Highway 'maar' een 4,5*

Een van de beste films die ik de afgelopen tijd heb gekeken.. deze film heeft me zeker twee weken bezig gehouden.

Het mooie van deze film is, is dat Lynch speelt met de achterlijke verwachting van de gemiddelde filmkijker dat er perse een voorgebakken plot in een film moet zitten. Lynch laat veel meer aan de verbeelding van de kijker over, net zoals je in een goed boek zou verwachten. Zodra je dat doorhebt, kun je de film veel beter waarderen.

Een man (Bill Pullman), een vrouw (Patricia Arquette), een jongen (Balthazar Getty), een mysterieuze man (Robert Blake) en nog wat vreemde figuren in een verhaal over obsessie en andere dingen.

Zeker niet de sterkste film van David Lynch, maar wel een erg goede. Vanaf het begin af aan weet hij de kijker in spanning te houden. Veel zaken blijven onverklaard en vereisen een sterk inbeeldingsvermogen. Ik kan dat wel waarderen. Robert Blake speelt een erg naargeestig en gedenkwaardig persoon. Het is moeilijk om alles een plek te geven, zoals wel vaker het geval is bij films van Lynch.

Mooie film met fantastisch acteerwerk en dito soundtrack. En de sfeer is echt geweldig. Dat is ook waarom ik deze film een hoog cijfer geef, want van het verhaal snap ik wederom geen bal. Kreeg er nog net geen koppijn van zoals met Eraserhead en Blue Velvet, maar ik snap nooit wat van die Lynch verhalen. Denk dat de theorie van Madecineman mij nog het meest aanspreekt.

Verdomme, wat een film weer zeg van die Lynch. Tijdens de eerste 3 kwartier was ik nog vol zelfvertrouwen en durfde ik zelfs al te beweren dat dit allemaal wat minder complex zal worden dan Mulholland Drive. Dit is trouwens pas de 2e film die ik van Lynch gezien heb.

Vanaf het moment dat we Pete in de cel zien zitten en de bewaker zegt dat er iets spookachtigs aan de hand is, begon ik al wat minder zelfverzekerd te worden. En vanaf dat moment wordt het alleen nog maar uitdagender en uitdagender. Op een gegeven moment was ik wel de draad kwaad. Het enige waar ik aan kon denken, was een soort alter ego van Fred en dat zou dan Pete moeten zijn. Dat vervolgens in combinatie met de werkelijkheid, hersenspinsels en hersenkronkels, maar dan nog is het knap lastig allemaal.

Een aantal opvallende zaken die voor mijn gevoel erg belangrijk zijn, zijn het moment waarop Fred zegt: ''Ik hou niet van videobeelden, ik onthoud de dingen liever op mijn eigen manier ook al wijkt dat af van de feiten'' en als Pete aan het werk is in de garage, hoor je op de radio volgens mij exact dezelfde muziek die Fred speelt in de club. Er zijn eigenlijk tal van opvallende momenten in Lost Highway. maar ik laat de film even voor wat het is.

4,0*

Enthousiaste reacties zorgen er bij mij voor dat ik weer zin heb om 'm te zien.

Ik hou wel van enig realisme in een film, bij de cel scene werd het onrealitisch, en dus een stuk minder, anders misschien 4,5*.

Gisteren herzien en wat een fenomenale film is dit toch. Ik kende het verhaal nu wat beter en kon nu op andere zaken letten. Toch raakte ik op een gegeven moment weer een beeetje te draad kwijt, al heb ik er deze keer wel nog meer van kunnen genieten. Fenomenale sfeer heeft deze film ook en leuk dat je bepaalde zaken gewoon voor jezelf kunt invullen. Ik verhoog.

4,0* ---> 4,5*

Aan Lost Highway valt niets te begrijpen, juist omdat deze film niet bedoeld is om te begrijpen maar om te puzzelen aan een puzzel dat nooit voltooid of enkel een interpretatie zal zijn. Deze film doet je namelijk gegarandeerd brainstormen, en dat is het leuke aan een film als dit of aan een David Lynch.

Schitterend ook dat mysterieus en naar mijn interpretatie nogal figuurlijk personage. Juist omdat het volledig aan de kijker is om dat personage in te vullen. Prachtig!

Geen Lynch zonder sfeer, zo blijkt. De beklemmende en onheilspellende sfeer wordt perfect geassisteerd door de bekende en uitstekend toegepaste muziek van o.a. Rammstein, David Bowie, Marilyn Manson, Lou Reed en Angelo Badalamenti.

Dit in combinatie met de zwoele seksscènes, de humor, maar vooral de fantastische en memorabele dialogen maakt van Lost Highway mijn beste Lynch tot nu toe. 4,5* en op naar Mulholland Dr.

Dat is nog eens een uitspraak...

Lost highway is voor de meeste mensen inderdaad een Lost Highway, na een tijdje vervalt logica, lijkt het niet meer realistisch, raken we de draad kwijt, en zijn we lost...

Maar er zit zooooo veel meer in deze film, dan je op het 1ste gezicht kan opmerken.. En eenmaal met de juiste kennis/antwoorden op zak, hebben we hier te maken met een meesterlijk uitgewerkt en geniaal gesymbolizeerde film, over de verdraaide gedachte gang van een moordenaar

Als je deze film niet meteen begrijpt (wat opzich best logisch is) en hem daarom slecht vindt, dan is dat het zelfde als bezig zijn met een raadsel, en zodra je er niet uitkomt roepen, wat een klote raadsel !!