Hugo (2011)

Van de 11 Oscarnominaties die Hugo kreeg zijn er 10 terecht, maar die ene andere is onbegrijpelijk. Waar komt de nominatie voor het scenario vandaan? Dat is wat mij betreft namelijk de grote zwakte aan een verder erg sterke film. Het is een onhandig opgebouwd verhaal, met soms wat ongeloofwaardige handelingen van personages en karakterontwikkelingen (vooral Hugo zelf komt niet helemaal uit de verf) en enkele zijlijnen die nooit helemaal van de grond komen, zoals het liefdesplotje van de stationschef of het verhaal van de twee tekkelhouders. Momenten zoals die waarin Hugo aan het einde nog gevangen genomen wordt door de stationschef en hij geen concrete argumenten gebruikt om vrij te komen, ondanks dat ze voor de hand liggen zijn eigenlijk vrij slecht.

Dit is zware kritiek, maar het is opvallend hoe goed Scorsese zich eruit redt. Dit komt omdat Scorsese nooit echt een verhaaltjesregisseur is geweest. Veel van zijn films, zeker zijn beste, hebben vaak hele losse verhalen die vooral als kapstok dienen om de personages en het bijbehorende milieu zo goed mogelijk in beeld te brengen (zie vooral Taxi Driver, Goodfellas en Raging Bull). Met strakkere scripts, zoals The Departed, zie je hem vooral pogingen ondernemen ook ook deze wat losser te maken, maar helemaal zijn ding is het niet. Toegegeven, Taxi Driver, Goodfellas en Raging Bull hadden toch een sterker script dan Hugo, maar ook bij deze nieuwste van Scorsese zie je vooral weer dat het script een kapstok is, in dit geval voor niets minder dan het eindelijk ongegeneerd tonen van zijn filmliefde. Misschien dat die aanpak niet voor iedereen werkt, vooral niet voor mensen die op de eerste plaats door het verhaal gegrepen willen worden of met de personages mee willen leven, maar mij wist Hugo uiteindelijk wel in te pakken.

Het is opmerkelijk wat 3D kennelijk lijkt te doen met de oude rotten uit het regievak. Tot nu toe ben ik geen fan van de techniek, maar het is opvallend dat het niet de jonge regisseurs zijn die er veel uit lijken te halen, maar de oudjes. Spielberg leek wel herboren met Tintin en ondanks de zwaktes van die film spatte het plezier daar van af, mede dankzij de de ontdekking van de nieuwe dimensie. Scorsese lijkt iets soortgelijks overkomen te zijn. Nog nooit heeft hij zich zo volledig gestort op het visuele aspect van de film. En bij iemand als hem wordt het dan smullen, ongeacht of dat door 3D komt of niet. Ik vond dit eigenlijk de eerste 3D-film die mij werkelijk overtuigde, waarbij het 3D-effect niet hol leek, er mooi uitzag en me tegelijkertijd niet uit de film haalde. Niettemin zal het er in 2D waarschijnlijk net zo goed uitzien. De camera vliegt, de kleuren zijn warm en de belichting staat op Extra Sfeervol. Toegegeven, die warme kerstsfeertje wordt op een typische manier in beeld gebracht, maar het zag er nog nooit zo goed uit. Als dit niet het jaar van The Tree of Life was geweest had ik de Oscar voor cinematografie meer dan terecht gevonden.

Maar het is niet mooi film om het mooi filmen. De prachtige visuele stijl vult de onderliggende emotie aan op een manier waarop het script faalt. De scènes met Meliés en zijn werk profiteren hier het meest van. Zelfs de keuze om oude filmbeelden in 3D om te zetten blijkt een schot in de roos. Gewoonlijk ben ik tegen dit proces, maar hier werkt het omdat we ze erdoor als iets nieuws gaan zien, net zoals de personages uit de film. Ook simpeler gebruik van de cinematografie, zoals de tripjes door de gangen van Hugo's stationsverblijf of een stationschef die door een probleem met zijn mechanische been in een leeg vlak op het station wordt afgebeeld, vrij ver van zijn geliefde, die ook in het frame staat, zijn effectief door hun sterke uitvoering.

Dit is dus een erg mooie film, duidelijk de meest gepassioneerde die Scorsese gemaakt heeft in jaren. Ik vergeef hem zijn zwaktes grotendeels wel, omdat het mijn filmliefde aanwakkerde. Dat heeft Hugo dan ook met The Artist gemeen: niet zozeer de ode aan het verleden als wel de ode aan film zelf. Het zijn twee speelse films die hun vrij slappe inhoud weten te compenseren met puur filmplezier. En dat is ook veel waard.
4*

Toch wel een magisch filmpje, met name het tweede gedeelte van de film.

Eerlijk gezegd wist ik niet echt waar de film over zou gaan, maar het eerste gedeelte kwam eigenlijk wat op me over als een (uiterst mooi gemaakte) kruising tussen Jeunet en Harry Potter. Nu ben ik dol op radertjes en dat soort systemen en dan kon je hier je lol wel op.

Tweede gedeelte is echt het mooiste met de scenes van Méliès en zijn filmmaken zelf. Erg mooi gedaan allemaal. Verder de nodige namedropping die altijd leuk is voor de filmfans.

Ondanks het ietwat storende kindergebeuren toch een mooie ode.

Mooie film, die vooral opvalt door zijn uitzonderlijk fraaie vormgeving.

Niet het “normale” werk van Martin Scorsese, maar heel bijzonder dat hij op deze wijze de huidige generatie bioscoopbezoekers kennis laat maken met het pionierswerk van Georges Méliès, die heel aardig vertolkt wordt door look-a-like Ben Kingsley.

N.B. Scorsese heeft iets dergelijks al eerder en veel uitgebreider gedaan in zijn documentaire Il Mio Viaggio in Italia (1999) met de geschiedenis van de Italiaanse film. Een must voor de echte filmliefhebber.

Vijf oscars liefst, het zal met het thema van de oude (stomme) film te maken hebben. 'Hugo' zelf viel me eigenlijk nogal tegen, met name de eerste helft is veel te traag (de eerste 3 kwartier hadden ook in 10 minuten verteld kunnen worden), en het echt magische gevoel wil ook daarna maar niet komen. Het jongetje speelde daarbij ook nog eens erg matig.

Overigens zijn de films van Méliès inderdaad kleine wondertjes, dat dan weer wel. Voyage dans la Lune heb ik op IMDB een 10 gegeven. Zie voor een mooie versie hiervan ook de videoclip bij het nummer Tonight, Tonight van de Smashing Pumpkins.

2,5*.

Hugo ziet er uitstekend uit en ademt wel heel veel sfeer uit die periode, maar inhoudelijk had het beter gekund. Misschien dat de echte liefhebbers van Franse films uit die tijd aan hun trekken komen, maar ik heb weinig met de bekende stomme films. Toch vond ik de hommage aan die tijd nog wel de moeite. Vooral het eerste uur vond ik zelf erg aantrekkelijk. De stationshal is prachtig weergegeven en het is ook genieten van al het radarwerk waar Hugo bij leeft. De scene met de gerepareerde robot vond ik verder echt prachtig. Zowel visueel als qua scene. Maar verder voelt de film soms een beetje leeg. Die stationsagent vond ik trouwens maar een aparte kerel, deed me erg denken aan de veldwachter uit Allo Allo

3,5*

Vanmiddag in de bioscoop gezien..

Ik had best wel wat verwachtingen van de film en die werden waargemaakt. Enkel had ik de film me toch anders voorgesteld.. Iets kinderachtiger. Maar dat was niet het geval. De trailer van de film vind ik dan ook niet geschikt om een goed beeld te geven van de daadwerkelijke film. Dat maakt verder niet zo veel uit want ik vond het wel een erg goede film.

Een van de eerste dingen die me binnen schiet zijn de prachtige settings. Parijs is erg mooi weergegeven, en het station is ook een leuke setting. Het acteerwerk is ook prima van eigenlijk iedereen (al had ik dat niet van Cohen verwacht, maar hij viel me echt mee). Het mysterie zelf is interessant en hoe zich dat in de film ontwikkelt en de uiteindelijke conclusie zijn erg goed. Het hele verhaal rond Kingsley's rol en zijn robot waren ook heel boeiend. En ik vond het erg leuk dat ik eens een aantal 'stomme film' fragmenten in de bioscoop heb gezien. Wel waren er enkele dingen niet zo goed uitgewerkt vond ik zelf (bijv. de dood van Hugo's vader die nogal vlot in beeld werd gebracht). Ook wordt de film op het einde een beetje langdradig. Maar gelukkig wordt alles wel mooi in beeld gebracht en verveelt het allemaal geen moment. Al denk ik dat de film toch iets minder is op gewone DVD (dus zonder het 3D effect)..

Al met al is dit een erg mooi sprookje met mooie beelden en sterke acteerprestaties. De film verveelt dan ook geen moment. Een bioscoopbezoekje is hij dan ook zeker waard!

3,5* (kans dat er nog eens een halfje bij komt).

Gemiste kans, maar wat wil je met Scorsese achter de schermen.

De film kent eigenlijk maar één echt positief punt en da's het visuele. Zeker in de lichtere scenes doet het meermaals denken aan Jeunet. De nachtscenes weer wat minder. Moet wel zeggen dat het de charme van een Jeunet mist, maar bij momenten zag het er toch best fraai uit. Nieuwe cinematograaf onder de arm genomen?

Maar verder is het een hoop los zand. Sowieso is de film eigenlijk gedaan na een uur, het hele gebeuren met Melies lijkt eraan geplakt. De twee afzonderlijke helften worden aan elkaar gelinkt met een enorme hoop ongeloofwaardigheden en toevalligheden. Resultaat is dat het tweede uur nog amper weet te boeien.

Ook niet goed: de gehele film speelt zich af in Parijs, maar het is wachten tot het liedje van de aftiteling vooral je wat Frans hoort. Blijkbaar zit het in Parijs vol Britten. Dat zijn ook Europeanen moet Scorsese gedacht hebben.

Nog vervelend: de bijna mathematische timing waarbij Cohen even voor wat humor hoorde te zorgen in de film. Had zijn inbreng gewoon volkomen geschrapt, het houdt de film alleen maar verder op en de humor is niet bepaald leuk.

Meer gemiste kansen: ben zelf een enorm grote steampunk fan maar dit was toch een vreselijk aftreksel daarvan. Nooit genoeg stoom en de automaton was ook maar een flauw bouwseltje. Niet dat ik van Hollywood een goeie steampunk film zou verwachten, maar dit halve werk maakte mij niet bepaald blij.

En uiteraard nog lastig: de kinderen. Moretz acteert slecht, Butterfield is een erg vervelend ventje. Gelukkig dat Kingsley wel een leuk personage weet neer te zetten.

Scorsese's ode aan de cinema is er eentje van veiligheid en dat past hem wel. Het is dat het in een aantrekkelijk jasje zit, anders was dit echt een vreselijke film geweest. Qua durf heb ik dan veel meer respect voor een film als The Artist, vond de uitwerking van deze alleen wat beter te pruimen. Scorsese blijft verder een slappe zak met z'n Melies.

2.5*

Tja, je leest het hierboven alweer. De grote Martin Scorsese heeft een nieuw meesterwerk afgeleverd.....

Maar daar ben ik het dus totaal niet mee eens! \

De film ziet er schitterend uit, dat absoluut. De meeste karakters zijn ook goed uitgewerkt en goed gecast. Behalve dan het meisje, dat vond ik echt een irritant ding... maar goed smaken verschillen.

Waar ik mij het meest aan heb gestoord is het tempo van de film. Want dat is voor een 'familiefilm' echt véél te traag. Als dit gewoon een drama/mysterie zou zijn, dan kan ik mij hier nog wel in vinden. Maar omdat het echt echt een familiefilm zou zijn.... Nou nee...Dan moet zelfs de grote

Martin Scorsese echt nog wel iets leren.

Vind het best een aardige film, met een mooi verhaal. Maar dat deze film op veel sites zo'n hoge waardering krijgt, vind ik echt niet terecht. Had na alle lovende recensies hier toch echt veel meer van verwacht!

2,5*

Een fijne film, maar dat is nogal valsspelen aangezien ik sowieso al een groot Melies fan was. Het tweede deel vond ik dan ook beduidend beter dan het eerste deel, waarin eigenlijk niet zoveel gebeurd, zeker niet als je weet waar de film later naartoe werkt. Voor de jongere kijkers onder ons is dat wellicht een kleiner probleem dan voor mij.

Cohen was een aangename comic relief, en Kingsley doet het erg goed als Melies. Voor de rest vond ik de kast niet zo bijzonder.

Een erg fijne film waarvan het eerste deel echt een beetje het tweede deel naar beneden doet halen wegens nietszeggendheid.

Prachtige jeugdfilm voor kinderen en volwassenen die het vermogen van het kinderlijk verwonderd zijn nog niet verloren hebben, en van wie hun aandachtsvermogen nog niet verknoeid is door een overdosis aan "moderne" films, doordrongen van hypersnelle montages, zinloze en/of ongeloofwaardige actie scenes en schreeuwerige soundtracks.

Alhoewel ik voor ik begon te kijken geen idee had wat voor soort film dit was, of over wat het zou handelen, was het al vrij meteen duidelijk dat het eigenlijk om een jeugdfilm gaat. De personages, cartoonesk ten tonele gebracht; de leefwereld van Hugo (in feite toch niks meer dan een groezelige klokkentoren) in beeld gebracht als een wonderbaarlijke, mysterieuze plaats; en een arme wees als hoofdpersonage en held van het verhaal (kan het typischer?).

Toch ben ik als volwassene gefascineerd blijven kijken, want alles wat een cinefiel op technisch gebied kan boeien aan een film is hier ronduit schitterend, en tot in de detailles verzorgd. Alleen al de fotografie is zo ontroerend mooi dat het haast op zichzelf de gehele filmlengte kan boeien. En verder, al klinkt het afschuwlijk, is dit een educatief verantwoorde film (geschiedenis v/d film, de Gebr. Lumière en de eerste film, hoe worden scenes in de studio in beeld gebracht, tandwielentechniek, de grote oorlog, enz) en moet je er dus zijn om je kinderen te helpen duiden (klokken die je moet opwinden?). Al dit maakt het dus in feite meer een echte familiefilm.

Ik heb hem eerst alleen met mijn partner gezien, en een week nadien opnieuw samen met mijn kinderen (van 3, 6 en 9 jaar). Ik heb ze zelden met zoveel aandacht, zo gefacineerd en met zoveel verwondering naar een film zien kijken. Nog zeldzamer was het gesprek en de vele vragen, met het bijhorende opzoekwerk achteraf. (Waarbij ik dan zelf ook nog eens te weten kwam dat het verhaal van Georges Méliès zelf gebaseerd was op echte feiten; mij kwamen alleen de beelden en de tekening uit Le Voyage dans la Lune vaag bekend voor.)

Als volwassenen film vind ik hem reeds een dikke 4 waard, maar als familiefilm vind ik deze haast onovertroffen, en is minder dan 5/5 bijna niet te verantwoorden. Ik had al een enorm respect voor Martin Scorsese, maar met Hugo heeft hij nog maar eens bevestigd dat hij tot de grootste regisseurs aller tijden behoort. De geschikte man dus om Méliès nog eens naar de cinemas brengen.

Hele fijne film, met een verhaal dat zich afspeelt in een bijzonder sfeervol Gare du Nord - van binnen prachtig ratelende raderwerken, en van buiten een warm deken van dwarrelende sneeuwvlokjes. Maar het belangrijkste is dat Hugo precies dezelfde magie heeft als de allereerste films waar het over vertelt: je ziet eerst hoe mensen wegdoken bij de eerste bewegende beelden van een trein die een station binnenrijdt, en hebt even later precíes dezelfde neiging als dit nog eens, maar nu in 3D gebeurt. Zo mogelijk nog mooier is de scène waarin de automaton tot leven komt. De subplotjes en het acteerwerk zijn soms wat minder overtuigend, maar het zit de film amper in de weg. 4*

Visueel is dit echt meesterlijk en ik heb enorme spijt dat ik deze film niet in de bios heb mogen aanschouwen. Parijs, en dan natuurlijk vooral het treinstation, is een lust voor het oog en weet een perfecte sfeer te creeëren. Ik kreeg gewoon zin in Kerst en vind het dan ook vreemd dat deze film niet in die tijd is uitgekomen.

Maar goed, waar de film dus in uitblinkt is het visuele aspect inclusief een hartverwarmende sfeer. Dat de film zich op één locatie afspeelt is geen probleem, er valt genoeg moois te zien en zelfs de tandwielen van de klokken zien er fascinerend mooi uit.

Dat Scorsese een ode aan de film wil brengen ligt er dik bovenop. Ikzelf heb wel wat met oude films en vond het zeker geen storende lijn in het verhaal.

Toch moet ik eerlijk zeggen dat ik niet alles even boeiend vond. Vond Chloë Moretz een stuk minder dan haar optreden in Kick-Ass. En wat is ze groot geworden zeg! Ook Sacha Cohen heeft een onbeduidende rol en ik irriteerde me er mateloos aan. Zijn hele verhaallijn had weggelaten kunnen worden.

'Hugo' is een echte familiefilm die door alle leeftijdsgroepen gezien kan worden. Ik beoordeel de film met een ruime voldoende want ik heb stilletjes toch wel momenten zitten genieten.

Zeker een originele fim. Goed acteerwerk. Leuke setting. Maar het verhaal... Het is zeker niet slecht, maar af en toe wel langdradig. Als je het mij vraagt wordt deze film hier over- gewaardeerd! Maar het is wel kijken waard, voor jong&oud (3 sterren is het net waard).

Nooit gedacht dat Scorsese dit soort Burtoneske films zou maken! Maar het resultaat mag er zijn. In het begin vond ik het nog niet heel geweldig. Parijs in de jaren '30 ziet er mooi, maar wel erg kitscherig en overidyllisch uit. Langzaamaan gaat het verhaal echter steeds meer boeien. Het is een mooie lofzang geworden op de eerste filmpioniers. Minpuntje is dat het verloop van dat verhaal tikkeltje voorspelbaar is, maar al met al is dit een prima film geworden.

Visueel erg mooi gemaakt! Echter was dit ook het enige wat me heeft opgewonden tijden het kijken van deze film. Het acteerwerk was over het algemeen wel redelijk goed maar er werd weinig in verteld. De film kon totaal mijn aandacht niet vasthouden wat heel erg jammer is want ik had er veel meer van verwacht. Uitgezet na een dik uur.

Hoe kun je toch zo naar een film kijken, ik erger me soms wezenloos aan die azijnzeikerige pricks die zich als een soort van semi-recencent zich voor doen of gedragen. Wat is nou de lol hiervan. Dit is gewoon een mooie harde, niet alledaagse en niet amerikaanse film. Goed geacteerd, mooie opbouw, mooi plot. Scheer je weg van dit forum, je zet mensen op het verkeerde been.

Een ware ode aan de Filmindustrie. De 3D effecten zijn GEweldig! Beter dan Avater. Adem benemend. Een pareltje van Martin Scorsese.

Rating: 4.5*

Visueel prachtige film, waarbij je goed weg kunt dromen. Het verhaal over het jongetje Hugo is hartverwarmend en tegelijkertijd is het een ode aan de film. Deze gaan we terugzien op televisie zo rond de donkere Kerstdagen.

Vermakelijke kost.

Het verhaaltje stelt niet al te veel voor en staat volledig in dienst van het visuele. Een hele resem personages moeten de boel staande houden. Dat opzet is niet onaardig, maar ook niet helemaal geslaagd (onze twee kinderheldjes zijn het zwakke punt van de film).
Natuurlijk zitten er wel enkele mooi passages. Ik denk dan vooral aan de tragische scènes zoals die waarin Hugo en zijn vader aan de automaton bouwen en waarin de stationwacht madame Lisette het hof maakt.

De reusachtige cast acteert met wisselend succes. Asa Butterfield is behoorlijk irritant en Chloe Moretz is niet goed gecast. Hoewel ze even oud is als Butterfield komt ze veel volwassener over, en ik zou denken dat haar personage een leeftijdsgenoot van Hugo is. Haar acteren zelf is niet speciaal, maar ik ben wel aangenaam verrast door haar degelijke Britse accent.
Ben Kingsley is goed als verbitterde man, maar Sacha Baron Cohen steelt de show. Iedereen kent hem van zijn gestoorde typetjes en vergeten daardoor wat voor een uitstekend acteur hij wel niet is. Ook hier verzorgt hij het komische aspect, maar hij doet dat met een tragische ondertoon. Velen zien het niet, maar die man kan echt wel emotie in een rol leggen.
Voorts zijn er nog enkele vriendendienstjes van Jude Law, Ray Winstone, Emily Mortimer en de immer imposante Christopher Lee.

Visueel doet Martin Scorsese iets totaal anders dan wat ik van hem gewend ben. De setting is fantastisch gekozen - het station bedoel ik dan, Parijs had door Londen vervangen kunnen worden, iets wat het Britse accent gerechtvaardigd zou hebben. Alles ademt sfeer uit - Scorsese en z'n team hebben dat zeer verdienstelijk gedaan. Ik heb spijt dat ik de film niet in 3D zag, het zou het allemaal nog beter gemaakt hebben.
Enkel van de muziek ben ik niet ondersteboven. Maar dat mag geen smetje zijn op een visueel aangename zit.

3

Refereren en eren.

Dat Hugo een ode aan de film is, moge duidelijk zijn. De vele filmprijzen in de wacht slepende film van regisseur Scorsese laat zich echter net zo goed genieten als een fantasierijke avonturenfilm voor jong en oud. Waar de film zich vooral in het begin ontpopt als mooi gemaakte jeugdfilm, wordt een en ander al snel doorspekt met knipoogjes naar cinefielen en oudere kijkers.

Het is met name de visuele pracht en de muziek die het heerlijke sfeertje op het station, waar het hoofdpersonage huist, nog eens extra onderstreept. Het onderliggende drama en het mysterie, waarmee het jochie Hugo al snel in aanraking komt, spreekt de kijker onmiddellijk aan. Als het acteerkanon Kingsley dan ook nog eens in stelling wordt gebracht is het feest compleet.

Gelukkig wordt het verhaal nergens te zwaar op de hand, al stuurt het script een aantal malen daar naar toe. Met name Cohen zorgt voor een luchtige en prettige noot als de komische stationsagent, die de held telkens op de hielen zit. Niet alleen zijn karakter wordt dik aangezet, het is een film waarbij het schmieren schijnbaar weer mag. Net als in de films waar men aan refereert en die men hier eert.

Toch voelt het verhaaltje soms wat gekunsteld aan en verdient het script geen hoofdprijs. Het is met name de lading details en het prachtige camerawerk wat de film hoog houdt. Een openingsshot van het treinstation is bijvoorbeeld fenomenaal en de oplettende kijker zal twee uur lang van alles ontwaren in de achtergrond. Waaronder de regisseur zelf in een bijzondere cameo.

Zeer goed.

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Best aardig door de sprookjesachtige sfeer, die best werkt (althans: bij mij). Het verhaal heeft niet veel om het lijf en lijkt vooral een persoonlijke hommage van Scorsese aan Méliès. Pluspunten zijn voor mij Baron Cohen, die me verrast en die meer in zijn mars lijkt te hebben dan ik dacht. Minpunten vind ik vooral de povere CGI en Tutje Moretz, dat hier toch ècht als actrice door de mand valt. Het kind kan niet acteren! Het jochie nog wel, maar ziet er zo ziekelijk uit! Bovendien lijkt hij irritant veel op Oscartje van 'Die Blechtrommel'.

Uiteindelijk best vermakelijk, maar nou ook niet subliem.

De sfeer en de uitwerking in de film heb ik niets op aan te merken.Heel mooi decor.

De film maakte mij zeer benieuwd naar het 'geheim'.Het verhaal kende leuke wendingen en op het einde een toch verwachte wending.

5 oscars is misschien wat veel voor deze film maar heb vooral genoten van de parijse sfeer in het station.

8****

Wel een aardige film. Mooi vormgegeven. Komt een beetje laat op gang. Mijn interesse werd pas gewekt toen de focus op Georges Méliès kwam te liggen, en dat duurde even. Wel een apart recept om dit in een kinderfilmvorm te gieten. Ik had liever een film over Georges Méliès zelf gezien, zonder de rompslomp van de kinderfilm er omheen.

Georges Méliès een held uit de oertijd van de film, nu nog hartstikke leuk om te zien;

Le Voyage dans la lune Hij is niet eens als regiseur terug te vinden op MM. Want films waren toen veel korter. Dat mag wel anders op Moviemeter.

Verder jammer van dat Engels in Parijs.

Best mooi.

Zeker de beginscène is prachtig. Best een mooi verhaal ook en toch ook een mooie hommage aan de geschiedenis van de film. Maar wel een beetje een kinderfilm.

Desalniettemin best genoten van de performance van die jongen, al liep hij er wel behoorlijk droevig bij (en een beetje ziekelijk ook). Chloë Moretz mag dan weer zijn opgewekte naïeve tegenpool spelen. Ik heb me er alvast niet aan gestoord, da's al veel. Aangenaam verrast door Sacha Baron Cohen die toont dat hij wel meer in zijn mars heeft dan zijn gebruikelijke typetjes.

Goed.

Style over substance...

Visueel een pracht van een film, maar dat is het dan ook wel.

Qua verhaal gaat het gewoon nergens naartoe en is simpelweg te langdradig.
Ik had misschien nog een grote plottwist verwacht tegen het einde aan. En eigenlijk gaat de film helemaal niet over Hugo, maar over Georges Méliès.

Verder veel te kinderlijk en goedkoop scoren met de filmgeschiedenis. Waar anderen het kunnen zien als een ode aan de film, vond ik het persoonlijk maar niks.

Het acteerwerk is ook zeer vervelend te noemen. Asa Butterfield is maar een irritant ventje en hij trilt de hele tijd alsof hij het koud heeft. Chloë Grace Moretz kijkt alsmaar de hele tijd vol verbazing terwijl er gewoon niks spectaculairs in beeld gebeurt. De rol van Sacha Baron Cohen had gewoon geschrapt kunnen worden, totaal niks grappigs aan.
De enige die het wel goed doet is Ben Kingsley gelukkig.

Oh, ja en dan nog het meest merkwaardigste. De gehele film speelt zich af in Parijs, maar geen enkel personage dat Frans spreekt...

2,0 Sterren.

Deze film was een teleurstelling. Het verhaal op zich is mooi en ontroerend.

Het werd alleen niet goed uitgevoerd. Dit kwam deels door de 2 hoofdrolspelers

die nog te jong en onervaren zijn om zo'n lange film met zijn tweetjes te dragen.

Waardoor het op mij allemaal afstandelijk en 'leeg' overkwam.

Ook andere acteurs (bijv. de stationschef en de mevrouw met de hondjes)

waren 'losse flodders', het verhaal kwam niet tot een geheel.

Nee ik ben helaas niet geraakt, jammer. De film is wel prachtig mooi in beeld gebracht.

Voor het verhaal zal ik het boek wel een keer gaan lezen, wellicht dat dat me meer boeit.

Mooie poppenkast, alleen doodzonde dat Jan Klaassen & Katrijn geen donder te melden hebben.

Kortom, de aankleding is prachtig, maar het verhaal wist mij echt totaal niet te boeien waardoor het al na een klein uurtje een zware zit was geworden. Ik had ook veel meer mysterie verwacht, een hoger "zweverig sprookjesgehalte" maar dat viel dus vies tegen. De film had om interessant te blijven wel een flink stuk ingekort mogen worden.

Acteerwerk vond ik over het algemeen wel goed. De kinderen zijn misschien iets minder om naar te kijken maar Kingsley met name doet het erg goed en ook "Borat" heeft mij positief verrast. Sommige scenes waarin hij met zijn dobermann ten tonele kwam voelden zelfs aan als een aangename traktatie in de verder smakeloze taart.

Heb me stierlijk zitten vervelen. Paar punten voor de mooie aankleding en het acteerwerk, maar uiteindelijk toch verre van een voldoende waard.

**

Prachtige film over een 12-jarige weesjongen die in het treinstation van Parijs woont en daar de klokken onderhoudt. Een mooi verhaal dat fictie en feiten met elkaar vermengd en meeslepend wordt verteld. De vormgeving is oogstrelend mooi en neemt je mee terug naar het Parijs van begin jaren '30. Een film over het begin van film en met veel liefde voor film gemaakt door Martin Scorsese.

Erg mooi gemaakte film die vooral de laatste drie kwartier erg sterk is. Het eerste deel van de film moet het vooral hebben van de visuele pracht en praal terwijl in het tweede deel, het hommage gedeelte erg mooi uit de verf komt. Ben Kingsley schitterd als nooit tevoren en ook Sascha Baron Cohen en Jud Law hebben een erg mooie rol.

Verder vond ik het wel leuk dat ik na het zien van deze film de videoclip van het nummer Tonight, Tonight van The Smashing Pumpkins in een heel ander licht ging zien. Een ander erg leuk ding vond ik de Teckel. Als Teckelliefhebber kan ik dat toch niet onvermeld laten.

Enig nadeel vond ik eigenlijk de kinderen maar voor de verder rest was dit een prima film. Ik had dit niet achter Scorsese gezocht.

Goed

Goed stukje vermaak!

Enig minpuntje is de nogal Engelse cast die zich als Frans voordoet. Voor de rest een meeslepend verhaal over een jongetje dat als wees, de klokken op het Franse station draaiende houdt en uiteindelijk toch bij een thuis terecht komt.