The Hunger Games (2012)

Altijd wat flauw wanneer een film tot vervelends toe wordt vergeleken met een film die toevallig wat eerder was. De vergelijkingen met Battle Royale zijn al veelvuldig gemaakt, maar mijn hemel daar kom je toch ook gewoon niet omheen? Wanneer een verhaal het zo opzichtig moet hebben van één basis idee is dat wel een probleem. Alles draait hierom. Het concept is het raamwerk, de fundering, de kern. Maar goed, als er dan op een heel eigen wijze wat leuks mee gebeurt is dat niet per se een probleem. Maar dit is een soort disney versie van die behoorlijk brute film. Alle scherpe randjes worden er opzichtig vanaf gehaald. De camera draait netjes weg als het te bloederig wordt, sowieso beweegt diezelfde camera heel druk heen en weer, zodat je niet te goed ziet wanneer iemand het loodje legt. En anders doet de montage dit wel. De hoofdpersoon is ontzettend goeiig. Er zit geen donkerrandje aan. Zij overleeft zonder haar concurrenten te vermoorden. Hooguit een of twee keer uit absolute noodweer. Alle mogelijkheden om in conflict te komen met dit goede karakter worden omzeild. Eventuele bevriende concurrentie worden netjes voor haar vermoord of anders besluiten de gamemasters wel dat de hoofdpersonages ze ze te slim af waren. Mijn god. Wat ontzettend bedacht en geschreven dit allemaal om het een familiefilm te houden. Dit concept leent zich dan ook niet voor een dagje met het gezin. Ik snap dat dit een goede uitkomst is voor de leeftijdscategorie 7-15 die niet naar Battle Royale mogen, maar wat heb ik daar aan?

Maar goed, weinig origineel en erg braaf dus, maar dat hoeft geen onoverkomelijk probleem te zijn. Er valt nog steeds wat leuks van te maken. Volgens mij hadden de schrijvers geen idee hoe ze dit idee moesten verantwoorden. Om de zwaarbevochten vrijheid te vieren, worden er per traditie 24 (of eigenlijk dus 23) kinderen geofferd om de mensen te herinneren aan de tijden van oorlog. Bovendien zou dit de bevolking eronder houden. Dan maken we er een Tv programma van waarin kinderen elkaar moeten vermoorden. Iedereen tevreden. Ik heb lang niet zo iets volslagen belachelijk uitgangspunt in een film gezien. En het publiek slikt dit als zoete koek. Vervolgens is werkelijk alles voorspelbaar in het verloop van het verhaal. Katniss die de plek van haar zusje inneemt, Katniss die een pijl in het publiek met sponsors schiet voor aandacht, het terugdraaien van het feit dat er 1 winnaar kan zijn (en dat dan weer ongedaan maken) etc. etc. Je ziet het van mijlenver aankomen. Sowieso is het eerste uur te langdradig omdat die hele toekomstvisie weinig interessant uitgewerkt is.

Dan de games. Toch waar het om gaat. Mijn kritiek uit de eerste alinea is voornaam, maar nog steeds had de boel gered kunnen worden. Dat gebeurt niet, maar het had erger gekund. Nogmaals het brave, de voorspelbaarheden en de visuele rookgordijnen (en bovendien is het gewoon lelijk) verpest een hoop. Toch houd ik een zwak voor films die zich voor een groot deel afspelen in een beboste omgeving met een avontuurlijk aspect. En hoewel ook niet alles uit de locatie gehaald wordt (het lijkt een beetje op een paintball bos, heb niets gezien van de beloofde honger of andere barre omstandigheden) is het net wel dit dat de film kijkbaar houdt. Zo’n afvalrace is best leuk. Ook hierin zit wel genoeg dat aan te merken valt. Zo is het plan om te wachten dat Katniss vanzelf uit de boom komt wel erg stupide. Vooral omdat ze doodleuk met zijn allen liggen te slapen. Echt een topidee als je in een bos zit waar iedereen elkaar moet vermoorden. Ik vond die digitale hondapen, niet om aan te zien. En er is meer dat schort aan dit deel van de film.

Ik verbaas me over het succes van de film. Dit is gewoon Battle Royale voor tienermeisjes. Het uitmelken gaat tegenwoordig sneller dan ooit. Deel 2 is alweer een hele tijd uit. En deel drie en vier staan klaar. Ik sla even over denk ik. 1,5 sterren.

Ik vond het een goede film. Ik heb hem gezien voordat ik het boek gelezen had, wat ervoor zorgde dat de film gelijk meer spanning met zich mee bracht.

Echter nu ik het boek heb gelezen en dan nog een keer de film heb gezien, vind ik het jammer dat sommige goede elementen uit het boek zijn weggelaten of op een andere manier naar voren gebracht zijn. Ondanks dat zal dit niet de laatste keer geweest zijn dat ik hem bekeken heb.

Zeer teleurstellende film. Dit ondanks dat ik de boeken geweldig vond.Het idee, het verhaal, dat is er allemaal en dat is ook goed. Maar dit komt vooral door het boek, en het komt in de film niet tot zijn recht. Maar op 2 momenten vond ik dit in de film wel: Het einde, en de dood van Rue. Dat waren 2 mooie momenten. Je kon het tenminste volgen, niet zoals de actiescenes. De editing in de film vond ik vreselijk. Het was Batman-achtig, maar zelfs daar was het nog beter. De bewerking was sowieso niet van het beste. Er waren momenten bij dat het beeld helemaal niet vloeiend ging, dat gaat natuurlijk hand in hand met de te veel bewegende camera (Holy shit, ik kreeg er koppijn van.).

Het grootste probleem was gewoon dat het saai was. Daarom was het ook een teleurstelling, het boek voelde al meer intens aan, het verhaal bied je vele mogenlijkheden aan voor een intense film, maar dit gebeurd niet. De film ging nergens heen, het klinkt misschien dom, maar ik weet even geen andere manier om het te beschrijven; "Het heeft geen ziel."

Ugh, ik vind het gewoon jammer dat het teleurstellend was. Ik wou deze film zo graag leuk vinden, maar jammergenoeg...

Ik heb gehoord dat de 2de film vele malen beter is. Ook een andere regisseur, dus hoop het maar. Alhoewel ik niet veel zin heb om het 2de deel te kijken nu...

Naar aanleiding van het verschijnen van de tweede film, deze eerst nogmaals bekeken.

En ik moet zeggen dat ik deze keer veel beter in het verhaal kwam; alles werd me nog duidelijker.

Puike film dus die een wat hogere score verdiend dan wat ik de eerste maal gaf.

Op naar deel 2.

Matige film.

Het idee van de film lijkt op dat van 'The Condemned'. Maar het is zonder meer een totaal andere film.

Deze film is echt veel te traag, en er gebeurt betrekkelijk weinig. Ze laten 24 tributen aantreden, maar na de eerste confrontatie blijft de helft nog maar over.

De omschrijving zegt dat dit een actiefilm is maar het is vooral show, die best wel grappig is bij momenten.

De romance in de film geeft het einde nog wat extra spanning. Anders had ik deze film een 2 gegeven.

Toch ga ik me binnekort eens wagen aan het vervolg.

De film nog eens herzien in de hoop of een tweede kijkbeurt me beter zou bevallen en omdat ik toch nog deel 2 wil zien. De film is gewoon en tienerfilm en voor het genre veel te braaf en te standaard. Bovendien zijn die Lady Gaga-kostuums van de stadsmensen nogal irritant. Het is meer clownesk dan futuristisch. De film heeft wel zijn momenten, maar dit zal eerder bij tieners een hype zijn dan een klassieker in de filmgeschiedenis.

"Hope. It is the only thing stronger than fear."

Goede film, het was af en toe licht teleurstellend maar zeker veel beter dan ik eerst had verwacht.

Niet veel bekende acteurs hier, ik herkende eigenlijk alleen Donald Sutherland. Maar er werd wel goed geacteerd. Jennifer Lawrence speelt een goede hoofdrol.

De muziek was een beetje inconstant, vond het jammer dat het niet zo herkenbaar was. Alleen een orchestraal nummer vond ik super goed de rest was matig tot redelijk.

Goed verhaal opzich, de opbouw vond ik erg goed. Na een half uur in de film was ik echt geboeit. In het midden zakt het een beetje in, ik vond de spelen zelf een beetje tegenvallen. Maar aan het einde is de climax wel erg goed vind ik. Het drama-gehalte in de film was ook goed, al vind ik het als man altijd raar als romantische dingen vanuit de vrouw vertelt worden. Het heeft een redelijk openeinde wel.

Visueel is het heel wisselend, dan super goed en dan weer wat minder. Vond de spelen zelf visueel niet geweldig. De rest vond ik erg goed.

Vermakelijke film, had eerst echt een saai tiener-fantasytje verwacht (zoals bijv. Twilight) maar daarvan was zeker geen spraken. Goede film, ben benieuwt naar het vervolg.

Inmiddels gezien en het is inderdaad een prima film! Minder commercieel gekleurd als Hunger Games en inhoudelijk prima. Hunger Games lijkt wel heel erg de Amerikaanse remake van het 'Aziatische origineel', al wordt dat officieel niet zo gebracht.

Vond ik ook

(Gezien op 20/06/2014) Een 'Brood en spelen'* - film. Een prachtig doekje tegen het bloeden. Ingenieus in elkaar gezet. Prachtig spel van Jennifer Lawrence. "Hoop is het enige wat sterker is dan angst. Een beetje hoop is effectief. Veel hoop is gevaarlijk." UItspraken in de mond van president (dictator!) Snow (goede oude Donald Sutherland) gelegd, maar o zo waar.

De tributen zijn tussen 12 en 18 jaar ousd. Ook niet zomaar ...

Goed gezien van schrijfster Suzanne Collins en de filmmakers.

* Zie de hype rond de WB Voetbal in Brazilië!

Heel origineel

Sorry maar dit kon mij niet boeien. Gladiator meets Harry Potter. The truman show meets Kevin Costner. Resultaat is een onzinnige post-apocalyptische cheesy draak van een film. Wat een onzinnig gebeuren allemaal, die hele verhaallijn in die toekomstwereld. De zogenaamde politieke motivatie is flinterdun. Geef mij Gladiator maar dan.

Het enige positieve aan de film is Jennifer Lawrence. Wat een prachtige dame en wat een sterk acteerwerk zet zij neer ondanks dit onzinnige plot.

PS ik vond de grootste onzin nog wel dat jongens en meisjes tegen elkaar moeten vechten. Dat doe je toch niet?

Concept niet geloofwaardig, acteurs niet geloofwaardig, bedroefende 'conversaties' en het spel is niet origineel uitgevoerd.

2

Het is een echte tienerfilm, verliefdheid, moed, opoffering, familie, het zit er allemaal in. Het verhaal zelf kun je niet erg serieus nemen want er zitten teveel ongeloofwaardigheden in de hele film. Toch kijkt het lekker weg, blijft het spannend tot het einde toe. De film lijkt inderdaad een beetje op een gladde remake van Blood Royale.

Ik zocht nog naar parallellen met onze tijd, vroeg me af in hoeverre deze film een metafoor is van het heden. De Big Brother/Utopia camera opstellingen en manipulaties komen heel duidelijk tevoorschijn. Het contrast tussen Capitool en de districten is mogelijk een verwijzing naar de RTL Boulevard-achtige wereld en de Jerry Springer-types.

Normaal gesproken ontwijk ik hypefilms, maar nadat enkele mensen me deze alsnog hadden aangeraden, hem vandaag bekeken.
Een matigje. Een soort dystopische inslag, ik hou van de sfeer rondom arm/rijk/toekomst, wat prima in beeld gebracht werd. De beeldvorming is sowieso goed in orde. Op een of andere manier bleef de film ook wel hapbaar, misschien wel gewoon door de ogen van Lawrence. Want tja, zelfs als je de lastig te verkroppen uitgangspunt (het offeren van kinderen voor een lang vervlogen oorlog) slikt, moet je je een weg banen door de ongeloofwaardigheden en gaten.
Zodra de 'games' beginnen wéét je al dat de hoofdpersoon het overleeft, dat de 'final scene met de 'bad guy' is en dat er een 'allie' dood gaat (ok, ik zal er voor de zekerheid spoilertags omheen zetten ). Zodra de romance inkickt, klap ik volledig uit de film. Nope, dit is hem niet. Veel te Hollywood, veel te glad, veel te feelgood, veel te voorspelbaar.

Heb deel 1 en 2 afgelopen zondag na elkaar gezien en heb er even over nagedacht, maar ben na rijp beraad toch tot een conclusie gekomen.

Al bij al meeslepend dankzij goeie acteerprestaties, maar ook lijdend aan een aantal gebreken:

1. het verhaal is niet bijster origineel: veel elementen uit andere films en verhalen schoten me te binnen (Logan's run, Rollerball, ...) en de al te nadrukkelijke verwijzingen naar het Romeinse Rijk (strijdwagens, Panem (et circenses), gladiatoren, Capitool maakten het wat doorzichtig;

2. Ik miste wat naturalisme: de hoofdpersonages komen uit de allerlaagste maatschappelijke klasse, maar dat is er nu niet bepaald aan te zien; ik stel me daar dan eerder verwaarloosde kinderen, luizen en vlooien, onhygiënische toestanden en gebrekkige taalvaardigheid bij voor.

Vandaar geen hoogvlieger voor mij. Dit eerste deel heeft nog wel een ietsje meer dramatische kracht dan de tweede.

Ik vind juist wel origineel. Al die toekomst-films (je vergeet Running Man) gemixt met Romeinse Rijk. Verder zijn de deelnemers jongeren, geen criminelen of helden. Geeft toch een andere lading. Hele aanloop naar die spelen is echt sterk gedaan. En de spelen zelf zijn goed genoeg, rekening houdend met leeftijd ratings. Ik vind deze eerste ook beter dan deel twee, omdat meer de spelen centraal staan en minder de revolutie.

The Hunger Games

Met de aanstaande première van Spotgaai deel 1 wilde ik de Hunger Games films nog even zien. Even het geheugen opfrissen. Gelijk maar een review er achteraan plakken. Zijn we ook compleet.

Zoals ik bij andere Young adult films vaal zeg vind ik deze serie in zijn genre bijzonder sterk. Daarbij wordt goed teruggevallen op het bronmateriaal. De verfilming van het boek is hier gelukkig goed gedaan. Nog te vaak wordt een prachtig boek volledig onteerd op het witte doek. Er zijn zeker films die het verhaal en de uitvoering van The Hunger Games evenaren, daar niet van. De mythologische setting is erg lekker. Een goed concept voor flinke actie. Tevens is diezelfde actie ook goed uitgevoerd. Het had van mij zelfs iets uitgebreider gemogen. Het einde is sterk in beeld gebracht. Ondanks dat is het, waar het in de bron zenuwslopend is, het hier een klein beetje afgeraffeld.

Jennifer Lawrence zet een erg sterke rol neer. Haar dubbelrol in de film vult ze met verve in. Haar liefde tegenover Josh Hutcherson en Liam Hemsworth geeft ze vol overtuiging. Ook haar dodelijke en breekbare scènes komen bijzonder treffend over.

Hutcherson lift vooral mee op de charmes van Lawrence. Hijzelf mist de overtuiging een beetje.

Elizabeth Banks is, naast een compleet geschift karakter, ook sterk. Ze weet haar extravagante persoonlijkheid goed tot uiting te brengen.

Visueel gezien ziet The Hunger Games er erg goed uit. Veel Young adult films verliezen zichzelf in simpliciteit. Deze film niet. De spanningsopbouw is zeer goed uitgewerkt. Met een mooi uitgewerkte setting wordt diezelfde spanningsopbouw en sfeer nog eens benadrukt. Lekker gedaan.

The Hunger Games is een van de beste in zijn genre. heerlijke film en kan niet wachten op deel 3.

3.5*

In dystopia moeten tienurs vechten in een arena op leven & dood. Net als bij de Romeinen, een thema uitgemolken tot zure karnemelk. Maar wel vakkundig gemaakt voor de jeugd dankzij veel theater, hedendaags camerawerk/ corny cgi en de waterige ogen van Lawrence. De vechtscenes waren matig.

Deze net ook maar eens gekeken, louter op naam uit gekozen en op gezet, omdat dit toch een zeer populaire boeken- en filmreeks lijkt te zijn.

Viel behoorlijk tegen, met name het eerste uur is een veel te lange aanloop voor rest van verhaal.
Wanneer het dan loos gaat tijdens de Game lijken zo'n beetje alle deelnemers louter de verkeerde beslissingen te nemen.

Goed: het komt er op neer dat je iedereen moet afslachten om als winnaar uit de bus te komen, maar hoofdrolspeelster wordt afgebeeld als sympathiek karakter en wordt er dus halsstarrig over gewaakt dat zij uiteraard telkens net niet zelf hoeft te moorden. Slachtoffers vallen als bosjes rond haar heen, maar zij heeft louter een keertje uit zelf verdediging iemand "per ongeluk" om gebracht, maar zeker niet expres, lijken de makers het bijna uit te schreeuwen.

Zeg eens eerlijk: wie dacht tijdens het kijken dat het kleine donkere meisje het zou overleven tot het eind en ze het dus met hoofdrolspeelster zou moeten uit vechten op leven en dood? Je wist gewoon, die zal buiten de schuld van Lawrence om komen nog voor de echte finale... en ja, hoor!

Dan heb je nog haar partner tijdens het spel, die gast heeft totaal geen uitstraling of charisma en verpest behoorlijk wat scènes.

Op zich is het Game gedeelte nog wel aardig en hier en daar vermakelijk of redelijk spannend. Bovendien zitten er een paar mooie opnames in de natuur bij, maar het is allemaal veelte veel gericht op een groot publiek bestaande uit bakvissen, waardoor ieder scherp randje al bij voorbaat weg gevijld lijkt.

Eigenlijk is dit een uiterst naargeestig en gewelddadig werkje, maar wordt alles qua gruwelijkheden net buitenbeeld gehouden.

Sowieso het hele basisverhaal is feitelijk te bezopen voor woorden: dus om nooit meer oorlog te willen en hoeven te voeren, wordt -om dit vooral niet te vergeten en de vrede te bewaren- ieder jaar deze spelen georganiseerd, waarbij 24 jongeren op geofferd worden en waar er slechts eentje mag overblijven???

Slaat werkelijk helemaal nergens op!! Ben ik nou de enige die dit een aantal keren tijdens de film zat te denken?
Ik kan dit echt niet al te serieus nemen, maar het grote probleem van deze film is dat hij zich zelf juist heel erg serieus neemt. Geen enkel moment van ook maar heel even ironie of zelfspot. Alles werd dodelijk serieus gebracht.

Kortom: film maakt totaal niet zijn reputatie waar en hoewel redelijk vermakelijk hier en daar, gewoon niet goed genoeg om werkelijk te kunnen overtuigen.

Met heeel veel moeite een magere vijf, ofwel 2,5 ster.

The Hunger Games vind ik een aardige film, maar ik had hier meer van verwacht.

Het verhaal van deze film slaat inderdaad nergens op. Het is een erg kromme gedachte om de vrede te bewaren door een stel jongeren op te offeren in een groot spel waarvan er een ( of twee ) mensen het kunnen overleven. Toch was ik wel benieuwd naar de spelen zelf. Als de filmmakers het goed doen konden ze hiervan een goede, spannende en actievolle film maken.

Maar de film begint niet met de spelen. In de eerste helft zie je hoe Katniss en Peeta de deelnemers van district 12 worden en je ziet hoe ze zich voorbereiden op de spelen en indruk proberen te maken op het publiek . Natuurlijk moet een film een opbouw hebben en moet je de voorbereiding en zo wel laten zien. Maar dit duurde toch wel wat lang. Echt saai word de eerste helft nu ook weer niet, maar ik vroeg mij wel groot deel van de tijd af: Wanneer gaat die game nu eindelijk eens beginnen ?

Na ongeveer de helft van de speeltijd verder begint de game eindelijk. Hoewel het spel jammer genoeg voorspelbaar verloopt verveelt het spel geen moment. Op sommige momenten is het ook wel spannend te noemen. Bijvoorbeeld dat stuk dat Katniss in die boom zit en dat een groepje jongeren haar beneden staat op te wachten om haar te vermoorden. Het is dan toch even spannend om te zien hoe ze zich hier uit gaat redden…… Tijdens het spel zijn er voldoende rust momenten waar je als kijker op adem kan komen. Ook die rust momenten zijn het kijken waard.

Toch viel het spel mij een beetje tegen. Ik had wat betere actie verwacht. De actie scènes zijn op zich niet slecht. Maar ze konden wel een stuk beter. Neem bijvoorbeeld die finale met o.a. de grote honden en het gevecht tussen de overgebleven deelnemers. Dit stelde toch niet echt veel voor. Voor je het weet dreigt Cato , Peeta bijna te wurgen, en is de actie feitelijk dan alweer afgelopen. Op actie gebied stelt deze film toch een beetje teleur.

Het acteerwerk in deze film is in orde. Jennifer Lawrence vond ik in deze film erg goed acteren. Haar personage Katniss vond ik sympathiek overkomen in de film. De rest van de cast doet het in deze film ook goed.

Het camera werk in deze film was wat te bewegelijk. Dat was een kleine stoorfactor. Een wat grotere stoorfactor vond ik de montage. Er werd in de film te snel van shots verwisseld en dat kwam soms rommelig over. Tijdens de actie scènes was er sprake van een vervelende hyper montage. Erg irritant. De muziek in deze film is van James Newton Howard. Hoewel Howard wel beter kan levert hij een degelijke soundtrack af voor deze film. De muziek past goed bij de beelden.

Al met al vond ik wel een vermakelijke film, maar de film weet de verwachtingen niet waar te maken. Net aan voldoende.

3 sterren voor deze film.

Ik begrijp niet zo goed waar het begrip vandaan wordt gehaald dat door de Games de 'vrede wordt bewaard'. Natuurlijk is dat een belachelijke opzet. Maar er is daar ook geen sprake van. Er is sprake van een dictatorschap, een hard regime met onderdrukking, waar de Games een onderdeel van zijn. Dat kan ik niet bepaald vrede noemen.

Dit wordt anders bijna letterlijk zo in de film gezegd, ik meen door een voice-over, maar dat weet ik niet zeker.

Dat klopt ja. Door het Capitol zelf, in het promo-filmpje voorafgaand aan de uitloting van de tributen. Maar dat is natuurlijk schijn. Het is niet alsof het Capitol zegt 'Nou jongens, om jullie eens goed te onderdrukken en af te straffen, gaan we iedereen keihard laten werken voor ons, de rijken, terwijl jullie uithongeren. Oh, en daarnaast slachten we jullie kinderen af. En om dat extra wrang te maken, laten we ze elkaar afslachten.' Nee, natuurlijk zal het Capitol er een mooi praatje omheen houden om zichzelf in een zo goed mogelijk daglicht te stellen. Maar aan de moeilijke gezichten van het publiek tijdens dat promo-filmpje zie je wel dat iedereen weet dat het kletskoek is.

visueel spektakel,tucci met raar kapsel,sutherland zoals hij altijd goed in is,en harrelson als zuiplap

leuke spannende film ,surrealistisch geheel!

design en kitsch decors !!!

Zucht! Ja, he,he! Uiteraard is het propaganda! Dat snapt iedereen die de film ziet, maar dan is het nog wel een feit dat die spelen om die redenen worden gehouden. Alleen slaat het nergens op!

Dus de Games, waarin kinderen elkaar moeten vermoorden, worden gehouden om de vrede te bewaren? "Zucht!"

De redenen zijn toch overduidelijk intimidatie, onderdrukking, afstraffing. Daar zie ik echt allesbehalve het concept 'vredelievendheid' in.

Nee, ik kon hier niet warm voor lopen. De meeste redenen daarvoor zijn al eerder genoemd: een schokkerige camera (waarom denken regisseurs –zoals hier Gary Ross– toch altijd dat dat "the urgency of what's going on" zou verhogen?), een montage die bij complexe (vecht)scènes onduidelijkheid in de hand werkt, het afvijlen van scherpe randjes (Katniss die nergens een concurrent uitschakelt c.q. in koelen bloede vermoordt), een overdaad aan bekende gezichten (hoeveel seconden is Toby Jones nou in totaal in beeld?) en sowieso een grote voorspelbaarheid qua plot. Het voornaamste (ik zal niet zeggen énige) pluspunt is Jennifer Lawrence, die zowel qua uitstraling als qua spel de film met opmerkelijk gemak draagt, maar verder moest ik zó vaak aan grote voorgangers denken (The most dangerous game uit 1932 als de cinematografische stamvader, The running man uit 1987 als de meest vergelijkbare en overigens ook oneindig vermakelijkere blockbuster) dat déze film uiteindelijk toch een vrij grote teleurstelling is.

Ik vind het altijd heel makkelijk om commerciele tienerfilmpjes af te zijken, maar voor 'The Hunger Games' maak ik graag een uitzondering. Dit slappe aftreksel van een post-apocalyptische actie film, is niets minder dan ordinair, onorigineel, kijkvoer voor 13-jarige meisjes. Enigste lichtpuntje is het aardige spel van Lawrence, dat dan overschaduwd wordt door het slechtste fantasy scenario wat ik ooit heb mogen aanschouwen. Eens maar nooit meer.