Antichrist (2009)

Duh, ga lekker op ff kijken, sufferd...

Zie verder ook niet wat er mis is aan mijn eerdere post. Blijf bij mijn conclusie.

Reinbo die kritische mensen vooral "je-hebt-er-geen-snars van-begrepen" inpepert maar gelukkig tevens zelf zo ruimhartig is zijn eigen inzichtgevende licht over de film te laten schijnen ("Man en vrouw verliezen kind en tijdens de verwerking hiervan draait zij langzaam volledig door en veranderd van een scheppende (Christus) in een vernietigende (Antichrist) kracht"). Antichrist is ook bij uitstek een film om je lekker aan te laven teneinde je vooruitstrevende filmliefde te etaleren, denk ik dan...

Als je deze film op fast foreward kijkt, durf ik gerust te stellen dat je er geen snars van begrepen hebt. De film bestaat immers grotendeels uit dialoog en sfeerschepping. Ook dat laatste help je om zeep met de ff knop.

En om nu te stellen dat fast foreward kijkers kritische mensen zijn....

Ik heb overigens ook gereageerd op het uitgebreide betoog van XAV wat ik grotendeels onderschrijf. Heb alleen nog niet de behoefte om de film door te analyseren. Bovendien heb ik de film bovenal als nachtmerrie bestempeld. Daarbij heb ik ook nog aangegeven dan van Trier mij meestal niet weet te raken, dus met etaleren van vooruitstrevende filmliefde heeft het helemaal niets van doen.

Aldus sprak een liefhebber van horror en jaren 80 pulp.

Dus je mag allerlei lichaamsdelen verminken, maar zo gauw het om genitaliën gaat, krijgt het de benaming "ziek"? Bovendien is de onderbouwing voor al die gruwelijkheden in dat soort "zaag" films uiterst mager. Enig doordacht psychologische karakter-studie ontbreekt vaak in het geheel.
Ziek vind ik mensen, die HORROR als vermaak beschouwen. Probeer eens na te denken wat Michael Haneke in zijn "Funny Games" laat zien!
Hoe naief kan je zijn om te denken dat bij een titel als Antichrist, een lieflijk Eden voorgeschoteld wordt?

Ik heb altijd geleerd eerst na te denken voor ik iets doms zeg.

Von Trier heeft zijn film opgedragen aan de Russische regisseur Andrej Tarkovski. Dat is wellicht te merken aan de stijl van Antichrist, zo leert Wikipedia. De extreem vertraagde shots, de close-ups, de suggestie en symboliek, vervreemdende beelden, het gebruik van zwart/wit en kleur, de fascinatie voor natuur, noem maar op; allemaal stijlkenmerken van Tarkovski.

Antichrist is opgedeeld in een proloog, vier hoofdstukken en een epiloog. De proloog wordt begeleid (evenals de epiloog wordt uitgeleid) door het lied Lascia ch’io pianga, uit de opera Rinaldo. ("Lascia ch'io pianga la dura sorte. E che sospiri la libertà!" - "Let me weep over my cruel fate. And that I long for freedom!" In trage zwart/wit beelden wordt getoond hoe een echtpaar intens de liefdesdaad beleeft, terwijl hun peuter Nic geïntrigeerd raakt door de sneeuwvlokken buiten. Hij veegt drie tinnen soldaatjes met de woorden “grief”, “pain” en “despair” van tafel, klimt erop en valt ter pletter uit het raam.

Het begin van een intens rouwproces. ‘Zij’ (de personages zijn naamloos), raakt in een zware depressie vol schuldgevoel. ‘Hij’, therapeut, denkt haar te kunnen genezen en start een behandeling. Niet wegstoppen, maar de confrontatie aangaan. Onder dat credo zoekt hij naar de grootste angst van zijn patiënt, zich in hoogmoedige zorgzaamheid onbewust van enige keerzijde. Haar grote angst blijkt Eden, het bos waarin hun zomerhuisje staat.

Hij, toonbeeld van de rationele man, stelt dat obsessies zich nooit materialiseren. Dat obsessies je niet tegen je natuur kunnen laten ingaan. Zij, het toonbeeld van de emotionele vrouw, gelooft juist steeds meer in haar obsessies. Haar thesis over heksenjacht in de 16de eeuw heeft haar doen inzien dat de natuur een verwoestende kracht bezit. Dat de natuur Satan’s kerk is. En dat de natuur de vrouw beheerst.

Antichrist is het product van Von Trier’s depressie en daarmee een hoogst persoonlijke film. De film is doorspekt met symbolen, die zich niet eenduidig laten verklaren. Symbolen verkrijgen hun echte inhoud door de mens die ze waarneemt. De totemdieren (de vos, het hert, de kraai) zijn raadgevers in sjamanistische innerlijke zoektochten die Von Trier zelf heeft ondergaan. De beelden in zijn eigen hoofd heeft hij in zijn film getransformeerd naar de depressie van een vrouw. We zien haar pijn, wanhoop en verdriet, maar bovenal haar angst. Haar man denkt haar daarvan te kunnen bevrijden door de angst recht in de ogen aan te kijken. Dat leidt echter tot een confrontatie tussen mens en natuur. En tussen goed en slecht, man en vrouw, rationeel en emotioneel.

Ergens rijst dan nog de vraag, of het zover zou zijn gekomen als zij had mogen rouwen op haar eigen wijze. Als haar pijn, wanhoop en verdriet er hadden mogen zijn. Als haar angst niet geforceerd moest worden verslagen. Als hij niet haar therapeut, maar slechts liefhebbend echtgenoot zou zijn.

Ik was zo slecht tijdens, voormij het ergste stuk (snoeitang/schaar) dat ik tussen men vrienden uit, uit de zetel naar buiten sprong en vervolgens meteen onwel werd en even moest gaan zitten door het zwevende effect in men hoofd!

Zie zelden horror films, ze/ gerne kan me niet bekoren.

Maar dit is een film van Lars von Trier dus moest ik hem gezien hebben! Vond de film erg goed beginnen met een prachtige duistere, romantische scene. Dan word het alleen maar duisterder en heb ik meteen minder genot van de toch wel vaak mooie camerashots vergezeld met sfeervolle muziek en goeie acteerprestaties van zowel Dafoe en Gainsburg (dochter van Serge, de man die op amerikaanse tv zei dat hij wel zin had in seks met...). Hierdoor zie je natuurlijk het niveau waarop deze film werd gemaakt en waarom het volgens mij een zo angstaanjagende film was. Zeker als je kijkt wat hollywood nog zoal uitbrengt de laatste jaren op gebied van horror! Ik zal deze film zeker niet afbreken, maar fan ben ik zeker niet, het is gewoon niet mijn ding!

Maar als echte horror liefhebber (niet de 16jarige popcorn/horror liefhebber dus) zou deze film je zeker moeten bekoren en zeker als het toch iets wat trage tempo in de film je niet kan storen.

Een vreemde delirieuze en duistere film met een religieus tintje. Het concept vond ik wel aardig, maar ik ag er zelf geen potentie in om een meesterwerk van een film te maken, en dat is ook niet gebeurrd. Ik vind dat de regiseur het religieuze aspect sterker had aan mogen dikken om op een extravagante manier terug te linken naar de titel van de film, want ik moet zeggen dat de titel mij vrij weinig zegt over de film, of andersom. Het camerawerk van de film is echter prachtig. Vooral de eerste scène. De film vind ik echter wel iets te traag verlopen, en de spanning blijft zowel absent. Een technisch mooie film, maar de amusementswaarde blijft gemiddeld. Jammer.

Bij vele dingen is de waarom-vraag verruit de belangrijkste te stellen vraag. Dat gaat niet op voor Antichrist. Wat de beweegredenen van Von Trier zijn is voor iedereen cristalhelder: shoqueren. De man wilde geen goede film maken, geen leuke film, geen enge film, nee. Van Troer wilde shoqueren.

En dat lukt de man uitstekend, dat moet gezegd. Op meerdere momenten betrapte ik mezelf erop dat ik een vuil gezicht trok, terwijl ik de taferelen op het scherm aanschouwde. De combinatie sex/geweld wordt op alle mogelijke manieren uitgebuidt, en dat levert bloederig pijnlijke cinema op.

Qua verhaal stelt dit alles niets voor. Vrouw is gestressed, man is dokter. En ze gaan naar een bos. Tot zo ver. Daar tussenin wordt (close-up) flink gevreeën, en vloeidt het bloed rijkelijk, dat alles met dus maar twee mensen.

Tja, je zal er maar net van moeten houden, maar dat doe ik dus absoluut niet. Dit is geen film die leuk is om naar te kijken. Dit is ook geen goede film. Het is alleen een shoquerende film.Op een visueel sterke openingsscene na is er niets positiefs te zeggen.

Vooringenomen stellingnamen, een lachwekkend slechte analyse, of gewoon pure onwetendheid, wat het ook is, je zit volkomen fout.

Niemand zal ontkennen dat er shockerende beelden te zien zijn in Antichrist, maar om dan te concluderen dat dit het doel zou zijn van Von Trier is een alles behalve kristalheldere analyse. Rosicky begon zeer hoopgevend met zijn filosofische waarom-vraag. Helaas kon hij de verwachtingen in zijn commentaar verder niet waarmaken en bleef hij hangen in nietszeggende uitlatingen. Toch jammer dat Rosicky de barok-muziek niet als instrument ziet om de structuur van de film te doorgronden. Zo zien we zowel een loflied op de geslachtsgemeenschap, die mensen letterlijk doet versmelten. En aan de andere kant zien we de hel in zijn meest gruwelijke details eveneens vormgegeven door de menselijke genitaliën, maar dit keer in verminkte en desolate afzondering.

Misschien wilde Von Trier aantonen dat hij een haat-liefde verhouding heeft met de beleving van zijn sexualiteit?
Mag ik Rosicky aanbevelen nogmaals te kijken en zijn analyse met meer argumenten te bekleden?

Helemaal mee eens, dit is niet een film, waar je een twee drie een analyse van heb gemaakt! Dit is een film met een diepe betekenis!

Vragen staat vrij, maar ik denk niet dat dit het soort film is waarbij argumenten helpen. Een hoop welles/nietes zal het in ieder geval voorkomen. Ik vond antichrist gewoon ranzig en saai. De film had goede punten, zeker, maar ik houd hier gewoon totaal niet van. Een typische film waarvan je houdt, of die je haat. Ik hoor tot de tweede categorie, jij duidelijk niet. Prima, zoals het gemiddelde van Antichrist laat zien zijn de verhoudingen overigens redelijk verdeeld.

Rosicky is blijkbaar niet in staat om zijn mening te onderbouwen en dus komt ook hij niet verder dan het niveau van een koe die boe laat horen. Het is geen gras, dus niet te vreten. Het is shockerend, dus ranzig. Het gaat boven mijn pet, dus saai. Zoiets? Bovendien is zijn laatste opmerking van een zeer bedenkelijk kaliber, althans hij kan bij mij de suggestie niet wegnemen dat ie zo'n extreem lage waardering geeft om het gemiddelde te drukken.

Ach xav, Antichrist is ook geen film die je dood moet analyseren, en hij kan gewoon slecht vallen. Kun je wel vragen om een sloot argumenten, maar niet iedereen kan iets zinnigs zeggen over esthetiek of diepere lagen.

Omdat ik de film saai vind begrijp ik hem niet, en omdat ik 1 ster stem, doe ik dat om het gemiddelde te drukken? Nee, ben maar niet bang. Dat is geensinds het geval.

Wat iemand als xav niet lijkt te beseffen is dat je het compleet eens kunt zijn met wat hij aan analyse over die film aandraagt en het toch een vervelende kutfilm kunt vinden (geldt niet voor mij, ik vond het nog wel aardig). Analyse staat niet gelijk aan goed vinden natuurlijk, en als zodanig is er niks verkeerds aan dat zeggen. Maar als je iets een slechte film vindt, moet je dat wel altijd met argumenten ondersteunen, is dan het verzoek. Terwijl de mensen die een film goed vinden zelden verder komen dan "dit is mijn analyse en dus vind ik de film goed", waarbij compleet opaak blijft hoe het één (goed vinden) volgt uit het andere (analyse). In ieder geval is een dergelijke link tussen die twee zelden van een diepzinniger niveau dan "Von Trier wil alleen maar schockeren en daarom vind ik het niks." Dit ter verdediging van Rosicky...

Enkele onaardigheden verwijderd, respecteer elkaars mening.

Ik ben het helemaal met Rosicky eens,bah wat een slechte film en dat is ook mijn mening.

Ik ben ook geen liefhebber van dit soort films...te zwaar, en te goor..ja, goor.

En ook 1 van de slechtste films die ik de afgelopen jaren heb bekeken.

Een paar walgelijke scenes, en mijn dag was helemaal verknoeit.

Nooit meer...dan maar een lekkere feelgood, maar dit lag me echt te zwaar op de maag.

Je houd ervan of je haat dit soort....ik ben dus ook 1 van die laatsten.

Dit is ook echt de laatste keer dat ik zulk soort films zie.

Ik zet nu "Up" maar even op.

De film had goede punten zeg je nu?

Daarnet kon de film alleen maar shockeren? Je mag heus wel bij je standpunt blijven hoor! Verder wou ik nog zeggen dat dit niet een typische film is van Von Trier (moest je dat denken) en het is zeker ook niet een film die veel mensen goed vinden en veel mensen slecht! Het is gewoon een "alternatieve" film en als ik zo goed kijk naar u top 10 dan zie ik daar toch enkele films waarin zowel muziek, camerawerk en acteerwerk belangrijk aanbod komen en snap ik dus niet waarom je deze positieve dingen (zeer opmerkelijk in deze film) hier niet aanhaalt en zegt dat het alleen maar gemaakt is om te shockeren. Kom zeg, het kleinste kind ziet toch dat hier moeite/liefde en tijd is ingestoken...

De film heeft mijns inziens als doel te schoqueren. Dat er dan tussen neus en lippen door nog een aardig moment valt op te merken lijkt me niet onmogelijk.

Bwa ken genoeg films die ik een 1 zou geven waar niets aardigs invoor komt!

Heb deze film net gezien...intense film met veel symboliek...je wordt er niet echt vrolijk van, maar ik probeer wel de onderliggende gedachte van de film te snappen...dank Prrrauline, voor het commentaar en uitleg vd symboliek...snap het nu beter; goed geacteerd, dat wel...maar met gemengde gevoelens film afgekeken...3*** voor beide acteurs en het mooie camerawerk

En weer enkele off-topic berichten verwijderd.

Deze film greep me bij de keel, de beginscène is adembenemend, dat de vrouw uiteindelijk in een (psychotische?) neerwaartse spiraal terechtkomt verbaasd me niet na zoveel pijn en schuldgevoelens. Lars von Trier heeft deze pijn, verdriet, woede en schuldgevoelens naar mijn mening heel goed en intens uitgebeeld. Momentopnames van een onbeschrijflijke pijn van een onvoorstelbaar verlies..en de context waarin dat verlies plaatsvindt is onvoorstelbaar wreed (de geboorte en de dood kunnen beiden in verband worden gebracht met de liefdesdaad, niet vreemd dat ze haar woede/pijn/verdriet uiteindelijk richt op de genitaliën).

De echtgenoot is wat mij betreft gruwelijk in de fout gegaan door de behandeling over te nemen van de psychiater die zijn echtgenote in eerste instantie behandelde en op zijn verzoek is ze ook onmiddellijk met de medicatie gestopt. Ze moet door de pijn heen, dit doet ze ook en ze sleept hem er vervolgens in mee

mooi gesproken ingridd, helemaal eens.

en voor de feelgoodliefhebbers: het zou flauw van me zijn om (voorbeeld) op musicmeter de cd's van frans bauer op te zoeken en die allemaal een 0,5 te geven.

in het genre is dit een baanbrekende film. prachtig gespeeld, ruw, intens in beeld gebracht.

helemaal mee eens ....ik kan het begrijpen sommige mensen dit soort film niet snappen of ze zich hier niet goed in in kunnen inleven of dit saai vinden, maar elke film liefhebber kan toch wel zien dat deze film een goede film is en in ieder geval geen 0.5* waar is, of je er nou van houd of niet. voor mij zeker weten 1 van de beste films van 2009.

Ik moet zeggen dat ik het me extremer had voorgesteld. Tot vlak voor het einde !

Maar daarom niet minder mooi, Antichrist is echt een heel mooie film. Von Trier creëert een creepy sfeertje door erg goed te spelen met geluid en licht. Dat gepaard met intens en stijlvol camerawerk en we hebben al een audiovisueel departement om u tegen te zeggen. Vooral die close-ups van het hoofd en aders waren geweldig. Daar alles dik in orde.

Het verhaal aanvoelde ik als erg apart. Het langzamerhand gek worden werd heel goed in beeld gebracht en gespeeld door Dafoe en Gainsbourg. Dat bos is erg goed uitgekozen, het lijkt eng met allemaal die mist. Ook de dieren lijken eng en erg dreigend. Er speelt zich wel een iets tragere chapter 2 af maar dat wordt dan meteen weer gecompenseerd door chapter 3. Prachtig script met duidelijke naweeën van Von Trier zijn depressie.

Vele gevoelens komen boven bij verschillende scènes: Droevig (dood van het kind), angstig bij opnieuw een spannende scène, mysterieus bij vele handelingen, pijn (je voelt soms zelf de pijn bij een pijnlijke scène zoals die marteling bij Dafoe. Pure horror ! En die zelfmarteling, auch.) Die gevoelens gepaard met al die interessante symboliek, het blijft iets waar ik van hou.

Ik ben verkocht, Von Trier doet het hier wel voor mij. Na de film heb ik hier nog even liggen naschuderen van al de emotie die me overspoelde. Puur op gevoel is dit een dikke 5 sterren, wel Antichrist krijg ze ook !

*****

Ben een beetje teleurgesteld door het lage gemiddelde. In de paar reacties hierboven zit ook wel mijn reactie voor deze grafisch en diepgaande film.