Hugo (2011)

Gisteravond de work in progress print gezien in New York, onderdeel van het New York Film Festival. Martin Scorsese was zelf aanwezig om te benadrukken dat de 3D nog niet klaar was (film werd wel in 3D getoond, maar duidelijk niet foutloos), de film nog kleurcorrectie moest ondergaan, CGI niet altijd voltooid was (20% moest nog) en dat de score deels nog gebruik maakte van de demo's met 'tijdelijke instrumenten'. Ondanks dit alles, gaf de print een bijzonder goed beeld van hoe de film eruit gaat zien.

En, ja, Hugo is echt een familiefilm, inclusief 'grappige' dieren, slapstick humor en sentimenteel einde. Maar het is ook (en hier wordt duidelijk waarom Scorsese het wilde maken) een liefdesbrief aan de historie van film en filmmaker Georges Melies in het bijzonder. Die overigens ook wordt opgediend als personage. Wordt lastig om te verkopen, want een groot deel van de film zal niet begrepen worden door de jongelingen in het publiek.

Technisch ziet de film er verder prachtig uit, waarbij vooral genoten kan worden van de (CGI) straten van Parijs, de goed neergezette sfeer, het prachtige camerawerk en een leuke rol van Sacha Baron Cohen (en cameo's van Leonardo DiCaprio en Christopher Lee). Want, ja, regisseren kan Scorsese wel. Het is alleen jammer dat enkele subplots niet goed uitgewerkt worden, zoals de vader van Hugo en wat er met hem gebeurt. En dat de humor nooit echt grappig wordt, kennelijk nog lastig voor de geestelijk vader van Taxi Driver en Raging Bull.

Ook het Amerikaanse publiek was niet onverdeeld enthousiast, en had vooral moeite met de lengte (een normale 2 uur, overigens) en het tempo, dat zou slepen in de 2e akte. Tja, dat vond ik dan weer niet. Laten we vooral hopen dat de film in deze lengte overeind blijft, want het de tijd nemen voor het mysterie vond ik dan wel weer fijn. Al met al een film die zich bij lange na niet zal kunnen meten met andere Scorsese's, maar wel 2 uur blijft boeien.

Toen 'k een tijdje geleden dat trailer zag, leek hij me wel wat en nu eens bekeken. 'k vond het een goeie film. Niet echt een typische jeugdfilm. Toen 'k de trailer zag dacht 'k dat de film veel meer over die robot ging gaan, maar al bij al was dit niet zo'n groot onderdeel van de film. Eigenlijk speelt cinema een veel grotere rol in deze film. Dus misschien dat een jeugdfilm hier minder toepasselijk is.

De cast zelf was goed op dreef. Visueel zat de film ook knap in elkaar. Vlot verfilmd, dieptezicht door het gebruik van de 3D. Vooral het beginshot was erg knap.

De film duurde meer dan twee uren, maar dit voelde zeker niet zo lang aan. Gelukkig hielden ze geen pauze zodat alles netjes doorliep.

'k zou de film niet direct uitroepen als film van het jaar, maar toch zeker de moeite om te bekijken.

We go to the movies to escape and forget.

Laat je niet misleiden en kijk er voorbij want dit is niet zomaar een 3D familie kerst filmpje. De naam Martin Scorsese zou al genoeg moeten zijn maar zijn Hugo is zoveel meer en een absolute must voor elke cinefiel. De man is verliefd op film en hier zie je het eens weer. De manier hoe hij soms toch duidelijk zijn hart en ziel in een film stop is gewoon om U tegen te zeggen.

Hugo is een ode aan - en een beetje de geschiedenis van de stille film. Het is werkelijk een liefdesbrief vol nostalgie en vreugde van Scorsese aan de cinema, en hij toont en herinnerd ons er eens weer aan waarom films toch zo mooi zijn. Deze keer wel heel letterlijk en misschien wel op de meest overtuigende manier dat ik heb gezien sinds Nuovo Cinema Paradiso (1988). Samen zijn ze waarschijnlijk de enige films over cinema die me op dat vlak zo sterk hebben kunnen raken. Elke filmmaker en filmliefhebber zal er ongetwijfeld een emotionele band mee (moeten) hebben.

Ik had natuurlijk het geluk dat ik heel bekend ben met het werk van Georges Méliès en nog recent veel van zijn werk heb mogen bewonderen, inclusief de eerste films van de Lumière broeders. Het kijken werd hierdoor dus nog veel amusanter omdat je alle referenties kent.

Helaas heeft de film misschien toch wat problemen. De eerste helft zit namelijk vol met set ups in het plot die eigenlijk helemaal geen pay off krijgen verder in het verhaal of dingen waar helemaal geen rekening meer mee worden gehouden. Logisch ook, omdat het verhaal een heel andere richting uitgaat en daar zijn die gebeurtenissen en pay offs ook helemaal niet meer nodig. Maar ze blijven in je achterhoofd zitten, en je hoopt/denkt dat ze zullen terugkomen of dat er iets mee wordt gedaan, maar dat is niet het geval, op een paar dingen na. Je voelt dus soms dat de film bij momenten zonder duidelijke focus zit en eigenlijk maar van de ene gebeurtenis naar de anderen springt. Dat zit ook zo bij de leuke personages die voorbij komen. Ze worden in het begin fijn voorgesteld, en krijgen een bijzondere eigenschap of zelfs een verhaal maar uiteindelijk wordt er hier niets meer mee gedaan. Tot ergernis van jezelf omdat je die toch graag wou zien. Het zijn dan ook maar bij personages maar misschien laten ze te veel aan wensen over. Scorsese voert ook sommige scènes uit, om zijn liefde voor film te tonen, maar die misschien niet altijd voor de kinderen interessant gaan zijn en voor de volwassenen er te hard op zullen liggen. Voor de filmliefhebber wordt het natuurlijk nooit te veel hoewel zij toch sneller zullen zien dat het er eigenlijk enkel maar was voor die hommage. Maar uiteindelijk liggen deze minpuntjes volledig naast de kwestie van de film en echt storen doet het niet.

Misschien ligt de balans tussen kinder- en volwassenen film wel bij momenten gewoon niet even juist. Als het dan al serieus wordt, herinnert Scorsese plots dat we nog naar een kinderfilmpje kijken en durft dan niet meer ‘die gedurfde kant’ uit te gaan en maakt het slechts braafjes maar daardoor ook soms slapjes af. Hierdoor blijf je soms achter bij scènes en momenten met net niet genoeg voldoening.

Hopelijk klopt het totaal plaatje beter bij een tweede kijk beurt want de liefde die voor cinema zo sterk wordt uitgedrukt in deze film is zo mooi dat ik die foutjes van Scorsese wil vergeven en vergeten. Misschien ben ik te streng voor dit 'kindersprookje' maar met een thema zo mooi als deze hoop je toch stiekem op de perfectie. Ik twijfel nog sterk tussen een 4.0 en een 4.5* maar in mijn top lijst van dit jaar komt hij zeker. Gewoon als ik al terug denk aan wat Méliès (knap gespeeld door Ben Kingsley) zei op zijn filmset: If you ever wonder where your dreams come from, look around: this is where they're made. word ik er al helemaal terug warm van. Hugo is een dromerig magische avontuur die ik vooral wil aanraden voor filmmakers en cinefielen. Dit is Scorsese zijn kerstgeschenk aan ons.

Eén van de mooiste films van 2011.

Mooie film omtrent de passie en het ontstaan van de moderne cinema, ondersteund door een mooi vormgegeven verhaal.

Als je spanning of een aangrijpend drama verwacht, zal je hier wel teleurgesteld worden. Gewoon effe lekker de prachtheid van dit medium tot je door laten dringen.

Wie hoopt op een fantasy/jeugdfilm komt bedrogen uit.

De trailer van Hugo lijkt op die van een kinderfilm. Ook in de bioscoop werd het aangegeven als kinderfilm. Dit is een drama die kinderen niet gaan begrijpen. De sfeer in de film is goed en visueel is het prachtig. Parijs in de jaren '30, erg mooi. De ontsporing van die trein kwam er overtuigend over, maar het was wat overbodig.

De personages zijn erg leuk. Chloë Moretz is echt een leuk meisje. Ze acteert ook erg overtuigend. Dat jochie dat Hugo Cabret speelt doet ook zijn best. Ik vond het jongetje best schattig. Sasha Baron Cohen speelde een beetje de slechterik, maar tegen het eind krijg je toch nog wat sympathie voor hem.

Het verhaal is erg leuk en ik heb gelijk zin om het boek gelezen. Alleen dacht ik dat het verhaal meer rond die robot zou gaan. Maar het bijverhaal over die filmregisseur (prachtig vertolkt door Ben Kingsley) was ook best aardig.

Het was een kleine discussie of het om New Kids Nitro of om Alvin and the Chipmunks 3 zou gaan, maar ik ben blij dat we toch naar deze film zijn gegaan. Een welverdiende 4*.

Gemengde gevoelens over Hugo. Al begon de film nog zo betoverend mooi. Het eerste 3D shot is een kunststukje op zich en zet meteen de toon voor een avontuurlijke familiefilm. Ook de personages zijn stuk voor stuk op hun plek in deze film en vooral de bijrollen van Kingsley en Lee vergroten de bijna sprookjesactige sfeer nog eens extra.

In het tweede deel neemt Scorsese echter wat afstand van het personage Hugo en zijn belevenissen. De film wordt minder de familiefilm die hij was en wordt meer en meer een buitengewoon mooi gemaakt filmgeschiedenisles. Fantastisch voor de cinefielen onder ons maar de film wordt er niet beter op. Ingezette verhaallijnen worden niet afgerond en Scorsese verliest zich in zijn hommage aan de Franse pioniers van weleer.

Het liet bij mij toch een beetje een nare bijsmaak achter omdat hij gevoel dat er veel meer in had gezeten overheerst. Wat overigens niet wegneemt dat Hugo een meer dan aangename film is die er werkelijk oogverblindend mooi uitziet.

Voor een uitgebreidere recensie zie Tim's Filmblog - filmmad.wordpress.com

Hugo, een film vol magie en verrassende wendingen die de film alleen maar beter en beter maken! Ik heb van het begin tot het einde echt genoten van deze film, dit komt door het originele verhaal en door de uitstekende Cast. Niet vaak vind ik jonge acteurs echt goed spelen, deze 2 deden het zeker niet slecht. Ook een leuke bijrol van Richard Griffiths en een sublieme rol van Kingsley. De film zat goed in elkaar, de trailer daarentegen...

De trailer oogt kinderachtig, en dat terwijl de film totaal niet kinderachtig is. Dat de film 11 nominaties heeft gekregen is wellicht wat over de top maar het neemt niet weg dat de film subliem in elkaar is gezet. De mooie muziek van Howard Shore zorgt voor een plezierige luisterervaring en de sfeer (de lichtjes, de stoomtreinen, de klokken en de sneeuw) zorgen voor een heerlijke zit waar de 2 uur werkelijk voor bij zijn gevlogen!

Durf de sleutel om te draaien en ga op avontuur met deze magische film van Scorcese!

Prachtig staaltje visuele cinema. Erg geslaagd. Leuk ook van het stuk filmgeschiedenis dat erin is verwerkt. Scorsese heeft weer een pareltje afgeleverd. Parijs 1930 ziet er fantastisch uit. Inderdaad een ode aan de magie van film. Zo en zo voor filmliefhebbers een must see!

de film is zo mooi, dat je bijna vergeet dat het verhaal ook nog er goed is.

het is al vaker gezegt maar dit is echt een hommage aan de cinema..en het bewijst dat film echt magisch is. de 3D is echt beter dan wat er tot nu toe in de bioscoop heeft gedraaid..echt adembenemend mooi.

de magie van het treinstation leende zich dan ook perfect voor 3D. het voegt daadwerkelijk veel toe aan de film..ik vond de kinderen leuk acteren en ben Kingsley vind ik wat ondergewaardeerd want het is echt een sterke rol. ook leuk Christopher Lee te zien als boekwinkeleigenaar.

Scorsese bewijst ieder genre naar zijn hand te kunnen zetten, groot filmmaker!

Scorsese levert met Hugo een betoverende film af. Een film waar de liefde voor film vanaf straalt . De hele film ziet eruit als een sprookje en zo voelen de personages eigenlijk ook aan. Visueel is het fenomenaal en het geheimzinnige verhaal weet vooral het eerste uur ook uitstekend te boeien.

Ik zeg ook het eerste uur, want waar ik eigenlijk een grootste en avontuurlijke film had verwacht mondt Hugo uit in een simpele familiefilm en een "ode aan de film". Een zeer fraaie, dat dan weer wel. Want ik kwam wat herkenbare dingen tegen en de hele film straalt ook op dit moment weer liefde uit. Al draaft Scorsese hier wel een beetje door, want het duurt uiteindelijk toch wel een beetje lang allemaal.

Hugo laat je wel een klein beetje teleurgesteld achter, want de trailer en ook de synopsis hier boven willen je toch iets anders doen geloven qua avonturen. Zo vind ik die automaton en de sleutel eigenlijk niet zo heel veel voorstellen in de film. Iets wat ik wel had verwacht.

3,5*

Visueel zag het er natuurlijk allemaal prachtig uit en het verhaal was ook best mooi maar echt geraakt door deze film werd ik niet. De film begint best goed en is ook vrij mysterieus maar er wordt eigenlijk te weinig mee gedaan waardoor het hele verhaal best langdradig is (zitten ook geen spannende momenten in(. De cast deed het trouwens best goed en dan met name Asa Butterfield en Ben Kingsley. De rol van Sacha Baron Cohen was ook best leuk en hij zorgde tevens voor een beetje humor want er zit nauwelijks humor in deze film en de film is best serieus. Slecht is de film zeker niet want door de prachtige beelden kom je vaak ogen te kort. Het einde is was overigens ook best mooi en was ook eigenlijk het enige moment dat de film me effen raakte. Dat film staat betiteld als o.a. een familie-film maar voor kinderen onder de 12 jaar is dit toch wel te zware en te serieuze kost.

Prachtige ode aan de filmgeschiedenis, visueel overdonderend en ongelooflijk gedetailleerd. Inhoudelijk is de film al even fraai, met een heerlijk betoverend verhaal, prachtig gespeeld door de hele cast. Aan de ene kant een kinderfilm, maar laat je dat er in ieder geval niet van weerhouden de film te bekijken. De film is absoluut niet kinderachtig en neerbuigend naar zijn publiek. Het is een met liefde gemaakte film over film, en wie kan dat onderwerp beter uit de doeken doen dan regisseur Scorsese. Inderdaad, niemand. Scorsese weet nu net dat element toe te voegen waar de meeste regisseurs hun hele leven naar zoeken maar vrijwel nooit weten te realiseren: echte filmmagie.

Scorsese

Zelden vind je een regisseur die zoveel beroepspassie en liefde voor de film kan overbrengen aan zijn publiek. Respect. Hij verlaat even zijn geliefde stad New York voor Parijs, want het is natuurlijk in Parijs dat de film het levenslicht zag in 1895. Ik was verbaasd van de diepere betekenissen die hij in dit pareltje verborgen heeft. Hij ziet filmmakers in de eerste plaats als goochelaars, die de mensen even wegnemen uit de werkelijkheid. De vijand van film is de werkelijkheid zelf, waarin geen ruimte is voor fantasie. Maar je kan ook een beetje van die fantasie meenemen naar de werkelijkheid om de werkelijkheid mooier te maken. De missie, of moet ik zeggen de droom van elke regisseur. De scène waarin Hugo zelf aan de klokwijzer van het station hangt herinnert bvb aan Harold Lloyd in Safety Last waar hetzelfde gebeurde . Alles had een functie. Ook Christopher Lee als bibliothecaris die hem een boek overhandigt van Robin Hood terwijl hij die voor zijn zoon bestemde . Ook de stationstoezichter, zelf een wees die afgestompt is door de hardheid van het bestaan. Net als muziek verzacht film de zeden en laat droom en verbeelding verderleven. Scorsese brengt ook verbazingwekkende weetjes naar voor : dat inkleuring frame per frame gebeurde met de hand, dat celluloid in de oorlog omgevormd werd tot materiaal voor schoenhakken ...

Hugo brengt dit alles op een sprookjesachtige manier met prachtige rollen van Ben Kingsley, Sacha Cohen en de kinderen. Ook de muziek is wondermooi. Dit is inderdaad magie en een mooie hommage aan pionier George Méliès.

Saaie filmgeschiedenis.

Kon er maar weinig mee. Scorsese trapt weer eens wat open deuren in. Ken Méliès ook wel uit de filmgeschiedenis lesjes. Beetje een typische keus. Maar goed. Een oude man als Scorsese maakt een buiging naar een van de eerste echte filmmakers. Nobel etc. is dat natuurlijk allemaal. Ware het niet dat de film nooit enige magie weet over te brengen. De film is saai gelikt en heeft de meest ongeïnspireerde muziek ooit. Had echt de groots mogelijke moeite met het uitzitten van het geheel.

Scorsese lijkt met goede bedoelingen een hoop te kunnen verbloemen. Ik kon helaas niet de indruk onttrekken dat hij toch wat makkelijk wilde scoren. Met wat overbekende filmgeschiedenis beelden om een slap kinderverhaaltje wat kracht bij te zetten. Opvallend genoeg had ik dat gevoel ook al bij Shutter Island.

Film is niet geheel mislukt. Wat Shutter Island ook al niet was, omdat sommige scenes best wat met zich meebrengen. Maar het is te sporadisch om er een voldoende uit te halen.

2 sterren.

Heerlijke film.

Pure nostalgie, veel beter dan die andere twee nostalgische films uit het jaar 2011. De film ademt alle sfeer van een rokerig station met smalle gangetjes, dubbele muren, en klokken, radertjes, belletjes etc. Echt heerlijk ook bijvoorbeeld hoe de Automaton gaat werken. Prachtige scene was dat. Het avontuurgedeelte was door het audiovisuele en de gehele sfeer al erg bovengemiddeld.

Het filmhistorische aspect maakt de film af. Geweldig hoe Scorsese je op de een of andere manier kan laten voelen wat een revolutie het moet zijn geweest om zo'n medium te zien opkomen. Eigenlijk doet hij dat heel goed door het te laten zien vanuit de belevingswereld van een kind, en aan de andere kant door geweldige geregisseerde stukjes van de films van Melies na te spelen. Het deed denken aan de manier waarop Burton dat in Ed Wood deed, maar dan met oneindig veel meer respect.

Verder doen de kinderen het naar behoren, Kingsley had een hele mooie rol, terwijl Sascha Baron Cohen net wat minder overtuigend was.

Minpuntjes zijn er ook wel, maar echt groot zijn die niet. Zo zit er een beetje een mank 'wat is mijn plaats in de wereld'-plotje in wat niet erg lekker wil werken. Verder ben ik een klein beetje bevreesd dat de echt memorabele scenes uiteindelijk iets te beperkt zijn, maar dat kun je na een paar dagen nog maar moeilijk beoordelen.

Deze film staat uiteindelijk gewoon veel meer als een huis dan bijv. The Artist, de andere ode aan vroege cinema. Hier krijg je echt een film met een eigen identiteit, eigen ideeën en originele uitwerking, The Artist vind ik meer een mindere kopie. Het lijkt me dan ook duidelijk wie er van mij mag winnen volgende week.

4*

Leuke film, maar echt heel anders dan ik verwacht had. Ik had in elk geval niet zo'n dikke feel good movie verwacht. Ik had wat meer mystery verwacht. Af en toe vond ik het ook wat langdradig. Gelukkig wordt er uitstekend geacteerd, is het prachtig geschoten en de score is goed genoeg. Echter de dood van Jude Law door een backdraft had veel beter uitgewerkt moeten worden. Jude Law komt vanuit het niets (in een flashback) opdagen en gaat ook vanuit het niets dood. Te plotseling vind ik en dat hadden ze best wat beter kunnen aanpakken. Leuke rol overigens weer van Sacha Baron Cohen.

3,5*

Ik had best hoge verwachtingen van Hugo, maar deze zijn helaas niet ingelost. Visueel gezien was de film uitstekend, het zag er allemaal prima uit. Verhaaltechnisch was het echter nogal langdradig. Het verhaal gaat aanvankelijk niet duidelijk een bepaalde richting uit en blijkt uiteindelijk ook niet zo heel veel voor te stellen. Aardig dat Scorsese wat filmhistorie naar voren wil brengen, maar ik kon er niet zo heel veel mee. Echt vervelen gaat de film ook niet, maar het wordt nergens echt interessant. Daarnaast was het acteerwerk ook niet altijd even denderend. Vooral de twee jonge hoofdrolspelers waren niet altijd even overtuigend. De rol van Sacha Baron Cohen voegde niets toe. Jammer dat de robot niet zoveel in het verhaal werd betrokken, daar had nog wel wat meer ingezeten. Visueel gezien dus erg sterk, maar qua verhaal en acteerwerk toch enigzins tegenvallend.

Dat Scorsese een man is, die enorm veel liefde voor de cinema heeft was mij al bekend. Met zijn hulp zijn bijvoorbeeld al diverse oudere films gerestaureerd en opgepoetst. Met Hugo laat Scorsese op zijn eigen manier zien hoe hij de oude film en vooral het begin van de filmgeschiedenis enorm weet te waarderen.

Hugo is tevens een echte familiefilm, die een sterke kerstsfeer uitademt. Wat dat betreft brengt Nederland de film gewoonweg te laat uit in de bioscopen. Vlak voor de kerstdagen had deze film nog veel beter gewerkt. De film is een soort van avonturenfilm/ sprookje dat zich afspeelt op een uiterst sfeervol station ergens begin jaren dertig in Parijs. Vooral de manier waarop Scorsese het station vorm heeft gegeven is echt erg mooi. Alle gangetjes, geluidjes, kledij etc. ademt een erg sterke sfeer uit.

Het acteerwerk is goed. Asa Butterfield komt goed uit de verf als Hugo, met zijn opvallend blauwe ogen en Moretz is een erg lieflijk meisje in deze film, die samen met Hugo het avontuur zoekt. Een leuk duo om te volgen. De rol van Ben Kingsley is uiteindelijk nog wel het mooist. Daar zit meer achter dan ik van tevoren had gedacht. Dat verwerkt Scorsese op een mooie wijze in de film. Alleen de rol van Cohen als de vervelende stationsgendarme vond ik niet super geslaagd.

De soundtrack van de film is ook wat minder. Ik vond de muziek niet altijd even mooi. Verder hoopte ik op sommige momenten net op wat meer avontuur, maar ook dat kwam er niet van. Het zijn echter kleine minpuntjes aan een verder behoorlijk goed geslaagde film. De manier waarop Scorsese 3D in de film heeft verwerkt verdient trouwens ook nog complimenten, want dat is gewoonweg erg goed gedaan.

Hugo is een fijne familiefilm en een ode aan de op an sich. Een film die soms net wat mist om echt top te zijn, maar op technisch en visueel vlak is de film ontzettend goed en ik vermoed dat de film op dat gebied wel een paar Oscars kan pakken. Wat mij betreft zeker niet Scorsese’s beste, maar wel een fijne aanvulling op zijn toch al erg mooie en omvangrijke oeuvre.

3,5*

Betoverende film, die je vanaf het begin meesleept. De film deed me in eerste instantie erg denken aan films als the curious case of benjamin button, met name door de mysterieuze sfeer. Juist deze sfeer, gecombineerd met enorm mooie beelden, gebouwen en klokwerken (je moet er van houden), maakt deze film een prachtig geheel. Dit is geen film bomvol actie en spanning, of een film waar je geen idee hebt hoe het verhaal zich zou kunnen ontwikkelen. Maar toch is het een film die geen moment verveelt.

Ook al is het wellicht een vrij voor de hand liggend verhaal, dit soort films op een mooie manier uitvoeren verdient een hoge score.

Zeer interessante film, had al hoge verwachtingen en die zijn waargemaakt. Het is een magisch avontuur, die gewoon twee uur boeit. Het verhaal is leuk en het is vaak ook erg geestig, met name dankzij de geniale Sascha Baron Cohen als Stationsagent. Qua acteren vond ik de jongen niet altijd even goed, terwijl het meisje me wel positief meeviel. En Ben Kingsley lijkt ook wel akelig veel op zijn karakter. De Oscar voor beste film moet hij niet krijgen, maar voor het decor enz. mag hij er wel één krijgen.

4*

Scorsese houdt van zijn vak en nergens komt dat zo goed uit de verf als in Hugo. Scorsese overtuigt na Shutter Island alweer met een geheel andere film. Ergens na de helft sleurt Hugo een beetje, maar verder is dit erg prettig, niet al te druk vermaak dat ook nog eens een lesje filmgeschiedenis geeft. 3D mag hij wel weer achter zich laten, want ook hier heb ik er nergens de meerwaarde van ingezien.

4*

Met Hugo bewijst Martin Scorcese maar weer eens uit de voeten te kunnen met zeer uiteenlopende genres. Deze visueel opvallende film is een amusante familiefilm en interessante filmgeschiedenisles gecombineerd. Het verhaal van Georges Méliès wordt er op een leuke manier bijgehaald en zag ook sinds tijden weer eens een film waarin 3D niet compleet nutteloos was. En dat gebeurt niet vaak. Verder is de film alleraardigst, maar echt dolenthousiast werd ik er niet van. Veel personages waren maar zo zo, niet alle plotlijnen werden even bevredigend afgerond en ondanks het verhaal van Méliès vond ik het allemaal niet bijster bijzonder. Gelukkig is het wel tot in de puntjes verzorgd, maar dat kun je ook niet anders verwachten. Weinig filmmakers die zoveel passie hebben voor het vak als Martin Scorcese. En dat zie je.

3,5 sterren.

Oh ja, en Cohen was echt een exacte kopie van Crabtree van 'Allo 'Allo.

Gisteravond deze film van Scorsese in 3D gaan bekijken zonder ook maar enige positieve verwachting te hebben omdat ik er van uit ging dat Hugo iets van een jeugdfilm zou zijn waarbij het hoofdzakelijk alleen om de mooie 3D plaatjes zou gaan en niet zo zeer om het verhaal. Het eerste uur kwamen mijn verwachtingen ook uit en wist de film nauwelijks mijn interesse te wekken, behalve wanneer Woef de Dobermann Hugo achterna zat en mij soms recht aankeek - ik zat gelukkig midden in de zaal - wat een zeer komisch gezicht opleverde. De Dobermann deed het zowiezo voortreffelijk en ook Chloe Moretz. Ik heb nu eenmaal een zwak voor deze aantrekkelijke jonge dame. Van Asa Butterfield in de rol van Hugo was ik minder enthousiast.
Na het niet bijzondere eerste uur begon de film tegen mijn verwachting in pas echt interessant te worden. Het werd een ode aan de beginjaren van de film en een hommage aan de meester-illusionist George Méliès, de schepper van "Le Voyage dans le Lune", een filmpje dat ik niet zo lang geleden nog gezien heb. Behalve de mooie beelden uit de studio van Meliès was er een droomscène van Hugo die mij bijzonder opviel. De trein die over het stootblok reed, voorts over het perron en vervolgens door de glazen wand van het station vloog en toen naar beneden viel. Dit bleek ook echt gebeurd te zijn Treinongeval op Gare Montparnasse Met dat verschil uiteraard dat er toen geen Hugo aan te pas kwam.

Waardering; 1e uur 3,0*, 2e uur 5,00*.

4,0*

Een mooie mix tussen avontuur en inhoud met fraaie beelden en sterke acteurs.

Het 'domme film' aspect geeft de film zijn extra interessante dimensie aangezien het zonder dat mij niet wist te boeien over de gehele lengte. Nu vond ik al dat sommige scenes iets te lang gerekt werden of gewoon niet veel toevoegden aan het geheel. Visueel gezien ziet het er allemaal erg strak en gedetaillerd uit, zelf zo erg dat je regelmatig de stofdeeltjes door het licht ziet dwarrelen. Mooi is het zeker maar echt magisch werd het voor mij helaas niet want daarvoor deden de hoofdrollen mij te weinig. Kingsley is perfect gecast en doet het ook erg goed, Butterfield en Moretz zijn samen een leuk stel maar deden me niet veel eigenlijk. Ze komen me iets te wijs en phylosofisch over om geloofwaardig te zijn en ik me steeds meer aan ergerde richting het einde.

Gelukkig is er ook genoeg om blij van te worden zoals het sterke camerawerk, de mooie effecten en het sfeervolle Parijs dat hier en daar voor wat zeer aardige plaatjes zorgt. Kinderen en robots hebben in het verleden aangetoont een prima combinatie te zijn voor goedkoop sentiment maar Scorsese trapt daar gelukkig niet in maar weet daar van de andere kant ook niet iets gevoeligs neer te zetten. Het verhaal van de robot wordt wel mooi verweven met de ode aan Georges Méliès maar heeft minder invloed op het verhaal als de plot en poster doen vermoeden. Ondanks de redelijke lange zit, het ontbreken van de magie en wat mindere hoofdrollen is het toch duidelijk zichtbaar dat deze film met veel vakmanschap en liefde voor de film is gemaakt. Voor mij niet het meesterwerk dat me na enige tijd nog terug doet denken maar meer dan voldoende zeker.

3,5*

Mooie, rustige, film waarin nostalgie een grote rol speelt. In zekere zin is het ook een eerbetoon aan de vroege film, het deed me dan ook denken aan The Artist (2011), al zijn het qua verhaal en vorm twee totaal verschillende films. Grappig ook dat The Artist een Franse film is die zich in Amerika afspeelt, terwijl Hugo een Amerikaanse film is die zich in Frankrijk afspeelt. Een van de vroege films die in Hugo een rol speelt is L'arrivée d'un train à La Ciotat (Lumière, 1896).

Ook in Hugo weet Scorsese het publiek met een trein te verrassen, de scene waarin Hugo droomt dat hij overreden wordt en de trein ontspoort (de ontsporing is echt gebeurd) vond ik heel mooi gemaakt.

Met de vroege film als achtergrond vertelt Scorsese een fantasieverhaal met een boodschap: als iets niet goed loopt, moet het gerepareerd worden, ook mensen. Zo zijn de stationswachter, de dikke man, Méliès, en ook Hugo zelf, in zekere zin "kapot".

Al met al een mooie film met kinderen in de hoofdrol, wat echter zeker niet betekent dat we hier met een kinderfilm te maken hebben. Een andere hoofdrol is weggelegd voor Ben Kingsley als Georges Méliès (1861–1938). Ook Sasha Cohen en de andere spelers weten een goede acteerprestatie neer te zetten. Geldt ook voor Chloë Moretz, al kan haar acteerprestatie in deze film zeker niet tippen aan haar briljante rol als hit-girl.

Hoewel het een goede film is, haalt het in mijn ogen niet het niveau van de 5*. De reden is dat de film voor mij iets te "gemaakt" overkomt, en het behalve nostalgie niet veel meer emotie weet over te brengen met het verhaal.

Ik kende George Melies niet dus ik snapte de achtergrond niet echt.

Ik vond de film zelf tegenvallen, vele lange saaie stukken. Als ik nu lees dat het een hommage is dan vind ik het een betere film. Maar als je puur naar de film zelf kijkt vind ik het echt saai. Ik snap de hoge score ook niet echt ondanks het wel geinig gemaakt is..

het begon allemaal goed naarmate de film de 50 min passeert wordt het allemaal vrij onintressant, iets waar ik veel meer had van verwacht en dan zetten ze ook nog is

Sacha Baron Cohen erin als een inspecteur op het station wat een irritante man vindt ik dat

nee het kon me allemaal niet zo boeie had meer gehoopt dat ze meer met het robot bezig zouden zijn en daarmee het verhaal konden verdergaan

jammer had meer ingezeten trouwens wel goed acteerd van hugo (Asa Butterfield )

vondt ik tenminste met ze mooie blauwe betoverende ogen

Zeer aangename verassing deze Hugo. Had er een echte kinderfilm van verwacht. Maar het werd een mysterieus sprookjesachtig verhaal wat ons tevens een zeer interessant kijkje geeft in de geschiedenis van de film. Scorsese voorziet de kijker van prachtige beelden, en de (kind)acteurs weten het verhaal zeer pakkend te brengen. Vooral het einde is ontzettend gaaf gedaan met alle ouderwetse film beelden. De manier waarop de decors gedaan zijn etc, petje af.

4*

Ai deze viel me toch erg tegen. De 2e grote, voor een Oscar genomineerde regisseur die me teleursteld. Bij Spielberg had ik mijn verwachtingen al klaar, hier stapte ik blanco in. De film ziet er mooi uit, de soundtrack lekker authentiek en het camerawerk netjes in orde. Het zijn de personages die me dwarszitten. En gezien het feit dat ik altijd zeur over accenten die acteurs opzetten, mag ik deze film niet voortrekken. Het wringt dat Franse mensen Engelse accenten opzetten, of ben ik weer aant zeiken?? De film zit vol met goede acteurs, maar Kingsley, Moretz en Cohen leggen het er te dik op. Het verhaal vloeide ook niet lekker, ik ben erg teleurgesteld.

Bijzonder slap verhaaltje. De status: "ook een film voor volwassenen" kan volgens mij volledig genegeerd worden, want toch zeer naïef en kinderachtig allemaal.

Helaas merkt men de overacting door de kindersterretjes snel op. Het verhaal zelf houdt bijzonder weinig in vind ik. Bijzonder langdradig ook, om bepaalde 3D effecten tot hun recht te laten komen waarschijnlijk.

De effecten en cinematografie waren oké, en de inbreng van de historie en nostalgie van de beginjaren van film houden Hugo net en nipt recht.

ik twijfel tussen 2.5* of lager. Zware ontgoocheling.