Arrival (2016)

Wat reviews van deze week:

International Business Times: Denis Villeneuve's sophisticated sci-fi shows others how it's done ****

The Daily Dot: Arrival is the must-see science fiction film of 2016

Gizmodo: Arrival Is A Sci-Fi Masterpiece You Won't Stop Thinking About

WOW247: Arrival – one of the best films of the year *****

IGN: Terrific science-fiction tale that might be Denis Villeneuve's best film yet. Cijfer: 8.5

De nieuwe M. Night Shyamalan!

Held!

Trailer is best saai (en heb het niet over gebrek aan actie) maar reviews zijn uiterst positief. Nou ja, critici hebben Gravity en The Martian en ook bejubeld en die vielen me ook behoorlijk tegen.

Heb de film zojuist gezien in de Pathé sneak preview en vond hem wel erg ok eigenlijk. Het begon wat saai, maar gedurende het verloop van de film wordt een boel duidelijk en wordt het een echt fijne film om te kijken...

De film steunt veel te veel op zijn manipulatieve narratieve structuur, wanneer je deze gaat ontleden blijft er maar weinig van het verhaal overeind. Alles in dienst van de twist op het eind. Visueel wel mooi en prima prestaties van de cast, al leunt de prestatie van Adams wel weer zeer sterk op die zelfde manipulatieve structuur.

Gister gezien in de Sneak Preview van Pathé. Dit is het voorbeeld van een film die ik zelf niet zo snel in de bioscoop zou gaan zien en thuis zeker halverwege even weg zou hebben gezapt. Wat eigenlijk zonde is omdat het een (zeker visueel) sterke film is. Het is niet de alien-actie film die we normaliter voorgeschoteld krijgen. Ondanks dat er genoeg duidelijkheid gegeven word om de verhaallijn van de film te begrijpen, blijven er uiteindelijk ook heel veel vragen open. Dit heeft ergens zijn charmes!

Hier in België horen we er voorlopig weinig van...Releasedatum blijkt ergens in December te zijn. Flauw hoor!

vanaf het begin tot het eind geboeid gekeken, ik had niet door dat het best een lange film was achteraf... verfrissend anders dan de 'standaard' films die dit onderwerp hebben

We wachten nog steeds op je 'ontleding', Straka!

Het eerste uur had mij flink te pakken. De spanning wordt flink opgebouwd en het raadsel rondom de aliens wordt stapsgewijs en niet te vlot uitgelegd. Maar de climax was toch wel een beetje een sof. Toen ik op een gegeven moment 5 minuten naar mierzoete beelden van Adams en Renner zat te kijken werd het toch wel vermoeiend. Het valt te prijzen dat Villeneuve het hier wat onconventioneel aanpakt, maar het geheel wordt gewoon te zweverig en uiteindelijk had ik het gevoel dat ik naar niets had gekeken(wat gebeurt er nou daadwerkelijk met de plannen van de aliens en wat houdt het concreet in behalve dat Adams haar personage ervan heeft geprofiteerd door er een boek over te schrijven en er blijkbaar iets van een conventie over gehouden wordt?).


Uiteindelijk een vakkundige in elkaar gezette film die niet helemaal aan de verwachtingen voldoet doordat het einde meer aan existentiële vragen probeert te voldoen ipv een passend slot te geven aan de vele (praktische) vragen die je eigenlijk bezig houden tijdens de film(had het eigenlijk al vrij vlot door dat het een visioen was, dus dan biedt het einde eigenlijk weinig meer).

3,0*

'I used to think this was the beginning of your story'

Een paar dagen geleden benoemde ik in m'n recensie van Sicario hoe Denis Villeneuve de kijker altijd persoonlijk betrekt bij zijn films. Arrival is daar voor mij het ultieme voorbeeld van om een persoonlijke reden.

Vreemd genoeg was ik gisteren diep in de nacht met m'n broertje aan het chatten over een voor mij niet bepaald alledaags onderwerp: ik stuurde hem een artikel door waarin de verbinding wordt gelegd tussen de identiteit van Euler (e^jπ + 1 = 0) en niet-lineaire tijd. 15 uur later schotelt Villeneuve me een film - ik had me niet vooraf ingelezen en daarom geen idee waarover de film ging - voor over dat onderwerp dat me tot gisteren eveneens niet bekend was. Erg bijzonder hoe zoiets gebeurt, vooral omdat in de film niet-lineaire tijd wordt vertaald naar de toekomstvoorspellende gaven van Louise Banks en ik in de bios een soort déjà vu ervoer.

De twist kwam dan ook hard bij me binnen, maar ook tot dat punt onderging ik de film ademloos. We zijn zo gewend geraakt aan sci-fi's die focussen op intergalactische gevechten en een uniform beeld van hoe een alien er ongeveer uit zal zien dat Arrival de kijker flink wakker schudt en het hem ook niet eenvoudig maakt.

Met ruimteschepen die niets lijken op wat we in dit licht gewend zijn, een sterke focus op linguïstiek en een persoonlijk drama dat (voor veel bezoekers te) traag uit de doeken wordt gedaan, is Arrival een belevenis zoals ik die nog niet eerder in dit genre heb meegemaakt. Villeneuve schopt tegen alle gangbare normen en steekt zijn nek uit met een meesterwerk dat je na de aftiteling sprakeloos dan wel stierlijk verveeld achterlaat.

Waar sci-fi's vaak koud aanvoelen, voert bij Arrival persoonlijk drama de boventoon. Ik heb dan ook geen niet-lineaire tijd nodig om te voorspellen dat deze film de komende tijd zeer verdeelde reacties zal oproepen en mijns inziens ook verkeerd geïnterpreteerd zal worden. Vergelijkingen met andere sci-fi's doen zich ook niet op. Het is grappig genoeg juist dat eveneens verkeerd begrepen werk van die andere grote regisseur uit Québeck - Wild van Jean-Marc Vallée - dat me hier het meeste aan doet denken, omdat ook in die film een ogenschijnlijk zijplot van persoonlijk drama uiteindelijk het hoofdverhaal blijkt te vormen.

Voeg daar de inmiddels befaamde, tot in de puntjes verzorgde aanpak van Villeneuve - prachtige, haarscherpe beelden, heel veel detail, een schitterende soundtrack (de strijkers na de plotwending bezorgden me tranen in de ogen) en bovenal een gevoel van realisme dat tot nog toe niet tot dit genre was doorgedrongen - aan toe en je hebt een enorm meesterwerk te pakken.

Vanzelfsprekend hoort daar een volle 10 bij, als ook de derde plek in m'n top 100.

Wordt er in deze film alleen Engels gesproken? Ik zag namelijk in de trailer iets over de Russen voorbij komen en ik zit in Kopenhagen dus de ondertiteling zal ik niet kunnen volgen in de bioscoop.

Anders probeer je het gewoon, misschien haal je wat gezegd is wel uit de context. En anders wil ik je na afloop wel bijpraten.

Goed plan.

Nu al zin in. Sicario en Prisoners waren kleine meesterwerkjes, Incendies zeer goed en Enemy intrigerend. Villeneuve die zich waagt aan Sci-Fi, dat kan niet fout gaan. De combinatie sci-fi en een persoonlijk drama leverde voor mij met Interstellar één van de beste films ooit op. Hopelijk komt Arrival in de buurt.

Villeneuve z'n favoriete sci-fi films zijn ook mijn favoriete sci-fi films en dan denk je dat het niet mis gaan maar tot hiertoe was ik alleen onder de indruk van Prisoners. Zijn toon of zijn manier van dramatiseren is waarschijnlijk voor mij net iets te serieus waardoor ik het gevoel krijg dat het te veel wordt opgelegd hoe we ons moeten voelen.

Briljante science fiction. Beste film van het jaar!

Wat ik briljant vind aan deze film is de wijze waarop het een fundamenteel inzicht presenteert door een concreet wetenschappelijk probleem (de wijze waarop taal onze realiteitsperceptie beïnvloedt) en actuele wereldproblematiek (het onvermogen van de mens om samen te werken door elkaar echt te begrijpen - doordat we niet 'dezelfde "taal" spreken') aan elkaar te verbinden. Door te demonstreren dat taal een constructie is die ook grotendeels arbitrair is (namelijk de conventie van een 26 voudig alfabet, evenals de conventie van een decimaal metrisch systeem of binair stelsel wat dat betreft), dankzij een gedachtenexperiment van een buitenaardse geavanceerdere taal, dwingt het de kijker de vraag op wat de invloed is van taal op onze perceptie van de 'realiteit'.

Iedereen kijkt naar de wereld door haar eigen tunnelvisie op de realiteit. Dat illustreert de verkiezingsuitslag in de USA maar al te goed. De realisatie dat onze voorstelling van de wereld, de eigen realiteit, niet strookt met die van vele anderen levert cognitieve dissonantie op, totale verbijstering doorgaans, gevolgd door een worsteling om deze zaken weg te redeneren zonder geweld aan de eigen overtuigingen te doen (wij/zij, oorzaak/gevolg, schuldige/slachtoffer). Hier ligt natuurlijk een dieper probleem aan ten grondslag welke in deze film dus op prachtige wijze aan bod komt.

De wereld bevindt zich momenteel in een soort 'prisoners dilemma'. Iedereen probeert uit eigen (lands)belang elkaar te slim af te zijn waardoor de uitkomst is dat iedereen in een suboptimale situatie belandt, en vaak erger dan dat. Dit is de essentie van het concept 'non-zero sum game' dat in de film aan bod komt. Samenwerking (uitwisseling van ideëen, handel, etc) leidt tot synergie. In plaats van een symbiotische relatie na te streven met elkaar en de natuur mondt de wereld uit in een parasitatire relatie (ten aanzien van de natuur, kijk naar de menselijke ecocide, of ten aanzien van elkaar, bijvoorbeeld belastingontduiking). Het vergt in de film een buitenaardse interventie om de coöperatie tussen de mens te bevorderen.

Een kritiek die ik tegenkwam op de film is een mogelijk plothole door fouten in chroniciteit. Tijd is non-lineair, een inzicht dat tegenwoordig weinig verdeeldheid zal opleveren, ondanks de ordinaire ervaring van ons bewustzijn dat tijd langzaam voortkabbelt en de klok gehoorzaamd. Taal, vervolgens, geeft als gezegd ons bewustzijn vorm en kleurt deze ervaring. Taal vormt gelijktijdig de begrenzing van onze rationeel bewustzijn, al het onbeschrijfelijke is daarmee zowat per definitie irrationeel. Mix deze twee thema's vervolgens: door het hanteren van een andere taal verruimt het bewustzijn en kan men dus inzichten die mogelijk onvermijdelijk volgen uit deze nieuwe manier van denken naar voren halen. Denk aan genetisch determinisme. Dan moet ik gelijk denken aan de speculatieve uitleg van Dr. Timothy Leary over het vermogen van de mens om, gegeven ons vaststaande genetische framework, wanneer wij het alledaagse bewustzijn verlaten in staat zijn de genetische potentialiteit van ons DNA te ervaren, alsware visies krijgen van de toekomstige staat (en kennis) van de mens.

Dit is hoe sci-fi behoort te zijn. Op een prikkelende en speculatieve wijze invulling geven aan bestaande state-of-the-art wetenschappelijke thema's. Ik heb er intens van genoten.

Los van de thematiek zie ik een sterke cast op het top van hun kunnen presteren, waarbij Amy Adams zonder meer de show steelt. De realistische 'feel' van de alien invasion, door een gezichtsveld te kiezen van een enkel persoon die terloops op de hoogte raakt van de gebeurtenissen, zet de toon voor wat gaat komen. Gelukkig eindigde de film niet met een te opdringerig moralistische boodschap (!!world unity to overcome our differences!!) maar met een persoonlijk triomf waarin opnieuw de essentie terugkomt dat er een meerwaarde in ons bestaan schuilt door een harmonieus samenzijn.

"Not everyone is able to process experiences like this."

Een nieuwe titel van Denis Villeneuve brengt - natuurlijk - altijd hoge verwachtingen met zich mee. Gelukkig worden deze meer dan ingelost.

Aliens die de aarde binnendringen is niets nieuws onder de zon, maar met Villeneuve aan het roer wordt er een andere draai aan gegeven. Normaliter kiest men voor een bombastische aanpak waar er eerst geschoten wordt voor er vragen worden gesteld; nu wordt er juist ingegaan op de grote vraag waarom de aliens er zijn en wat hun daadwerkelijke doel is.

'Arrival' geeft op een subtiele, doch intelligente wijze antwoord op intrigerende ideeën en thema's die wellicht niet voor iedereen zijn weggelegd. Desondanks blijft de spanning over het geheel zorgvuldig behouden, zonder af te wijken van de serene pacing. Bovendien zorgen de verscheidene lagen ervoor dat je als kijker helemaal ondergedompeld wordt in de meesterlijke sfeer die nieuwsgierigheid naar ongekende hoogtes stuwt.

Centraal staat de communicatie met de aliens, waar vanzelfsprekend veel tijd aan besteed wordt. Maar het subplot waarin persoonlijk verlies aangekaart wordt, blijft sluimeren in je achterhoofd. Mede door het sterke acteerwerk van Amy Adams voert de emotie de boventoon. Op deze manier vormt de plotwending de ultieme culminatie die je zo ontroert dat je in tranen achterblijft. De strakke beelden en de prachtige score van Jóhann Jóhannsson versterken dit gevoel alleen maar.

Al met al een zeer unieke en bovenal onconventionele Sci-Fi die tot in de puntjes is verzorgd. De meningen zullen ongetwijfeld verdeeld zijn, maar dit is een beleving die je gewoonweg moet ondergaan.

5,0 Sterren.

Net even gecheckt, dat belangrijke deel is inderdaad niet ondertiteld. Mocht je hem in Nederland kunnen zien, zou ik zeker voor die optie gaan.

Bedankt voor het checken! Ben pas terug rond kerst. Weet niet of ik het zo lang uit kan houden haha, mits ie dan überhaupt nog draait.

Mooie film! Adams acteert zeer sterk non vocaal. De muziek vond ik ook erg sterk.

Jeetje wat vond ik dit een teleurstellende film. In de zaal was ik niet de enige. Toen de aftiteling verscheen, ging er een 'huh' door de zaal heen. Zo van: "is dit het?"

Zat eigenlijk heel weinig verhaal in. Ik zal wel iets 'missen' aangezien hij hier van een aantal toch een hele hoge waardering krijgt. Maar doe mij dan toch liever maar Independence day 2. En die vond ik al bagger.

Echt, als je twee films moet aanwijzen die ab-so-luut geen overeenkomsten hebben...

Edit: Behalve dat ruimteschepen de Aarde aandoen natuurlijk. Maar qua feeling en uitwerking zijn ze elkaars tegenpolen.