Artificial Intelligence: AI (2001)

Ik vindt dat juist niet, de film heeft een sterke kracht over zich heen.

Het enige wat ik jammer vindt is dat David wel 2000 jaar heeft moeten wachten en dan ook nog leeft. Het had leuker geweest als hij gewoon gelijk naar zijn moeder terug ging en dat het misschien maar 20 jaar duurde ondanks dit misstapje geef ik deze film: 3,5 *

Vraag mij toch nog steeds af wat iedereen dan wel zo geweldig vind aan het begin? Hadden de meeste kijkers echt liever een film gezien over een gezin met een robot zoon die niet altijd naar wens is? Klinkt wat mij betrefd een stuk saaier en ruikt juist naar een verschrikkelijk einde en lijkt me nog veel meer 'Spielberg' dan waar uiteindelijk voor gekozen is. Of dachten de meeste een simpele robot-actie flick te zien en hebben ze daardoor de film misschien zelf stiekem onderschat?

Ik vind juist dat dat soort dingen de film erg interessant maken. Een soort robot-levensverhaal dat nooit ophoud.

Ja, dat leek mij juist wel interessant. Ook al geef ik toe dat het niet helemaal top gedaan was, het was een lichtpuntje in verhouding met de rest van de film.

Dat einde vond ik juist totale onzin. Wat was nou de boodschap? Ik kon er geen ontdekken.

Geen boodschap volgens mij. Geen boodschap of ze voor of tegen levensechte robots zijn, gewoon een (naar mijn mening) mooi futuristisch sprookje

Daar ben ik het mee eens. Alleen een beetje een pessimistisch einde mijns inziens,met dat uitsterven van de mensheid

Goede film, die eigenlijk van Kubrick hoorde te zijn. Er worden spektaculaire special effects in gebruikt, wat de SF-film alleen maar ten goede komt. Toch maar een 3 gegeven omdat het ietsje te lang duurt.

hij blijft goed 4.5

Inderdaad een goede film, het einde duurde wel iets te lang. voor de rest was het een erg mooie film. 3,5*

Slap en traag verlopend verhaal, nauwelijks intressant om je kop erbij te houden. Daarnaast een uur te lang en eindeloos gerekt waar dat niet echt nodig was.

2*

Als je eenmaal in het verhaal zit en de film pakt je dan is

de lengte van de film niet meer van belang.

ALS je uberhaupt al in het verhaal zit ja..

Dit stukje tekst is bedoeld voor de mensen die AI al gezien hebben maar toch niet weten wat er bijzonder aan is. Ik doe niet de moeite zaken te verhullen voor de mensen die 'm nog niet gezien hebben. Die groep mensen raad ik gewoon aan 'm eens te bekijken en daarna dit stukje te lezen om misschien je gedachten over deze film (en mogelijk je leven) te verrijken.

Hoe vaak heb ik 'm al eens op tv gezien? Toch wel zeker een keer of drie, vier. Elke keer vond ik het niets meer dan 'gewoon' een mooie film: er zaten wat hele interessante stukken in (met name het verzonken New York vond ik werkelijk prachtig) en de acteurs deden erg hun best (naast Haley Joel Osment vond ik Jude Law één van de meest interessante robots ooit op het witte doek) maar het deed me verder niet zoveel speciaals.

Maar de laatste keer dat ik 'm bekijk was het toch anders. Het was niet de film die veranderd was, maar ikzelf die na het bekijken van 2001: A Space Odyssey een heel ander beeld had gekregen van film en opeens geïntrigeerd werd door het feit dat dit oorspronkelijk zijn film was. Toch was die laatste keer die film aanschouwen aan het begin niet zo heel erg anders, tot deze woorden (ietwat aangepast):

"Human beings had created a million explanations of the meaning of life in art, in poetry, in mathematical formulas. Certainly, human beings must be the key to the meaning of existence."

Opeens viel alles voor mij persoonlijk op z'n plaats. Het was opeens toch een echte Kubrick-film geworden, waarbij het verhaal niet zozeer draait om het persoonlijke vlak, maar juist een boodschap geeft over onszelf, over de mens in z'n totaliteit. Nu is de enige film die zover gaat Kubrick's eigen 2001, maar hij geeft de mens opnieuw (vanuit z'n graf) een plaats. Op een gegeven moment sterven we uit, we zijn maar een opvallend geëvolueerd wezen. Maar dat betekend niet dat wij niet uniek en bijzonder zijn. Wij proberen het leven te doorgronden en gaan op een zeer unieke manier om met de wereld en als wij uiteindelijk uitsterven blijft onze nagedachtenis over, misschien wel in de vorm van robots, gemaakt naar onze gelijkenis maar toch niet hetzelfde. Ironisch genoeg wordt de mens een bijzondere positie toegekend door onszelf te de-mythologiseren.

Deze gedachtegang is een voortzetting van 2001, maar dan krachtiger, liefdevoller en nuttiger. Het geeft onszelf een taak: gewoon doorgaan met wie we zijn. Zelfs met onze fouten zijn we nog steeds een uniek wezen in dit heelal, en we mogen onszelf daar best voor applaudisseren. Kubrick is de enige filmmaker die ik ken die zoiets weet te doen en daarom zijn zijn 'science-fiction' films zoveel krachtiger dan zelfs de besten van andere filmmakers. Waar films als Blade Runner en Solaris ons vragen laat stellen geeft Kubrick ons een antwoord, een gegeven waar we écht iets mee kunnen.

Natuurlijk zitten er andere boodschappen in over onze snel veranderende uitbuitende maatschappij, de liefde en hoe we omgaan met de wereld om ons heen. Maar die moet jij (of u, ligt eraan hoe je/u wilt worden aangesproken) eruit halen, als kijker. En ja, Kubrick zou met dit materiaal een veel betere film hebben gemaakt als hij de tijd zou hebben gehad om het materiaal om te vormen tot een film die hij wou maken, maar uiteindelijk heeft Spielberg wel met liefde een homage gemaakt aan Kubrick. Zonder hem zouden we nooit hiervan kunnen genieten, en daarbij is het niet zo'n probleem om te accepteren dat Spielberg niet zo grootse visionair is als Stanley Kubrick.

Een ietwat wisselende maar toch zonder twijfel belangrijke en intrigerende ervaring, die hopelijk niet in de vergetelheid zal raken.

4,5/5

Op wat kleine foutjes (Kubrich = Kubrick) na, verwoord je in je stukje precies een aantal van de redenen die A.I. voor mij de beste film die ik tot nu toe heb gezien maken. Hulde daarvoor

Asjemenou, je hebt gelijk, wat een vreemde fout om te maken.

Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die dit een een Pinokkio-achtig, slap verhaaltje vinden. Maar toch... er zit meer achter.

Ook visueel meer dan de moeite waard. En dan die kleine details. In de toekomst geen waterkoker, maar een fluitketel. En de stem van Teddy is geweldig gekozen, niet zoetsappig, maar wel vriendelijk.

veel mensen vinden dit een matige film, ik vind m heel goed.

4,5 ster.

Ik vind het geweldig wat je allemaal verteld, maar ik heb dat toch echt niet allemaal uit de film kunnen halen, ook nu nog niet als ik eraan terugdenk.

Uiteindelijk is het niet meer dan een visueel mooie maar sombere toekomstvisie die om een ontzettend stompzinnig verhaaltje wordt geweven en een hoop voorspelbare acties van een robot met A.I. laat zien. Opzich is het idee goed, de uitwerking is bagger. Het verhaal zit ontzettend in de weg en dient uiteindelijk nergens toe. En erger nog; het weigert geloofwaardig te worden. En waarom vindt je robot Joe precies zo interessant? Ik vond het nu juist een rare mislukking, voortkomend uit het verlangen van de makers een robot te laten zien die het publiek nog niet gezien had. Zonder hem verder ook maar iets te laten toevoegen aan het toch al slechte verhaal of het mooie idee erachter.

Verder vond ik de toekomstvisie ondanks zijn somberheid wel iets hebben, en ik snap dat je dat mooi kunt vinden. Maar je negeert alle poespas eromheen, en dat is waar voor velen de schoen knelt, volgens mij.

Ja, ik vergeet al die poespas er om heen. De liefde voor AI komt vooral uit dat ene kleine stukje uit de film, wat niet eens een heel sombere toekomstvisie is naar mijn idee, hoogstens een realistische. Maar dat heb ik toe net al uitgelegd.

Net zoals altijd bij Kubrick is het verhaal slechts een reeks metaforen. Oké, dat is héél kort door de bocht, maar daar ligt voor mij in ieder geval de aantrekkingskracht van zijn films. Het is bedoeld om discussie op te roepen over onszelf, de mens. Er worden duidelijke vragen gesteld, en daar gaat de hele reis van David ook over. Het gaat over wat ons mens maakt, het gaat over het bijzondere van de mens en zeker nog een hoop dat ik niet eens zo heel interessant vind, omdat dat ene kleine, al eerder beargumenteerde stukje van de film, al prachtig genoeg vind.

Spielberg heeft zeker niet altijd de keuzes gemaakt die Kubrick ongetwijfeld wel had gemaakt. Kubrick was toch zeker sterker in z'n visie geweest en had zeker niet voor zo'n happy end gezorgd.
David zou hoogstens z'n moeder kunnen zien, maar niet aanraken. De legendes waar wij mensen op leven is slechts een manier om ons hoop te geven, uiteindelijk zit er geen waarheid in en kán het geen werkelijkheid worden.

Geloofwaardigheid is nooit de bedoeling geweest van de film. Het wil je op een prachtige, unieke manier een boodschap geven, je aan het denken en discussiëren zetten. Dat het niet helemaal gelukt is komt gewoon door het feit dat Steven Spielberg niet zo'n artistiek krachtige filmmaker is als Kubrick en niet met alle elementen even goed overweg kon. Ik heb nog niet de moeite genomen om in de rest van de film te duiken en het hele Pinokkio-gebeuren uit te pluizen, maar er zal vast wel het één en ander niet helemaal lekker zitten daarmee, wat begrijpelijk is aangezien het eigenlijk nog maar een half afgewerkt project is. Maar wie weet wordt dat ooit nog eens wat duidelijker.

En wat betreft Joe... Gewoon persoonlijke smaak. Hij is de persoon die David op weg helpt, zoals je hebt in ieder verhaal, in iedere legende. Ik vond dat Jude Law op een hele gave manier die robot leven gaf, en het feit dat hij gebouwd is om in onze meest dierlijke verlangens te bevredigen zal ongetwijfeld ook wel betekenis hebben. Of het echt terug te vinden is in de film... Het is moeilijk om dit te beoordelen aangezien ik zeker weet dat het verhaal eigenlijk nog niet helemaal afgemaakt is. Dit krijgt iig nog van mijn kant een staartje om te kijken of de andere elementen van de film ook nog een duidelijke betekenis hebben.

Je kijkt dus niet naar de 'nadelen' van de film, alleen naar het stuk dat je goed vind. Aan de andere kant, als het je niet direct stoort is er natuurlijk niks mis mee je vooral te focussen op de mooiste stukken uit de film, maar zoals ik al zei, helaas leid de film teveel de aandacht af van zijn eigen mooiheid, door middel van een hoop onzin (in mijn ogen).

Dat de film vragen wil opwekken is natuurlijk prima, alleen lijkt dat ook alles te zijn waar moeite in is gestoken, de 'verpakking' is gewoon slecht. Zo vond ik het hele Pinokkio-verhaal te stom voor woorden, voorzien van een metafoor of niet, maar dat is natuulijk mijn mening.

Nog iets waardoor de film je met gemengde gevoelens achterlaat, hij wil mooi en somber tegelijk zijn (een toekomst waarin de mensheid uiteindelijk uitsterft vind ik toch zeker wel somber, hoe realistisch dat ook mag zijn). Dat maakt de film ietwat onevenwichtig.

Toch is dat iets wat ik graag zie in films. Een fantasiewereld is prima, maar binnen zijn eigen grenzen moet het geloofwaardig blijven. Anders houd je helmáál niks dan 'vragen over de mensheid' over. Volgens mij heeft het Pinokkio gebeuren verder ook niks te betekenen, is het gewoon de vlug gevonden verpakking voor een aantal filosofische vragen. Het feit dat David constant op zoek is naar de liefde van zijn moeder is natuurlijk mooi bedoeld, maar voelt ook al niet lekker. Dat soort tegenstrijdige gevoelens liggen mij gewoon niet zo, allicht anderen, die de film beter kunnen waarderen, wel.

Toch vind ik dat soort helpers in andere verhalen een stuk boeiender dan hier. Hij lijkt er ook alweer bijgesleept te worden om het interessanter te maken. Net zoals zijn doel als robot.

Tja, we komen hier op het punt waar het draait om persoonlijke meningen en waar je met discussie niet zo heel ver kunt komen. Ik zie het gewoon als een Stanley Kubrick film, de man waarbij een groot gedeelte van zijn films alleen maar echt begrepen kunnen worden op een filosofisch vlak. Dat hij er al sinds de jaren '70 aan had zitten werken versterkt mijn vermoeden dat de elementen die jij noemt niet vlug erbij zijn gehaald.

Aan de andere kant was het verhaal waarschijnlijk nog lang niet af toen Steven Spielberg eraan begon, wat de gemengde gevoelens (ook bij mij) kan verklaren.

Dat de film tegelijkertijd mooi en somber is/wilt zijn vind ik eigenlijk ook niet meer dan logisch. Het geeft ons een realistische gedachte over de mens, maar zegt niet dat dat slecht is, of jammer. Ik vind het een heel hoopvolle film, maar dat heb ik al eerder uitgelegd.

Misschien zijn ze er dan niet vlug bij gehaald, zo voelde het voor mij. Van Kubrick heb ik slechts 2 films gezien, beide zeer goed bevallen en A Clockwork Orange staat zelfs in mijn top 10, maar ik verwacht dat je overeenkomsten met het werk van Kubrick vooral uit 2001: A Space Odyssey haalt, die ik niet heb gezien.

Verder heb je gelijk, dit vind je mooi of dit vind je niet mooi.

A.I.

Op de een of andere manier was er een gebrek aan een band tussen mij en de personages. Steven Spielberg kon mij niet meeslepen in dit drama, misschien omdat de hoofdpersonen robots zijn maar vooral omdat het doel wat gesteld word gewoon onhaalbaar is en dit is al in het begin bekend.

Neemt niet weg dat de film een visueel pareltje is. Schitterende beelden en bijzonder realistische special effects zorgen er voor dat deze beslist geen onvoldoende scoort.

3,0*

Deze eindelijk een aantal weken geleden, toen ie weer eens werd uitgezonden, bekeken.

Al kijkend viel ie me ergens in het midden vd film wat tegen, het duurde allemaal wat lang en niet alle gebeurtenissen konden echt even veel boeien.

Edoch: de gehele film bekijkend vond ik het toch een hele, mooie, bijzondere kijkervaring, met een prachtig en ontroerend einde (sorry, voor iedereen die het einde maar niks vond!), wat mij zeker wat deed.

Het is een film die ik zeker nog vaker wil zien en die, zo vermoed ik, waarschijnlijk nog per keer zal gaan groeien.

Voor als nog: 4 sterren.

Het was een mooie film met erg mooie, sfeervolle en dure decors. Ook die van New York onder water. Voor de rest is het verhaal ook wel goed verzonnen maar het is gewoon zo jammer dat er van die ongelofelijke melige dingen in zitten die meteen ook de film verpesten. Dan worden de feeen uit de kast gehaalt en als ik ergens slecht tegenkan zijn dat van die melige zachtpratende klotefeeen. (met vleugels op hun rug. ) en dan van die zwevende en pratende poppetjes, alhoewel ik die teddybeer wel leuk vond. Ok, de film is een sprookje maar ok. Voor de rest was dit wel leuk om te kijken en was het verhaal ook best goed. Dat jongentje speelde ook prima samen met Jude Law. En ondanks al die bovengenoemde dingen was het best wel leuk om te kijken. Rouge city had ook mooie decors, iets in Blade Runner style. Eigenlijk is dit een kinderfilm, ik snap ook totaal niet waarom hij een 12+ rating heeft gekregen.

De film valt trouwens in category ET en Close Encounders.

Enne tijdens deze film stond Amsterdam helemaal onder water, (zeiden ze in het begin)

3,0*

Zo'n teddybear wil ik ook hebben.

Niet bepaald een kinderfilm, Sinterklaas. Thema's die omhoog gehaald worden zullen de twaalfjarigen onder ons vast nog niet interesseren.

Ik vond dat het thema 'kind verliest ouders' op een hartverscheurende manier verbeeld. Komt vooral door het spel van Osment. Dat z'n moeder slechts 1 dag kan leven en ook maar 1 keer gecloned kan worden, was wat vergezocht, maar al met al vond ik het een goeie film.

Ik zal het je nog sterker vertellen; het is een doodsimpele illusie, gemaakt door de geavanceerde robots om David gelukkig te maken. David weet dit, maar laat het desalniettemin gewoon toe, hij heeft er immers lang genoeg voor gezocht.

Tsja, Kinderen onder de twaalf kunnen dit ook gewoon kijken hoor vind ik. Het had anders beter een 6+ film kunnen zijn.

Natuurlijk kunnen die het ook kijken. Maar wat zij zullen zien is enkel het alleen gelaten jongetje dat op zoek gaat naar de fee, de onderliggende thema's worden gemist, en dat is nou juist het doel van de film. AI is dus niet bedoeld als kinderfilm, ook al zullen die 'm miss wel enigzins waarderen.

Oh ik snap het.

Maar toen ik 6 was begreep ik ook weinig van De Aristokatten.