Arrival (2016)

Ook hoge verwachtingen, mede door de beoordelingen hier. Die verwachtingen werden totaal niet waargemaakt, ik vond het een vreselijk saaie trage film. Het idee an sich is best okay, maar de uitvoering is niet mijn ding. Het duurde maar en het duurde maar. Ik denk dat het nooit wat zal worden tussen Villeneuve en mij, Sicario vond ik ook al niet zo veel aan.

Ik zit ook nog te twijfelen of ik deze film ga kijken. De kritieken/beoordelingen zijn lovend en ook inhoudelijk veelbelovend/prikkelend maar dat waren die van Incendies en Prisoners ook en die films vond ik helemaal niks. Niet dat ik ze zo zeer saai vond als wel van een 13-in-een-dozijn-nietsigheid, zodat het mij helemaal ontgaat wat er zo geweldig aan is. Hetzelfde heb ik met de films van Spielberg. Je zou kunnen zeggen dat Villeneuve en Spielberg klaarblijkelijk in een (film)taal spreken die ik niet versta.

Niets anders dan slaapverwekkend.

Ik vind het een goede film maar naar mijn mening toch net een beetje teveel een drama mistery verpakt in een science fiction jasje , verder blijven er toch ook wat teveel vragen open staan .

De overeenkomst, voor mij, is dat ik ze allebei bagger vond. Maar dat ik dan de één nog net een beetje leuker vond dan de ander. Dat is wat ik wilde zeggen. Ik vergelijk de films niet op inhoud of genre. Independance day noem ik, toevallig ook over aliens, omdat ik die onlangs ook gekeken heb en stom vond.

“Am I the only one having trouble saying “aliens”?”

Waanzinnig mooie film. Soms heb je van die films waarvan je het gevoel hebt dat ze speciaal voor jou zijn gemaakt, en Arrival behoort zeker in dit rijtje. De combinatie van science fiction en een persoonlijk verhaal werkt uitstekend en de regie van Villeneuve is ingetogen maar erg effectief.

In een jaar vol lompe actiefilms, nieuwe superheldenfilms en verschrikkelijke remakes is Arrival een baken van originaliteit en intelligentie. Er wordt van de kijker verwacht dat je je hersens gebruikt en de twist dat het verhaal om non-lineaire tijd gaat is een magisch moment. Die verhaallijn komt ook sterk samen met het persoonlijke drama rond het personage Louise Banks. Mooi en ingetogen gespeeld door de fenomenale Amy Adams. Arrival heeft een rustige opbouw waar al gelijk een onheilspellende sfeer wordt gecreëerd. Op effectieve manier wordt het verhaal door Villeneuve opgebouwd, waarna de spanning rond de bedoelingen van de Aliens kan beginnen. De rol die taal speelt in de film is interessant en origineel. Het einde is wat overdreven uitleggerig maar toegegeven, ik zat ook ademloos naar het laatste kwartier te kijken en het einde geeft stof tot nadenken. Arrival is een film voor het hoofd en het hart. En dat zijn vaak de beste films.

Schitterend ja, vooral in combinatie met die viool die je ook in de openingsscène hoorde. Normaal ben ik niet zo van de strijkers, maar deze sneed door m'n ziel.

Ja, ik heb de muziek nog niet genoemd. Echt schitterend!

de vrouwelijke Ivo Niehe communiceert met aliens....

Met een whiteboard ?

Arrival is een atypische sci-fi-film. In een kleine twee uur schotelt Denis Villeneuve je datgene voor wat je niet zou verwachten, en laat dat dit werk nu juist zo goed maken...

Narratief

Nee, in deze film geen Independence Day, maar een vrijwel geheel communicatief spel, dat meer wegheeft van een moderne versie van Close Encounters of the Thi.... Wil je zoiets spannend houden, dan moet je op narratief vlak verrassend uit de hoek komen. Gelukkig slaagt Arrival daarin met verve. Als in de derde akte van het uitstekende scenario de aap uit de mouw komt, wordt je getrakteerd op een stukje symboliek en betekenisgeving dat laveert tussen het persoonlijke en het universele. Op het persoonlijke vlak wordt je aangemoedigd dezelfde vraag te stellen als hoofdpersoon Amy Adams: zou je iets willen veranderen aan de toekomst als je wist hoe die eruit zag? De basis voor dat dilemma (niet-lineaire tijd) lag al in een film als Interstellar, maar biedt wederom stof tot nadenken. Op het universele vlak is de boodschap al even sterk: militaire en politieke beleidsvoerders zijn maar al te snel geneigd te denken in termen van strijd, in plaats van dat ze streven naar communicatie en samenwerking. De aliens verpersoonlijken die boodschap: niet alleen de gezagvoerders, maar ook de meeste filmkijkers zullen in eerste instantie denken dat zij met vijandige bedoelingen naar de aarde zijn gekomen.

Ik moet wel zeggen dat ik wat moeite had met de wijze waarop (primair) China en enkele andere 'probleemlanden' (Rusland, Sudan, Pakistan) eenzijdig als zodanig werden afgeschilderd. Een stukje zelfreflectie had geen kwaad gekund, al begrijp ik de bedoeling wel die Villeneuve met deze karakterschetsen heeft gehad. En de symboliek die hij in de film heeft gestopt verdient verder niets dan lof. De betekenislagen zijn ditmaal vrij grijpbaar voor de oplettende kijker (en worden wellicht zelfs iets te letterlijk overgedragen), maar vereisen wel een stukje inlevingsvermogen, dat direct ook weer emotionele betrokkenheid creëert.

Acteerwerk

Arrival scoort niet alleen op narratief vlak. Amy Adams is immers fantastisch als empathische linguïste, die door de Amerikaanse overheid van het bed wordt gelicht om met de aliens te communiceren. Adams' character spreidt vooral veel menselijkheid tentoon, en ik durf met recht te zeggen dat dit de beste rol is die ik van haar gezien heb. Een Oscar zou op voorhand zonder meer verdiend zijn. Jeremy Renner oogt wat verloren, maar voldoet wel; Whitaker scoort alleen met z'n veelzeggende blik al punten.

Sfeer, beeld en regie

Als de camera met een long take over Montana zweeft, beneemt het beeld van de in mist gehulde 2001-rekwisiet je de adem. Prachtige cinematografie en een subtiele sfeerzetting karakteriseert Arrival ten voete uit, en de score van Johann Johansson is dramatisch zonder dat ze ooit te veel de boventoon voert. Prachtige strijkers tijdens een slotstuk dat raakt. Het is groots en subtiel tegelijk; Villeneuve behandelt grote thema's in een minieme setting. Het script raakt precies de juiste snaar, zoals eigenlijk de gehele film doet.

4.5*, jaarlijst-materiaal, en Oscar-waardig.

Zoals? Meer circulair kun je films als deze volgens mij niet hebben.

Erg mooie film op veel punten. Plot die zich goed ontwikkelt, Amy Adams speelt een sterke rol, goede mysterieuze muziek die film extra lading geeft en schitterende shots af en toe. Wederom een pareltje van Villeneuve. Het is nog wachten op de eerste miskleun van hem. Laat ik hopen dat die niet komt.

Heeft deze film iets te maken met The Arrival?

Blijf ondanks alle positieve lofzangen hier met verklaringen waar deze film over gaat, draaft en op stoelt, het begrip tijd, of eigenlijk, wat IS tijd, niets anders overhouden dan dat deze eenheid al vaker aan de orde is geweest. Niet te vergelijken, maar neem voor de grap eens Back to the future. Daar springen ze veel handiger om met dat begrip tijd. Ook in Time wordt tijd heel mooi neergezet. Nogmaals, hoe tijd hier aan de man wordt gebracht is jammergenoeg dodelijk saai. Bedenk goed of je hier je tijd aan wil besteden. In mijn ogen tijdverspilling.

Niet echt. Ik zou 'm eerder vergelijken met Contact, waarbij traumaverwerking wordt verweven met buitenaards gedoe.

Interessant gegeven en zeker het eerste uur sterk. Maar als je eenmaal de constructie van de film door begint te krijgen, voelt het meer als een slimmigheid van de makers, dan dat het écht op de emotie werkt. En hierdoor laat de film je als kijker toch onbevredigd achter.

3*

Zwolle84 nergens het idee gehad dat daar iets speciaals achter stak, los van het voortdrijven van het plot. Soldaten inderdaad, terend op de (schijnbaar) meer militante omgang met de schelpen in andere landen. Hier blijft het tot dat moment bij Adams' pogingen tot communicatie. Funest voor een stelletje ongeduldige soldaten dat hetgeen ze niet begrijpt allang als vijandig heeft aangemerkt. Maar, inderdaad, tenzij hier meer achter zit is het een plotelement waar meer mee gedaan had kunnen worden.

Ah wacht, daarom waren die soldaten er natuurlijk ook zo op tegen dat ze de afgebroken sessie alsnog voortzetten.

Dat was mijn idee ja.

Vakkundige gemaakte intelligente SF film. Maar ook wat aan de langdradige en sentimentele kant. 3,5

Nou na de reacties te hebben gelezen met een dubbelgevoel heen gegaan. De trailer zag er veel belovend uit maar uit ervaring weet ik dat dit ook kan gaan over de eerste 2 minuten van de film
Vue Alkmaar heeft pauzes. Deel 1 was redelijk onderhouden mede door de vraag" hoe kom je er godsnaam achter wat ze willen". Deel 2 moest toch echt veel verheldering geven. Of ik heb niet opgelet of het verhaal ging toch te snel voor mij ??
why waren er 12 vage stenen als ruimte schip als het toch om Lousie ging en de boodschap was dat de Alians de mensheid over 3000 jaar nodig heeft. Ook lousie haar toekomst visie vond ik wazig. En waar zat ik nu naar te kijken. Ze ontcijferd met haar toekomstige man de taal terwijl ze die klaarblijkelijk kent. Zit in naar herinneringen te kijken, het hier en nu of ? Ook dat na het doel bekent was vertrekt de hele boel in de mist. Die mist geeft wel een het beeld waarop ik de bioscoop verliet. Ik vond de film wazig ....

gisteren gezien in Tuschinski 1 en vind hem erg goed:

origineel, intelligent, goed acteerwerk, sfeervol en filmisch!

Niet echt. Ik zou 'm eerder vergelijken met Contact, waarbij traumaverwerking wordt verweven met buitenaards gedoe. [/quote]

Oh, dat is toevallig! Eigenlijk bedoelde ik Contact (die had ik qua verhaal in m'n kop zitten). Ik heb blijkbaar die 2 films door elkaar gehaald.

Top regisseur .

En de trailer ziet er fantastisch uit.

Lijkt me een heerlijke film.

Een van de beste films van dit jaar voor mij!

Ik vind er maar weinig aan en voor wie de film een beetje lastig te volgen vond.. Deze kerel legt de film uit. In elk geval de rode draad plus uitleg. ARRIVAL (2016) Ending Explained - YouTube