The Hunger Games (2012)

Ja, inderdaad. De bedoelde doelgroep is hetzelfde. Toch zie ik in de praktijk dat The Hunger Games franchise een veel breder publiek trekt (waaronder ik haha, maar ook mijn ouders). Dat zal te maken hebben met de volwassen, serieuze thema's die het verhaal behandelt.

Uiteraard raad ik je het tweede deel van harte aan, maar als ik je mening over het eerste deel lees, denk ik niet dat je die heel veel beter zal vinden. Ja, de film had duidelijk een groter budget dan dit deel, en het is een rauwere, serieuzere film geworden. Maar de rode draad blijft hetzelfde als in dit deel.

Maar ga gewoon lekker kijken en wie weet lees ik nog wat je van Catching Fire vindt

Aardige film om een keer te zien maar ik was er niet kapot van. De film neemt voor alles rustig de tijd, behalve voor de finale (welke wat mij betreft het hoogtepunt had moeten zijn).

Ik vraag me wel af wat de doelgroep is en of ik daar wel bij hoor.

De kritiek dat Lawrence uitdrukkingsloos de film doorgaat heb ik vaker gehoord en is open voor interpretatie. Maar bij een Bella/Katniss vergelijking trek ik de streep. Katniss is geen prinses en, nog belangrijker, heeft geen enkele ambitie daartoe. Ze is juist daarom een voorbeeld. Waar Bella niets liever wil dan een Disney happy ending met een fonkelende gast en wiens meest belangrijke karakterontwikkelingen afhangen van kiezen tussen twee dudes, trouwen en zwanger raken, zoals de maatschappij dat meisjes soms oplegt, laat Katniss iets heel anders zien. Het hele verhaal wordt gemotiveerd door Katniss eigen beslissingen. Ze wordt niet uitgekozen door een vampier, ze KIEST ervoor om mee te doen aan de Hunger Games. Met als enige doel haar familie beschermen en, later, Peeta, veroorzaakt ze, tegen wil en dank, een revolutie. De begering van twee heren is slechts een onderdeel hiervan en wordt vele malen subtieler gebruikt dan in Twilight, waar het zeg maar het hele plot omvat. Zeg wat je wil van Lawrence, maar Katniss is een actief, kick-ass voorbeeld voor iedereen en heeft absoluut niets met de prinsessendroom te maken.

Amen

Had 'm eigenlijk veel slechter verwacht. Leuke film. Niet al te naargeestig, hoewel het concept natuurlijk walgelijk is.

Verder kan ik er eigenlijk niets over vertellen, dus laat ik dat maar ook niet doen.

4 *

Prima film, leuk in elkaar gezet. Jennifer Lawrence doet het erg goed in deze rol.

4,5 sterren

nee. te veel onzinnige dingen. in een boom klimmen en .. ah laat ik maar ophouden...

Zeker aardig hoor, The Hunger Games. Moest hem verplicht kijken van mijn vriendin, omdat ze het boek zo goed vond. Maar ja, Harry Potter vond ze ook goed en ik was bang dat dit meer van dezelfde hocuspocus zou zijn (ben geen fan) en gericht op de jonge doelgroepen. Echter ik ben positief verrast, vooral toen de Hunger Games echt van start gingen. Af en toe best wreed en spanning is er zeker. Uitgangspunt is niet origineel zoals door anderen al eerder aangehaald, maar dat doet niets af aan het niveau van deze film. Ben nieuwsgierig naar deel 2!

Voor de dere keer bekeken en hij wordt steeds beter wanneer mij het hele onderliggende verhaal steeds duidelijker wordt. Lawrence is nu goed, maar in deel 2 briljant.

Verhoog mijn stem naar 4,5

Deels mee eens, maar ik snap niet hoe het overduidelijk maken van Gale's gevoelens Katniss een minder personage maken? Dat ze twee dudes heeft die haar wilen doet toch niet af aan haar persoonlijkheid? De gehele film twijfel je niet zo zeer aan wie ze kiest maar of ze überhaupt wel iemand wil. Ze lijkt beide jongens niet echt te zien zitten. Ze is te druk bezig met overleven.

Niet geheel wat ik verwacht had. Dat wil zeggen: geen opvolger voor Twilight.

Echter, ook deze hoofdpersonages kunnen mij niet bepaald boeien. Hutcherson/Peeta is echt een beetje een ei en Katniss (Peter Griffin laugh)/Lawrence is (hier in ieder geval) bepaald geen charismatisch actrice. Snap sowieso heel die fuss rond Lawrence niet, doet me helemaal niets die meid.

Oh well...

Zonder of met lage verwachtingen wil een beoordeling nog wel eens hoger uit vallen. Maar goed genoeg om de film nog eens te kijken ? Nah.

Het begin van de werkelijke Hunger Games is rauwer dan verwacht, maar uiteindelijk krijg je (natuurlijk) niet écht veel te zien. Daarna is Katniss vooral bezig met slapen. En klimmen. En schuilen.

Over schuilen gesproken: de camouflage scene met Peeta. Daar alleen al zou je een punt voor af moeten trekken in de eindbeoordeling.

Via behoorlijk wat omwegen en aardig wat geknutsel van de organisatoren zijn er uiteindelijk nog 2 die overeind staan. No surprises there.

Ook een al dan niet gedwongen/gefingeerd liefdesverhaal moet er nog aan te pas komen waarbij ik maar bleef hopen dat het dit ook werkelijk was. Echte affectie van Katniss voor Peeta is mij namelijk nooit opgevallen.

Het hele verhaal achter de film voelt wat mij betreft niet sound aan. Een beetje vreemd en niet zo lekker. Ik begrijp de achtergrond waar tegen dit allemaal speelt wel aardig, maar dit wordt onvoldoende uitgewerkt. Het voelt, net als de acteerprestaties, allemaal nogal vlakjes aan.

The Hunger Games is gladiator gevechten, maar dan met kinderen. En behoudens een klein relletje vertelt de film nergens over rebellie gedurende de 75 jaar dat de Games worden gehouden. Ook wat ongeloofwaardig wat mij betreft.

Uiteindelijk heb ik een film gezien die wel wat meer heeft dan Twilight en zeker minder ergernis op roept. Maar aan de andere kant is dit, voor mij althans, geen inleiding voor een mooie reeks.

Mijn hemel, wanneer wordt een film nou eens op zichzelf staand bekeken in plaats van met een andere film in het achterhoofd? En als er dan toch zo nodig een vergelijking moet worden gemaakt met andere films, waarom wordt The Hunger Games dan toch altijd in één adem genoemd met Twilight? Twee totaal andere films (en boeken) met verschillende verhalen.

Sorry, die vergelijking wordt nu eenmaal veel gemaakt. Waarschijnlijk door mensen net als mij die de boeken niet hebben gelezen en uitgaan van weer een tiener/girly girl filmpje.

Dat is inderdaad helaas wat veel gebeurt. Onterecht, mijns inziens. Een film moet als op zichzelf staand worden beoordeeld, niet in vergelijking met andere films. Zeker niet wanneer het om totaal verschillende verhaallijnen gaat.

Dat vergelijkingen met Battle Royale of dergelijke films worden gemaakt snap ik dan al meer, aangezien die verhaallijnen meer raakvlakken hebben. Maar dan nog... Als je continu alles gaat vergelijken met iets wat je helemaal super of juist erg slecht vond, dan kijk je er met andere ogen naar dan wanneer je er blanco in gaat.

mijn vriendin legt me net uit waar deze film over gaat en ik roep meteen: "gejat van battle royale!" maar dan in een voorspelbaar slap teenage hollywoodfilmpje. gezien sommige reacties zit ik er niet veel naast.

Huh Battle Royale? Wat is dat? Dit is een compleet origineel verhaal hoor.

*checkt Google?*

Wow, dat wist ik niet! Complete rip-off! Jij mag je lintje bij de "zie nou wel" balie ophalen.

Het is stom maar een erg menselijke eerste reactie. Ik kan zelf ook films opnoemen wiens kijkervaring verslechtert vanwege andere films die slechts op één vlak overeen komen. Wat wel jammer is, is dat na die eerste reactie we na bijna twee jaar en miljoenen bioscoopbezoekjes nog steeds niet verder zijn dan de vergelijking met een suffe filmfranchise en een Japanse film die alleen oppervlakkig er nog toe doen mbt deze film.

Amen.

Tja, menselijke reactie of niet... het doet afbreuk aan de geloofwaardigheid als filmrecensent, in mijn ogen. Een echte/goede filmrecensent bekijkt een film blanco, op het moment zelf, zonder vergelijkingen te maken...zoals de film gemaakt en bedoelt is. Pas dan kun je een eerlijke recensie schrijven.

Sorry Nicole, maar dat is onzin. Jij doet hier beroep op een soort 'objectiviteit' in het filmkijken die überhaupt niet bestaat en diskwalificeert meningen die een vergelijking maken? Wat is ''blanco''? Lijkt me nogal een aparte en moeilijk verdedigbare stelling. Als iets lijkt, dan lijkt het

Totale objectiviteit bestaat inderdaad niet.

Ik diskwalificeer ze niet haha, iedereen mag zeggen en vinden wat hij wil (gelukkig wel!). Maar ik hecht bepaald niet veel waarde aan dat soort meningen. Zoals ik eerder al zei snap ik het nog wanneer er enige vergelijking tussen films te maken valt (alhoewel ik persoonlijk dan nog films niet met elkaar vergelijk, aangezien ik iedere film als een apart stuk werk zie). Maar mijn mening hierover is vooral gebaseerd op het feit wanneer er vergelijkingen worden gemaakt tussen twee totaal verschillende films die weinig tot niks met elkaar te maken hebben.

Want ja, als iets lijkt, dan lijkt het. Maar als iets niet lijkt, dan lijkt het niet

Aan vergelijkingen ontkom je niet, puur omdat veel films bestaande blauwdrukken gebruikt en zeer zelden komt er een origineel auteurswerk langs. The Hunger Games is die eerste, dus vergelijkingen zijn onvermijdelijk.

Ik vind het juist een voordeel als meningen ook naar andere films verwijzen, om wat voor reden dan ook. Ik zie dat als potentiële filmtips en een manier om op films te komen die je anders misschien over het hoofd ziet, zoals Battle Royale, waar ik nooit van gehoord had.

MIts beargumenteerd zijn meningen altijd handig. Het helpt om de film op een andere manier te beoordelen dan je zelf doet. Mijn mening verandert daardoor meestal niet maar dan begrijp ik wel waarom anderen iets erg goed of erg slecht vinden.

Mee eens arno, juist die kennis zorgt er o.a. voor dat je andere films op waarde kan schatten.

Wat een geforceerde mimiek bij Jennifer Lawrence; ze kon me op geen enkel moment laten meeslepen...

Flauw filmpje, wel aardige effecten. Geen deel 2 voor mij

ik vind 2 toch wel iets leuker maar deze is ook echt geweldig! ben helemaal fan van de hunger games, en josh hutcherson mag er ook wel zijn zeg. poeehh..!

Nou ja, ik doel dan ook niet per se op meningen die gemaakt zijn nadat iemand de film heeft bekeken. Want zoals ik al zei: iedereen mag vinden en zeggen wat hij wil.

Waar ik vooral op doel is dat mensen van tevoren al hun vergelijkingen en meningen klaar hebben en zo de film in gaan.

Van tevoren: "Dit is weer precies zoiets als die Twilight-saga" --> Film gezien: "Ja hoor, dit was precies zoals die Twilight-saga".

Versus

Van tevoren: "Ik heb de trailer gezien en de synopsis gelezen en ik ga nu de film zien" --> Film gezien: "Het deed me sterk denken aan Twilight".

Dan hoeft die vergelijking nog niet juist te zijn voor anderen, diegene is er in ieder geval niet met die vergelijkingen in zijn hoofd naar gaan kijken en gunt de film een kans als op zichzelf staand.

Nu begrijp ik je opmerking beter, Nicole_1989. Nadat Twilight in de bioscopen te zien was werd inderdaad zowat elke nieuwe film waar jongen en meisje op elkaar verliefd worden ermee vergeleken, waarbij de meeste films vaak ook meteen de stempel "niet zo goed als Twilight" (op voorhand) meekregen, ook al hadden ze er totaal niets mee te maken (zoals deze). Op zo'n manier een film beoordelen, met Twilight als enige maatstaf, is inderdaad niet erg zinvol en neemt denk ik ook een hoop kijkplezier weg.

Inderdaad, dat bedoel ik dus. En dat is niet alleen zo met Twilight. Maar The Hunger Games wordt vaak ook zo bekeken met Battle Royale in het achterhoofd, en andere soortgelijke films zoals The Running Man, etc.