Antichrist (2009)

Dat kan ik me prima voorstellen. Ook bij mij riepen sommige scenes walging op. Maar dat is iets anders dan saai.

Ik broed nog op een fatsoenlijke recensie, maar het verbaast me dat sommige mensen hier de film blijkbaar in zijn gegaan met het idee een standaard horrorflic te gaan zien. Lijkt me toch een film over een vrouw die vanuit een rouwproces in een psychose verzeild raakt en haar man die daar vanuit een wat statisch en traditioneel normbesef totaal inadequaat (door haar alle aandacht te geven, waar ze juist op uit is) op reageert.

Geen film die je voor de lol kijkt, maar wel eentje die je aan het denken zet.

Me man, you woman, uch!

Ben je ook een indiaan.

En ik ben een echte man

Maar moet ik daarom de film goed vinden.

Vooraleerst mag ook deze reactie verwezen worden naar de categorie inhoudsloos. Het bevat bagger noch enige andere substantie. Toch worden er interessante woorden gebruikt. Met name "belachelijker" en "lachwekkende" springen eruit. Ik ken twee genieën, die fantastische kunst creëren rond het begrip ABSURDISME: David Lynch en Alex van Warmerdam. Wat wij niet begrijpen fascineert. Wat de logica abrupt doorbreekt is of heel tragisch of heel komisch.

Mag ik denken dat Paalhaas er geen snars van begrepen heeft, maar kennelijk niet het vermogen heeft dit te omschrijven?

Een groot misverstand.

Als het zo 'gemaakt' of potsierlijk overduidelijk gecreëerd is om interessant te doen lijken in plaats van het daadwerkelijk te zijn is bepaald geen positieve ervaring.

Dat mag-ie zeer zeker. Ik beroep mij in deze post op het recht mijn mening te geven zonder deze uitvoerig te staven. Dat scheelt me namelijk de nodige tijd.

Dat mag je gerust. Net zoals ik mag denken dat dit een schoolvoorbeeld is van 'art gone bad'.

Over grote misverstanden gesproken. Ik had het niet over de Antichrist maar over het inhoudsloze commentaar. Overigens, denk jij nu werkelijk dat Von Trier een partijtje interessant zit te wezen? Laat me niet lachen. Hoe kom je er trouwens bij dat er sprake moet zijn van een positieve ervaring?

Wat nog meer tijd scheelt, is je ongefundeerde mening voor je te houden. Bovendien zit er een eigenaardige tegenstrijdigheid in je tijdgebrek, want je hebt wel tijd om de reacties hier te lezen en zelfs die als bagger te kwalificeren.

Abject, infaam en onheus!

Leuke (zij het wat misplaatste) Moskovicz-quote.

En nóg een misverstand (van jouw kant), ik kwalificeer de film als bagger, niet de reacties.

En wat een onzin over die tegenstrijdigheid. Je trekt gewoon verkeerde conclusies. Ik heb geen tijdgebrek namelijk, maar wens deze wat beter te besteden dan aan een ellenlange recensie van een film die me niet is bevallen.

En laten we nu ophouden deze pagina vol te leuteren met oninteressant gebazel over en weer.

Paalhaas,

Inderdaad, "niet bevallen", belachelijk!

@donnie darko

Ik kan me helemaal vinden in deze recentie. Ik had precies hetzelfde gevoel na de film..

Ben benieuwd Mochizuki!

Mijn ervaring haalt die bewering onderuit.

Tja, je hebt er een afkeer van of je bent er kapot van.

Verhoeven,

Op verzoek van Lykathea sta ik mij toe om toch deze 'inkopper' te plaatsen. Weet je zeker dat de Antichrist door je hoofd spookt en niet Being John Malkovich? Deze film spookt door me ho...

Enkele off-topic berichten verwijderd.

Ik vond The idiots een goede film. Verder beschouw ik mezelf een Von Trier-hater. Dat gesol met die vrouwen in Breaking the waves, Dancer in the dark en Dogville! Mijn grootste bezwaar is dat deze films een ondraaglijk leed opvoeren (een opofferingsgezinde vrouw wordt het leven onmogelijk gemaakt) waar ik geen moment in meega, hoe bijbels en fundamenteel menselijk de aangeroerde thema's ook zijn. Als je urenlang op een konijntje inhakt, dan is dat zielig, en provocerend, maar gewoon niet zo boeiend. Eerst gaat het op mijn zenuwen werken, en vervolgens word ik geïrriteerd. Het leed is me te bedacht en te drammerig, en wordt daardoor gevoelloos. Ik heb nooit het gevoel gehad dat Von Trier met me probeerde te communiceren.

(Bevat spoilers.) Het vooruitgesnelde nieuws over Antichrist was dat Von Trier er een tandje had bijgezet en volgens velen de planeet aarde definitief had verlaten. Wat is de overtreffende trap van haat? En moet je dat als kijker dan nog willen ondergaan? Aangestuurd door het idee dat je van extreme en gedurfde cinema op zijn minst kennis moet nemen, ben ik toch gaan kijken. Wat schetst mijn verbazing? Ik begin die zeurkous eindelijk een beetje te begrijpen.

Het verhaal: man (Willem Dafoe) en vrouw (Charlotte Gainsbourgh) verliezen een zoontje, vrouw draait volledig door en de man, die van beroep therapeut is, zet alles op alles om haar van haar ondergang te redden (Hé, dat is nieuw!). Samen vertrekken ze naar de boshut, 'Eden' geheten (jaja...), waar vrouw en zoontje onlang nog geweest zijn, en waar de vrouw definitief de poging om een proefschrift te voltooien heeft opgegeven. Een en ander wordt een hel. Het is duidelijk dat de vrouw hier dienst doet als de veroorzaker van al het leed, de antichrist, een gegeven dat je vervolgens in de parabel-achtige opzet van Von Trier mag generaliseren. Eva plukte de appel van de boom, etcetera. Nu wordt dit simplistische thema tegenwicht geboden door de man, die op ergerniswekkende manier de therapeut uithangt. Hierdoor wordt de vraag opgeworpen wie nu eigenlijk ageert en wie reageert. De vrouw is slecht omdat de man haar zo gemaakt heeft?

Niet alleen is dit thema interessanter dan dat Bambi-gedoe in Dancer in the dark en het wraak-dilemma in Dogville, het thema ontstaat cruciaal vanuit de personages, zodat het gevoel dat Von Trier over de hoofden van zijn acteurs heen twee en een half uur lang een simplisme uitvent afneemt. Het is door deze gelaagdheid dat Von Triers humor, of wat daarvoor moet doorgaan, eindelijk een kans krijgt. Als aan het einde (spoilers in aantocht!) de vrouw verliest en alle lijken die in het bos om de boomhut heen liggen pardoes weer opstaan, is dit niet serieus te nemen en ontstaat een uiterst cynisch commentaar op het bijbelse thema.

Daarnaast ziet de film er prachtig uit en verdient de proloog speciale vermelding. Hierin zien we, in slow motion, hoe het zoontje uit zijn box klautert, de dood tegemoet, terwijl pa en ma de liefde bedrijven. Dit alles op de statige, prachtige muziek van Händel (Lascia ch'io pianga uit de opera Rinaldo). Door menigeen afgedaan als kitsch, maar ik vond het juist prachtig en heel effectief. Wat er ook volgt, het leed dat als trigger geldt voor de gebeurtenissen, valt daarna nog moeilijk te onderschatten. Deze tien minuten zijn me nog enkele dagen bijgebleven, hetgeen op zijn minst geen slecht teken is.

Laat ik dan helemaal aan het einde nog iets zeggen over de veel genoemde provocaties. Het gaat in feite om een paar shots van luttele secondes die de film een reputatie geven die onnodig afstotend is. In de proloog zit een volle penetratie. Ik kan me levendig voorstellen dat Von Trier heeft zitten gniffelen toen hij voor het eerst de muziek van Händel er onder hoorde, maar het slaat eigenlijk nergens op. Dan zit er nog ergens een genitale verminking. Daar waar Haneke die in La pianiste keurig buiten beeld houdt, lijkt Von Trier er vooral op te willen wijzen dat een volle close-up volledig te verdedigen is: we zitten immers in een psychologische horrorfilm. Deze irritante ideëen zijn de zoveelste vlekken op de verre van smetteloze relatie die ik met de Deen onderhoud, maar hij deed niet eerder zichzelf daarmee zo te kort. Want alhoewel ik zeker niet dol ben op Antichrist, mag hij best gezien worden.

wat een mooie, geweldige film. Stijl is uitstekend, acteerwerk zeer goed. en het kleur gebruik fenomenaal. Het verhaal, helder, emotioneel,en begrijpelijk. Heb een paar reactie hier gelezen, waar IK dan weer helemaal niets van begrijp, maar die mensen vonden waarschijnlijk dancer in the dark , ook een kutfilm

Enkele offtopic berichten verwijderd.

Ik ben veel gewend qua horror .... maar dit is in mijn ogen een zieke film. Het begin ziet er wel leuk uit (deed me denken aan een clip van M.J).

Ik heb getracht HORROR te ontdekken. Maar het enige dat mij greep was het vallen van een kind, met veel te veel detail (ziek).

De sexuele getintheid ging verder dan het normale. Het abnormale dus. Ik zal hier niet uitvoerig op ingaan omdat andere hem misschien nog moeten kijken. En dan de vlucht naar Eden (geen spoiler want dit staat op de omschrijving van de film zelf). Heeft niets, maar dan ook niets met Eden te maken (verwijzend naar de hof van eden).

Nee, alhoewel ik deze film, zij het met een hogere snelheid, heb bekeken kan "ik" maar 1 conclusie trekken.

Pure walging.... helaas niet minder dan een 1/2 ster kunnen geven.

Voor mij kan Horror vele gezichten hebben. Maar als je over bv de "zaag" films praat, tja.... goor, maar dat is horror.

nee stem toch verhoogt, ik vind dit toch wel erg goed. het heeft even wat tijd nodig om er over na te denken, over te lezen en nog een aantal keer te zien....ik kan eigenlijk weinig tot niks bedenken wat ik minder vind aan deze film...

Tja..

naja als je een slasher verwacht...of iets met spookjes of zombies...tsja nee dan valt de film tegen.....wat ik overigens best begrijp als je dat verwacht, gezien de naam, de poster (de handen uit de boom bedoel ik dan), het horror genre en als je natuurlijk regisseur lars von trier niet goed of niet kent.

Dit 'bericht' werd 16 sept door de verlichte geest domkey aan dit board toevertrouwd. Inmiddels anderhalve maand later komt er wederom een zeer boeiende reactie van deze kei. Dat dit genie de term Arthouse niet kent, spreekt boekdelen. Werkelijk verontrustend is het dat dit soort lieden hun stem mogen uitbrengen, terwijl ze de film niet eens in z'n geheel hebben gezien.

Iedereen heeft recht op het uitbrengen van een stem, maar bovengenoemd geval overstijgt het niveau van het geluid van een melkproducerende viervoeter in de wei amper.