Public Enemies (2009)

Film is te langdradig. Als de film 80 minuten duurde zou er ook niet minder vertelt zijn. Johnny Depp speelt gewoon goed als normaal. Middelmatige film dus 3*

ook deze film niet afgekeken wat een waardeloze film ,zit geen enkel verhaalliijn in .

Sorry hoor, maar als je een film niet af kijkt, kan je ook geen goed oordeel geven.

Deze film was niet helemaal mijn ding.

Ik had geen flauw idee waar hij over zou gaan, en nu ik er zo op terug kijk vond ik hem behoorlijk langdradig en saai.

Tja, eerlijk is eerlijk, ik heb deze film alleen gekeken voor Johnny Depp. Zonder Johnny had ik de film zeker een 1 gegeven, nu krijgt hij nog een 2.

Een beetje fragmentarisch dan, maar verder is de plot lineair. En ook dat parallel laten lopen van twee verhalen (ik vind het trouwens niet eens echt een belangrijke constatering omdat men in heel veel films zowel de jager als de gejaagde volgt) vind ik weinig revolutionair. Ik weet al waar onze discussie spaak begon te lopen. Ik noemde alleen de jaren 30 gangsterfilm, maar dat deed ik enkel om je een voorbeeld te geven. Ik bedoelde gewoon te zeggen dat Mann dingen behandelt die alle voorgaande gangstercinema al behandeld heeft.

Dat kwam je in de film noir toch ook al veel tegen? En naast Melville en Peckinpah waren er wel meer regisseurs die dat behandeld hebben. Zelfs Mann heeft dat thema al uitstekend uitgewerkt in oa Heat, (tot nu toe) mijn favoriete film van de man.

Ok! Maar wel bij Melville oa. Daarom is het voor mij ook niet meer dan een update van 'de gangsterfilm'.

Kan ik me niet duidelijk voor de geest halen eerlijk gezegd. Het zal nooit zo expliciet zijn geweest als in de cinema van Bresson.

Maar toch bedankt voor de uitleg!

Wat ik zo goed aan Blade Runner vind is dat die film de film noir archetypen naar een futuristische setting plaatst. Daarbij is de film existentialistisch en houdt de film zich ook nog bezig met artificial intelligence. Ik vind dat cool.

Chinatown plaatst de film noir in een zonnig landschap, het is een noir in kleur en de film speelt ook nog eens met die typische film noir last: het verleden dat drukt op het hoofdpersonage.

Ik mis dat beetje extra in de film van Mann. Bovendien is het nog wat wranger omdat ik vind dat Mann de thema"s in een voorgaande film al beter behandeld heeft (Heat), met twee topacteurs die ik stukken hoger acht dan Depp en Bale.

Maar dat is uiteindelijk gewoon persoonlijk.

Dat Mann zichzelf thematisch herhaalt is een feit. Dat ontkent hier niemand. Maar dat doen / deden toch veel meer belangrijke filmmakers? Dat deden Cassavetes, Antonioni en Kieslowski ook. Dat doen Wong Kar Wai en Kiarostami nog seeds. Niets mis mee, toch?

Mann presenteert zijn visie telkens in een andere verpakking. Thematisch is hij consistent gebleven. Het gaat uiteindelijk om het eindresultaat / de uitvoering. En juist bij Public Enemies (en Miami Vice) komt dat goed tot uiting. Ik ben van mening dat zijn visie (over cinema) het beste bij zijn huidige postmoderne stijl past. Vooral op het gebied van de sfeerschepping en het realisme heeft hij vooruitgang geboekt. En in mijn ogen is zijn huidige manier van filmen meer "tijdloos" dan zijn stijl in de jaren '90 of '80.

En dat is inderdaad persoonlijk.

Tuurlijk mag ie zichzelf herhalen! Ik probeer je enkel uit te leggen waarom ik deze film geen meesterwerk vind.

Ik vind dat de thema's beter werden uitgewerkt in Heat (of in Le Cercle Rouge of Le Samourai van Melville). Maar uberhaupt heb ik al vele rise-and-fall films gezien en ik vind dat Mann er eigenlijk inhoudelijk te weinig aan toevoegt om het voor mij echt memorabel te maken. Daarom bungelt mijn score tussen de 3,5-4,0 sterren.

Aan de andere kant zal ik ook niet snel beweren dat Mann's film mij inhoudelijk gezien nu echt minder biedt dan de gemiddelde Cagney-film. Nadeel is alleen dat Mann er 140 min over doet om zijn verhaal uit de doeken te doen.

These - antithese = synthese !

Overigens zijn het verhaal en de inhoud ondergeschikt aan het geheel. Het gaat om de filmkunst en niet om de filosofie of de dichtkunst. En het gaat om de intentie van het gebruik ervan.

Bij de filmkunst is vorm / vertelkunst (en de intentie ervan) minstens zo belangrijk als en misschien zelfs belangrijker dan de inhoud. Hoe je eigen ideeën uit en presenteert, weegt zwaarder dan de inhoud ervan.

Denk aan Sergei M. Eisenstein (propagandafilms). De inhoud van zijn films was ondergeschikt aan voor wie zijn films bedoeld waren en wat hij met die films wilde bereiken. In de eerste instantie haat en angst zaaien en daarna pas het Communisme verspreiden.

Abbas Kiarostami maakte vroeger didactische film. Hij wilde mensen (kinderen) iets leren of duidelijk maken. De inhoud was ondergeschikt aan de intentie ervan. De didactiek (het proces ervan) is belangrijker dan wat je wil leren.

Michael Mann is stilist (kunstenaar) en sfeerschepper. Zijn doel is het cinematografische multiversum te creëren door gestileerde, gedetailleerde en sfeervolle films te maken.

Tijd = ruimte en ruimte = tijd

Sfeerschepping is ruimte creëren. Meer sfeer betekent meer ruimte. Meer ruimte betekent meer tijd, langere speelduur (meer minuten).

Daarom duren zijn films vaak langer dan 120 minuten. Hij vindt de inhoud van zijn verhalen minder belangrijk dan de universa waarin zijn verhalen (personages) zich bevinden.

Helderder kan ik het niet uitleggen.

Op deze manier kun je van iedere slechte film een meesterwerk maken.Als het verhaal en de inhoud niet mee tellen en het maakt niet uit dat de film totaal niet entertained, wat blijft er dan nog over?Een heleboel prietpraat!Ik vraag me ook af hoe men aan die wijzheden komt wat Mann's intentie's zijn.Volgens mij wil hij net als andere populaire regisseurs scoren en zorgen dat er geld in het laadje komt.Waarom zou hij anders de twee meest begeerde acteurs van dit moment casten?Als het verhaal en de inhoud niet zo belangrijk zijn, zouden andere nieuwe talenten dit ook wel aan kunnen.Iemand als Danny Boyle durft wel in het diepe te springen met nieuw talent, en waagde zich zelfs aan een bollywoodachtige film.Dat noem ik vernieuwend.

Omdat hij zich dat kan veroorloven. Omdat hij in de VS al genoeg credit heeft opgebouwd. Omdat machtige mensen in Hollywood (en in Europa) zijn genialiteit erkennen en in hem geloven en respecteren. Omdat er mensen zijn die veel geld in zijn films willen investeren. Omdat iedereen met hem wil samenwerken en in zijn films wil spelen.

Waarom moet je amateurs in je film laten spelen als je grote sterren in je films kan 'gebruiken'? Grote sterren luisteren naar Mann en doen alles wat hij zegt. Acteurs drukken hun eigen stempel op het geheel niet. Ze zijn maar een klein onderdeel van het geheel. Ze zijn maar onbelangrijke poppetjes in zijn films. Films van Mann zijn auteurs- en geen auteursfilms !

En dan komt 'ie met zo'n saaie film met onnavolgbaar camerawerk aanzetten, nou ja zeg...!

Als ik jou was zou ik dan ook niet meer zo veel 'bitchen' en gewoon niet meer naar zijn films kijken. Zijn cinema is duidelijk niet aan jou besteed!

En dan kan het uiteindelijk NOG niet werken voor de kijker. Ik ben een groot liefhebber van Tarkovsky en die speelt ook met tijd en ruimte, alleen geeft die regisseur me in die periodes van sfeerschepping stof (liefde, spiritualiteit, existentialisme etc) om over na te denken. En dat verschilt echt enorm! Dat kan ook bijna niet met een gangsterfilm. De materie is gewoon niet boeiend genoeg om de kijker te verpletteren of onder de laten dompelen. Depp krijgt ook amper inhoud mee in deze film: gangster gaat op in zijn werk, leert de liefde kennen en het gaat fout. Die thematiek had ie al veel eerder en veel beter behandeld in Heat (en dan ook nog eens vanuit twee perspectieven)

Je zegt op zich een hoop zinnige zaken, waar ik het best mee eens ben. Maar is het meestal niet zo dat juist de regisseurs die weinig hechten aan inhoud maar juist meer aan vorm en stijl juist minder tijd nodig hebben om een verhaal te vertellen. Dit is immers bij de regisseurs die je aanhaalt, zoals Eisenstein en Kiarostami ook het geval en zo ken ik er nog wel een paar. Waarom lukt het bij Mann dan niet in kortere tijd? Of moet je Mann juist koppelen aan een Kurosawa of een Tarkovsky, die ook vaak meer tijd nodig hadden om een film over te brengen op de kijker?

Ook romantici, maar meer "down to earth". Meer materialistisch en realistisch !

Mann is meer stilist en sfeerschepper dan Tarkovsky.

En uiteindelijk breekt hij, nadat z'n liefje aangehouden en van hem afgepakt wordt. Hij realiseert zich dan dat het eigenlijk te veel en te snel is wat hij wil. Hij hoort niet thuis in de moderne samenleving van de jaren '30. De maatschappij houdt geen rekening met zijn tekortkomingen en trauma's.

Uiteindelijk accepteert hij zijn (nood)lot dat hij een deel uitmaakt van het uitstervende ras.

Overigens duurt deze film 130 minuten. De aftiteling duurt 10 minuten. Niet zo erg lang als je mij vraagt

Deze film is overigens veel tijdlozer en minder saai dan Heat. Heat is juist te langdradig. Public Enemies ziet er ook veel beter uit.

Wat mij betreft, samen met Manhuter, zijn meest geslaagde film ooit. Vorm, inhoud, lengte, ritme, timing etc. zijn in balans !

Nogmaals xgogax, zou ik graag zien waar jij al die wijsheden vandaan haalt, over de bedoelingen van Michael Mann.Jij spreekt met een stelligheid over dingen die naar mijn mening veel verder gaan dan Mann's intentie's.Stuur me maar een PM met interviews en artikelen waarin al die informatie staat, of post het hier.

Ik heb niets tegen de films van Mann, integendeel, maar door dat doorgedram, vooral bij deze film, gaat hij me toch tegenstaan. En dat kan niet de bedoeling zijn van alle 124 posten die je hier achterlaat.Ik wil met die informatie Public enemies nog een keer zien en dan nogmaals een oordeel vellen.Wil je dat doen voor mij?

Over Public Enemies:

“The true remedy for crime is solidarity and class consciousness. That is not the subject of summer movies. Or any movies. For the billionaire families that own and run the United States, class consciousness and solidarity will always be Public Enemy Number One.”

A Traitor to His Class: John Dillinger and Public Enemies | Senses of Cinema - sensesofcinema.com

Over Michael Mann:

Michael Mann's cinema of images - latrobe.edu.au

Michael Mann - archive.sensesofcinema.com

Public Enemies director Michael Mann: 'I'm interested in extreme conflict' | Film | guardian.co.uk

Los Angeles News - A Mann's Man's World - page 1 - laweekly.com

Stukje over Manhunter dat ook op zijn cinema in het algemeen slaat:

Manhunter - archive.sensesofcinema.com

Artikelen over Miami Vice en zijn cinema:

ZNet - Miami Vice and Class - zmag.org

The House Next Door: Virtue in Vice - thehousenextdooronline.com

Gravity of the Flux: Michael Mann’s Miami Vice - archive.sensesofcinema.com

Maar Mann doet er juist te weinig mee!! Dillinger krijgt amper diepgang mee. En dat kan ook aan de figuur Dillinger zelf liggen. Misschien valt er wel weinig meer over de man te melden.

Is dat wetenschappelijk aangetoond dan? Bij mij is 't namelijk andersom.

Ieder personage (van huisvader tot ambtenaar tot gangster) kan interessant zijn. Maar dan moet je dat personage wel van diepgang voorzien. En Mann doet dat te weinig.

Die soort 'diepgang' kom ik zelfs tegen in de gemiddelde gangster-, western-, yakuza- en Sonny Chiba flick. Het is gewoon te weinig om mij van mijn stoel af te kunnen blazen. Het spijt me wel.

Ik denk dat je met 2 maten meet. Cinema van Mann spreekt je gewoon niet aan; dat kan. Ik ben bijvoorbeeld geen liefhebber van Kubrick of Bergman.

Maar je hoeft echt geen onlogische dingen te zeggen om je standpunten te rechtvaardigen. Je uit bijv. helemaal geen kritiek over diepgang of inhoud bij spaghettiwesterns. Meer dan de helft van je top10-films heeft minder diepgang dan Public Enemies. Dat begrijp ik dus echt niet.

Ik ben van mening dat als je diepgang zoekt, kun je beter een boek lezen. Ik denk dat we bij deze film uitgepraat zijn.

Die vergelijking trek ik ook niet om jou of de film te dissen. Ik zeg enkel dat Public Enemies mij qua inhoud niet genoeg imponeerde om me helemaal 'om' te krijgen. Ik vind de film visueel (vooral in de actie-scenes) echt wel indrukwekkend soms.

Waarom zou ik dat doen? Dat is low-budget formulewerk. Tijdsgebonden genre-films die erg vermakelijk zijn. Van de 60-70 spaghettiwesterns die ik zag, heb ik er ook maar twee (Leone beide) op 5* staan. Ik rep daar juist enkel over de inhoud als de betreffende film inhoudelijk buiten de conventies treedt.

Dat zelfde geldt voor kung fu. Die genres hebben hun beperkingen.

Ik vind zelfs dat de gangsterfilm als genre al beperkingen heeft (heb ik hier ook al gezegd) en daarom begrijp ik ook niet dat je de inhoud van Public Enemies zo de hemel in prijst.

Met een 4,5* voor Heat van mij kun je dat echt niet stellen lijkt me.

Vind ik niet. Bovendien bestaat mijn top 10 (met uitzondering van de nr. 1) uit een losse selectie van al die films die ik (om wat voor redenen dan ook) als de meest indrukwekkende acht. Daar kan inhoud bij komen kijken, maar dat hoeft niet.

Ik benader film nog steeds op de eerste plaats vanuit mijn gevoel. Daarna ga ik bekijken waarom een film me wel of juist niet imponeerde.

Ik vind dat een biopic (door een, volgens jou, duidelijk auteur) zeker wel wat meer inzicht in het hoofdpersonage mag geven om tot een 5* te komen.

Om mijn kritiek dan ongeldig te laten lijken 'omdat ik geen inhoudelijke aanmerkingen heb op een Sonny Chiba film', vind ik wat flauw. Dat is toch heel andere koek?

Ook flauw. Kijk. Bij de laatste film van Tarantino heb ik zo mijn twijfels, maar ik heb verder nooit het idee gehad dat Tarantino de pretenties heeft gehad om ons een inzicht te geven in the human condition.

Ik zou mensen die zo open staan voor je kritiek juist aanmoedigen om de film nog eens te gaan zien.

Er zijn wel mensen die mij beginnen te irriteren. Dat geef hier ik wel graag toe. (Jou bedoel ik niet )

LEVEN EN LATEN LEVEN ....

Als ik mijn geest wil verrijken of verruimen lees ik wel een boek van Sartre of Tsjechov...

Ik vind dat je nu te ver gaat.Jij hebt niet het recht om mij tevertellen om naar een psycholoog te gaan.Ik ben er nu van overtuigd dat het jou allemaal om aandacht te doen is, in plaats van echte interesse in film.

Ik probeerde serieus aandacht te besteden aan wat jou beweegt om zo enthousiast over Public Enemies te zijn,om op een positieve manier een discussie voort te zetten.Maar dat wordt afgedaan met bovenstaande minderwaardige opmerking.Want ik weet hoe jij over Inglourious Basterds denkt.

Het valt me op dat veel van de posten die je achterlaat erg lijken op de recensies die je op mijn verzoek gepost hebt.Is dat jou ding?Hier op moviemeter lekker anderen napraten, om slim over te komen?Want het werkt averechts, dat kan ik je wel vertellen.

Verder vond ik alleen het interview met Mann de moeite waard, aangezien de rest allemaal anderen zijn die over het werk van Mann praten.Ook vond ik hem totaal niet over komen weet hij met heel veel woorden en handgebaren precies te vertellen wat iedere andere regisseur ook doet.Dus jou obsessie met Michael Mann vind ik op zijn minst vreemd te noemen.

Als je niemand wil beinvloeden moet je mij maar eens uitleggen waarom je het nodig vindt om bij Inglourious Basterds eerst een 0.5 te geven(terwijl je normaal niet stemt op films) om vervolgens een discussie uit te lokken, en dan Public Enemies er bij te betrekken?Blijf dan gewoon bij de films van Mann en zijn discussie pagina en laat mensen die van andere films houden met rust.

Ik zou zeggen: VERBETER DE WERELD EN BEGIN BIJ JEZELF.....