Harry Potter and the Sorcerer's Stone (2001)

En hier begon het allemaal mee. Ik weet nog dat ik deze film voor het eerst zag. Ik was toen nog klein en kreeg altijd nachtmerries van de in mantel gehulde gedaante die Voldemort was. En zo is Voldemort van de hele serie op zijn engst: wanneer je zijn gezicht niet ziet. Dat heb ik altijd onthouden van The Sorcerer's Stone.

Als ik nu naar The Sorcerer's Stone kijk en naar Daniel Radcliffe en Emma Watson kijk, kan ik mijn ogen niet geloven. Wat een enorme transformatie hebben die twee doorgemaakt.

De film begint geheimzinnig en die sfeer blijft de hele film. Dat komt voor het grootste deel door de muziek van John Williams. Die past perfect bij de film. Veel beter dan de muzikale wirwar die ik in de laatste 6 films voorbij heb zien komen. Williams heeft muziekstukjes die meteen in je hoofd gebrand zitten. Als je iemand vraagt om Harry Potter-muziek te neuriën zal hij ongetwijfeld meteen de Williams-muziek van de eerste twee films neuriën, in plaats van de muziek uit de latere films. Aan Williams' muziek kleeft een aparte sfeer, DE Harry Potter - sfeer. Die is in de loop van de serie volledig zoek geraakt toen Harry Potter meer een magische actiefilm werd.

Daarnaast concentreert regisseur Columbus zich op de leuke details uit de boeken (zoals de geesten en de zwerkbalwedstrijden). In de latere films heb ik toch meer het idee dat het meer een kwestie van het verhaal volgen is, dan sfeer scheppen door details te laten zien. Deze films hebben meer warmte, meer sfeer.

Columbus volgt het verhaal desondanks toch goed en geeft de magische wereld goed vorm. Dit werd hem wel makkelijk gemaakt door J.K. Rowling die verschillende plekken in de magische wereld altijd uitstekend beschrijft. Het verhaal is lekker fris, maar zodra Zweinstein in beeld komt krijgt het een mooi, duister sfeertje. Columbus weet het verhaal goed te vertellen: hij geeft het gevoel goed weer dat de vijand binnen de muren van Zweinstein is. Om dat gevoel op te roepen zijn goede acteurs natuurlijk ook een vereiste. De acteerprestaties in deze film zijn ook erg goed, hoewel het trio Radcliffe-Grint-Watson me minder weten mee te slepen. Dat zou in de tweede film veel beter zijn.

De effecten zijn ook erg goed. Je hebt echt het idee dat er een trol rondloopt in Zweinstein, of dat een hond drie koppen heeft. Op de effecten en het acteerwerk steunt de prachtige regiestijl van Christopher Columbus, waardoor het een betoverend geheel wordt. Ik ben ook erg te spreken over de casting. De personages in de film komen heel dicht in de buurt van hoe ik ze me in de film voorstelde; hetzelfde geld voor de vormgeving van bepaalde ruimtes. Het komt allemaal heel erg dicht in de buurt van het boek. Dat is in de hele serie wel een pluspunt. Alles bouwt lekker, niet te snel, op, naar de climax. En ook die is goed.

Een heel moeilijk punt lijkt me het vormgeven van Heer Voldemort. Een driekoppige hond spreekt nogal vanzelf en ook een trol is niet zo'n probleem. Maar dan moet de antagonist er nog goed uitzien. Dat is belangrijk voor de hele film en serie. Maar dat is uitstekend gedaan. Het feit dat je het gezicht van Voldemort niet te zien krijgt, ontdoet hem niets van zijn engheid. Een uitstekende Voldemort. Veel beter dan de Ralph Fiennes-versie die we vanaf The Goblet Of Fire voorgeschoteld krijgen (hoewel ook die niet slecht is).

Nadat Voldemort verslagen heeft weet Columbus prima te schakelen van een duister sfeertje naar een gemoedelijk sfeertje. Ook het stukje met de puntenverdeling op het eind is vermakelijk. De partijdigheid ten gunste van Griffoendor spat er bij Perkamentus bij af, maar dat maakt niets uit. Het einde is mooi, met die trein die, omhuld in rook, vertrekt.

Columbus heeft een goede prestatie neergezet. Een uitstekende boekverfilming en met lef geregisseerd. Dit zou hij in The Chamber Of Secrets nog eens overtreffen. En daarna zou hij niets meer voor de serie doen. Jammer, want ik ben er van overtuigd dat de serie bij hem in de goede handen was geweest. En dat het wellicht beter had kunnen zijn op die manier (hoewel de nu afgeronde serie ook erg goed is). Maar de eerste twee films staan nog steeds in mijn geheugen vast als zeer indrukwekkend. Iets wat bij de rest van de films minder is. Als ik deze terug zie doet het toch een beetje pijn om te beseffen dat de serie nu afgelopen is.
Ach ja, aan alles komt een eind.

4.0*

Gezellig!

Het eerst wat mij opvalt is dat de film een heerlijke warme sfeer heeft. De setting, de muziek (deed mij een beetje denken aan Home Alone 1 en 2) en de verschillende soorten typetjes droegen daar aan bij.

De cast was ook prima. Het trio deed het ok. De bijrollen waren leuk. Vooral Robbie Coltrane vond ik grappig als de grote reus Hagrid. Alan Rickman, die de mysterieuze professor Snape speelde, vond ik ook erg boeiend om te zien.

De film duurt misschien 152 minuten, wat best lang is voor een kinderfilm, maar is het zeker waard. Ik heb in ieder geval niet op de klok gelet en heb genoten van deze 'kerst'-film. Ben vandaag begonnen met 1e deel, de enige Harry Potter film die ik al een keer eerder heb gezien. Hoop dat de volgende delen ook zo leuk en warm zijn.

Verhoog mijn cijfer met een halfje. 3.5 --3.0- 3.5!

Ongeloofelijk magisch begin van een geweldige films reeks. Dit deel is nog magischer, en in een zekere zin spannender dan alle andere delen. Deze film behoort dan ook tot 1 van mijn favoriete films.

Aardige fantasievolle film waarin de jonge Harry Potter wordt toegelaten op de school voor tovenaars. Vermakelijk, maar wel wat aan de lange kant. En omdat het hier om het eerste deel gaat, gebeurd er verhaaltechnisch vrij weinig en dient deze film voornamelijk als introductie. Mooie decors, kostuums en special effects (alhoewel het CGI gebruik soms overduidelijk zichtbaar is)

Een uitstekend Fantasy/Avontuurfilm...

Herzien gezien na 8 jaar later...

Uitstekend verhaal...

Uitstekend acteerwerk...

Perfect effect mooi gemaakt...

Londen, daar hebben we ook gezien...

Prachtig kostuums...

Uitstekend achtergrond muziek (Dolby Digital)...

Super geweldige films...

Het blijft top 10/ *****

Sinds vorige week eindelijk begonnen met het kijken van de intussen befaamde Harry Potterreeks. Het eerste deel had ik wel al af en toe gezien met vlagen (als m'n zus deze keek), maar dit was dus m'n eerste volledige kijkbeurt.

De tovenaarswereld wordt mooi geschetst met de nodige graphics en gimmics, maar toch kan deze me niet ontdoen van het feit dat het hier over een 'kinderfilm' gaat. Op zich niks mis mee, maar ik mis soms het volwassen karakter in de film en de diepgang die ik (misschien onterecht) had verwacht.

Desalniettemin deftig begin van de reeks, 3*

Leuk.

Als kind ben ik nooit echt fan geweest van Harry Potter en de zijnen. De boeken waren me te dik en de films... nja, toen ik in het zesde leerjaar zat ben ik deel 3 nog in de bioscoop gaan zien en daar eindigde mijn Zweinsteinavontuur.

Nu goed, slecht heb ik het allemaal nooit niet gevonden, hoor. Ook nu nog kan ik best genieten van deze reeks. Tenminste, dit eerste deel is nog steeds best leuk. De ondertoon is mij iets te wijsneuzerig en de speelduur te lang, maar verder is dit gezellig familiespektakel.

Daar waar vroeger mijn interesse bij de drie helden lag (soit, dat klinkt toch logisch) gaat nu mijn aandacht vooral uit naar de grootmachten uit de Britse filmwereld. Alan Rickman is sowieso een perfecte cast voor de dubieuze Sneep, maar ook Richard Harris is erg goed en zo'n Robbie Coltrane is eveneens genietbaar als vriendelijke reus Hagrid.

De kindacteurs zijn mij iets te truttig (vooral Daniel Radcliffe). Alleen Emma Watson komt daar omwille van haar personage mee weg.

Van de boeken heb ik - denk ik - deel 1, 2 en 4 gelezen en dat zal ook wel weer een jaar of 10 geleden zijn. Of Chris Columbus de boeken eer aangedaan heeft of niet weet ik dus niet meer, maar hij zal er wel dichtbij in de buurt zitten. Zweinstein is een fantasische omgeving - zowel van binnen als van buiten. Scènes waarbij de uilen (wat een machtige dieren toch!) de post afleveren onder begeleiding van John Williams' bombastische muziek zijn ontzettend gezellig. Het winterstukje had wel wat langer mogen duren, want sneeuw is alleen maar een extra troef.

Het enige dat niet meer lekker wegkijkt, zijn de special effects en CGI, die de nochtans beperkte tand des tijds niet hebben doorstaan. E.e.a. gaat nog net - Voldemort -, maar die trol, om maar een voorbeeld te geven, is toch wel pijnlijk verouderd.

Het ergste daaraan is echter dat ik ook weer besef dat de tijd vliegt...

Dikke 3

Harry Potter and the Philosopher's Stone

Nog nooit een Harry Potter deel gezien en als je al begint met de H P formule, spreekt het voor zich om het eerste deel te zien.

Ik moet zeggen dat ik het een aardig filmpje vond. Ik had eigenlijk ook niks anders verwacht. De film bevat mooie locaties, leuke personages en leuke effecten. Wel vond ik de film aan de trage kant. Het verhaal wordt langzaam verteld. Ik heb het boek niet gelezen, maar dit zou natuurlijk door het boek komen.

Al met al, een leuke film en ga sowieso deel 2 binnenkort bekijken.

Op latere leeftijd heb ik pas de boeken (mijn schoonbroertje las ze) ontdekt, en ik was eigenlijk direct in de ban van HP. De boeken lezen vlot en het zit verdraaid prima in elkaar. Toen ik deze film de eerste keer zag kon ik alleen concluderen dat het er allemaal zo uitzag als ik het me voorstelde uit de boeken. Alles klopt. De omgeving , de personen , Zweinstein , het magische.

Nu , zovele jaren later (*sigh*) , vind ik het een aangename familiefilm die de voorbijgevlogen tijd goed heeft doorstaan.

PS. Spijtig genoeg naarmate de films vorderen, wordt het allemaal wat langdradig en donkerder. Net als de boeken trouwens.

Dit is de eerste van een reeks van acht Harry Potter films en we beginnen met dit eerste deel erg goed.

In deze film maken we kennis met de wereld van Harry Potter. De wereld van Harry Potter is een complexe en grote wereld en het is daarom ook goed dat de film goed de tijd neemt om de wereld en diens personages te introduceren. Dit heeft wel als nadeel dat het eerste stuk van de film wat te langdradig is.Maar ik heb liever dat de film het eerste stuk wat langdradig is dan dat de film makers niet genoeg de tijd nemen om de wereld van Harry Potter te introduceren.

Daniel Radcliffe als Harry Potter is hier nog echt jong en dat geld ook voor Emma Watson als Hermelien en Rupert Grint als Ron Wemel. Ze acteren in deze film best wel aardig. Hun acteer werk is niet te vergelijken met bijvoorbeeld Maggie Smith als Minerva Anderling. ze zijn immers nog kinderen, maar ze doen het best wel aardig. Je ziet de drie hoofrol spelers per film groeien in hun rol. In deze film acteert van de drie Emma Watsom het beste.

Veder acteren in deze Harry Potter film, en ook in alle anderen Harry Potter films geweldige acteurs en actrices. Ik noemde al Maggie Smith maar ook Robbie Coltrane, John Cleese kom je in deze film tegen. Alan Rickman als Severus Sneep zet Sneep al vanaf de eerste film meteen fantastisch neer en het is door het goede acteer werk Alan Rickman dat Sneep mijn favoriete personage in de serie is geworden.
Richard Harris speelt Albus Perkamentus en wat is het jammar dat Harris maar in tweePotter films heeft kunnen spelen. Harris speelt Perkamentus fantastisch. Wat een verschil met zijn opvolger Michael Gambon die een veelste te koude Perkamentus neer zet.

De special effecten zijn nog niet zo goed als in latere Potter films maar ze kunnen er zeker mee door.
Deze Potter film is veel lichter, veel kinderlijker dan de andere films in de serie. In dit deel nog sprake van een fantastisch tovenaars wereld met een donker randje. Volgens mij kan je deze Harry Potter film zelfs kinderachtig noemen vergeleken met de latere films. Ik vind het wel een nadeel dat deze film toch erg kinderlijk is. Aan de andere kant verloren de latere Harry Potter films veel van de magische sfeer doordat die films als maar donkerder werden. Toch juist dat kinderlijke en dat magische is wat deze film sterk maakt.
De latere Harry Potter films vind ik nou niet echt familie films terwijl dat bij de eerste twee Harry Potter films wel het geval is. De latere Harry Potter zijn om andere redenen weer sterk

Verwacht niet in deze Harry Potter het spektakel wat we in latere Potter films krijgen, Maar desondanks zitten er een paar spectaculaire scenes in. Zoals het wedstrijdje Zwerkbal, of de scene met de trol. en het einde van de film , het levende schaakbord en het gevecht met Voldemort

Voor de muziek werd John Williams gevraagd. Voor de Harry Potter serrie heeft hij het geweldige Hedwig theme comomponeert, en dat thema mag weer in het rijtje komen van de andere bekenden film thema,s zoals het Jaws theme en het Star Wars theme die hij heeft gecomponeerd. Verder past zijn muziek erg goed bij deze film. John Williams weet een goede magische sfeer met zijn muziek neer te zetten.

Al met al is Harry Potter en de Steen der Wijzen. nog echt een famillie film mischien een beetje kinderachtig maar ook zeker vermakelijk. In tegenstelling tot de latere Harry Potter films is dit een film voor het hele gezin.

4 sterren voor deze film.

Hoewel ik van magie en fantasy hou heeft de Harry Potter rage me nooit warm kunnen krijgen. Misschien omdat ik het hoofdpersonage nogal suf vindt en ik toch liever een vrouwelijk hoofdfiguur had gehad. Aan de boeken heb ik me nooit gewaagd, want ik ben sowieso geen lezer en zeker niet van een serie die almaar dikker en duisterder wordt en die hetzelfde verhaaltje op dezelfde school herhaalt waarin ze nog in de middeleeuwen leven terwijl bij wijze van spreke een paar kilometer verder kinderen zijn die TV kijken, videogames spelen, internetten en een brede waaier aan sportactiviteiten hebben en ga zo maar door. Dat de Harry Potter wereld een middeleeuwse setting krijgt kan ik inkomen, maar dat het zo gewoon kan bestaan naast de moderne wereld terwijl de Hogwarts gangers bijna totaal onwetend zijn wat er in de rest van de wereld afspeelt vind ik nogal idioot. Van indoctrinatie gesproken ...

Ik hou er wel van om te vluchten in een fantasiewereld, maar ik hou net zo goed van de moderne wereld waar ik toegang heb tot de moderne apparatuur die me in de mogeliijkheid stellen om films te kijken, te chatten, een game te spelen en ga zo maar door. Een opleiding tot magiër, klink cool maar niet als ik les moet krijgen van zo creepy leerkrachten, technische dingen totaal moet afzweren en magie enkel op Hogwarts mag gebruiken. What's the point!! Om nog maar te zwijgen of er ook wel vakken tussen zijn die me echt zouden boeien. Maar genoeg gerant... Het Harry Potter verhaal begint wel aardig, ik herken er meteen iets van Assepoester in alsook het lelijke jonge eendje. Het is allemaal wel vrij aardig hoewel vrij slaapverwekkend. Quidditch wat een idiote game... Leerlingen worden fijn in groepjes verdeeld door een pratende hoed haha ik lach me dood. Harry is so special, hij moet geen moeite doen en wat ie fout doet wordt em vergeven want hij is toch de goeierik. En dan Dumbledore, de wijze tovenaar met lange baard en bijpassende Merlijnkleding kan het nog meer cliché??? Nu goed dank je wel JK Rowling om de jeugd weet terug te laten lezen. Zelfs volwassenen begonnen van dit verhaal te houden in zodanige mate dat er wel elk jaar een nieuw boek MOEST uitkomen dat steeds dikker en vooral donkerder werd. Dat is toch de logica zelve want een volwassener publiek verwacht toch ook een volwassener verhaal nietwaar? Fuck that. Door dit fenomeen is mijn honger naar echte klassieke sprookjes die niet constant moeten teruggrijpen naar strijd tussen goed en kwaad met veel vechten weer wat groter geworden. Verhalen kunnen best wel goed zijn zonder dat hele duistere gedoe. Drama en chaos moet om een verhaal spannend te maken, maar het kan best ook wel zonder al dat geweld.

Afgelopen week heb ik voor het eerste alle Harry Potter films achter elkaar (per dag) gezien. Ik heb ze wel na hun uitkomst allemaal gezien, en af en toe nog eens een deel van een willekeurige film, maar nooit achter elkaar. Het was voor mij wel noodzakelijk, omdat ik nu ook alle films met elkaar heb kunnen vergelijken. Ik ga niet bij elke film opnieuw een review schrijven, maar deze eerste film heeft iets speciaals.

The Sorcerer's Stone was de eerste 'real life' film waar ik gehecht aan raakte. Drie keer heb ik deze in de bioscoop gezien en direct na de release op VHS was ik verslaafd. Ik keek de film twee tot drie keer per dag en het ging nooit vervelen. Voor een jochie van 5 was deze film werelds. Nu, na alle Potters herzien te hebben, blijven de eerste drie films voor mij met gemak het beste. Toch is het met name dít deel dat iets bijzonders heeft en dat volgens mij ook altijd zal blijven behouden.

Dat is met name te danken aan de fantastische sfeer die de film kent. Alles is nog onbekend en nieuw. In de volgende films lijken bepaalde zaken toch vanzelfsprekend te zijn, maar hier wordt alles nog heerlijk voorgekauwd. De jonge cast presteert niet optimaal, maar zijn dat voor leeftijdsgenoten absoluut wel getuige mezelf. In combinatie met de volwassen cast is hier overigens makkelijk overheen te kijken. Richard Harris blijft een geweldige Dumbledore. Bij Michael Gambon heb ik er twee tot drie films over moeten doen om enigszins sympathie te voelen voor de man. Bij Harris is dat eigenlijk gelijk het geval geweest. Verdere rollen door Maggie Smith, Robbie Coltrane en Ian Hart worden ook goed ingevuld, maar het is voornamelijk Alan Rickman die uitblinkt met Snape.

Wat ik ook heel mooi vind is de vormgeving. Toegegeven, de special effets beteren zich in de volgende delen. De trol is een goed voorbeeld van iets dat nu niet meer goed werkt. Desondanks is het kasteel prachtig weergegeven (zowel van de buiten- als binnenkant) en ook zaken als de Wegisweg, Goudgrijp en het Verboden Bos zijn ontzettend sfeervol. Daarnaast heeft deze film de leukste Zwerkbalwedstrijd en een zeer goede climax. John Williams is mede verantwoordelijk voor de magie door zijn fantasierijke, prachtige score. Het boek had volgens mij verder ook niet beter verfilmd kunnen worden.

De Harry Potter serie blijft een onderdeel van mijn jeugd. Het is dan ook een stukje jeugdsentiment dat bijdraagt aan het hoge cijfer, dat geef ik graag toe. Desondanks is dit toch wel de Potter-film waar ik stiekem het meeste mee heb. De vijf sterren zijn wellicht iets te hoog, maar lager dan een half sterretje wil ik ook niet gaan. Dit is wat mij betreft het schoolvoorbeeld van een familiefilm. Humoristisch, spannend en bijzonder. Voor mij is dit een film om nooit te vergeten.. nooit.

4,5*

Na lange tijd de serie nog maar eens herzien, om over elk deel nu een definitief oordeel te vellen. Dit eerste deel is in ieder geval al erg goed. Het mooiste aan dit deel is de kennismaking met de toverwereld en alles wat daarbij komt kijken. Het introduceren van alle personages, plaatsen, termen, enz. Het brengt erg veel bij aan de sfeer. De sfeer is misschien een beetje kinderlijk, maar vooral erg sprookjesachtig en magisch, toch wel 1 van de sterkere punten van de film. Wat ik ook erg kan waarderen aan dit deel is dat het erg trouw aan het boek is. Zelfs kleine details uit het boek worden meegenomen in de film en dat is natuurlijk alleen maar goed.

De casting is wat mij betreft ook uitstekend gedaan. De drie hoofdrolspelers acteren niet geweldig, maar wel leuk. Iets anders valt ook niet te verwachten van kind- acteurs. De volwassenen doen het dan wel heel goed. Iedereen lijkt zo het boek uitgestapt. Robbie Coltrane als Hagrid, Richard Harris als Perkamentus, Alan Rickman als Sneep, en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. De special effects in de film zijn redelijk goed. Nog niet top, zoals later in de serie, maar nergens slecht. Qua sets en aankleding valt er sowieso niets aan te merken. Het probleem ligt soms bij de computeranimaties. De trol is daar een voorbeeld van. De zwerkbalwedstrijd zag er wel goed uit en draagt ook zijn steentje bij aan de sfeer van de film.

Dan rest nog de muziek van John Williams. Die is de hele film door fantastisch. Zowel het overbekende Hedwig Theme als al de andere thema's.

Chris Columbus heeft met deze eerste Potter-film meteen al een goede afgeleverd. Het is duidelijk dat hij respect heeft voor het boek en een zo trouw mogelijke verfilming heeft proberen te maken, en dat is meer dan gelukt.

"harry potter, the boy who lived"

een geweldige film met een goed einde. ik heb hem al duizenden keren gezien en kan hem het dubbele ervan nog een keer kijken, geweldig!

Ik wilde deze films toch eens een kans geven. Mijn gehele jeugd de boot afgehouden, omdat het hele verhaal me niet zo aanstond: het tovergedeelte is niet echt iets wat me aantrekt, en ik ben dan ook nooit aan de boeken begonnen. Dit is toch misschien wel de populairste jeugdserie ( als het op de boeken aankomt ) en ik kan het toch niet laten dit eens gezien te hebben.

En het moet gezegd worden, dit eerste deel is niet onaardig.

De gehele film hult zich in een mystiek sfeertje, dat volgehouden wordt tot het einde, en ervoor zorgt dat je als kijker het verhaal wordt ingetrokken.

Het toveren is, zoals verwacht, niet echt mijn ding; het meeste komt gewoon veel te onrealistisch over, ook al is de film goed gemaakt.

Alle fabeldieren en toverspreuken vind ik dan ook minder interessant.

Het ´toverschaak´ en ´zwerkbal´ is dan wel weer leuk bedacht.

Dat is nog eens iets anders dan baseball...

Alhoewel de film mij te lang duurde, kon ik mijn aandacht er wel bijhouden. Dit 1e deel is nog kinderlijk, met name vanwege de leeftijden van de hoofdrolspelers. Daar staat echter tegenover dat de spanning er aardig inzit, en dat de kinderen niet gespaard worden door de duistere krachten.

Een kinderfilm, maar niet echt kinderlijk.

Grint, Watson en Radcliffe spelen nu al naar behoren, en alle bijrollen zijn ook goed ( Sneep, Perkamentus, Hagrid etc ).

Kijk ernaar uit de kids te zien opgroeien, Watson is niet verkeerd op latere leeftijd

De muziek van John Williams is enorm sterk, en verhoogt de spanning op veel momenten. Heerlijke mysterieuze score.

Vermakelijk, terwijl het niet geheel mijn ding is. 3,5*

Eerste deel uit de succesvolle Harry Potter-reeks en in mijn ogen geen al te beste start.

Het verhaal komt langzaam om gang en de film bevat een overdaad aan karakters. Dat er meerdere films in de maak waren is hier ook wel duidelijk, want het merendeel van de personages wordt hier nauwelijks uitgediept (dat gebeurd pas in de vervolgen).

De film is vrij trouw aan het boek, maar helaas is het donkere randje achterwege gelaten ten faveure van een meer kindvriendelijke aanpak.

De casting is echter prima en op het acteerwerk van de kinderen is weinig op aan te merken.

Deze eerste Harry Potter film is ook meteen de enige die ik destijds in de bioscoop ben gaan zien.
Mooi gemaakt, maar veel te langdradig en te weinig vaart, was toen mijn conclusie.

Zoveel jaren later nog maar eens geprobeerd en blijkt het toch wel mee te vallen.
Nog steeds komt het verhaal (te?) langzaam op gang (na een uur ben je nog niet veel verder) ,maar over het algemeen best vermakelijk, vol verbeeldingskracht en hier en daar redelijk spannend . Allemaal helaas wel veel te veel keurig binnen de lijntjes (want op een groot publiek gericht). Mocht best wat pittiger hier en daar.

Toch ook een aantal leuke, originele scènes zoals het Zwerkbal (hier voor het eerst, dus nog niet zo afgezaagd) en de finale met o.a. het reusachtige schaakspel.

Verder worden sommige goede acteurs als Maggie Smith, John Hurt en feitelijk ook Alan Rickman ondermaats gebruikt in kleine rolletjes, niet in verhouding staand met hun talent.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Toen ik vorige week bij iemand sliep en Harry Potter (deel 2) op TV was, werd die als vanzelfsprekend gekeken. Alhoewel dat voor mij niet zo vanzelfsprekend was. Het was namelijk de allereerste keer dat ik een Harry Potter film keek. Ik heb nooit de boeken gelezen of ook maar een minuut van een van de films gezien. Dit omdat het hele thema me totaal niet trok (toveren, allemaal monsters en dingen die toch niet bestaan dacht ik). Toen ik vorige week deel II dus keek, bleef het wel m'n aandacht houden. Het was zeker niet de beste film die ik had gezien, maar acceptabel. Aangezien sommige dingen mij helemaal onduidelijk waren (hoe zit dit verhaal in elkaar, wie is wie etc.) moest ik me maar eens aan deel I wagen. En daar heb ik helemaal geen spijt van.

Ik vind het haast jammer dat ik deze films niet op jongere leeftijd heb gezien, want dan had ik misschien ook wel een brief willen krijgen. Alles is geweldig in beeld gebracht, de karakters zijn allemaal sympathiek (nou ja, bijna allemaal dan), Zweinstein is mooi en de hele sfeer die er om heen zit en zo kan ik nog wel even door gaan. Ik vond de film helemaal geen lange zit en heb me de hele tijd vermaakt. Het toveren is natuurlijk onrealistisch, maar wordt zo gebracht dat je er haast in gaat geloven.

De negatieve noot is voor mij het einde. Het schaakspel vond ik wel erg leuk en vindingrijk, maar het 'gevecht' met Voldemort stelde zeer weinig voor.. Hier had ik veel meer van verwacht. Ik ben wel van mening dat de hele verhaallijn van ondergeschikt belang is in deze film. Ik zie het meer als een zeer aangename kennismaking met het tovenaarsleven van Harry Potter. Ik ben heel erg benieuwd hoe dit gaat verder gaat in de volgende films. Deel II heb ik ook al gezien en die vond ik al wel een stuk minder, want het onrealistische is daar voor mij minder realistisch. Komt toch weer naar boven waarom ik vroeger de films links heb laten liggen, haha. In ieder geval ga ik nu ook de rest kijken, maar zo goed als deel I denk ik niet dat meer wordt. Zeker niet aangezien ik deze film met 4.5* ga beoordelen.

Deze film van de week weer gezien toen ik weer een HP-marathon hield. Ik heb deze film al ontiegelijk vaak gezien dus kan hem bijna dromen. Opzich vind ik deze film natuurlijk wel leuk, omdat het een mooie sfeer heeft en je alles voor de eerste keer ziet. Ook ziet alles er nog bijzonder prettig en vrolijk uit op Hogwarts.

Wat ik minder aan deze film vind is alleen dat ik het verhaal maar matig vind t.o.v. de andere films. Die hele Philosopher's Stone heeft me nooit echt kunnen boeien eigenlijk, al was het wel leuk dat in deze film de eerste kennismaking met Voldemort voor kwam. Maar de weg er naar toe vond ik niet heel boeiend, ook omdat duidelijk de CGI verouderd is in dit deel (het vliegen in die kamer met sleutels en het zwerkbal zag er maar heel matig uit. Die trol was ook maar armoedig, al weet ik nog van vroeger dat ik dat echt spannend vond.)

In deze film wordt wel goed geacteerd, vooral door Alan Rickman als Snape. De kinderen doen het wel leuk, en zien er nog wel schattig uit als ze klein zijn. Deze film heeft dus wel een fantastische sfeer maar het verhaal vind ik wat minder (in andere HP films die volgen is dit vaak omgedraaid). Toch krijgt deze film wel een 3,5 omdat hij nog steeds erg vermakelijk is en je goed de wereld ingetrokken wordt van Hogwarts en Harry Potter.

Weer eens herzien, na jaren. Ook het boek heb ik al jaren niet meer gelezen, waardoor dit eerste deel van de serie een onverwacht weerzien was. Leuk om te zien wat er is blijven hangen en in hoeverre je herinneringen overeenkomen met de werkelijkheid.

Het is veel korter geleden dat ik de laatste twee delen gezien heb, dus is het bijna schokkend om te zien hoe anders deze film is. De jonge acteurs zijn aandoenlijk en duidelijk onervaren (hoewel er natuurlijk niets te klagen valt over Alan Rickman of Maggie Smith). Voor kinderen doen ze het niet per se slecht, maar ze zijn wel duidelijk gegroeid met de jaren, letterlijk en figuurlijk. Hetzelfde geldt voor het verhaal. Hier is het nog belangrijk dat je punten verdient voor je afdeling en dat je op tijd in de klas komt. Er zijn allerlei relatief onschuldige mysteries die best vermakelijk zijn, maar zelden echt boeiend. De driekoppige hond was in mijn herinnering veel angstaanjagender, hetzelfde geldt voor het achterhoofd van de professor en de trol die Hermelien belaagt. De CGI valt regelmatig tegen. The Fellowship of the Ring is van hetzelfde jaar en ziet er veel beter uit. Een goede herinnering die wel overeind blijft staan is het schaakspel.

Ook zijn veel personages hier typetjes die pas later in de serie wat diepgang krijgen. Aan de andere kant is het ook wel leuk om hier personages te zien die nu alleen nog maar ondeugend of knullig zijn en zich straks een heel andere kant op ontwikkelen. Gedurende de film had ik erg vaak een soort vooruitblikkende herinnering (o ja, die rat van Ron! O ja, weerwolven in het bos!), wat de voorpret voor de volgende delen erg verhoogt. Leuk is dat ik met iemand kijk die geen enkele voorkennis heeft en voor wie die dingen dus (nog) geen enkele betekenis hebben.

The Sorcerer's Stone is een vrij kinderlijke film die ik vooral kijk als opmaat naar de volgende films. Toch is het geen straf. J.K. Rowlings met plezier beschreven details zijn veelvuldig in de film terug te vinden en maken de tovenaarswereld levendig en kleurrijk. Daarnaast is Zweinstein een schitterende locatie en is de muziek erg goed, met een van de beste thema's van deze eeuw. Sfeervol is deze film sowieso, met een paar memorabele scènes. Een fijne opmaat voor de rest van de serie.

Geen idee hoe het met de volgende delen van de reeks is, maar ik vond dit wel echt een kinderfilm. Kan me niet voorstellen dat volwassenen dit leuk vinden (tenzij je het dan samen met de kids kijkt). Kan me volgens mij iets herinneren uit een interview met de schrijfster van de boekenreeks, dat de boeken ook voor volwassenen geschikt zijn, maar dat haal ik in ieder geval niet uit de film. Het verhaal en de fantasie waarmee het verhaal gemaakt is, zijn natuurlijk wel doeltreffend.

Fijne kennismaking met de eerste Harry Potter.

Ik had al wel één film in de franchise gezien (weet niet exact meer welke) maar aangezien ik toen logischerwijs niet echt kon volgen heb ik die ook niet beoordeeld.

Lang gewacht om deze franchise aan te snijden, maar nu lijkt een goed moment (ook al omdat de zender Vier ze allemaal uitzendt de komende maand(en)). En het moet gezegd, ik heb me er prima mee vermaakt. Als opzet voor de volgende films kan het zeker tellen.

Leuk magisch sfeertje, toffe personages en Emma Watson die gewoon adorable is. Ik ben klaar voor de volgende!

Aangezien VIER (Vlaamse zender) alle HP-films in de zomer heeft uitgezonden heb ik deze allemaal opgenomen en vandaag heb ik de eerste ervan teruggezien.

Zoals we ondertussen weten is Harry Potter éen van de meest succesvolle franchises in de reeks. Zowel kwalitatief (IMDB en RT) als financieel waren de films een hit en deze 'Steen Der Wijzen', zoals ik hem als kind vele malen heb bekeken was een schitterend startschot van Chris Columbus. Een regisseur die na Harry Potter maar weinig films gemaakt heeft die zelfs de enkels van deze reeks niet kan raken.

Deze eerste film opende nieuwe werelden voor kinderen. Een film die tovenarij magisch kan houden maar anderzijds 'geloofwaardig'. Welk kind geloofde nu niet dat je ergens door een muur zou kunnen gaan en naar die andere wereld kon trekken. Dat de magie nu misschien iets minder is, lijkt me maar normaal, 14 jaar ouder en de kindertijd al even gepasseerd bekijk je deze films toch op een andere manier maar zelfs dan blijkt deze eerste Harry Potter éen van de beste origin-story's die ik al gezien heb. Verhaaltechnisch zeer leuk zonder bombastisch te worden maar genoeg vaart weet te houden gedurende de hele speelduur. Dat de jonge cast hier nog niet op z'n best is was wel merkbaar maar gelukkig speelde de film vooral op de nieuwe wereld die wel meer dan in orde bleek te zijn al zijn enkele effecten toch wel gedateerd (vooral het wervelende zwerkbal heeft daar bij momenten last van). Anderzijds is het wel leuk om te zien dat Rowling al kleine details in deze eerste film heeft gestoken die later perfect zijn uitgewerkt zoals het personage Sneep en Perkamentus. Je ziet dat Rowling al een mooi uitgestippeld plan had voor deze personages. Het einde is een finale die ik nog volledig vanbuiten kende maar daarom was ze zeker niet minder qua impact. Misschien was het schaken wel wat onlogisch net zoals het einde van 'je weet wel' maar storen deed het evenmin.

De eerste Harry Potter zette meteen een standaard neer voor de hele serie. Met een magische wereld perfect uitgewerkt, een solide verhaal, een behoorlijk sterk spelende cast maar vooral een leuke magische rit is De Steen Der Wijzen een ijzersterke basis voor de hele reeks die komen zal.

Zo, ik ga me ook maar eens wagen aan de Harry Potter-reeks. Heb het jarenlang volgehouden om het niet te gaan zien, maar vond nu de tijd rijp om de films te kijken. Het is toch een reeks die door miljoenen mensen is gevolgd en elke keer weer reikhalzend werd uitgekeken naar een nieuw deel.

En ik moet zeggen dat ik me prima heb vermaakt met dit eerste deel. Het komt weliswaar kinderlijk over, maar het boeit wel.

Ik stoorde me wel af en toe aan de slechte CGI, hopelijk wordt dat de komende delen wel beter. De zwerkbal-scene bijvoorbeeld zag er niet al te best uit.

Het acteerwerk van de drie hoofdrolspelers, kinderen eigenlijk, hield niet altijd over. Ook dat zal ongetwijfeld beter worden.

Ik ben zeker van plan de komende delen te gaan zien. Dit eerste deel was een prima kennismaking en als het inderdaad zo is dat het met het deel grimmiger en dreigender wordt, ben ik een blij man!

Voldoende!

"Now if you two don't mind, I'm going to bed before either of you come up with another clever idea to get us killed - or worse, expelled."
- "She needs to sort out her priorities!"

Het was alweer een hele tijd geleden dat ik voor het laatst Harry Potter heb gezien (3 jaar om precies te zijn). Besloot om hem nu voor het eerst in het Engels te kijken en dan ook nog de extended version met 7 minuten extra materiaal. Dit is wel echt zo'n film die ik al ontelbare keren heb gezien, dus ik herinnerde me wel weer alles en kon duidelijk zien wat de extra scènes waren (deze voegen overigens niet heel veel toe maar lossen enkele kleine plot-holes op).

Het verhaal is inmiddels wel bij iedereen bekend. De jonge Harry Potter heeft zijn ouders nooit gekend en lijdt een ongelukkig leven bij zijn gemene oom en tante. Totdat er een mysterieuze brief op de deurmat valt. Harry ontdekt dat zijn ouders tovenaars waren en dat hij is geselecteerd voor een school voor tovenarij. Op school raakt hij al snel bevriend met Ron en Hermelien, ook Hagrid en de oude Perkamentus lijken het goed met hem voor te hebben. Toch ontdekt het drietal een geheim, ze denken dat er iets in de school is verborgen en dan de geheimzinnige Sneep dat wilt stelen...

Voorheen alleen de Nederlandstalige versie gezien. Vreemd eigenlijk, in Nederland wordt live-action zelden gedubd. Maar dit eerste deel van Harry Potter heeft dan ook veel weg van de Britse jeugdfilms die wel gedubd worden hier. Vond het wel wennen om de personages in het Engels te horen, ze hebben namelijk een hele andere uitstraling. Vooral die dikke oom van Harry vond ik in het Nederlands veel leuker door Huib Broos. Ook de stemmen van Harry, Ron en Hermelien hebben in het Nederlands zo hun charme, maar ik moet zeggen dat ik toch blij ben nu de originele acteurs gehoord te hebben.

Richard Harris vind ik een erg warme en goede vertolking van Dumbledore, erg jammer dat hij na deel 2 dood is gegaan. Chris Columbus is als regisseur gekozen door zijn ervaring met kinderen en de jonge acteurs doen het dan ook allemaal erg goed. Verder waren ook o.a. Maggie Smith en Robbie Coltrane erg sterk. Ook viel me nu pas op dat John Hurt, John Cleese en Warwick Davis ook leuke rollen in de film hebben. Maar wie er toch echt uitsprong was Alan Rickman. Zijn geweldige manier van praten en van doen past gewoon perfect bij Sneep. Rickman zou ook als enige van de auteur al wat informatie hebben gehad over de achtergrond van Sneep en ik vind dat je dat duidelijk terug ziet in zijn acteerwerk.

Omdat De Steen der Wijzen ook het dunste boek is uit de reeks komt deze film ook het meest rustig op gang. We krijgen rustig de tijd om alle personages te leren kennen en worden geïntroduceerd aan de school en het concept van magie in de films. Dan langzaam maar zeker ontstaat er een lekker spannend mysterieus verhaaltje. Op het eerste gezicht is het een beetje een apart kinderverhaal, maar de uitwerking is zo goed en zo geïnspireerd dat het veel meer is dan dat. Door het mysterie rondom de steen der wijzen word het het uiteindelijk ook een beetje mystery en dat kan ik zeker waarderen. Er waren wel een paar plot-holes en onwaarschijnlijkheden (ze gaan stiekem s'nachts naar Hagrid en dan moeten ze voor straf S'nachts met Hagrid stiekeme dingen doen) maar heel storend waren die niet.

Ook de sfeer in Harry Potter is echt fenomenaal. Warm maar ook duister. De kastelen, stoffige bibliotheken, eenhoorn-moorden, legenden... Echt heerlijk gewoon. Visueel is het echt een meesterwerk, de shots van Hogwarts in de nacht, geweldig. Ik denk dat Harry Potter op dat punt ook een grote invloed heeft gehad op mij als kind. Nog steeds ben ik dol mysterieuze verhalen en duistere sfeertjes.

Ook de muziek van John Williams vond ik weer helemaal geweldig. Misschien net iets te typisch geworden maar toch blijft het een van de beste werken van de beroemde componist. De cinematografie vond ik in de eerste helft niet heel bijzonder (vooral de extra scènes waren niet heel sterk op dat gebied) maar naarmate de film vorderde werd dat steeds beter. Met als hoogtepunt het schaakspel en de daaropvolgende confrontatie, die ik toch wel heel sterk vond opgenomen.

Eigenlijk het enige dat ik vond tegenvallen waren de special effects. Regisseur Chris Columbus was daar ook niet helemaal tevreden over, hij vond de effecten veel te afgeraffeld en besloot het bij de volgende film beter te laten doen. De CGI doet namelijk af en toe een beetje denken aan een computerspel uit die tijd en ik ergerde me er toch wel aan af en toe aan. Gelukkig is er nog een hoop practical gedaan, zoals de Goblins en de trol (als die bewusteloos is) en alleen voor de zwerkbal wedstrijd is er gebruik gemaakt van greenscreens.

Grappig om te lezen wat voor concepten er waren voor deze film toendertijd. Eerst zou het een Animatiefilm worden geregisseerd door Steven Spielberg, maar daar wilde J.K. Rowling niets van weten. Ook zouden de eerste drie boeken mogelijk tot één film worden verwerkt, maar dat is ook niet door gegaan. Aan het begin van de productie was het de bedoeling dat Daniel Radcliffe contact-lenzen indeed zodat Harry net als in het boek groene ogen zou hebben en Emma Watson zou een gebit met scheve tanden in moeten, godzijdank is dit idee al snel losgelaten. Stel je voor Watson met scheven tanden...

Net als bij de Star Wars-films die ik onlangs opnieuw heb gekeken, was ook Harry Potter and the Philosopher's Stone weer een geweldige ervaring. De film wordt eerder beter dan slechter en dat is bijzonder. Ook merk ik nu wat voor invloed de film op mijn latere filmsmaak heeft gehad. Van alle Harry Potter-films heeft dit eerste deel toch wel de meest warme sfeer en lijkt ook nog het meeste op andere Britse jeugdfilms. Later wordt het allemaal toch een stuk grimmiger, maar dat heeft dan ook wel weer wat. Een ongelooflijk leuke film die ik zo weer kan zien.

Een van de beste kinderfilms. Young Adult-Fantasy op zijn aller best.

Deze film eens opnieuw bekeken, ditmaal op Blu-ray.

Eigenlijk heb ik niets toe te voegen aan mijn eerste recensie, het is gewoon een zeer mooie film die geschikt is voor elke leeftijd.

Aangenaam tijdverdrijf, leuk ook.

Behoort bij de topfilms van de laatste 15 jaar.

En wat gaat de tijd snel, deze film is nu al 15 jaar oud, het lijkt alsof hij gisteren pas is verschenen.

Herziening voor het eerst sinds de film in de bioscoop draaide levert voor mij toch nét geen voldoende op. Het kan liggen aan dat ik groot fan ben van de boekenreeks, en dat ik dus gedoemd ben één van die zeikerds te zijn die de hele film lang denkt: nah, dat is net niet precies hoe ik het voor me zag.

Maar dat laatste valt eigenlijk wel mee: casting en ontwerp zijn eigenlijk allemaal prima. Alleen Richard Harris' droge, over-serieuze vertolking van Dumbledore is een misser. Het acteren van de kinderen is ook niet geweldig, met Grint als dieptepunt en Felton als positieve uitzondering.

Maar het is het totaalplaatje waar de film een beetje de mist in gaat wat mij betreft. De film besteedt erg veel tijd aan het introduceren van de karakters en de wereld, waardoor het hoofdplot gehaast gaat aanvoelen en minder 'geloofwaardig' aanvoelt dan in het boek. De balans tussen de duistere elementen in Rowlings visie en de nogal kinderachtige toonzetting maken dit bovendien een film die maar matig geschikt is voor kinderen (ook vanwege de nogal exorbitante lengte) en net te flauw is om door te gaan als serieuze fantasy-film voor (jong)volwassenen.

Het eerste deel van de franchise begint gelijk goed door je meteen de wereld van magie in te sleuren van begin tot eind. Het is wel een soort van inleiding van wat komen gaat, maar je vermaakt je iedere seconde van de speelduur. Toch ben ik er ook van overtuigd dat deze inleiding het verhaal niet ten goede komt. vraagt hiermee jezelf als kijker wel af waar je aan begonnen bent met het soms wat warrig geheel.

Herziening.

Columbus slaagt erin om de kijker vlot tot de magische wereld te introduceren, net zoals Harry zelf dat ervaart. Het vervolg gaat echter iets te vlot. De mysterieuze problematiek van de Steen der Wijzen wordt terloops aan de hoofdpersonages voorgeschoteld. Terwijl de film van de hak op de tak springt, vliegt er een schooljaar voorbij en komt de afloop uit het niets.

Bovendien doet de CGI vaak pijn aan de ogen. Zo'n scène met de trol is dus niet alleen lelijk vanwege dat ontzaglijke monster. Er ontbreekt ook iets te veel 'echte' magie om dat euvel op te lossen.

Hoe fijn het ook is om de jonge kindacteurs bezig te zien, Radcliffe loopt er nog wat onbeholpen bij en Watson lijdt aan een zware stiff upper lip. Alleen Rupert Grint toont met het betere smoelenwerk tekenen van zijn toekomstige, komische talent. De rest van de cast is op ouderwetse wijze degelijk.

Al bij al is The Sorcerer's Stone een brok nostalgie, maar ook de zwakste schakel uit de Harry Potter-reeks.

De hele Harry Potter-reeks is aan me voorbij gegaan, maar dit eerste deel had ik ooit wel al eens gezien. Harry Potter is een mooi voorbeeld van een film die zowel bij kinderen als volwassenen aanslaat zonder zichzelf te verliezen - vanuit het standpunt van de volwassenen - in te afgebotte brave kindlabelscènes zoals bvb de GVR.

De film komt traag op gang en wordt pas echt interessant bij de intrede op het perron naar Zweinstein. Toch verveelt de film in het begin zeker niet en is de introductie en uitdieping van Harry best interessant. Daniel Radcliffe is nog jong en onervaren, maar kwijt zich uitstekend van zijn taak net als de gevarieerde vrienden vertolkt door Grint en Watson. En ook het bont allegaartje van leraar-tovenaars is kleurrijk en mooi geïntroduceerd in de sfeerrijke film(s): Snape, Hagrid, Dumbledore en McGonagall zijn stuk voor stuk aanwinsten.

Sfeerrijk is de film wel wanneer de trein zijn intrede doet in Zweinstein met zijn donkere grauwe gangen/verdiepingen, maar eveneens stofferige bibliotheekzalen, pracht en praal in de eetzaal of de tuinen errond. De film kent ook een bepaald gevoel van angst en onbehagen, subtiel en soms openlijk, maar steeds dat belangrijke evenwicht bewakend dat volwassenen de moeite waard blijven vinden en tegelijk niet té eng is voor de jongsten onder ons. Kan het anders dat de film op vele vlakken magisch is met volwassen Caspers, sprekende schilderijen, zwevende trappen, een levend schaakbord en zo veel meer.

Uiteraard zijn er ook wat minpunten. Doordat er veel aandacht wordt besteed aan de karakters boet de film wat in voor het verhaal zelf welk vrij vluchtig en eenvoudig afgehaspeld wordt. Ook het einde kan iets beter worden uitgewerkt, maar dit was een mooie intrede voor de Pottersaga. Op naar de volgende!