Hugo (2011)

Vooral visueel een erg mooie film. De achtergronden van Parijs zien er vrij nep uit, maar eigenlijk vind ik die stijl juist wel bijdragen aan de sprookjesachtige sfeer.

Over het geheel genomen is het gewoon een heel mooie film om te zien, de interieurs, hoe scenes geschoten zijn, de sfeer en het kleurgebruik.

Ik wist tijdens het kijken niet zeker of dit een boekverfilming was, maar ik vermoedde het wel. Je voelt gewoon aan dat er een boek achter zit, en dat het er in filmvorm niet 100% uitkomt. Zo komt de (hoewel interessante) ommezwaai naar het onderwerp film vrij plotseling. Het plot blijft dan voor mijn gevoel ineens iets teveel in open eindjes hangen, maar misschien lag dat puur aan mezelf.

Verder wel gewoon een prima verhaal, dat zich zeer leent voor verfilming. Sommige dingen zijn erg mooi gedaan.

Jammer zijn de vele slordige montagefoutjes, van continuiteit en vooral geluid. Soms zo opvallend dat je niet snapt dat ze erin zitten. Het heeft me niet zo gestoord dat ik het meteen een waardeloze film vind, maar ik vind dat ik er wel een halve punt aftrek voor moet geven, helaas.

ruime 3,5*

Veel geprezen maar vooral voorspelbaar en brave film die er, op de scenes op het station na, nep uit ziet. Zeker met oog voor detail gemaakt maar waar blijven de oude vertrouwde decors tegenwoordig? Het verhaal springt van de hak op de tak, je weet nooit waar het nou over gaat. Het jongetje als wees of de vader van het meisje die zichzelf kwijt is. Beide is nu matig uitgewerkt. De stationschef is er bij gehaald voor wat kinderachtige spanning maar voegt niets toe, behalve een soort van moraal. Zoetsappig maakt veel goed blijkt, helaas niet voor mij.

jeetje moeilijk deze film te beoordelen,laat ik voorop stellen,dat het bijna alleen al de moeite waard is om Hugo te zien,omdat het er schitterend uit ziet.vooral op blu-ray.

het eerste deel van de film,was toch wel behoorlijk kinderachtig,met name doordat de hoofdrol spelers kinderen waren.die naar ik dacht alleen een mystery wilde oplossen.

beide speelde erg goed,maar dat maakt het niet minder een kiddy film op.

Toen kwam later in de film scorsese met een grote gast rol,waarbij duidelijk werd,dat het om de liefde voor film draaide.en die boodschap kwam wel over.dromen worden realiteit.

een minpuntje was wel sacha carter.om zo.n stereo type kinder boef neer te zetten,met alles er op en er aan was te veel van het goede(of slechte hoe je het maar bekijkt),wat ik ook wel knap vond was dat veel valse sentimenten werden gemeden,en het niet een voorspelbare film werd.

Als grote liefhebber van films(en wie is dat niet op MM) kom je toch uit op een voldoende.

Zeker niet een van scoreses meesterwerken.en leuk voor een keer.

Herzien, maar de film houdt ook in de huiskamer goed stand. Visueel sterk, de sprookjesachtige sfeer komt merendeels goed uit de verf, humor is ietwat belegen (maar helpt de film op zekere momenten ook weer), de ode aan oude films vond ik zeer geslaagd (en erg knap verweven met het eigenlijke verhaal) en de meeste acteurs zijn op hun plaats en begrepen hun rol goed (alleen het ventje is eigenlijk ondermaats). Vakwerk en dat is het minimale dat ik van Scorsese verwacht. Twijfel erg tussen 3,5 en 4 sterren.

Scorcese leverde weer een prachtfilm af. Een bijzonder en waardig verhaal die zich op een erg knappe mysterieuze wijze ontvouwt. De art-direction en visuals zijn prachtig en de muziek is heerlijk romantisch. Film was ook een stuk volwassener dan ik had verwacht.

Had dit graag in 3D willen zien maar ben ook blij dat ik aan de hype ben ontsnapt en compleet blanco de film in ben gegaan. Blu-ray uitgave is prachtig.

4,5*

Mooie film, waar eigenlijk veel meer in zat.

Het grote nadeel van deze film is dat het eigenlijk een film probeert uit te sparen, door 2 filmwaardige verhalen in één film te proppen. (De verhaallijn ‘Hugo’ en de verhaallijn ‘Melies’). Het resultaat is een film die slechts deels slaagt in z’n opzet.
De 2 delen verenigen is het probleem niet. Maar het nadeel is dat het ene verhaal de overhand haalt op het andere.

Het begint allemaal heel leuk met Hugo: Hoe zit het met die robot? Hoe zit het met zijn ouders? Wordt die beste vriendjes met die kwade speelgoedmaker? … Op het einde van de film blijven we een beetje zitten op onze honger omdat sommige zaken ‘uitgerangeerd’ worden: De robot speelt geen rol van betekenis in de film, over de dood van zijn vader wordt niets gezegd, …. Er zat nochtans meer in. Het is alsof men halverwege de film de verhaallijn rond Hugo niet meer interessant vond, en men dus maar een andere richting in sloeg.

Het plot rond Méliès vind ik dan weer wel goed uitgewerkt. Het is een interessant verhaal over een interessante man. Heel amusant om te zien hoe films op ambachtelijke wijze werden gemaakt rond de eeuwwisseling.


Op de acteurs valt weinig op aan te merken. Kingsley wordt gewoon Méliès (Dat hij er sprekend op lijkt zal ook wel helpen), en de kinderen doen het vrij goed. (Ik erger me vaak aan de acteerprestaties van kinderen).

En daarnaast hebben we nog Sasha Baron Cohen. Die zorgt voor een komische nooit in de film. Hoewel z’n personage vrij overbodig is - en kon wegelaten worden - draagt hij sterk bij tot de sprookjesachtige sfeer in de film. Zonder hem zou de film ongetwijfeld veel troostelozer uitgevallen zijn. En dat kan niet de bedoeling zijn bij dit soort kinderfilms.
In dat opzicht slaagt de film dan toch wel grotendeels. Het doel van dit soort films is de kijker een warm gevoel meegeven. Een gevoel dat je op het einde van de film zeker ervaart.


Conclusie: Leuke film met een rommelig verhaal, maar een degelijke uitwerking.
Misschien had de film toch beter “Méliès” genoemd, in plaats van “Hugo”.
3,0*

Heel erg mooie film. Ontzettend mooi vormgegeven met mooie kleuren en mooie decors. Een heel mooi en boeiend verhaal dat van het begin tot aan het einde goed loopt. Erg goed geacteerd.

Kortom een erg knappe film die al de waardering terecht verdient. Het enige minpuntje, hoewel uiteindelijk ook niet storend, is dat iedereen in Parijs Engels praat. Maar ja, dat heb je nou eenmaal met Amerikanen.

Visueel prachtig en het verhaal is best OK, maar een beetje pover om er 2 uur mee te vullen. Voor mij had het best wat avontuurlijker gemogen. Misschien had ik me door die hoge scores een beetje laten misleiden en er daardoor teveel van verwacht. Chloë Grace Moretz is een goede actrice, maar komt in dit verhaal toch niet goed tot haar recht. Misschien hadden ze haar beter de hoofdrol gegeven, maar dan hadden ze een andere titel moeten verzinnen. De acteur die Hugo speelde kon me niet echt bekoren. Hier had veel meer in gezeten. Het was wel interessant om wat bij te leren over een van de filmpioniers in het fantastische genre, al was Melies voor mij voor deze film ook geen volslagen onbekende.

Aardig, niet meer of minder. Aan de sfeer is duidelijk veel aandacht besteed en in dat opzicht valt er dan ook veel te genieten. Parijs, en dan met name het station, ziet er onwerkelijk mooi en sfeervol uit. Een medekijker associeerde al met Tim Burton en ik kan wel zien waarom, tussen al die klokken en mechanismen zou zomaar eens Edward Scissorhands kunnen rondlopen. Echter, Tim Burtons duistere ondertoontje ontbreekt hier. De stationsinspecteur is niet bepaald angstaanjagend, en de dronken oom verdwijnt al snel uit beeld. Het drama in de film komt niet door een slechterik dus, maar waardoor dan wel?

Jude Law moet mijns inziens al veel te snel het veld ruimen. Ik ging ervan uit dat hij wel weer terug zou keren in flashbacks, of dat in ieder geval zijn dood nog een rol van betekenis zou spelen in het verdere verhaal. Dit blijkt echter niet het geval. Het lijkt wel of Hugo alleen maar een excuus is om het verhaal van Georges Méliès te vertellen. Dat is op zich interessant, maar niet genoeg om daar een film als deze aan te wijden. Ik had het interessanter gevonden wat er gebeurd is met Hugo's moeder, waar de explosie vandaan kwam die Hugo's vader doodde, en wat er gebeurd is met Isabelles ouders. Ik zat ook nog steeds te wachten op een verhaallijn over Méliès in de oorlog en hoe dat leidde tot zijn afzweren van de film. In plaats daarvan blijkt het 'grote trauma' van Méliès dat men zijn films niet meer leuk vond na de oorlog. Dat is een dramatische ontknoping van niks, eigenlijk.

Over de acteerprestaties valt weinig te klagen. Met name de kinderen deden het zeker niet slecht, en dat is ook wel eens anders. Verder is de muziek aardig en zijn er een aantal zijplotjes die het geheel wat levendiger maken. De scène waarin de trein ontspoort ziet er schitterend uit, al is hij behoorlijk overbodig. Over overbodig gesproken: wat was de toegevoegde waarde van Christopher Lee in deze film? Nu vind ik het nooit een probleem om naar hem te kijken (en te luisteren!), maar zijn rol is niet veel meer dan een cameo.

In alles is te zien dat de film met liefde gemaakt is, en dat bedekt wel een aantal minpuntjes. Maar met een echt goed verhaal (en een klein beetje minder typisch Amerikaans sentiment op het einde) had hier veel meer in gezeten.

Je houd van de film Hugo of niet, zo blijkt uit de scores. Ik vond het een prachtige film omdat ik veel van ouderwetse sfeer houd. Monumentale gebouwen, stoomlocomotieven, kleding en bijpassende muziek. Bij Hugo kwam ik daarbij volledig aan mijn trekken. De Franse-Parijse sfeer kwam perfect over. Het verhaal zelf vond ik wel goed maar had iets sneller verteld kunnen worden. De hele cast vond ik op, Chloë Grace Moretz na, goed werk leveren. Moretz overdreef wat in haar rol (overacting).

Kingsly en Butterfield waren uitstekend op dreef. En leuk vond ik de regelmatig verschijnende

Richard Griffiths die vorig jaar juli helaas is overleden. Een film die ik op een koude winteravond beslist nog eens weer wil zien.

Ik heb vandaag Hugo gezien. Donderdag gaan ik daar de openingsscène van analyseren en het was aangeraden om de hele film te kijken. Oftewel bij iemand thuis een beamer aan, popcorn en fris erbij en film kijken. Hugo vertelt eigenlijk het verhaal van Georges Mélies, een hele grote naam in het begin van de cinema. Hij was eigenlijk de eerste die met special effects ging werken in zijn 'fantasies' en magic films. Het verhaal in mijn studieboek komt aardig overeen met de film dus dat vond ik wel tof. Verhaal zat sowieso wel aardig in elkaar al vond ik het soms wel iets te; de tranen bij dat ventje (die ik bij vlagen een beetje irritant vond) en sommige scenes (op het station als dat meisje valt en Hugo haar tussen de benenmassa moet ''redden''). De stationsinspecteur is wel geinig, maar wordt dan toch ook weer als een softie neergezet. En daarnaast spreekt iedereen in heel Parijs natuurlijk Engels. Best een aardige film met fantastische beelden, maar het sentimentele wordt af en toe wel erg dik aangezet. Dat had voor mij echt niet gehoeven. 3.5*

Ik moet bekennen dat ik in het begin wel even bang was voor de "plastic" beeldkwaliteit : wanneer de (CGI-)camera dan door het station vliegt lijken alle mensen wel van die met latex overtrokken gezichten te hebben, zo ongeveer hetzelfde effect als in die nachtmerie-achtige The Polar Express. Gelukkig blijkt dat na verloop van tijd mee te vallen en richt de film zich minder op spierballenvertoon qua cameravoering en meer op het verhaal van Hugo en monsieur Géorges, en daarin scoort de film gelukkig op alle fronten hoog (hoewel ik de gedachte aan Jean-Pierre Jeunet toch nergens van me af kon zetten). Ben Kingsley is niet een bijzonder favoriete acteur bij mij, maar eigenlijk is hij toch in elke rol weer uitstekend, knap hoe hij na de vroege piek van Gandhi zijn carrière toch steeds op hoog niveau heeft weten te houden.

Herhaling gezien. Nog steeds dezelfde omschrijving.

Maar 3d is nog mooier, schitterend...

Uitstekend achtergrond geluid/muziek met DTS 7.1...

Martin Scorsese bewijst hier zijn groot talent inzake filmtechnische vondsten in een fantasierijke film, met prachtige kleuren en sympathieke acts en die graag grasduimt in de historiek van de film en zelfs durft beweren dat de film voortkomt uit de wereld van magiërs en illusionisten.

Onderhoudend al duurt het wat voor de film werkelijk onder stoom geraakt.

Een film die het in eerste instantie van de prachtige setting moet hebben, daar krijgt de film je immers gelijk mee te pakken. Het verhaal kreeg mij pas later te pakken, maar doordat alles prachtig gefilmd is, de acteurs uitstekend werk leveren en de muziekkeuze goed is, had ik geen moeite om in de film te blijven. Het verhaal is volgens mij vrij uniek, maar vrij magertjes. Denk wel dat hier meer uit te halen was, al zit je dan weer met de risico's van een film vol clichés. Uiteindelijk wordt er gefocust op één aspect en dat is de robot en het verhaal dat daarbij hoort. De kleine verhaaltjes erbij, zoals de liefde tussen de mensen op het station, waren enigszins overbodig, maar niet storend. Ondanks het magere verhaal is het wel goed uitgewerkt, wat toch wel zeer belangrijk is. 4.5* vind ik net iets aan de hoge kant, 4* weer net iets aan de lage. Ondanks dat ik bij twijfel meestal voor de hogere ga, kies ik bij deze film voor de lagere. Mogelijk bij een herziening wel hoger. Dat ik voor de 4* ga, heeft met name te maken met de voorspelbaarheid in de film. Deze film had meer kracht kunnen halen uit onvoorspelbare momenten vermoed ik.

Ik droomde volledig weg in deze film toen ik na een uur in slaap dommelde.

Kinderlijke doodvervelende afgelikte animatie die veeeel te lang aansleept.

Visueel mooie film, maar daar is het ook alles mee gezegd..

De acteurs vind ik absoluut niet slecht acteren, maar door het flinterdun verhaal kon deze film mij absoluut niet verkoren.

Ik hou van traag ophangkomende films, maar dan moet er ook wel wat speciaals gebeuren...

Positieve dat je toch aan deze film hebt, is dat je toch wel met een soort spanning blijft zitten, dat je wilt weten hoe alles in elkaar zit... Maar dat positieve verdwijnt helemaal, als je dan eenmaal weet hoe het in elkaar zit... Heb ik hier zolang moeten opwachten?!

Met alleen mooie beelden kom je er niet.....

2*

Eigenlijk is alleen het eerste shot al goud waard. Als de camera van Oscarwinnaar Robert Bridge Richardson het station van Parijs bereikt, is de dromerige toon van Hugo gezet. Dit is een grootse en melancholische film over herinneren en vooruit kijken. Over mensen die in vergetelheid dreigen te geraken, of net die ene tekortkoming hebben die hen ongewild of ongezien maakt. Bovenal echter is Hugo een hartverwarmende ode aan het medium film.

Laat het maar aan Scorsese over een klassieke memoire te scheppen, die Mélies, Keaton, Lang, Newmeyer/Taylor en Hitchcock met elkaar verweeft. De robot uit Metropolis (1927), het manke been uit Rear Window (1954), de klokscène uit Safety Last! (1923) en natuurlijk de memorabele rol van Kingsley als de eerste regisserende dromenvanger.

De cinematografie is schitterend, de cast excelleert. Het is leuk om Butterfield en Moretz hier jong aan het werk te zien; voor beiden geldt daarnaast dat ik ze hier zelfs beter vind dan in het gros van hun latere projecten. Natuurlijk kan gezegd worden dat het verhaal niet uitblinkt in originaliteit, maar de inbedding van filmhistorische elementen geeft Hugo net dat beetje extra. Het tekent de cinefiel Scorsese, en tegelijk mezelf; dit soort films sluit ik nu eenmaal net iets sneller in m’n hart.

Ruim 4*

Mooie kleurrijke en sfeervolle film. Het acteerwerk van de gehele cast is van hoog niveau, vooral Ben Kingsley is goed op dreef. De film heeft ook een leuke bijrol voor Christopher Lee. De film begint als een kinderfilm, maar veranderd gelijkelijk in een mooie ode aan de filmmaker Géorges. De film wordt begeleid door mooie en sfeervolle muziek van Howard Shore. Minpunt van de film is dat de (weinige) grappen niet altijd goed uit de verf komen.


4,0*

Eigenlijk leek me niks aan de film, maar dat viel toch mee.

Visueel is het een plaatje.

de decors/settings zien er fantastisch uit.

De grapjes ( de achtervolgingen, stomiteiten/ klunzigheid ) en simpele karakters/ bijfiguren lieten merken dat het een kinderfilm was, ook al was de tragedie weer iets meer voor de volwassenen.

De film was ook iets van waargebeurd ( namen / verhaal van de filmmaker)

Wat minder was, was het verhaal, dit paste weer niet met het kindergedeelte.

Het begint wel goed, met de pop, maar het ware drama vond ik dan weer niet aansluiten.

Visueel is het mooi om naar te kijken ieder geval.

ben het er wel mee eens dat de film die zich in Parijs afspeelt ( en zeker zo lang gelee) dat de film dan een Franstalige cast had moeten hebben, en niet 1 personage die dan weer engels spreekt met een Frans accent, terwijl heel het station Amerikaans praat.

“This might be an adventure, and I've never had one before”

Schitterende film. Met Hugo laat Scorsese zien echt alles te beheersen. De liefde voor film spat ervan af, en vanaf het begin met die weergaloze tracking shot zit je geboeid te kijken naar wat de oude meester je nu weer voorschotelt. Een wonderlijke wereld, gesitueerd rond een treinstation in Parijs 1931.

Hugo is zeker een coming of age verhaal over wees Hugo Cabret (de ontwapende Butterfield), maar het is ook een inspirerend verhaal over het volgen van je dromen, en het nooit opgeven van deze dromen. Zoetsappig zeker, maar door Scorsese en zijn acteurs voelt allemaal erg aangenaam aan, en de film omarmd als het ware het sentiment en de melancholie. Naast Butterfield is het acteerspel van Kingsley (kippenvel op het laatst), Moretz (ontzettend expressief gezicht), McCrory, Lee en Baron Cohen fantastisch. Hugo is een fabuleuze ode aan film.

Erg mooie film die vol magie en nostalgie zit. Hugo is een subliem visueel kijkstuk geworden waar je met lede ogen in verdwaalt. Scorsese schotel je een sprookjesachtige wonderlijke tijdens het Parijse interbellum. Koppel daaraan de kleurrijke personages die sterk acteren en je hebt een goede film. Toch boeide de film me niet in totaliteit. Het verhaal zelf vond ik rij beperkt en niet in verhouding staan tot het decor en de sfeerschepping. Het boeide me net iets te weinig om van een echte topfilm te spreken. Hugo geeft ook een mooie ode aan de ontwikkeling van de film. Hugo is visueel overdonderend, de rest is jammer genoeg net iets minder.

Wel leuk.

Scorsese wilde eventjes iets anders doen dan zijn oh zo bekende rise and fall misdaadfilms. Helaas vond ik ook dit niet heel bijzonder. Leuk dat de beste man iets anders wil proberen, maar echt uitblinken doet deze film echt nergens.

Cohen is wel leuk gekozen, maar zoals verwacht speelt hij een nogal geforceerd flauw karakter. Butterfield is vaak wat irritant als de kleine Hugo, al doet hij behoorlijk zijn best. De film is voor een groot deel vrij saai, al ziet het er visueel behoorlijk mooi uit.

Een verhaal dat niet altijd weet te boeien, een beetje flauw humor maar een mooi visueel vormgegeven film. Moretz is ook altijd leuk om te zien, ook als kind doet ze het niet verkeerd. Deze film had wat minder saai gemogen van mij. Ook had Kingsley wat meer in beeld gemogen.

Een sprookje is dit ja, zoals Jeunet ze maakt, maar dan net wat minder. De film lijkt wat meer op kinderen gericht en zeker in het begin vond ik die wereld rond het station niet geloofwaardig en kitscherig. Scorsese wil ook iets te veel vertellen, want feitelijk doen al die personages op het station er niet toe in de film. Die losse stukjes zijn niet onaardig en geven wat jeu aan dat stationssfeertje maar echt passen doet het niet. Daarna wordt de film beter en vooral de scènes rond het maken van de oude films zijn echt geweldig om te zien en tillen de film uiteindelijk met gemak naar een goede score. 3,5*.

Scorsese is een regisseur die me over het algemeen maar matig ligt, maar hiermee heeft hij toch wel een erg mooie film afgeleverd.

Ik heb hem op televisie gezien, dus niet in 3D en dat is op één enkele scène na denk ik de juiste keuze geweest. Zelfs in 2D valt te zien dat de film oorspronkelijk 3D bedoeld is, alleen alaan de sneeuwvlokjes die geregeld over het scherm dwarrelen op eenzelfde manier als in Sin City 2 gedaan wordt. De fout die veel 3D-filmmakers maken is dat niet alles scherp is. In 2D wordt dit gebruikt om diepte te suggereren, maar in 3D is dit niet nodig, en dan moet alles scherp zijn, want het is raar als je ergens op probeert te focussen en het wordt niet scherp. Deze fout maakt Scorsese duidelijk ook, want het grote merendeel van de beelden is niet 100% scherp, maar omdat ik de film in 2D keek, werkte dat juist in het voordeel van de film. Had ik de film in 3D gekeken had ik me waarschijnlijk dood geërgerd.

Los hiervan ziet de film er erg fraai uit en weet de sfeer uit die tijd erg goed over te brengen. Of in ieder geval het romantische gevoel dat ik krijg als ik aan die tijd denk. De beelden zijn prachtig, de luchten op de achtergrond gloeien vaak op warme wijze, en het camerawerk voelt soms erg vrij aan, zoals wanneer er vanuit het perspectief van de hond van de stationsopzichter gefilmd wordt. En verder de nodige stoomlocomotieven en tandwielwerk, die regelmatig voor een steampunkachtige sfeer zorgen.

Hier en daar lees ik het commentaar op het warrige narratief, dat er eigenlijk twee verhalen verteld worden (Hugo en Méliès) en dat er weinig cohesie tussen de lijnen zit. Dat klopt wellicht, maar het heeft me nauwelijks gestoord. De film lijkt overigens het bronmateriaal (een kinderboek) nauwgezet te volgen, maar ook de geschiedenis van Méliès. Qua acteerwerk valt de acteur die de titelrol speelt natuurlijk erg op door zijn mooie blauwe ogen, maar de sterkste rol is wellicht voor Kingsley als Méliès. De inbreng van Sacha Baron Cohen voelt toch daarentegen wel erg geforceerd aan; hij moet kennelijk voor een komische noot zorgen, maar valt erg uit de toon. En verder is het toch jammer dat de film niet in het Frans is.

Bovenal is deze film een prachtige ode aan het medium film zelf. Leuk is dat we bepaalde fragmenten uit de filmhistorie zoals de klok van Harold Lloyd te zien krijgen, maar dat hier later in het verhaal zelf weer naar verwezen wordt, in het geval van die klok door middel van een soortgelijke scène met de hoofdpersoon. Een ander voorbeeld is de trein van de gebroeders Lumière waarvan gezegd wordt dat mensen die die beelden voor het eerst zagen dachten dat de trein echt op hun in zou rijden. Ik denk zo dat de droomscène waarin de trein in het station Montparnasse niet kan remmen en het station uitknalt (wat overigens ook echt is gebeurd) bedoeld is om de 3D kijker eenzelfde soort ervaring te geven. Dit is dus de enige scène die ik wel graag in 3D had willen zien.

Maar vooral de scènes waarin de film ingaat op het werk van Méliès, waar Prof. Tabard vertelt over zijn ervaring in het glazen huis van Méliès zijn prachtig, en al helemaal de scène waarin uitgebeeld wordt hoe het filmproces van Méliès eruit moet hebben gezien. Ik heb Le Voyage dans la Lune is zijn geheel gezien, en vond het zeker voor die tijd al erg knap, maar dit soort scènes maken helemaal duidelijk wat een enorme creativiteit de man had!

Een film die me hopelijk aanzet om meer werk van Méliès te bekijken en met afstand Scorseses beste film. Een dikke 4*.

Adembenemende film! Het is toch een feelgood film op de een of andere manier. Ik genoot ervan tijdens het kijken. Ik vind het zeker de moeite waard. Een hele goede film van Martin Scorsese.

Fijne avonturenfilm, vooral voor jonge tieners vermoed ik. Het plot stelde mij uiteindelijk wat teleur; een nog wat magischer en betekenisvollere openbaring aan het einde waarbij George en Hugo's vader bv. nog verbonden waren op een betekenisvolle manier, had de film nog 1 of 2 niveaus omhoog kunnen tillen. Hugo is me qua emoties soms iets te volwassen; misschien toch een manko dat Scorsese niet zoveel ervaring heeft met kinderacteurs. Al met al ietwat tegenvallend maar niettemin de moeite waard.

Gezien rond de kerst, en gisteren herzien.

Schitterend gemaakte jeugdfilm.

Heel sferisch, bijna steampunk en soms zo gestileerd dat het een animatie lijkt, of wellicht is. Over het verhaal is al genoeg gezegd, gebaseerd op "The invention of Hugo Cabret", met daarin verwerkt het verhaal van, of een homage aan, de franse illusionist en vroege filmmaker Georges Méliès.

Het is allemaal mooi uitgewerkt, op een passende manier enigszins traag. Prachtige setting in het Parijs van eind negentiende eeuw, mooi uitgewerkte karakters en een prima cast maken dat deze film terecht maar liefst 5 Oscars in de wacht sleepte.

Zo'n film die lang blijft hangen en maakt dat je hele zoektochten op internet maakt.

Absolute aanrader

Een signaal, een boodschap, een teken van vader aan kind? Dat het kind vooral kind moet zijn, en blijven!

Met weelderige decors, een zwierige cameravoering door de krochten van het Parijse garde du nord en hier en daar een onweerstaanbare spitsvondigheid is ‘Hugo’ aardige feel good zonder al te grote wijsheden of verrassingen. Wel een ode aan de verbeelding, via de escapades van de vroege cinema – door Scorsese ongewoon speels geïntegreerd.

Of hoe een oude man zich weer even heel jong kan voelen?

3*

Mooie sfeerbeelden en inderdaad....sprookjesachtig. Kortom...ontspannend genoten !