Arrival (2016)

Heel lastig is het toch niet. Aliens hebben drieduizend jaar in de toekomst hulp van ons gekregen, en nu krijgen wij een cadeautje terug. De non-lineaire tijd. Louise kan in de toekomst kijken en ziet dat haar zoontje zal komen te overlijden. Een zoontje dat ze krijgt met Renner's karakter. Ze moet nu kiezen. Toch dat pad volgen en de consequenties dragen, of een andere toekomst kiezen. En is er wel een keuze? De flashes die je zag tijdens de film van haar dochter zijn dus niet het verleden, maar de toekomst. Simpel, right .

Ja, jij zegt het helemaal in een notendop. Maar het gaat een beetje om de details. Kijk iedereen weet waarom een vliegtuig kan vliegen. D.m.v. aerodynamica en stuwkracht. Maar onderbouw dan maar eens. Dus vandaar mijn filmpje met wat extra details voor deze film.

[/quote]

Hmm, ik hoor mensen zeggen dat het Nolan-achtig is.

Degelijke film.

Villeneuve is een gevestigde naam aan het worden. Zijn films zijn voor zover ik ze gezien heb nooit slecht. Ook deze is dat niet. Sfeer is vanaf het begin aanwezig. Ik heb ook altijd wel een zwak voor dit soort sci-fi films. Denis kent zijn klassiekers maar weet met taal net een andere kant op te gaan. Hoewel 50 mil. voor mij veel geld is, is dat in Hollywood te doen. En hij besteed het slim. De concentratie ligt vooral op 1 schip, maar je krijgt door televisie beelden de grootsheid wel mee.

Uiteindelijk is het allemaal wel net iets te degelijk om echt wilt te worden. De cliches steken dan ook wel te kop op. Natuurlijk gaan soldaten domme dingen doen! Ik lees dat Verhoeven zich afvraagt de recensenten door gaan hebben of het een flashforward is. Hopelijk heeft Verhoeven een andere versie gezien. Voor bij wie dit niet duidelijk is, hoef je niet lang bang te zijn want te clue komt nog tig keer voorbij. Vooral dat Renner haar man is in de toekomst is best wel herhalend. Had daar het idee oftewel Denis of de geldschieters dachten dat de kijker lichtelijk verstandelijk gehandicapt is.

Dat stoorde mij iets. Het sentimentele weet mij altijd goed te raken, en het rustige sfeertje dat Denis altijd opbouwt werkt uitstekend. Maar hij moet bij BR2 wel even iets meer power meebrengen.

3.5*

Ik had ook vrij snel door dat het geen flashbacks waren. Op het moment dat dochter haar vader om een feitje moest vragen ging er bij mij een lampje branden. Ik vond de twist dus helemaal niet verrassend. Voor mij was er daarom ook geen WOW moment. Die had ik trouwens ook niet bij the 6th sense. Misschien teveel films gekeken.]

Hmm, ik hoor mensen zeggen dat het Nolan-achtig is. [/quote]

Dat zegt me niets. Is dat een film?

nightbreed AC1 doelt op Christopher Nolan, regisseur van onder andere Interstellar en Inception'.

Villeneuve is echt steengoed qua geluid, ook in Arrival weer. Eerste uur is weer aardig sterk. De invalshoek is ook vrij origineel. Helaas krijgt alles tegen het eind nogal een melig sausje, het doet nogal afbreuk aan het geheel wat mij betreft.

Echt? Maar die Chinees zegt het toch, en daarna zie je Jenner die vader is van het kind, en zij hebben elkaar pas bij de Arrival leren kennen. Is toch overduidelijk een flash forward. Ik vond de clue zovaak worden herhaald dat ik juist het idee had dat echt iedereeeeeen het moest snappen! Maar kennelijk is dat nog niet zo...

Ok, bedankt!

Je hebt helemaal gelijk. In de laatste alinea wel goed gegaan

Mijn mede-kijker zei dat hij wel houdt van films waar achteraf veel over te praten valt. Arrival is een film die je stof tot nadenken geeft. Ik hink op twee gedachte.

Het verhaal is zeer origineel! Er zijn uiteraard al een aantal vergelijkingen gemaakt, maar dit is er echt één in zijn soort. Zo heb ik sci-fi nog niet eerder gezien. De beelden zijn soms verbluffend. Als ze bij de schelp in Montana aan komen vliegen: WOW! Maar ook de schelp zelf en de wezens zijn tof gedaan. Het acteerwerk van Amy Adams is echt top (zal weer een Oscar nominatie worden)! Renner lijkt een beetje onwennig. En veel credits voor de audio (zowel het geluid als de muziek). Wat is dit fantastisch zeg!

Met de techniek zit het dus wel goed in deze film. Ik vind het echter ook belangrijk dat een film het verhaal op een goede manier overbrengt. Iets meer tempo en wat minder vaagheden waren welkom geweest. De twist op zich is bijzonder goed, maar ik zit nog steeds met waarom? Waarom doen de wezens dit? Wat zijn hun plannen? Wat gebeurd er over 3000 jaar dan? Achteraf dacht ik: leuk voor Dr. Banks, maar wie heeft er verder wat aan? En misschien is dit ook wel het doel van de regisseur, maar het doet voor mij wel af aan het geheel.

Wellicht dat een tweede kijkbeurt verandering brengt. Voor nu 3,0*.

Dit is net zo een vage film als Interstellar. Je moet hier echt van houden. Persoonlijk is dit niet mijn favoriete genre. Te veel vage en onrealistische dingen. Ik vind op zich de dingen die ze doen met lineaire-tijd etc wel tof. Dus de mysterie eromheen maakt het toch wel een spannende film om te kijken en achteraf over na te denken. Maar zo een film scoort bij mij nooit echt hoog...

Mooi dat de film gemaakt is. Hoopvol voor Hollywood.

De film is minder intelligent dan tijdens het kijken even lijkt, maar zo goed gemaakt dat je er in mee gaat. As long as the movie lasts.

Villeneuve heeft me niet teleurgesteld in het teleurstellen: ook deze film vind ik slecht. De film is bovenal traag en onwaarschijnlijk: bijna de hele film gaat over het ontcijferen van de taal van de aliens op een hele onboeiende manier, het is een aaneenschakeling van onzinnigheden (alsof Chinezen of aliens zo dom zijn als ze in deze film doen) en tot overmaat van ramp komt er geen zinderende climax die het lange zitten toch nog de moeite waard maakt maar dooft de film als een nachtkaars uit (goh, de aliens komen ons een geschenk brengen en gaan dan weer weg: nou, is dat alles?).] Het gedoe met de niet-lineaire tijd maakt de film nog een beetje interessant maar de uitwerking ervan is slechts pseudodiepzinnig, een gimmick die moet verhullen dat de film geen inhoud heeft. De zoveelste mislukking van Villeneuve.

De filosoof schreef:
Ik zit ook nog te twijfelen of ik deze film ga kijken. De kritieken/beoordelingen zijn lovend en ook inhoudelijk veelbelovend/prikkelend maar dat waren die van Incendies en Prisoners ook en die films vond ik helemaal niks. Niet dat ik ze zo zeer saai vond als wel van een 13-in-een-dozijn-nietsigheid, zodat het mij helemaal ontgaat wat er zo geweldig aan is. Hetzelfde heb ik met de films van Spielberg. Je zou kunnen zeggen dat Villeneuve en Spielberg klaarblijkelijk in een (film)taal spreken die ik niet versta.

Wat een film. Mijn 4* is voorlopig, maar zou nog wel eens omhoog kunnen gaan. Neig daar eigenlijk nu al naar. Lees nu echter eerst Ted Chiang's korte verhaal waar de film op gebaseerd is, en ga de film zelf nog een keer proberen te zien alvorens ik eventueel ophoog.

Prachtige film in de zin van cinematografie en sound design. Maar voor mij persoonlijk toch wat minder in de afwikkeling van het verhaal. Een vriend van mij wist mij van tevoren al te vertellen uit te kijken voor de twist, die mind blowing zou zijn. Met die kennis was de film als geheel helaas minder genietbaar.

Het begin van de film is erg mooi en zet gelijk de toon voor hetgeen komen gaat. Langzaam glijdend camerawerk, een acteerprestatie van jewelste en een onheilspellende setting die erg goed neergezet wordt. De hele aanloop naar het eerste contact vond ik ook erg goed gedaan. Die lange take als je de schelp voor het eerst ziet met laaghangende mist als een deken over de flanken van de bergen. Prachtig. Het is dit moment dat het geluid ook écht goed begint te worden en de soundtrack van Johannson wakkert de onderbuikse spanning nog flink aan. In mijn achterhoofd knaagde helaas telkens die spoiler, ondanks dat de eerste helft van de film zeer goed en vermakelijk was.

Het laatste kwart (ongeveer) van de film draaide voor mij echter uit op een deceptie. Op dit moment verwachtte ik al dat er geen sprake van flashbacks zou zijn, maar van flash-forwards. Zeker na dat stukje toen die dochter vroeg om dat bepaalde woord (ben het nu zelf even kwijt). Adams' personage vertelde toen dat de vader van het meisje het wel zou weten, omdat hij immers een wiskundige of iets dergelijks was. Vanaf dat moment lag alles er wel heel dik bovenop. En dat wordt dan in de zogenaamde climax tot in den treuren duidelijk gemaakt. Ik heb het over een zogenaamde climax, want die was eigenlijk geheel afwezig. Het geheel bouwt toe naar een mooie finale, maar het loopt allemaal met een enorme sisser af. Dat daarna de heptapods ook maar gewoon weggaan, omdat ze hun gift hebben 'geactiveerd' bij een mens, als dank voor iets wat de mensheid over een paar duizend jaar voor hun volk zal doen. Als dat de enige beweegreden zou zijn geweest, dan moet dat wel een hele grote potentiële ramp geweest zijn in die toekomst. Mwah, vond het allemaal niet bijster bijzonder meer.

Voor mij is de film uiteindelijk gewoon uitgedraaid op een teleurstelling. Ik heb met opzet zo min mogelijk trailers gekeken van deze film. Voor mij stond het al vast dat ik deze zou gaan zien. Alleen dan verklapt iemand een belangrijk aspect van de film en gelijk is de ervaring een stuk minder. Misschien waren de verwachtingen ook wel te hoog, zeker na wat ik al gezien heb van het eerdere werk van Villeneuve. Wellicht dat ik de film bij een tweede kijkbeurt beter kan waarderen, maar voor nu kom ik niet verder dan 3*.

Goede tip!

Prima wegkijker tenzij je een actiefilm verwacht, want het is een behoorlijk rustige film. Het is niet zo sterk als dat de verwachtingen hoog waren, maar best wel degelijk. Het verhaal was best interessant en het heeft een soort van onderlaag die nieuwsgierig maakt, maar die werd helaas voor een behoorlijk deel platgewalsd door de militaire onzin waar Hollywood ons uit het niets op trakteert. Wanneer het die kant opgaat levert dat een volstrekt misplaatste deel van de film op die alle hoop op een meesterwerkje in een keer wegvaagde. De film bevat ook een van de meest onzinnige explosiescenes die ik ooit gezien heb. Die militaristische explosiedrang van Hollywood is werkelijk doodzonde. De clue van de film was best interessant, al kreeg ik de indruk dat men daar wat meer mee had kunnen doen. De reden waarom de aliens komen is aan de zwakke kant. Verder een vermakelijke scifi, 3,5*.

Tijdens het kijken dacht ik, beter getimed kan de film niet zijn. Wat je verder ook van de film vindt of van de heer Trump, deze hele film gaat in tegen de manier waarop die laatste opereert en is een oproep tot het aangaan van de dialoog.

Sciencefiction draait niet zozeer om ruimtegevechten en aliens (Star Wars is fantasy!), maar wel om de technologische vooruitgang en de invloed daarvan op de mens. En dan zowel de materiële mogelijkheden als vraagstukken wat dat doet met de mens als groep of individu. Wat dat betreft is dit echte sciencefiction. Maar de film pretendeert ook slimmer te zijn dan deze eigenlijk is. De ideeën waar het om draait komen pas aan het eind en vrij zijdelings aan de beurt. Het hoofddoel van Villeneuve lijk vooral een spannende suspensefilm te willen hebben gemaakt waar de plottwist belangrijker lijkt dan de vragen die erachter liggen. Maar als thriller is deze film dan wel uiterst geslaagd.

We volgen Adams, single en rondlopend met een trauma. Nu vind ik Adams sowieso een fijne actrice, maar hier staat ze wel en potje te excelleren. Elke blik is veelzeggend en ze brengt ongelooflijk goed haar emoties over door alleen wat in haar ademhaling te veranderen of haar gezicht iets anders te tonen. Geen grootse gebaren, wel grootse klasse - Jeremy Renner staat de hele film er wat bleekjes naast. De film kent een goed tempo, toont genoeg van de gebeurtenissen Aarde en is vrij strak in plot met enorm veel sfeer. Daarnaast een mooie uitweiding over het leren van taal. Dit is eigenlijk ook Villeneuve's beste. Mooie donkere fotografie met fijne trage camerabewegingen (dat eerste shot (dat later terugkeert) of waar de mist over de bergen van Montana trekt) en sterke muziek. En alleen al die eerste keer dat men het ruimteschip betreedt is een geweldig spannende scène. Of het moment dat de ruimteschepen voor het eerst er zijn en wat de gevolgen zijn op Aarde met een campus die leegloopt. En dan is er de laatste scène met die violenmuziek die door je ziel snijdt.

Verder is de film schatplichtig aan een heleboel andere films. Die ruimteschepen zijn voor mij ook als de monolieten uit 2001, die niet zozeer het verhaal in gang trekken maar ook staan als punt in de tijd om de mens te veranderen. Te evolueren. Maar ook kwamen herinneringen op aan andere films als Interstellar of 12 Monkeys. Ik zie hier mensen schrijven dat de film gaat over vragen als wat je zou kiezen als je de gevolgen kent, maar daar gaat de film natuurlijk niet over. Daarvoor komt dat te summier aan bod. De tijd is onomkeerbaar lijkt men te zeggen, dus dan maar accepteren. Daarom is dat allicht zo'n mooie film voor mij, vooral in die laatste scène.

Nu kent de film ook wat schoonheidsfouten. De Chinezen zijn uiteraard de ongeduldigen die wel even de militaire macht willen gebruiken. Maar ook komen de ideeën aan het eind vrij mager aan bod. Maar toch is dit klein bier bij de indruk die de film achterliet tijdens het kijken en daarna. Misschien dat het bij herziening een rol gaat spelen, maar nu nog niet.

Enfin, de beste film van dit jaar, en terwijl ik dit stukje typ zie ik niet in waarom dit slecht vier sterren zijn zoals ik deze na wikken en wegen had beoordeeld, dus 4,5*. En als deze met de Oscars gaat lopen hoor je mij helemaal niet klagen.

Deze Sciencefiction film heb ik gisteravond (begon om 22:15) in de bioscoop (mijn vijfde film in dit jaar) gezien en hoewel het verhaal me zeker wist te boeien en te interesseren, had ik op het einde van de film wel zoiets van "Waar heb ik in hemelsnaam naar zitten te kijken en waar ging het nu eigenlijk om ?". Wat dat laatste betreft, kwam ik eigenlijk alleen uit op samenwerken, één universele taal en in de toekomst kunnen kijken. Verder vond ik de film eigenlijk ook wel traag, saai (er wordt alleen veel in gepraat en gecommuniceerd), verwarrend (komt naderhand wel duidelijkheid in), langdradig en zelf slaapverwekkend. Dat laatste was overigens letterlijk en figuurlijk bij mij van toepassing, want in de laatste 30 minuten van het verhaal moest ik soms wat knikkebollen.

Het verhaal omtrent de buitenaardse wezens (stel je daarbij wel niet veel van voor, want je krijgt alleen maar twee intelligente octopods te zien),die met hun 12 halve cocon-achtige ruimteschepen op verschillende plaatsen in de wereld (o.a. Amerika, Rusland, China en Australië) arriveren en een cadeau hebben voor de mensheid, was opzicht wel leuk gevonden en zit eigenlijk ook wel aardig in elkaar. Van de uitvoering (zeer rustig en er gebeurt eigenlijk niets) van het verhaal moet je wel van houden en daar houd ik dus niet van, waardoor deze film niet echt was weggelegd voor mij (dat had ik ook o.a. met de Horror / Thriller film "I Am the Pretty Thing That ...", die ik een paar weken geleden heb gezien). Daardoor heb ik dus deze film vooral ervaren heb als traag, saai, verwarrend, langdradig en slaapverwekkend en tevens ontging het me waar het in dit verhaal nu eigenlijk om draaide. Zeker het einde van het verhaal vond ik maar vaag, met het opeens kunnen kijken in de toekomst van Dr. Louise Banks (gespeeld door Amy Adams). Visueel gezien stelt het ook allemaal weinig voor (mooiste scene was vanuit een helikopter als deze wilt gaan landen vlak bij de plaats waar een ruimteschip vlak boven de grond hangt) en dat komt mede omdat het verhaal zich maar afspeelt op een paar locaties, waaronder het saaie, kille en kale ruimteschip (vergelijkbaar met een holle steen) van de buitenaardse wezens

De cast (die eigenlijk maar beperkt is uit een drietal menselijke hoofdrolspelers, zie filmposter, en twee buitenaardse octopods) die deze film moet dragen (omdat het verhaal alleen maar draait om veel praten en communicatie), deed het opzicht goed en zeker wat betreft de zeer overtuigende spelende Amy Adams in de rol van de taalkundige Dr. Louise Banks. Het zou mij niet verbazen als zij voor deze rol genomineerd gaat worden voor "Beste Actrice" tijdens de komende Oscars. Jeremy Renner (in de rol van wetenschapper Ian Donnelly, die naderhand ook de vader blijkt te zijn van dochtertje Hannah van Dr. Louise Banks, die in het begin van het verhaal op 12 jarige leeftijd overlijdt aan een ziekte en wat op het einde van het verhaal juist toekomst blijkt te zijn) en Forest Whitaker (in de rol van kolonel Weber), deden het opzicht ook best verdienstelijk, maar konden zeker niet tippen (sterker nog, konden niet in haar voetsporen treden) aan Amy Adams, die ook een grotere en belangrijkere rol heeft in het verhaal.

Nee, deze Sciencefiction film was niet echt weggelegd voor mij (meer iets voor de filosofen onder ons, die zie ik ook al hoge punten geven aan deze film) en dat is best jammer, want de vorige film van regisseur Denis Villeneuve, te weten "Sicario (2015)" vond ik juist zeer goed. Het is dat ik open in deze film ben ingestapt (dus zonder me echt te hebben verdiept in het verhaal), want anders was ik daarvoor nooit naar de bioscoop gegaan en had ik hem een tijdje later gewoon lekker thuis op de bank bekeken (waarschijnlijk dan wel met regelmatig vooruit spoelen).

Vind die trend van serieuze SF-films, maar dan niet gortdroog, wel erg aangenaam worden. Arrival is ook weer zo'n film, die zo realistisch mogelijk wil laten zien wat er gebeurt als aliens op aarde landen en hoe de mensheid er mee om gaat. Ben ook wel te spreken over hoe simpel en minimalistisch de film uitgevoerd en uitgelegd wordt en vond de spanningsopbouw naar de eerste ontmoeting van Adams en Renner met die aliens erg gaaf. Dat duurde wel lekker lang . Afijn, goede film met een ietwat zoetsappig maar ook mooi slot.

Hoe kan ik mijn liefde het beste uiten voor deze film? Allereerst door te zeggen dat deze film je aan het denken zet. De film is zeer intelligent en hoe de film speelt met je verwachtingen is razend knap. Ten tweede ontstijgt deze film het genre van sciencefiction. Het gaat niet zozeer om een aankomst van aliens, maar meer om hoe we communiceren met nieuwe dingen, mensen, entiteiten of wat dan ook. Ten derde is het camerawerk fantastisch, vooral de introductie van de ‘ruimteschepen’ zijn fantastisch gedaan. We krijgen in een korte tijd te zien hoe gigantisch die dingen zijn.

Daarnaast zijn de karakters goed geschreven. Het zijn geen bijzondere mensen, het zijn normale met hun tekortkomingen, ze zijn echt. Amy Adams is goed, Jeremy Renner is degelijk en Forest Whitaker speelt weer fantastisch. Heerlijk om die mensen aan het werk te zien. Het einde is tenslotte heel goed, met een goede plottwist. Of ik hem wel of niet zag aankomen, vind ik eigenlijk niet heel interessant, hij bracht ieder geval een emotionele reactie teweeg bij mij.

Een film die nog heel lang in je hoofd blijft zitten die je even stil laat zijn na de aftiteling en die de interessante vraag stelt zou je het anders doen als je eigen toekomst weet? Top film!