Hugo (2011)

I would recognize the sound of a movie projector anywhere

Ondertussen is Sinterklaas alweer naar Spanje en dan is het altijd een goede gelegenheid om eens de wat meer sprookjesachtige films uit de kast te halen. Ik was al langer benieuwd naar deze Hugo, maar besloot om hem te houden voor de kerstdagen. Aangezien iedereen ondertussen toch zijn kerstboom en versieringen heeft gehangen, kon het ook geen kwaad om dit wat vroeger in de maand december te starten. Niet echt meteen een idee waar ik aan begon, ik wist enkel dat het van Martin Scorsese was, en dus redelijk blind aan gestart.

Bij deze nog eens een lans breken om dat meer te doen, want soms komt dat een film toch echt wel ten goede. Ik vond het al een leuke twist dat de robot de iconische scène uit Le Voyage dans la Lune tekende maar het wordt pas helemaal leuk als blijkt dat Papa Georges niemand minder is dan Georges Méliès. Scorsese geraakt dan precies echt onder stoom en levert één lange ode aan cinema (en zijn paradepaardje: het ervoor zorgen dat cinema op een kwaliteitsvolle manier wordt geconserveerd voor komende generaties) af die tot een mooi einde komt. Daar ben ik op zich wel blij om, want voor geruime tijd leek het erop dat ook deze Scorsese me niet ten volle ging kunnen bekoren. Zeker heel de aanloop met Hugo die door al die radartjes kruipt en dat wel/niet teruggeven van het notitieboekje had ik na een tijd wel gehad maar ook de aanwezigheid van de combinatie van Inspector Clouseau/Crabtree was echt niet aan mij besteed.

Er is dus wel wat aan te merken op deze Hugo maar langs de andere kant spat het spelplezier er zo hard van af.. Ik vind het alleen jammer dat een film die zich zo uitdrukkelijk in Parijs afspeelt dan toch een Engelse cast moet hebben, want dan krijg je dus van die mislukte toestanden als Sacha Baron Cohen in de rol van de Station Inspector. Langs de andere kant krijg je met Ben Kingsley wel een perfecte Papa George en is het ook wel fijn om onverwachts Christopher Lee nog te zien verschijnen. Asa Butterfield moet wat groeien in zijn rol maar Chloë Grace Moretz daarentegen charmeert vanaf de eerste seconde. Verder is Hugo een film die vooral geroemd wordt om zijn visuele pracht maar in dat opzicht vond ik het nog wat gedateerd aanvoelen. Misschien doordat ik het niet in 3D heb gezien maar die effecten hebben de tand des tijds toch niet echt doorstaan.

Scorsese nummer 18 ondertussen voor mij en sowieso één van zijn betere. Een aantal hekelpunten worden gecamoufleerd door een enorme voorliefde voor cinema en als medeliefhebber scoort de regisseur daar wel erg veel punten. Ik vind dit soort kleine (en soms niet zo kleine) details en verwijzingen altijd leuk om te spotten en ik twijfel er niet aan dat ik er nog een aantal heb gemist. Of de film met een herziening ook nog zo overeind zou staan? Ik weet het niet goed, ik vrees dat de aanloop dan toch echt te taai gaat zijn maar voor nu:

Kleine 4*

Voortreffelijke en prachtige sprookjesachtige film.

Die veel indruk maakt, grappig, ontroerend, magisch mooie film.

Geweldige film, betoverend. Weer eens wat anders, leuk om met het hele gezin te kijken.

Echt 2 keer helemaal uitgekeken maar ik vind het een onprettige of beklemmende film. Hugo leeft in de muren van een treinstation van waaruit hij de stationsklokken opwindt. De gangen waar hij doorheen loopt zijn vol met grote draaiende tandwielen en lekkend stoom. Waarvoor de grote tandwielen en stoom zijn en waar de stoom vandaan komt wordt niet duidelijk. Het is enorm druk op het station en bij de eindeloze achtervolgingsscènes wordt continu tegen mensen opgebotst. Het lijkt alsof iedere chagrijnig is. Zelfs de verschillende honden zijn agressief. Het tweede gedeelte van de film is een ode aan of misschien wel verering van de filmpioniers.

Begin jaren ‘30 bespiedt Hugo Cabret [Asa Butterfield] de mensen op een treinstation in Parijs vanuit de klokken die zijn vader [Jude Law] onderhoudt. Hij is met name geïnteresseerd in de eigenaar van een speelgoedwinkeltje [Ben Kingsley] en diens kleindochter Isabelle [Chloë Grace Moretz], maar moet veel moeite doen om uit de klauwen te blijven van de oplettende stationsinspecteur [Sacha Baron Cohen]. Hugo en Isabelle raken bevriend en proberen samen te ontdekken hoe zij de ‘automaton’ waaraan Hugo’s vader werkte kunnen repareren. De sleutel zou wel eens kunnen liggen bij Isabelles grootvader. Bij hun zoektocht naar het antwoord doen de twee vrienden een opzienbarende ontdekking over speelgoedverkoper die hun leven voorgoed zal veranderen. Scorseses meest familievriendelijke film tot nu toe is tevens een oprechte liefdesverklaring aan het medium en een filmmaker waarmee Scorsese zich ongetwijfeld zal hebben geïdentificeerd. Het openingsshot is van grote klasse en is een voorbode van wat een technische triomf blijkt te zijn. Won Oscars® voor Cinematografie, Geluidsmontage, Geluidsmix, Special Effects en Art Direction en was genomineerd in 6 andere categorieën. En hopelijk gaat er ook voor de kijkers een nieuwe (film)wereld open. Geloof me: het is de moeite waard om die wereld na afloop nog eens binnen te stappen.

Sentimentele draak. De scene waarin de automaton tot leven komt is wel leuk.

Hugo is een film die met de sfeer en de boodschap inspeelt op het gevoel. Het decor en de sfeer werken er zeker aan mee maar de personages waren mijns inziens niet echt sympathiek om er een klik mee te krijgen. Het kwam allemaal wat geforceerd en gemaakt over. Het deed me als geheel dan ook weinig en ergens had ik toch de hoop dat het er gaandeweg wel uit zou komen, maar niets is minder waar.

Hugo is een ode van Scorsese aan de filmmaker George Méliès, al doet hij dat vooral met verwijzingen naar diens films in plaats van de stijl zelf. Aangevuld met enkele historische figuren om de tijdsgeest wat aan te geven. Het verhaal is wel een mooi sprookje, dat halverwege overgaat in een echte ode aan de oude filmmaker.

Je moet het aangeven, de shots zijn best mooi. En ze doen (mss ook deels door de Franse setting) denken aan filmmaker Jeunet. Gelukkig is er dat mooi verhaal, de muziek en de beelden. De cast doet het wat minder. Al heeft Ben Kingsley de laatste tijd echt wel slechte dingen gedaan, dus hier valt die best nog goed mee.

Het eindresultaat is een film die je niet omver blaast, maar als filmliefhebber wel zal interesseren door het onderwerp. Visueel past dit wel bij het sprookjesachtig verhaal, ook al drukt de CGI en 3D iets te hard haar stempel om de glans te behouden. Maar Scorsese slaagt er wel in om het geheel op de sporen te houden.

Had de film nog nooit gezien maar kende de film wel van naam en zelfs mijn moeder nu 91 vond het een leuke mooie film. Maar de blu rays zijn schaars en veel te duur te koop om nog maar te zwijgen over de 4k versie. Echt woekerprijzen bij bol.com en Amazon. 80 euro of meer ga ik niet betalen. Maar de Deense markt had een acceptabele prijs. Regiovrij behalve de blu ray. Wel Engelse subs maar de film is goed te volgen. Het beeld is waanzinnig mooi. Dat geldt ook voor het geluid. Er valt niets te klagen.

Hugo zelf ook niet. Het is een feest om naar te kijken. Het verhaal is misschien niet top maar vervelen doet hij nooit. Hier en daar misschien wat onevenwichtig en het laatste half uur boeit me minder. Er zit een soort van switch in van fantasie kinderfilm naar een volwassenenfilm. Het kantelpunt zit een beetje in de laatste 30 minuten. Daardoor geen 4.0 maar 3,5 sterren.

Film 3,5

Beeld 4K 5,0

Geluid 4,5