The Master (2012)

Paul Thomas Anderson/regisseur. There Will Be Blood (zijn vorige film). The Master ( Deze film)

MM ( moviemeter) the site waar je nu op zit....

PS: IDK wat FQ betekent.

Ik vind de PTA die Boogie Nights en Magnolia heeft gemaakt een veel intrigerende regisseur en boeiendere films dan TWBB en TM. Zit naar mijn gevoel ook te veel verschil tussen die eerste twee films en die laatste twee. Zijn personages en manier van filmen is aan het veranderen wat positief en negatief kan zijn. Geef mij maar de oude PTA!

Ik vraag me af hoeveel mensen de film nog steeds zo goed vinden als PTA deze niet had geregisseerd. Nee van de golden wonder boy mag niks afgekraakt worden.. Voor mij was het aanschouwen van the master een hele opgave, laat staan hem af zien, dat was meer een strijd. Natuurlijk is het visueel prachtig en de acteerprestaties eng maar het had inhoudelijk zo weinig om het lijf. Toen ik de synopsis van the master begin 2012 las klopte mijn hart vol verwachting. Iedereen, ook ik, wilde toch weten wat er zich binnen een sekte zou afspelen. Maar wat kwam ik toch even bedrogen uit; de film is afstandelijk, ontbeert karakteruitdieping en veinst diepgang.

Misschien is het een teken aan de wand dat PTA alweer een nieuw crime project heeft aangekondigd wederom met Phoenix (release begin 2014). In het verleden lastte deze talentvolle meneer namelijk een pauze van 3-5 jr. in na een succesvolle film.

2* voor Phoenix (ik mag hopen dat hij DDL verslaat bij de oscars want hij verdient het!!)

De mantel der liefde bedekken en daarom dus gewoon een hoog cijfer geven. Zo werkt dat vaak wel wanneer het gaat om persoonlijke favorieten. Ik ben een mega groot Tarantino fan, maar Death Proof krijgt een 2,0 van mij.

Joaquin Phoenix en Philip Seymour Hoffman verdienen wat mij betreft een oscar en Paul Thomas Anderson een schop onder z'n hol.

Dat jullie er niks mee kunnen wil niet zeggen dat er niks in zit. Zoals ze bij American Beauty zo mooi stelde: Look closer. En als je dan nog niet ziet wat er zo mooi an is, dan kijk je toch lekker nog eens een standaard werkje als Flight of Inception. Wordt je lekker aan de hand genomen en zorgen ze ervoor dat alles duidelijk is.

Inception is niet zo heel goed. Geef ik ook 3,0*. Flight is ook geen hoogvlieger, maar iets beter dan Inception. Dan veeeel liever een film als Pi (1998).

Zonder Anderson niet zulke geweldige acteerprestaties van Phoenix en Hoffman; is vaak een wisselwerking. Een groots regisseur met een geweldig verhaal waarin acteurs de ruimte krijgen hun talenten te laten zien: "The Master."

"Persoonlijk" vond ik het een film die uiterst moeilijk te beoordelen is. Is het nou een doordenkertje? moet ik het nou komisch opvatten? zit er nou duidelijk een verhaallijn in? moet ik het nou met een korreltje zout nemen? heb ik mijn stem uitgebracht alleen om het uitstekend acteerwerk? Kortom,

ondanks dat ik deze film niet kon plaatsen, deed het toch wat met mij (op de een of andere manier).

Als ik nou eens de onderstaande discussie's lees word ik niet echt wijzer, en er worden films genoemd die totaal niets met deze film te maken hebben.

I don't get it.

Joaquin Phoenix en Philip Seymour Hoffman hoeven zich wat mij betreft allang niet meer te bewijzen en hadden al veel eerder een oscar mogen krijgen van mij. Zij begrijpen het vak heel goed. Ja, een regisseur kan nog net even dat extra'tje eruit trekken, maar de genoemde acteurs zijn van zichzelf al heel erg goed.

Soms is daar de reden voor wat eenvoudiger: fondsenwerving. Nu heeft hij een miljardairsdochter gevonden als producent en kon The Master maken en vrij vlot daarna al zijn volgende. Daarnaast zat tussen zijn eerste 4 films slechts 6 jaar. Dus dat is niet zo vreemd voor hem om voortvarend te werken.

Klopt, ze hoeven zich niet meer te bewijzen, en daar doelde ik ook niet op...Maar ik heb beide heren ook wel in mindere doen gezien.

Het feit dat ze in deze film zo fantastisch zijn is mede dankzij Anderson. Dat Phoenix zich zo kan uitleven en zich zo kan laten gaan is dankzij verhaal en, ik weet zeker, de vrijheid die Anderson hem geeft.

Dus om te stellen dat Anderson een schop onder zijn hol kan krijgen is een ronduit smakeloze opmerking.

Ik vind het een meer dan terechte en zeer rake opmerking van dhr Jaco. PTA moet eens goed door elkaar geschud worden want hij had goud in handen met dit onderwerp en hij heeft er een zootje van gemaakt. En de mensen die gaan zeggen dat ze het geheel hebben 'begrepen' dream on. Er is geen touw aan vast te knopen. Iemand zei in de discussie look closer (naar deze film) , ik zou zeggen don't bother

Tot slot: geen nominaties van de oscarjury voor scenario, picture en director lijken mij exemplarisch voor de gemiste kans van Anderson. En als je wil experimenteren en je acteurs veel vrijheid wil geven doe het dan goed, zoals in Boogie Nights

Dus in jouw opinie is 2001: A Space Odyssee ook niks omdat je daar niet alles van kan snappen? Of films van Tarkovski, Bergman, David Lynch, Moet je alles snappen (direct) eer een film goed mag zijn?

Nee dat zou heiligschennis zijn. Aan die film kom je niet. Maar odyssee draagt voor mij een essentie uit; kleine subtiele boodschappen tav de evolutie, maar dit hoef ik niet uit te leggen.

De films van de regisseurs die jij noemt zijn vaak moeilijk te bevatten maar ontberen doorgaans geen minieme rode draad die een film toch goed doet. Zelfs in mulholland drive kan ik deze signaleren. Bergman vind ik over het algemeen heel begrijpbaar en Tarkovski is een heel ander verhaal. Vlak ook Dreher, Jarmusch en John Cassavetes niet uit als we toch aan namedropping gaan doen. a women under the influence vind ik bijv. lichtelijk raakvlakken vertonen met the master, maar ontbeert geen essentie / rode draad.

Maargoed ik vrees dat we er niet uit gaan komen. Deze film gaat veel voor en tegenstanders krijgen maar dat is juist het amuserende. Net zoals bij veel films van Malick als we het dan toch over een echte meester moeten hebben

Natuurlijk komt er interactie bij kijken, maar ik weet waar de beide mannen tot toe in staat zijn en ik heb ze al vaker fantastisch gezien. Dit kunnen ze ook prima voor elkaar krijgen bij een andere regisseur. Laten we voorop stellen dat Anderson een fantastisch regisseur en schrijver is, maar hier gaat hij een beetje de mist in. Voor mij verdient hij absoluut een schop onder z'n hol, want mensen die goed werk kunnen afleveren, maar het niet doen, verdienen een schop onder hun hol. En het beste paard struikelt (ook) wel eens. Dat is ook wel weer zo natuurlijk.

Je kunt een film goed vinden ook al begrijp je er niet alles van. De gevoelskwestie waar al over is gesproken speelt een rol. Voor mij moet een film dan wel intrigeren. Iets moet mijn nieuwsgierigheid uitlokken. The Master doet dit voor mij niet. De film heeft bovengemiddelde acteerprestaties, maar ontpopt zich nergens en de aanwijzingen dat het toch iets heel speciaals is, zijn voor mij zeer gering.

Gisteren nogmaals gekeken, en hij is zowaar nog slechter. De twee hoofdpersonen hebben gewoon niet genoeg in huis om een echt boeiende, interessante film te maken. Ik begrijp ook niet waarom men steeds praat over Freddie's post-traumatische stress, want volgens mij is er behalve dat hij een opportunistisch, lui drankorgel is niet zo veel aan de hand. En dan die Forrest Gump houding iedere keer....(handen in zijn zij en dom kijken), zo makkelijk. Dan de andere hoofdpersoon, Dodd. Die noemt zichzelf vanalles, maar veel bijzonders krijgen we niet te zien. Een aantal onzinnige oefeningen en een op een gesprekken. Daar hoef je geen charismatische religieus leider voor te zijn. Mijn buurman zou dat ook kunnen. Zwaar oninteressant ook die reincarnatie theorien, wanneer er wel iets van religie om de hoek komt kijken. Ook het hele Doris segment is saai. Had hij maar wel wat met haar gedaan ala Lolita, dan had het nog iets geweest. . De bijrollen stellen ook al geen zak voor. Amy Adams kan veel beter dan " What color are my eyes....make them black...wtf?) En dan Dodd's zoon, de lelijke versie van Matt Damon, was dat eigenlijk wel een acteur? En zo kabbelt de film heel matig verder, met mooie beelden, dat wel. En ik moest ook wel eens lachen om Freddie, als hij weer kinderachtig doet. Scheten laten en dergelijke. Langzaam bereiken we het einde van de film waarin we ( in tegenstelling tot wat men hier zegt) een Freddie zien. die helemaal geen steek veranderd is! Hij is nog steeds lui en profiteert van ieder kansje die hij krijgt. Het feit dat de film eindigt waar hij begon, met Freddie in het zand bewijst dat.

Nee, ik kijk hem geen vierde keer. PTA slaat met deze Tree of Life light voor dummy's de plank finaal mis.

Kijk, duidelijke taal. Kun je van de film niet zeggen.

Zegt uiterlijk jou iets over hun kunnen?

Overigens is dat wel een acteur ja, hij speelde ook Landry in Friday Night Lights (geweldige serie trouwens en goed boek). Hier zijn overige werk.

Ik vind het een waardeloze film.

Armen in de zij, een beetje voorover gebogen en dom kijken, thats it!

Zo markant is die Forrest Gump figuur niet, hij zat namelijk in de film Forrest Gump

Dat is ook geen probleem. Alleen de liefhebbers hier denken dat Freddie veranderd is en "healed" door Dodd's toverkrachten.

Theoretisch is dat goed mogelijk, maar voor een film moet het echt beter.

Mijn buurman is echt een topper, misschien wil PTA zijn volgende film wel over hem maken!

Hij is zeker ondergeschikt aan Phillip Seymore Hofman en ook aan Matt Damon.

Ok, maar hij is wel een lelijke versie van Damon.

Ik ga hem gelijk even posten in het look-a-like topic.

WAUW!

"I would like to get you on a small boat to China. All for myself and alone."

Wat een meesterlijke film over de overheerser vs het individu is dit.

Bij herziening viel alles op zijn plaats en bleek het laatste half uur, waar ik de eerste kijkbeurt toch wat moeite had om het te duiden, misschien wel het best. Briljante film!

5*

reinbo, ik begreep de film en einde niet. Kan je mij dat uitleggen ?

Zal ik morgen uitgebreider doen, maar mij quote van de laatste woorden van The Master geven en hint..

Ga nu een ander filmpje kijken. Verhaal is voor mij nu zo klaar als een klontje (en zowel prachtig als erg sterk). Maar als je de eerste keer al niet werd gegrepen door de poetische kracht van de beelden en de relatie tussen Dodd en Quell, vraag ik me af of het veel voor je uit zal maken. In een notendop, Waar het in TWBB ging over de strijd tussen het geloof en het kapitalisme, waarbij de laatste won, is het hier de strijd tussen het individu en de overheerser, de master, waarbij de eerste wint.

There wil be blood is een favoriete film van me. Gisteren deze gekeken met torenhoge verwachtingen, maar ik moet het helaas eens zijn met wimnoot. Ga deze ooit nog een herkansing geven.

Quell met Gump vergelijken slaat nergens op. Gump is de gehele film hetzelfde, waar Quell de nodige agressieve uitspattingen en mentale inzinkingen doormaakt. Beetje dom negativisme.
Film is gewoon een schitterende dans tussen de labiele Quell en The Master die misbruik van hem maakt. En intrigerende pas-de-deux, meesterlijk gespeeld, schitterende vormgegeven, met een verontrustende soundtrack en een erg mooi eind.
Op het eind, dat begint in de woestijn, weet Quell zich van de Master los te rukken door letterlijk zo hard mogelijk bij hem weg te rijden, terug naar zijn oude leven van voor de oorlog. Het meisje blijkt verdwenen, maar hij raakt wel onder de beïnvloeding van The Master vandaan, die hem eigenlijk enkel misbruikte voor eigen gewin en aanzien. Later gaat hij nog eenmaal langs, maar de 'spell' is verbroken, de chemie is weg en Quell is echt verlost van 'the cause'. De eindscene, waarin hij een stuk van de therapie toepast op de dame geeft aan dat hij er zelfs op speelse wijze mee om kan gaan, hij is bevrijd.

@Reinbo: jouw berichten zorgen er voor dat ik zowaar zin in de herziening krijg.

Zou ik zeker doen, ik had ook een tweede kijkbeurt nodig om alles helder te krijgen. Al was ik na de eerste kijkbeurt ook al erg enthousiast. Maar het is voor mij vaak een teken dat een film erg goed is, wanneer hij de eerste keer niet alles prijs geeft.