The Hunger Games (2012)

Gisteren deze film gekeken, en ondanks dat er al veel van dit soort films zijn (Lees: Battle Royale, Terminator etc) vond ik dit een erg goede film, goed acteerwerk van de cast, en vermakkelijk om naar te kijken.

3,5 ster

Bijzondere film die best prettig wegkijkt. Hoog futuritsisch- en kitschgehalte, veel aandacht voor entourage en details. Acteerwerk dik in orde, gevechtsscenes matig.

Doet me een klein beetje denken aan running man, deze film.. Met die freaks!!

Ik heb nooit de boeken hierover gelezen, dus weet niet hoever deze film met de boeken overeenkomt. Misschien koop ik de boeken wel, want hou wel van het verhaal. Met de film heb ik me geweldig vermaakt, al zijn er een paar dingen die het niveau van de film omlaag halen. Het acteerwerk vind ik wel zeer goed van Lawrence, ik vind haar een schitterende actrice en wat een mooie verschijning, voor mij één van de mooiste actrices. Ook de rest doet het goed qua acteerwerk al is het niet toptop. Het verhaal op zich is waarschijnlijk grotendeels afkomstig uit de boeken. Op zich is het verhaal een beetje raar: met het offeren van kinderen om vroegere zonden te herdenken, maar het verhaal zit wel goed in elkaar en is goed uitgewerkt. Spijtig dat je op voorhand al weet dat Lawrence het de hele film zal overleven, bij alles wat er gebeurd denk je toch van het komt goed. Het survivalgedeelte zelf kon wel erger: niemand sterft door ziekte, droogte, honger,.. ; De minste scene was die toch wanneer Lawrence vast zit in die boom en en paar tegenstanders willen haar vermoorden. . Hoe moeilijk kan het zijn om haar te raken met een boog. Na amper 2 pogingen geven ze al op en besluiten ze rond de boom te slapen. Wanneer ik deelnemer zou zijn en ik zie 3-4 vijanden die aan het slapen zijn, ik zou niet twijfelen om ze te vermoorden. Uiteindelijk moeten ze toch sterven wanneer je wilt winnen. Dan ziet ze opeens een bijenkorf nadat het zwarte kleine meisje haar roept en helpt. Het emotionele in het verhaal vond ik wel goed in beeld gebracht: de dood van haar vriendinnetje (zwarte, kleine meisje), Katniss die zich opoffert om haar zusje te beschermen, de liefde die ontstaat,.... Geweldige scene wanneer ze het vredegebaar toont naar het district van het zwarte meisje nadat ze bloemetjes legde rond haar graf.. Het einde is ook wel nog goed gevonden, al hadden de regels nooit verandert mogen worden. Eigenlijk wint Katniss wel heel gemakkelijk het spel, het survival gedeelte bleek uiteindelijk niet zo zwaar als werd aangekondigd. Ik dacht dat het één groot verhaal was over alle films, ik wist niet dat deze film al het hele verhaal al verteld. Vond het al raar dat iedereen al bijna dood was, ik dacht hoe moeten ze met deze overlevers nog 3 films maken. Ik twijfel tussen 3.5 of 4. Ik heb me zeker vermaakt met deze film maar misschien viel er wel nog meer uit te halen. Ik kijk wel ernaar uit om de andere films van de hungergames te bekijken. Zonder Lawrence zou ik deze films heel wat minder gevonden hebben. Ik ben ook een tiener en dat is misschien wel de ideale leeftijd om deze film te bekijken.

voorlopig 3.5/5

Laffe behandeling van een boeiende premisse. Want dat zijn dit soort Spelen wel, in welke vorm je het ook giet. Het zal wel te maken hebben met de doelgroep, maar daar kan ik natuurlijk niet zo veel mee. Dystopia dus, met District 12 waar men zich kleedt in hele doffe kleuren, een elite in felle, extravagante uitdossingen en een uurtje om het allemaal in de steigers te zetten.

Ruim bemeten, zoals de hele film als zodanig aanvoelt, al heeft het daar in het Capitool niet zoveel last van. Harrelson houdt de boel daar redelijk bij elkaar met een aardig rolletje. Bovendien kan het leunen op de aanstaande Hunger Games, maar juist daar gaat het de mist in. Vanaf de aftrap al. Geluid weg, muziek eronder en een shaky slash sloppy cam. Waardeloos.

Niet dat ik stevige kills verwacht. Hoeft ook niet. Suggestie is voldoende met tieners die elkaar naar het leven staan, maar daar is Ross ook niet erg bedreven in. Daarbij loopt elk fascinerend onderdeel in de arena af met een behoorlijke sisser. Er is een schattig, 12 jarige meisje, die niemand daar wil zien. Erg flauw hoe dat uitpakt en ook nog eens een enorme tranentrekker.

De heldin beperkt zich tot verdedigen en hoe het scenario omgaat met Katniss en Peeta is uiteindelijk dubbel zo flauw. Met dat soort scherpe randjes netjes bijgevijld en wat slappe toevoegingen aan het slagveld (die wilde beesten, oef..) wordt het een wel erg mak en zoetsappig gebeuren. Als ik nog eens een deeltje meepik, is het vooral vanwege Jennifer Lawrence.

De hype van een triologie (deel 3 moet nog uitkomen) waarin tieners door een dictatuur aan een arena van all-must-die behalve één worden onderworpen. Zoals de Romeinen hun vermaak met gladiatoren nodig hadden en wij tegenwoordig naar een stel infantielen in een huis zitten te staren zoals de John de Mol-concepten.

Een combinatie van reality en een voyeurslasher. Waarbij wij als (bioscooppubliek?) geprojecteerd worden als arena-publiek.

Arnold Schwarzenegger werd ook al eens aan zo'n arena toernooi onderworpen om als zijn crimineel zijn vrijheid uit het gevang te verdienen. The Hunger Games doet ook niet aan 'mooi-vertoning' zoals de Twilight-reeks, de deelneemsterstjes zijn 'miss-fits'. Als 30-jarige man is het je niet vergeven om empathie te hebben met de protagoniste, Jennifer Lawrence, die kil, koel, emotieloos is en niets zegt.

Het tempo van de eerste anderhalf uur is laag totdan (!) begint de 'actie' van het vechten in het bos.

Totdantoe was het al vrij taai, al was het meer een stylistenfilm van rossige pruiken en pakjes.

Gemixed met wat brutalistische beton architectuur. De personages zijn toch echt gescrypt voor een

andere doelgroep. Houd toch eens op met zielig kijken, er moet straks gevochten worden. En dan is

er nog Woody Harrelson als norse mentor.

De film begon opbouwend en tot daar kon ik mijn interesse nog even bewaren. Eens de "kids" werden voorgesteld en losgelaten in het bos begon ik meer en meer mijn interesse te verliezen. Slaapwekkende dialogen en onnatuurlijke evenementen. (tenzij je branden en omvallende bomen zomaar even kan doen omvallen en besturen
Het was allemaal een beetje kinderachtig en puberaal. Dan kijk ik nog liever naar een saaie aflevering van Xena Warrior Princess !

Veel te veel geblaber! Het had net zo goed The Conversation Games genoemd kunnen worden. En dan al die rare beslissingen in de film?? Vriendje van Lawrence werd door de groep in leven gehouden om haar te vinden. Waarom lieten ze hem nog in leven nadat zij gevonden was? Wat was zijn nut dan nog?En toen die tassen met spullen werden gedropt die elke district nodig had om te overleven, waarom werd slechts het eigen tasje meegenomen? In een echte survival is dit juist de uitgelezen mogelijkheid je tegenstander kapot te maken door zijn spullen te jatten!

Ik laat het hier ook maar weer bij v.w.b. The Boring Games.

Voor mij een van de beste films van de jaren 2000. Lekker scenario, prima geacteerd en spannend van begin tot einde. Eigenlijk buiten categorie, dus hier 5 sterren

Infantiel en ongeloofwaardig. Spannend wordt het nooit écht, een dubbele bodem ontbreekt en als klap op de vuurpijl blijkt dat ik gewoon gekeken heb naar iets wat meer lijkt op een 'pilot': wordt vervolgd… nee dank u.

Deze sciencefictionfilm die gebaseerd is op de gelijknamige boekentrilogie van Suzanne Collins is een van die vele verhalen over massa-entertainment vanuit een dystopische samenleving. Cinematografisch zit het prima in mekaar en de districten kennen allemaal duidelijk een eigen verhaal. Maar het mist jammer genoeg qua karakterisering aan emotionele diepgang en de arena fragmenten hadden wat te weinig aan spanning om het geheel sterk te maken.

Wat een ziek verhaal zeg!

Saaie film, wat me de laatste tijd irriteert, het is allemaal het beetje hetzelfde. The hunger games, divergent, the maze runner etc.

Tis net of ik steeds naar dezelfde film zit te kijken maar met een ander thema en dan die jonge acteurs van begin 20, tis niet dat ze het slecht doen ofzo maar het is allemaal een 13 in een dozijn. Er is er geen 1 die er echt uitspringt of iconisch zoals je dat had toen ik opgroeide.

Plus al die films zijn pg 12/13 dus geen gore, geen brute dingen, iemand word zogenaamd bruut afgemaakt maar op het moment supreme zie je alleen de persoon het uitvoeren zonder te zien wat ie doet.

Wat de film betreft, niet super bijzonder, een deathmatch in de bossen, ben ik blij dat toen ik jong was een deathmatch in de bossen in de vorm van oa. rambo en predator kwam. die honden sloegen trouwens ook nergens op, wat waren dat en zomaar poef uit de grond waar ze willen, vond dat maar lame en ook dat stuk dat ze zo'n berg met voorraad hadden, ze had op dat moment vanuit de bosjes met hr skills al die gasten 1 voor 1 kunnen afmaken maar nee ip daarvaan gaat ze moeilijk lopen doen en zo zitten er nog wat dingen in die ik nergens op vond slaan maargoed.

Had bij deze film hetzelfde als bij de maze runner, leuk voor een keertje maar absoluut niet voor herhaling vatbaar.

Ga de vervolgen van dit soort films dan ook zeker niet kijken.

Ik heb deze eerder ook met de grond gelijk gemaakt, maar toen had ik het boek ( waar ik overigens ook niet kapot van ben ) nog in m'n kop zitten.

Gister heb ik de film maar eens in de herkansing gegooid. Nu, 2+ jaar later bevalt het script me beter dan het boek omdat ze geen tijd hebben om de situatie uit te diepen en dat is psies het onderdeel waar het boek de mist in gaat.

Echt uit m'n dak ga ik er nog niet van maar op zich is de film goed gemaakt en loopt het verhaal behoorlijk. Het enige grote ergernis punt wat ik blijf houden is de mis-casting van Woody Harrelson als Haymitch, de getraumatiseerde, alcoholiese winnaar uit een eerdere Hunger Games editie.

Enniwees, half * erbij ........

Meen je dat? Ik vind dat het script net aan alle kanten rammelt. Hier is een rauwe, meedogenloze survivalthriller van te maken, maar in de plaats daarvan krijgen we bizarre (en onverklaarde) coalities en solidariteit en vreemde, tegenstrijdige tactieken. Dan vond ik (destijds toen ik het nog wel eens een beetje volgde) zo'n Expeditie Robinson, waar wel tactisch gespeeld werd en 'de sterkste' er steevast uit moest, vele malen spannender. En dat zeg ik zonder ironie.

Inderdaad een zieke film, geen goede film voor jonge kinderen, of anderen. Ik kreeg er ook een beetje een naar 'illuminati/third reich' gevoel bij.

Beste film die ik ooit heb gezien. Verhaallijn is goed en de andere delen zijn ook geweldig.

Erg goeie film zaten wel wat stukjes in de in deze film weggelaten hadden kunnen worden. stukje met opstand in district 11 wtf sloeg dat op dan? en kleine stukjes tussendoor met het vriendje van haar die achterblijft in district 12. Hopelijk wordt dit duidelijk in de andere delen want het sloeg nu kant nog wal.

geweldige film als je twilight een leuke film vond is dit zeker een aanrader

Maar andersom niet!

Twilight is een mooie film. Dit is een complete rip-off van Batoru Rowaiaru. Dat wordt niet in dank genomen. In het begin dat ik deze film zag (zes maand geleden), gaf ik deze 4.5, en overschat ik deze. En strafte ik de film niet af voor het zachte plot, en ondanks dat ik lichtjes ontgoocheld achterbleef. Ik bleef excuses verzinnen waarom deze film toch wel goed zou zijn. Maar moet nu toch inzien dat dit eigenlijk bij nader inzien echt wel een (bar)slechte film is. Zeker nu dat ik weet dat het allemaal copy-paste is van een andere film.

Als je dan een film maakt hierover, maak het dan harder. Nu leek het wel een romantische blockbuster terwijl deze als avontuur/sf/thriller hierstaat. Dit is een romantische film, en al zeker geen horror. En nog eens een slechte romantische film.

Ik wil er al niet meer aan terugdenken, want de kans is groot dat die 2 zal veranderen in een 1.5

Redelijke film waarin in een toekomstwereld er jaarlijks spelen worden georganiseerd met een strijd tot de dood. Een wat langdradige eerste helft. De tweede helft is een stuk avontuurlijker. Ondanks die lange introductie was meer achtergrondinformatie over de toekomstwereld zeker gewenst geweest. Verder ziet het er allemaal wel goed uit en Jennifer Lawrence stelt niet teleur in de hoofdrol.

Drie en een half jaar na de release, ben ik de Hunger Games gaan kijken. Inmiddels zijn er al drie delen uit en is de vierde, tevens laatste, in de maak. Dit zegt veel over hoe deze reeks is ontvangen door het publiek, goed.

Film komt wat langzaam op gang, maar dat is inherent aan het verhaal. Dit heeft uitleg nodig.

Tot op het moment waar het 'spel' duidelijk wordt en het gaat beginnen. Dan pas komt de spanning.

Hoewel het spel duidelijk is en de acteerprestaties van Jennifer Lawrence buitengewoon goed zijn, vind ik de invulling van het geheel matig. Dit spel is al eens gespeeld in de veel eerder verschenen film 'Battle Royale', waarbij de actie en het gore veelal hoger lag dan in deze film.

The Hunger Games moet het hebben van dialogen en zeker niet van het actie gehalte.

Ondanks dat het eerste deel op mij wat matig overkomt, ben ik wel benieuwd naar de volgende delen. Of komt dit vooral door Jennifer Lawrence? 2.5*

Wel een redelijke film niet echt een topper..

komt deel 1 vanavond nou op tv zoals hier aangekondigd?

Op nu.nl staat dat het 2e deel komt.

Verdeelde meningen hier, merk ik.
Ik voeg mij bij het kamp van de liefhebbers. Na een tweede kijkbeurt werd ik nog steeds helemaal enthousiast van The Hunger Games. Ik snap dat niet iedereen het wat zal vinden, al vind ik wel dat sommige mensen de film wat hard aanvallen. Maar goed, elk z’n mening.

Een heel goede reden om The Hunger Games goed te vinden is Katniss Everdeen, uitstekend neergezet door Jennifer Lawrence. Katniss is voor een futuristische heldin verrassend makkelijk om je in te kunnen inleven. Anders dan held(inn)en in veel andere films is Katniss normaal. Ze is mooi, maar geen supermodel (daarvoor heeft ze veel te normale proporties), krijgt een blackout voor de camera, kijkt lelijk als ze huilt, lijdt pijn als ze gewond raakt, trilt als een rietje voor ze de arena in moet en haar stem slaat over als ze schreeuwt. Als ze een mooi kunstje voor elkaar gekregen heeft door in de appel te schieten en boos weg wil lopen moet ze terugkomen om de boog terug te hangen. Net een echt mens. En ja, ze is heldhaftig, maar ze is niet extreem getalenteerd, zeker niet in vergelijking met sommige van de andere tributen, en ze is niet ‘uitverkoren’ of ‘voorbestemd’ voor grote dingen. Grote dingen overkomen haar en omdat ze slim is en doorzettingsvermogen heeft komt ze als held uit de strijd. Ik schreef bij Twilight al dat ik hoop dat tienermeisjes zich liever met Katniss identificeren dan met de o zo bijzondere maar volledig passieve Bella.

Katniss is absoluut het sterkste punt van de film, maar Peeta is als personage ook interessant genoeg. Pas in volgende delen komen er meer boeiende personages bij, maar nu is er vooral ruimte voor de karakterontwikkeling van Katniss en Peeta. Je kunt de romance tussen Katniss en Peeta niets vinden, maar ik vind het in ieder geval al interessant omdat je net niet helemaal weet hoeveel oprecht is en hoeveel overlevingstechniek. Sterker nog, Katniss lijkt het zelf ook nog niet helemaal te weten. De scène na het interview waarin ze Peeta aanvliegt is sowieso prachtig.

Dat het verhaal niet zo origineel zou zijn, daar heb ik niet zo’n moeite mee. Het idee lijkt wel op Battle Royal ja, maar het heeft ook wel wat weg van de mythe van de Minotaurus. Maar waarom zou dat een probleem zijn, als het ook gewoon een goed idee is om een verhaal mee te maken en je het idee op een heel andere manier uitwerkt? Als je een brutere, gewelddadiger uitwerking had gewild zou je teleurgesteld kunnen zijn in The Hunger Games. De 24 kinderen in de arena zijn immers lang niet allemaal geboren moordenaars, de meeste van hen zijn gewoon hartstikke bang en slaan blindelings op de vlucht. Katniss zelf is ook niet alleen maar stoere heldin. Ook het einde vond ik geslaagd. Ik vond Katniss’ idee van een zelfmoordpact heel slim bedacht, ik vraag me af hoe ze zelf dacht dat het af zou lopen.

Ik kan eigenlijk maar een paar kleine minpuntjes bedenken. De honden op het eind bijvoorbeeld, dat had niet gehoeven, maar het is maar weinig. De personages zijn goed ontwikkeld, het verhaal vind ik goed, het is spannend – zeker spannend genoeg voor de doelgroep – en het gaat ook nog eens ergens over. Ik heb alweer zin om de volgende delen te herzien.

Happy Hunger Games and may the odds be ever in your favor.

De title cards in het begin van de film leggen een beetje uit wat de Honger Spelen zijn en even later krijgen we nog een kleine origins story verteld door President Snow tijdens het kiezen van 2 nieuwe personen voor de spelen. Heb deze film destijds erg lang uitgesteld omdat ik dacht dat het een chick-flick was. Had dat compleet mis want de film heeft een hoop volwassen elementen en ook genoeg voor mannen om van te kunnen genieten. En dan heb ik het niet alleen over Jennifer Lawrence.

Het eerste wat er natuurlijk door mijn hoofd ging toen ik aan de film begon was natuurlijk "Battle Royale". Maar The Hunger Games is zoveel meer dan dat. En dan kun je nog zoveel problemen hebben met hoe alles wordt gebracht je kunt niet ontkennen dat dit fantastisch materiaal is en veel verder gaat en vooral op politiek gebied en hoe men het geweld en dood van willekeurige jonge mensen in the capitol verheerlijkt maar ook hoe men daar in de arena mee om gaat. En dan nog de emotie die hierin aanwezig is. Het geschreeuw van Prim als Katniss zich kandidaat stelt gaat door merg en been. Maar ook later als Ceasar Flickerman daar naar refereert in het interview voel je de emoties. De opbouw met geweldige karakter en verhalende momenten is erg goed. Werkt erg goed om iets voor de personages te gaan voelen als je uiteindelijk met hen de spelen in gaat. Je weet ook dat ze na de spelen niet meer zo zijn als ze daar voor waren, dat krijgen we echter wat meer in Catching Fire te zien.

Als we het tweede uur in gaat, gaat de film ook beter draaien en wordt alles beter en beter. Er zit best een hoop actie in het tweede gedeelte van de film waar een hoop gebeurt met de personages. Maar echte character en story development verliest men niet uit het oog en zijn er genoeg momenten tussen bijvoorbeeld Peeta en Katniss. Maar ook buiten de arena is een hoop gaande en ook dat wordt goed gebracht. Maar het moment wat de eerste Hunger Games maakt is als Rue sterft en Katniss daar een beetje breekt (logisch) en de momenten daarna in district elf met die muziek er bij. Elke keer kippenvel.

De film is gewoon goed gemaakt en zit op alle vlakken goed in elkaar. Ook het acteerwerk mag er zijn. Perfect werk van iedereen. Een goed begin van een goede franchise.

Eentje met de juiste aanpak: keep it simple

Big Brother krijgt wat extra peper in de vorm van een deathmatch. Normaal ben ik niet zo te vinden voor films gebaseerd op een gimmick of een "spraakmakend" concept. Maar deze is wel goed te pruimen. De aanloop duurt wat lang, maar eens het spelletje van start gaat zit je aan je scherm gekluisterd.

Beetje George Orwell voor tieners dit. Dan mag natuurlijk ook de verboden romance niet ontbreken. En kijk, The Hunger Games behoort toevallig tot de gemengde "sporten". Dus de deelnemers kunnen gewoon met elkaar aanpappen. Vond de chemie er niet meteen van afspatten tussen Hutcherson en Lawrence. Individueel deed Lawrence het trouwens wel aardig. Hutcherson wist dan weer niet echt raad met z'n mallotig personage had ik het gevoel.

Uiteraard hangt er een mistroostige sfeer over deze film. Dat is 'in'. De toekomst is grauw en grijs weet je wel. Vooral het vastgoed werd herleid tot een tranendal, met veel hutjes en Sovjet-architectuur. In schril contrast staat de carnavaleske show rond de competitie. Wellicht om het brood-en-spelen-gehalte extra in de verf te zetten. Tikkeltje geforceerd, maar de boodschap is duidelijk.

PS: ik kan me best wel voorstellen dat mensen hier massaal op zouden afstemmen. Mijn honger is gelukkig gestild met een avondje voetbal.

Idem.

Mooie film die wat traag op gang komt. Concept zit goed, uitwerking is ook oké maar soms wat verwarrend. Meer woorden kan ik er niet aan vuil maken.