The Amityville Horror (1979)

The Amityville Horror 2005) was de meest schrikmoment-horror film!

Is dat zo?

Waarop is dat gebaseerd?

Op niets. Hij lult zoals gewoonlijk uit zijn nek. Deze film is 10 keer beter als de remake en is nog steeds een slechte film. Zegt genoeg

dit is wel een leuke film. james brolin speelt het wel goed.ik vind het best wel leuk dat deze en de remake toch verschillen.want sommige remakes die zijn echt identiek het zelfde alleen met andere acteurs. ik denk dan wat heeft het dan voor zin. als hij wat anders gaat dan vind ik dat wel beter. want dan zie je iets nieuws. en niets iets wat precies het zelfde is.

Ben ik wel met je eens, charmed one. alhoewel James Brolin en Margot Kidder in mijn ogen niet ideale tegenspelers waren..(James Brolin was wel onweerstaanbaar lekker met die baard)

Maar ik vond de originele amityville wel wat langdradig en er gebeurde niet echt veel, vergeleken met de remake.

De remake had betere acteerprestaties en effecten (het origineel had er volgens mij geen enkele)

anyway, de sequels op amityville vond ik boeiender dan de originele....enige pluspuntje aan deze film is de muziek....best grappig dat Poltergeist in feite het idee van een kinder deuntje gejat heeft van deze spook film.

Zeker naar het einde toe vertoonde de films nogal wat gelijkenissen. De vent die doordraait, de bijlscene inderdaad, de begraafplaats. Hoewel een aantal zaken natuurlijk ook gewoon genreclichés zijn. Ik moest er in ieder geval ook aan denken.

Begint allemaal wel aardig, de shots van het huis zijn wel tof (maar worden wel té vaak herhaald) en er hangt een aardig onbehagend sfeertje. Eens het dan moet beginnen spoken wordt het jammer genoeg nogal goedkoop. Effecten zijn toch wel erg pover en er zitten nogal wat scenes in die gewoon niet overkomen (jongetje dat vastzit met z'n hand).

Film duurt te lang en het einde laat veel te wensen over. Daarnaast ook niet al te best in beeld gebracht. Acteerwerk is ook matig, zeker die verloren Bee Gee brengt het er maar slecht vanaf.

Het sfeertje is vooral het eerste uur wel aardig, daarna is het een beetje wachten op het einde en de typische zaken voorbij zien komen. De spanning ontbrak en dan wordt het af en toe toch iets teveel klokkijken.

2.0*

paar jaar geleden remake gezien en vandaag de originele, en ik moet zeggen: ik vind de remake toch wel iets beter eigenlijk. Niet enkel de spanning en actie, maar ook het einde zijn iets minder verzorgd. En ok... deze is iets ouder enzo, maar toch... de remake bracht meer creepygevoel bij mij...

Nuja, dat neemt niet weg dat in deze film de basis wordt gelegd, en dat ie bij momenten best wel ok is, en daarom dat ie ook 3* verdient

Dit vind ik een top klassieke horror en de spanning is op en top, maar het is wel een oudje en daar kan niet iedereen goed tegen.

Voor mij was er juist geen horror of spanning te bekennen tijdens de hele film. Ik hoopte dat het na het eerste uur een beetje spannender ging worden, maar helaas gebeurde er verder weinig.

Jammer, want ben best wel iemand die graag horror films kijkt, maar hier kan ik echt niets van maken.

Een vriendelijke huisvader verandert onder de invloed van een demonisch huis (gebouwd op een Indiaanse begraafplaats, hoe kon het ook anders) in een soort vage Charles Manson look-a-like. Helaas blijft het bij een beetje eng kijken en grof doen tegen de kroost. De pastoor Rod Steiger wil het demonisch huis tegenhouden, maar zijn parochie steunt hem niet en daarom geeft hij het ook maar op.

Dat is kort samengevat het grootste gebrek aan The Amityville Horror: het is gewoon een stuurloze film waar geen reet in gebeurt, ondanks de belachelijk lange speelduur. Af en toe haalt dat huis wel geinige trucjes uit, maar het blijft allemaal erg mak. Het potentieel wordt niet benut: het afgehaspelde einde is gewoonweg flauw en er wordt zelfs niemand vermoord in deze film.

Hopelijk heeft Damiano wat leukers van het vervolg gemaakt!

Vreemde poster.

veel en veel beter dan de remake

ondanks dat er eigelijk niks in gebeurd is het vrij spannend

de film moet het vooral hebben van de sfeer

Aardig tussendoortje met een erg leuke Seventies sfeer. Vanaf de begin scene krijg je al de indruk dat dit een film is met erg veel sfeer. De opening met de slachting in het creepy huis is erg goed, de storm/bliksem die zich buiten afspeelt zorgt er ook voor dat dit een zeer geslaagde opening is.

Jammer genoeg wordt de sfeer in die ene scene nergens in de film geevenaard. Het blijft allemaal zeer braafjes en de film kent ondangs de lange speelduur geen enge/ scenes meer.

Toch zijn het ongeloofelijke creepy huis, de spookachtige soundtrack, en de leuke seventies sfeer genoeg voor 3* en dus voor leuk vermaak.

Schmierende Steiger.

Een onderhoudende, te lang durende en rommelige spookhuisfilm die het enigszins verliest ten opzichte van zijn genregenoten. Ondanks zijn beroemde status. Het repetitieve camerawerk is keurig en de griezelige sfeer draagt ook bij aan een iets boven het gemiddelde uitstekende cliché-horror. Het zijplotje met Steiger, die het begrip schmieren een nieuwe impuls geeft, komt totaal niet uit de verf. Ook Brolin is op zijn minst wisselvallig en Kidder, die zich hier uiterlijk presenteert als een soort Pippi Langkous, voldoet vaak beter als gedwee slachtvee.

De rukkende remake dient men te vermijden.

Redelijk.

Wel weer een vermakelijk 70s horrorfilmpje. Alleen word het wel nergens spannend (behalve het einde dan een beetje) Tja, wat zal ik erover zeggen: het concept is wel goed en de acteerwerk is ook nog best te doen. De vele bovennatuurlijke momenten zijn ook weer standaard en cliche. Tis eigenlijk een beetje een soort van Poltergeist. De opening is inderdaad wel goed en de vele verwijzingen ernaar ook.

3,0*

hmmm 32 jaa na dato staat deze film nog steeds als een huis, de remake is wel iets beter, maar dan ook maar iets beter.

lekker creepy dit allemaal, en Josh Brolin speelt uitstekend.

Fijn sfeertje!

Leuke film, lekker spanend en scary echt aanradar!"

Recent nog eens bekeken, alleen met de kijk van deze tijd. De eerste maal dat ik deze film zag maakte hij grote indruk. Was toendertijd echt griezelig en heb naderhand de gehele reeks van de Amytiville houses en houses gezien. Later werden ze gewoner en gewoner, helaas verlies je in de loop der jaren ook de "onschuld van de angst".

Toch nog steeds voor degenen die hem niet hebben gezien een aanrader!

Aiii, hier had meer in gezeten. Voor een klassieker had ik sowieso wel wat meer verwacht. Echt eng is het niet en de hele affaire van Charles Manson leeft allang niet meer, dus zo angstwekkend is de hoofdpersoon nu ook weer niet. Over de hele linie is het wel een aardige haunted housefilm, maar echt leuk wordt het in een handvol scenes. De opening is luguber, maar de toon wordt niet doorgezet. Mooi huis, dat dan weer wel, maar het zorgt niet voor kippenvel. Ook de scenes waarin ineens wel suspension maken de film meteen een stukje leuker. Vooral de verhaallijn van de priester mag er wezen! Er staat alleen wel nogal wat saais tegenover. Gezien de speelduur had ik gehoopt dat zowel de verhaallijn met het verborgen kamertje en put beter uitgewerkt zou worden én dat het einde goed zou zijn. Beide vallen me erg tegen en daarom vind ik het lastig hier een beoordeling aan te geven. Er zit ook wel een bepaalde degelijkheid in. Ik parkeer deze voorlopig maar op drie sterren.

Deze film gaat als een nachtkaars uit...

Een sterk begin waar je de killer ziet die zijn familie in het huis uitmoord.
Vervolgens zie je de familie het huis intrekken. Goede rustige opbouw waar nog niet veel gebeurt.

De dingen die zich voordoen in het huis zijn vrij tam.
De non en de pastoor worden ziek, de telefoon is vol ruis, er zitten vliegen op de ramen, de ramen en deuren klapperen uit zichzelf. en het dochtertje heeft een denkbeeldig vriendje.
Oh ja, en de zanger van The Beegees wordt wakker om 3.15.

Ik zat op een openbaring van een geest te wachten, of dat de bezeten Beegee het gezin ging uitmoorden. Maar niets hiervan kwam. Als je bang wordt van een deur die zomaar kapot gaat, veel onweer, geld dat zomaar kwijt raakt, een trap die kapot gaat (waar olie onder ligt) en een muur waar rode gloed achter door komt, dan is dit DE film voor jou!

Ik snap ook niet dat in de film duidelijk wordt dat de geesten onder het huis vandaan komen (omdat daar lijken liggen), maar dat na deze constatering hier totaal niets meer mee gedaan wordt. Ik verwachtte dat de Beegee wel even een kijkje in het gat in de muur ging nemen.

Totaal geen enge film dus, wel een leuk sfeertje en goede setting (waar juist zoveel meer mee gedaan kon worden). Omdat deze film 2 uur duurt had ik echter meer 'suspense' verwacht. Misschien maar eens naar een deeltje 2 uitkijken of de remake, ik lees dat die wat beter zijn.

Zoek je een goede oude spookhuis film, dan zou ik bijv. eerder 'The House by the Cemetery' van Fulci bekijken. Of anders 'Pet Semetary' (trouwens ook over een Indiaanse begraafplaats).

Na 2 maal de remake te hebben gezien, nu toch ook eens het origineel gekeken. Het is niet vaak dat ik de remake beter vind dat het origineel, maar dit is zo een geval. Er zit zeker genoeg sfeer in de film en er is ook wel degelijk opbouw. Maar na een tijd begint de spanning toch een beetje te stagneren en het einde vond ik eigenlijk echt wel zwak. Het was allemaal net niet eng of spannend genoeg. Dat het huis of de demonen ook hun invloed een heel stuk buiten het huis konden laten gelden vond ik ver gezocht. Ook de ontdekking wat er precies in het huis was gebeurd kwam pas naar het einde, terwijl dat eigenlijk al van het begin duidelijk was maar dat kan natuurlijk zijn omdat ik de remake al eerder had gezien. De verklaring van waar de stemmen en demonen komen zijn bijzonder simplistisch. Wanneer het duidelijk wordt waarom en waar ze vandaan komen, wordt er eigenlijk zo goed als niets mee gedaan. De remake doet het toch allemaal een stuk beter vind ik. Dit was toch maar afgeraffeld. Ondanks de lange speelduur gebeurt er toch maar weinig interessants in deze film. Ook het zijplotje van de dochter

, is heel mager uitgewerkt. Ook dit deed de remake zoveel keer beter.

spanning en horror

James Brolin zet een degelijke rol neer in de Lutz man die langzaam doordraait.

Deze eerste Amityville heeft zeker zo zijn momenten. Hier en daar nog redelijk creepy en het huis zelf heeft een fantastische uitstraling.

Deze film kan ik niet beoordelen, omdat het 35 jaar geleden is dat ik hem in de bioscoop zag. Als meisje van 16 vond ik hem ongelooflijk spannend, maar ik ben bang dat hij de tand des tijds niet doorstaan heeft.

Nadat ik gister een documentaire op tv had gezien wat o.a. ging over The Amityville Horror, was ik eigenlijk wel benieuwd naar het origineel hiervan. De remake vond ik altijd een erg toffe film, maar ik had het origineel nog nooit bekeken.

Helemaal niet zo'n slechte film.

Spannend of eng is het helaas niet, maar wel super sfeervol en dit soort verhalen weten mij altijd wel te boeien waardoor ik me hier toch prima mee vermaakt heb.

Ik moet zeggen dat ik de remake wel een stukje beter vond, maar slecht was dit filmpje zeker niet.

Zal zeker het vervolg ook is opzetten.

3,0*

Gemiddeld 2,80 van de 215 stemmen...

Ik had toch wel wat meer verwacht, maar blijkbaar zijn de meningen nogal verdeeld. Hoe dan ook, mijn voorkeur gaat naar deze uit, want de remake wordt nergens spannend.

"GET OUT!"

The Amityville Horror vond ik toch een behoorlijke tegenvaller. Op het eerste gezicht is er niets mis met de film, het begon ook allemaal wel aardig.

Het acteerwerk was prima. James Brolin en Margot Kidder (Jezus, dat haar in het middenstuk... Wat zou Dr. Jones daar van zeggen) speelden samen erg sterk. We krijgen ook een goede introductie in het begin en de opbouw is allemaal wel goed. Het probleem is echter dat de film eigenlijk helemaal nergens spannend of eng word. Uiteindelijk krijgen we een sub-plot met een priester maar dat word niet goed uitgewerkt, en ook de oorsprong van het huis word aan het einde verwaarloosd. Ook het hele "gebaseerd op een echte gebeurtenis"-gedoe vind ik maar niets. De echte familie Lutz beweert namelijk nog steeds dat het echt een spookhuis is, er zijn diverse 'documentaires' over gemaakt en voor de grap moet je eens kijken hoe dom die zijn. De filmmakers geloven in ieder geval dat ze de boel bij elkaar hebben verzonnen om geld te verdienen met het boek.

Het huis heeft een geweldige uitstraling maar helaas heeft de film niet genoeg sfeer en spanning om je interesse vast te houden. Het is ook eigenlijk allemaal te lang en veel te psychologisch.

De film straalt de jaren '70 uit, de typische beeldkwaliteit en de enorm schelle en luide geluideffecten en schreeuwen. De muziek van Lalo Schifrin was best te doen. Aan het einde van de film moest ik een aantal keer aan The Shining denken, erg grappig.

Amityville is zeker geen slechte film, maar faalt als horror-film en is verder ook niet bijzonder vermakelijk. Een veel betere film over spoken/geesten is bijvoorbeeld Poltergeist, een film met wel een heleboel spanning.

Stiekem wel leuk. Duidelijk een blauwdruk voor heel veel latere en ook recente haunted hiuse horrors.

Tegenvaller.

Had hier net even wat meer van verwacht. Buiten enkele momenten, viel er verder niet heel veel te genieten. De film is al meteen veel te lang. Alles wordt zo erg uitgerekt, dat de hele spanning van de film verloren gaat. Ook gebeurt er over de lange speelduur te weinig om interessant of onderhoudend te blijven. Acteerwerk is niet van een heel hoog niveau, al probeert Brolin er nog wat van te maken. Steiger laat een slechtste staaltje overacting zien. Qua horror is het buiten het toch best sterke begin heel erg tam, en wordt het nergens echt eng. Het katholieke aspect en het karakter van Delaney is hier behoorlijk overbodig. Toch heeft de film enkele vermakelijke momenten en zitten er nog best aardige ideeën in en is de muziek van Lalo Schifrin erg goed.

Een niet heel erg spooky spookhuis film.

Toen ik deze film indertijd in de bioscoop zag vond ik het een zeer spannende en angstaanjagende griezelfilm. Zevenendertig jaar later begrijp ik daar niets meer van – nú is het een heel gewone en vrij matige haunted house-film met een stevig overacterende Rod Steiger, James Brolin die in de loop van de film steeds meer witte make-up en woeste extensions moet gaan gebruiken, en een gerenommeerde filmcomponist wiens reputatie het vrijelijk citeren uit Bernard Herrmanns muziek voor Psycho niet in de weg staat. Het engste zijn nog de Pippi Langkous-vlechtjes en de pervers kinderlijke rokjes van Margot Kidder. Nee, voor mij is van deze film niet veel overgebleven.