Artificial Intelligence: AI (2001)

Kende het grote verhaal van A.I. eigenlijk al een tijdje. Dat is namelijk het verhaal van 2 gezichten en ik moet zeggen dat ik het daarmee niet meer dan eens ben. Heb slechts enkel een keer wat fragmenten van de film gezien en nu eindelijk is een keer helemaal.

Het begin is allemaal mooi en prachtig, je krijgt een rustige kennismaking met David, een robotjongetje dat als vervanging van de zoon van een stelletje moet fungeren. Vanaf het begin gaat er al van alles mis, al zijn het vaak wel kleine dingetjes. Wanneer uiteindelijk de zoon terugkomt en David in feite wegpest begint het avontuur.
Ik moet zeggen dat deze zoektocht mij wel kon bekoren, de zoektocht brengt David namelijk langs prachtige werelden. Een soort van Mad Max achtig tafareel vindt zich als eerste plaats en wat volgt is een reis langs het prachtig weergegeven Rouge City en Man-Hattan, wat al helemaal onder water staat.
Spielberg laat maar weer is zien dat hij verhalen altijd op een prachtige manier kan weergeven. Niet alleen de CGI is mooi, ook het acteerwerk van de jonge Joel Osment is fenomenaal en Law is ook erg leuk als plasticen liefdesrobot. Al vind ik de toevoeging van de wandelende teddybeer toch wel het allerleukst.
De muziek van Williams vind ik eigenlijk opvallend rustig, normaal gesproken is het toch bombastisch en vaak erg herkenbaar. Bij A.I. is het vooral rustig en subtiel, passende bij de film.

Toch gaat de film het laatste half uurtje de mist in, de film wordt veel te zweverig en draaft te ver door in haar ambities. Ik had een beetje het gevoel dat Spielberg hier ongeveer vast kwam te zitten met het originele plot en de scriptschrijver en een stuk aan heeft laten plakken.
Het einde was namelijk erg ontroerend geweest wanneer het was geëindigd in de amfibie helicopter. Nu wordt er te ver doorgedraven met een 2000 jaar later plotje met hogere wezens en een uitgestorven menselijk ras. Kreeg eigenlijk een soort van Indiana Jones 4 gevoel hierbij. Onnodige toevoeging van een soort van aliens.

Jammer, want tot die tijd zat ik denk ik wel op 4 sterren.

3,5*

Uitstekende futuristische science-fiction-film over een robotkind. Het eerste gedeelte, waarin het robotkind in het gezin wordt geplaatst, is absoluut het meest interessant. Het tweede gedeelte heeft meer weg van een sprookje, maar wel een prachtig verteld sprookje. De film heeft dus een mooie vormgeving en de special effects zijn ook geloofwaardig, waarbij de teddybeer een goeie vondst is. Haley Joel Osment zet een goeie acteerprestatie neer in, wat mij betreft, zijn beste rol tot nu toe.

p.s. Dat het hier om een onafgemaakt project van Stanley Kubrick gaat, is zowel visueel als verhaaltechnisch goed te merken.

Het begin wisselt van doodeng (die neppe grijns, getver) tot verschrikkelijk sentimenteel en slecht geacteerd van iedereen behalve Osment bovendien. Het middenstuk is het beste, met wat meer avontuur en enkele fantastische sets. Het einde past precies, tenminste, als dat belachelijke kwartier extra er niet achter zat. Welke idioot heeft dit verzonnen en waarom is er nooit een stokje voor gestoken? Werkelijk te stompzinnig voor woorden.

3* dan maar.

Meesterwerk

Een zeer mooie film van Steven Spielberg, met dank aan Stanley Kubrick....

De gehele film ziet er visiueel zeer mooi uit ( Rouge City en Man-hatten ), ook het verhaal wordt op een mooie en goede manier gebracht.

Soms is het net een beetje te traag, maar door het sterke acteerwerk van Haley Joel Osment en een prima aanvulling van Jude Law gaat het niet vervelen. Ook de teddybeer "Teddy" is een heerlijke toevoeging.

Hierbij benoem ik AI tot de meest ondergewaardeerde film op MovieMeter.

Toen ik ongeveer 8 was (denk ik) zag ik voor het eerst wat van deze film. Ik zal nooit vergeten hoe het was om te zien dat hij die Blauwe Fee vond en een laatste dag kreeg met z'n moeder. Ik heb de titel van de film nooit geweten dus het bleef in mijn hoofd spoken. Jaren later zag ik weer een aantal stukjes en weer was ik "betoverd".

Gister heb ik hem eindelijk volledig kunnen zien en mijn 5* blijft hier staan. Ik vind het sowieso erg lastig om deze film met een cijfer te bestempelen. Deze film is ontzettend speciaal, de sfeer is magisch. Alles is zo mooi uitgewerkt.

Gisteren voor het eerst deze film mogen aanschouwen.

Op de een of andere manier trok de film mij nooit zo, maar aangezien ik weer eens wat van Spielberg wilde zien, besloot ik deze film maar eens een kans te geven. Spielberg heeft erg goede films gemaakt, maar ook wat mindere. AI behoort helaas tot die laatste categorie, al had een voldoende er zeker in gezeten.

Het begin van de film vond ik behoorlijk matig. Ik houd best van sentimentele films, maar hier lag het er allemaal wel erg dik bovenop. Haley Joel Osment acteert voortreffelijk, maar ondanks dat gegeven kreeg ik toch geen feeling of medelijden met hem. Daarna komt op een gegeven moment Jude Law ten tonele en dan wordt de film gelukkig ook een heel stuk beter. Visueel verschijnen er soms hele mooie decors ten tonele en daarnaast speelt Law ook een frisse en vrolijke rol. De zoektocht van Osmont naar de blauwe fee was wel aardig en ik was op zich best benieuwd hoe de film zou eindigen. Daaronder het ijs verwachte ik eigenlijk dat de film zou eindigen, maar de film ging nog even door en eindigde op een manier die mij veel minder beviel. Sowieso vond ik die laatste minuten er echt aangeplakt. Ook de Aliens 2000 jaar later, zien er visueel behoorlijk lelijk uit.

Zonder die laatste minuten had ik er zeker een voldoende van gemaakt, nu blijft de film op een kleine onvoldoende hangen. Ik moet trouwens nog wel even zeggen dat Teddy echt een leuke toevoeging is aan deze film, zonder hem zou de film nog minder geweest zijn.

2,5*

Wat is deze film saai , vermoeiend , slaapverwekkend!

Veel slaap-verwekkende gezeur!

De sfeer is ook erg vermoeiend, en eentonig.

Kinderachtig.

Ik heb deze film al die jaren voor me uit geschoven, omdat ik bang was voor sentiment-overkill en ik had in die tijd een gruwelijke hekel aan Jude Law. En nu ik er eindelijk tegenaan ben gelopen, maakt het mijn verwachtingen helaas stuk voor stuk waar. Spielberg's bedoelingen zullen vast nobel zijn geweest, maar hij heeft hiet toch een slechte film neergezet. Het acteerwerk van Osment is soms misselijkmakend en ik vond de eerste 45 minuten echt vreselijk om naar te kijken. Het werd daarna iets interessanter, al zorgt het personage van Law(en zijn acteerwerk) voor flinke irritaties. Ik kon maar niet in de film komen en als je dan denkt dat de film eindelijk aan zijn einde is, komen er nog een paar aliens opduiken. Nee, dit was het echt niet voor mij. Saai, zweverig, sentimenteel, soms lachwekkend.

wat een teleurstelling!

Niet dat de film 'slecht' is. Ik snap Spielbergs bedoelingen wel. Maar echt goed vond ik de film niet. Normaal zou je je met David moeten identificeren, huilen als hij huilt en lachen als hij lacht. Ze bestempelen David als de eerste robot die het dichtst bij de mens komt, maar voor mij kwam hij toch nog veel te robot-achtig over. Spielberg had juist de grens tussen mens en robot moeten opzoeken en ermee spelen, je meevoeren. Dat heeft hij niet gedaan en daardoor verliest deze film het grootste gedeelte van zijn punten.

2,5*

(en de 0,5* is voor Teddy de Teddybeer ^^)

Wat betreft het einde, dat zijn geen aliens... het zijn mecha's, gebouwd door mecha's.

Erg vreemde en aparte film....

Eerlijk gezegd had het laatste half uurtje wat mij betreft niet gehoeven... beetje teveel

van het goede.

Dacht in het begin dat het zo'n zoete film zou worden, maar dankzij het "Jude Law" gedeelte

werd de film toch wat beter, alleen het einde was weer zoetjes.

Leuk voor een keertje, meer ook niet

3* vooral vanwege jude law en die teddybeer (erg mooi gedaan!!)

Na ruim tien jaar herzien. Geweldig potentieel dat er niet helemaal uit komt. Blade Runner of Pinokkio zijn vele malen beter. Grofweg in drie delen in te delen. Het eerste deel bij de ouders vond ik nogal saai. Het is een onvermijdelijk stuk uit de film, maar toch wist het me heel matig te boeien. De uitleggerige eerste 10 minuten (waar de ethische discussie alvast doodleuk voor de kijker gevoerd wordt, iets wat je je publiek natuurlijk zelf moet laten uitzoeken), doet de film ook geen goed.

Het tweede is wat avontuurlijker en leuker. Teddy (!) krijgt wat meer te doen en er komen andere robots aan bod. De art direction vond ik wat kitscherig, maar tegelijk ook weer niet helemaal onaardig. Het laatste deel is haast filosofisch. Op die momenten benadert de film intelligente films als 2001 of Solaris (om maar eens wat te noemen), maar haalt dat niveau ook weer niet. Al met al niet onaardig, maar er zat meer in. 0,5 erbij. Dat dan weer wel.

Erg leuke film, zoiets kun je van Spielberg verwachten, kijkt lekker weg, prima amusement.

Een film die ons misschien wel dichter bij de werkelijk brengt dan ons lief is. Met behulp van ver gevorderde kunstmatige intellegentie (Artificial Intelligence)heeft men robots ontworpen, die voornamelijk dienen om het leven makkelijker of plezieriger maken. De nieuwe ontwikkeling hierin is een prototype kindrobot, die zelf gevoelens kan ontwikkelen en hierdoor onvoorwaardelijk van zijn "ouders" zal gaan houden. David, het prototype kindrobot krijgt een thuis totdat hij door zijn nieuwe gezin verstoten wordt en opzoek gaat de blauwe fee, uit het verhaal van Pinokkio, die ervoor zorgde dat hij een echt kind werdt. David denkt dat hij op deze manier weer terug kan komen bij zijn gezin. De film ziet er grafisch zeer mooi uit en biedt een vrij realistisch toekomstbeeld, wat betreft de A.I. en de daarin zelfdenkende robots. Later in de film word het wel erg futuristisch maar zeker niet minder mooi.

Altijd een beetje lastig wanneer een film gaat over robots en hun emoties. Kunstmatige liefde, hoe toegewijd ook, is en blijft kunstmatig. Spielberg legt hier natuurlijk wel een interessant dilemma bloot. Veel mensen zullen geen verschil ervaren tussen robots en mensen. De bewegingen, interesses en gesprekken zijn natuurlijk wel anders. Ik moet zeggen dat ik ook wel hoopte dat het voor de hoofdrolspeler goed zou aflopen.

De link met Pinokkio wordt in de film zelf al meerdere malen gelegd. In feite is dit ook een futuristische pinokkio. Het is hetzelfde verhaal met dezelfde wendingen. Of het einde hetzelfde is, laat ik voor degenen die de film nog niet gezien hebben, in het midden. Het is in elk geval een interessante odyssee naar de eigen identiteit. Onderweg maakt hij kennis met veel interessante personages, zoals de moeder, Teddy de Teddybeer (misschien wel het leukste personage van de film) en Gigolo Joe. Ik moest wel even lachen om giga gladjakker Jude Law. De film heeft z’n leuke, spannende en emotionele momenten. Over het algemeen vond ik de film toch vrij interessant. Opvallend genoeg intrigeerde de scene waarin de hoofdpersoon in handen valt van een groep die fel tegen robots zijn, het meest. Visueel een aantrekkelijke film, maar verder vooral een sterk drama. Mooi einde ook.

Dit is niet Spielberg's beste film, maar toch is dit ook een prachtige film.

Mooi, dramatisch verhaal, perfecte vertolkingen vooral door de kleine Haley Joel Osment.

En natuurlijk zijn de beelden alweer prachtig om van de special effects nog maar te zwijgen.

Een Spielberg film dus, die zoals steeds warm aanbevolen is.

Pinokkio 2

Vond de eerste uur en drie kwartier een mooie fantasierijke en vooral tragische vertelling met mooie fotografie. Echter had het daarna moeten stoppen, want wanneer de aliens komen gaat het erg bergafwaarts. Het einde was vervelend, zeurderig en kneuterig. Waren ze gestopt bij het moment dat David voor de fee staat en vraagt om een jongen te worden was het een dikke 3,5*/4*. Nu helaas een 3*

Degelijk.

Maar de eerste drie kwartier zijn archislecht. Men zou het typisch Hollywood kunnen noemen hoe geprobeerd wordt om een sentimentele boel diepgang en emotie mee te geven. Soit, die poging lukt dus niet.

Gelukkig komt er met de intro van Gigolo Joe - hoewel die maar weinig relevantie heeft - een beetje meer schwung en stijgt het niveau zienderogen. Alles wordt opeens beter, interessanter, aangenamer om naar te kijken.

Hoogstaand wordt het evenwel niet, zeker niet met dat einde dat er aangeplakt is.

De cast acteert niet altijd even goed, maar Haley Joel Osment is fantastisch. Ik hou altijd mijn hart vast bij kindacteurs - vaak missen ze alle subtiliteit -, maar dat is hier niet aan de orde.

Hetzelfde kan niet gezegd worden van de mij onbekende actrice die Monica speelt. Het was al even geleden dat ik nog een totale wanprestatie zag, maar dat is bij deze goedgemaakt.

Verder zijn er nog rolletjes voor o.m. William Hurt en Jude Law als ultieme gladjanus. Beide heren blinken niet uit, maar ik zie ze altijd wel graag bezig.

Het tenenkrommende eerste uur is wellicht de fout van Steven Spielberg, want eenmaal het verhaal loskomt, komt ook hij los. De cinematografie is dik in orde, niet in het minst door de geweldige creaties en designs. Sommigen zullen dit kitsch vinden - en dat is het ook wel een beetje -, maar het dient tenminste. Alweer 12 jaar na datum zijn de special effects geen greintje gedateerd en om af te sluiten met een andere positieve noot: de bijdrage van John Williams kan me voor een keertje bekoren.

3

Ik zit in Gran canaria, onder een blauwe lucht en tussen de palmbomen met een koude rose en nu weer eens deze film gezien.
Wat een meesterwerk blijft het toch.
Ik snap dat sommige het te sentimenteel vinden, maar dat maakt mij niet uit. Niks mis met sentiment. David zoekt naar acceptatie, liefde en geborgenheid en is dat niet wat vele mensen zoeken?
De film gaat vele kanten op. Deze scene waar de robots worden afgemaakt is een hoogte punt. De special effects zijn zo realistsch. Robots die een warm gevoel uitdragen, ook al zijn ze zo geprogrammeerd. Je voelt gewoon medelijden met een stuk ijzer. Maar mensen zijn ook geprogrammeerd, heel veel verschil is er niet.
En dan Teddy, wat een geweldig wezen, een vriend voor het leven, een ander hoogtepunt van de film.
Zoals vele geschreven ben ik juist helemaal niet ontevreden over het einde was het geeindigd onder het ijs, dan was ok maar hij kreeg nog 1 dag om zijn droom te verwezenlijken, niet als mens, maar wel bij zijn moeder wat eigenlijk toch zijn diepte wens was
Ik hou gewoon van deze film omdat het de basis behoeften van een mens bloot legt, zijnde in de vorm van een robot. Terug naar een veilige omgeving, een omgeving die niet realistisch is, maar die wel in dromen bestaat, en dat precies wat de wezens 2000 jaar later hem geven Ik blijf bij 5 sterren, ik raak er nog steeds emotioneel van.

mooie film om naar te kijken alleen vindt ik zelf het einde wat minder. had hier iets anders van verwacht maar toch een film die leuk is om naar te kijken

Ik weet nog heel goed toen ik de film voor het eerst zag ik was zwaar onder de indruk. Mensen die zeggen dat het een kinderachtige film is; als je geen fantasie hebt moet je ook geen science fiction film gaan kijken!!!! Van het begin tot het eind zat ik in het verhaal, geweldig hoe joel osment zijn rol speelt. AI is zeker 1 van mijn lievelingsfilms

Na 6, 7 jaar heb ik deze film eindelijk een keer gezien. Naar mijn mening wordt hij erg ondergewaardeerd. Ik vind het echt een prachtfilm met een hele mooie boodschap die me na zoveel ook weer wist te ontroeren. Als brugklasser vind ik hem prachtig en als student ook. Ik denk dat ik deze film nog heel lang prachtig blijf vinden. Hij is misschien alleen wat te lang.

Voor de liefhebbers van deze film, die geen moeite hebben met films in andere talen dan het Engels, is de Spaanse film Eva (2011) best een aanrader. Veel lager budget, maar ik vond m zelf veel meeslepender dan AI.

Sentimentele Spielberg.

Waar E.T. en Close Encounters al langdradig en oversentimenteel waren, schiet het hier helemaal uit de bocht. Langdradig is een understatement, zeker het laatste uur trekt het verhaal ontzaglijk uit. Het was beter geweest als daar hardhandig in gesneden was, in de huidige vorm irriteert het slepend trage tempo enorm en overschaduwt de rest van de film.

Terwijl de film toch ook best een aantal goede dingen heeft. Er zijn een aantal leuke scenes met een mooie toekomstvisie, bijvoorbeeld. En de thematiek, de link naar het sprookje van Gepetto en Pinocchio zijn best leuk. Ietsje meer vaart, wat meer humor en relativering en wat minder nadruk op loodzwaar sentiment had het een stuk verteerbaarder gemaakt.

Evenals mijn voorganger vind ik Eva (2011) een stuk leuker. En het is precies op die punten dat die film beter scoort.

Bij een film met het woord intelligence in de titel verwacht je toch wel een intelligente film. Jammer is wanneer blijkt dat dat niet het geval is. Het begin van de film is slecht en niet leuk om naar te kijken. Vanaf het moment dat het zich buitenshuis af gaat spelen wordt het beter, de grootste pluspunten van de film zijn Jude Law en zijn personage, en Teddy. Hoopte telkens dat Teddy een grotere rol ging spelen en dat hij meer zou zeggen maar dat bleef uit, een gemiste kans naar mijn mening (humor). De zoektocht naar de ''blue fairy'' was dus zeker het beste gedeelte van de film en had meer tijd moeten krijgen. Het einde van deze film is slechter dan het begin. Kubrick zijn naam wordt hier trouwens behoorlijk aangetast, erg zonde. Nog net (maar dan ook net) een 2,5 door het betere en leuke middenstuk. De film ziet er verder trouwens behoorlijk uit zoals je dat kan verwachten bij een Spielberg. Ook doet Osment het goed maar is het erg moeilijk gevoel op te wekken voor deze Mecha.

Steven Spielberg had waarschijnlijk bij dit filmproject van Stanley Kubrick gezorgd voor het menselijke aspect. De grauwe, hypermoderne vertelling over de toekomst was vooral visueel (qua licht en intensiteit) indrukwekkend. In de kern ging het over verloren liefde, omgang met de dood en de commercie van emoties. Het tweede deel kon het niveau van de eerste helft niet vasthouden (ik miste vooral de diepte) en bovendien was het einde onnodig sentimenteel en zoet. In het bijzonder Jude Law speelde excellent.