Eva (2011)

Ondanks dat het verhaal me wel wist te boeien en het er visueel zeker niet onaardig uitzag met de besneeuwde locatie waar het verhaal zich afspeelt en de special effecten (waaronder de robot kat), vond ik het maar een saaie en langdradige bedoeling en dat ondanks dat de film maar 90 minuten duurt. Ik ben er zelfs bij inslaap gevallen en dat ligt waarschijnlijk meer aan het tijdstip (afgelopen nacht rond 01:00) dat ik deze film heb bekeken, dan aan de film zelf.

Het verhaal verloopt ook vrij traag en m.u.v. het laatste interessante gedeelte van het verhaal gebeurt er vrijwel niets. Ook vond ik het hier en daar wat flauw en zeker de methode om een robot uit te schakelen, door er tegen te zeggen "Wat zie je, wanneer je je ogen dicht doet ?". Het laatste gedeelte van het verhaal, zeg maar de ontknoping, vond ik wel aardig en was eigenlijk ook wel mooi.

Buiten het visuele aspect (fraaie winterse locatie waar het verhaal zich afspeelt en de robots zoals o.a. Prototipo 519 gespeeld door Sara Rosa Losilla) deed verder de cast het goed en dan vooral de jonge Claudia Vega in de overtuigende rol van Eva, die verrassender wijze een robot blijkt te zijn. Misschien was dat wel voorspelbaar en ook cliché, maar toch vond ik verrassend. Ook de altijd fraaie Spaanse schoonheid Marta Etura in de rol van Lana Levy (wetenschapster en tevens de moeder van Eva) deed het goed en hetzelfde geldt in iets mindere mate voor door Duitser Daniel Brühl in de rol van Alex Garel (gerenommeerd cybernetisch ingenieur). Daarbij vond ik het vreemd om hem Spaans te horen praten (voor hem natuurlijk niet omdat hij geboren is in Spanje) terwijl hij een Duitser is. Wat dat betreft is het eigenlijk ook vreemd dat hij de hoofdrol kreeg in deze film i.p.v. bekende Spaanse acteurs zoals bijvoorbeeld Antonio Banderas (zou in mijn ogen perfect zijn geweest voor de rol) of Javier Bardem. Degene die een beetje voor een luchtige ondertoon zorgt in het verhaal is Lluís Homar in de rol van de zeer behulpzame, goedaardige en diende robot SI 7.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze Drama / Fantasy film, maar persoonlijk vond ik hem te saai en te langdradig. Vanwege het visuele gedeelte en de cast, weet deze film wel nog te vermaken.

Een nieuwe retrofuturistische scifi-film uit Spanje komt eraan: Órbita 9 (2016), waarmee de scriptschrijver van La Cara Oculta (2011) als regisseur debuteert. De nieuwe film van de regisseur van Eva komt overigens deze week uit in Spanje: Toro (2016).

Dankzij arno74s Spaanse toplijst deze film bekeken en de film staat wat mij betreft volledig terecht hoog in die lijst. Al vanaf het eerste moment greep de film me qua beelden en sfeer en daar moet de film het toch vooral van hebben. Ik kreeg in ieder geval het gevoel dat ik graag even door de beeldbuis zou willen kunnen stappen en daar eens even goed rondkijken en films die dat bij me bereiken waardeer ik eigenlijk altijd hoog en zo ook hier.

Plotwise is het wel wat minder en dat zorgt er toch voor dat de film bij mij niet hoger scoort. De acteurs doen het prima en zeker ook het meisje dat Eva speelt.

Wat mij betreft aanbevelenswaardig.

Dit is zo een film die ik toch even moet laten bezinken voor ik er een cijfer aan kan toekennen. Laat ik zeggen dat de film min of meer bevredigend was. Vooral Eva zelf (die dus niet is opgenomen in de credits door de toevoeger hier) wordt prachtig vertolkt door Claudia Vega. Dat ze zoals arno74 ons informeert is gekozen tussen duizenden kandidates geloof ik dan ook meteen. Zeker een sci-fi/fantasy met veel gevoel vooral dan naar het einde toe. Hoewel er zeker wel aanleidingspunten dat Eva uiteindelijk zelf al een robot is was ik toch een beetje verrast over deze onthulling. Dat ze de dochter of beter gezegd creatie was van Alex en Lana dat vond ik niet zo verrassend. Ik vond het ook al raar dat Eva niet vader zei tegen David, maar hem gewoon noemde bij de voornaam. Toch heeft deze film ook minder leuke kanten. De band tussen Eva en haar "oom" is zeker hartverwarmend. toch had ik wat meer Eva gewild. De film draagt haar naam, maar er zijn geen momenten waarbij we haar dingen vanuit haar standpunt zien beleven. Het is telkens weer vanuit Alex zijn beleving. En de momenten dat hij niet bij Eva was, vond ik saai en konden mij niet boeien, haalden ook het tempo uit de film. Het einde tja het is er zo eentje die je op meerdere manieren kan interpreteren, vrij open ook. Het was vooral het einde dat ze allemaal bij elkaar waren in een soort paradijs waar ik uiteindelijk wel mee verder kon. Dat voelde toch ergens zoals Pan's Labyrinth. Goede film, maar jammer want er had meer ingezeten om er een absolute topper van te maken.

Best een link zinnetje om een robot uit te schakelen: wat zie je als je je ogen dichtdoet? Ik kan me niet voor de geest halen of ik zoiets ooit gezegd heb, maar het zou zomaar kunnen, in een bui van dronken romantiek, of quasidiepzinnigheid, of gewoon slap ouwehoerend. Zou toch raar opkijken als je gesprekspartner (of gesprekpartners?) opeens levenloos op de grond vallen.

Flauw om over zo'n detail te beginnen, maar ik had toch heel de film het idee dat het moest ontroeren, tot nadenken stemmen, en dat lukte maar niet. Ik verloor me dus een beetje in de details: wat een omslachtig ontwerp, dat programma om een robotbrein samen te stellen. Kan dat niet gewoon op je tablet? Wat spreekt die Brühl goed Spaans. Wat sneeuwt het toch stevig daar in Spanje. Hoe werkt dat nou met zo'n robotkind op school, zit die haar hele leven in groep 6? Enzovoort.

Ik vond het meisje Eva ook helemaal niet zo bijzonder, maar een vrij vervelende wijsneuzerige blaag. De scenes waarin zij en Alex een soort relatie opbouwen waren een beetje ongemakkelijk, zoals pervertido als koosnaampje ook wat ongemakkelijk is. Omdat de rest van de film vrij saai is en de meeste personages, inclusief de mensen, niet echt tot leven komen was het dan vooral het idee wat wel aansprak en de rustige, prettig onspectaculaire visuele stijl. Krappe voldoende.

Aardig tussendoortje.