Stalker (1979)

Ik vond nog wat informatie over de film die diverse mensen ongetwijfeld erg interessant zullen vinden.

Tarkovsky zelf zei over de film Stalker: "het is bedoeld als discours over 'het bestaan van God in de mens'

Orlando Figes een hoogleraar van de Birkbeck College, University of London plaats de film in het volgende perspectief en ik citeer maar:"het personage van de stalker komt rechtstreeks uit de Russische traditie van de heilige dwaas. De stalker woont alleen en in armoede, veracht door een maatschappij waar iedereen al lang geleden is opgehouden om in God te geloven. Toch ontleent hij aan zijn geloof een spirituele kracht. hij begrijpt dat het hart van 'de zone' niet meer is dan een lege kamer in een verlaten huis'. Maar, zoals hij zijn reisgenoten vertelt, de basis van het ware geloof is het geloof in het Beloofde land: het gaat om de reis en niet om de aankomst.

Tarkovsky probeerde met deze film een nationaly mythe nieuw leven in te blazen. nl. die van het mytisch zelfbegrip van het Russische volk. Hij wilde een tegenwicht bieden aan het rationalistisch materialisme van het sovjetregime. Want zei Tarkovsky: "de moderne consumptieve massacultuur verminkt de ziel en blokkeert de weg die de mens voert naar de kernvragen van zijn bestaan"

Het aardige van deze film vind ik dat hij gemaakt is met de bedoeling om aandacht te vragen voor het bovennatuurlijke. En dat in een tijd waarin het atheïsme hoogtij vierde in de Sovjet-Unie (Breznjev), dat was niet helemaal ongevaarlijk.

En in aansluiting op wat er al talloze keren is gezegd heeft de film talloze malen prachtige shots. De slowmotion had ik echt nodig om de dialogen soms te volgen en gelijk te verwerken uiteraard.

Interessant is om eens te kijken welke overeenkomsten zitten tussen de films van Tarkovsky en de andere (sovjet)regisseurs zoals bv. Eisenstein.

Deze film heeft op mij diepe indrukken achtergelaten. Het verhaal in zijn grote algemeenheid vond ik wel wat vaag. Veel mystiek omtrent de "Zone" je moet je koppie erbij houden....veel filosofische invallen.

Prachtige beelden met groene invallen en de film duurt lekker lang.

De acteurs spelen ijzersterke rollen.

deze film draait komende zondag om 19:30 in Den Bosch.

Dank Fred! Ik was dus weer is bijna de enige die in de bios zat (welgeteld 3 andere mensen waren aanwezig), maar o wat was dit prachtig op groot doek..

Dit was mijn 2e kijkbeurt, en waar me de eerste keer vooral het visuele opviel, ben ik me nu meer gaan concentreren op het verhaal en de symboliek. Het is me allemaal een stukje duidelijker geworden, en na een paar uur discussiëren met een medekijker ben ik erachter gekomen dat er wel zo verschrikkelijk veel achter deze film schuilt.

Geloof is natuurlijk het hoofdthema, alles wat hier mee te maken heeft. Religie, liefde, vriendschap, leiderschap, dood, leven. Moeilijk om in het kort uit te leggen, maar de film raakte me deze keer weer op een extra vlak. En ik begrijp hier ook uit dat deze film per kijkbeurt gaat groeien. Heerlijk.

Natuurlijk blijft deze op 5* staan, een van de meest bijzondere, dierbaarste films die ik tot nu toe bekeken heb. Prachtig.

Ik heb deze film pas voor een allereerste keer achter de kiezen. Ik vond hem best goed maar besef wel dat hij meer dan een kijkbeurt vraagt. Mijn denkvermogen is beperkt en er ging tegelijkertijd zoveel door m'n kop waar ik geen schema van kon maken. Misschien als hij nog trager was geweest had ik er wel meer van kunnen maken.

Aanvankelijk zag ik de zone als metafoor voor het leven. En kreeg er tranen van in de ogen omdat de dialogen zo treffend waren. Even werd ik opstandig toen de gedachte naar voren werden geschoven dat we eigenlijk misschien voor niets leven. Da's persoonlijk maar zoiets kan en wil ik niet meer horen. Wat denk je dat ik in mijn puberteit heb gedaan? Nee, uiteindelijk helpt zulk besef je niet verder in het leven dus vind ik niet dat er lang bij stil moet gestaan worden, dit terzijde.
Na de droge tunnel werd het voor me een tocht door de ziel. En als ze bijna in de kamer staan kreeg ik het gevoel dat Stalker eigenlijk wel eens een (zoals z'n vrouw het noemt) dwaas zou kunnen zijn. Begon plots serieus aan hem, het verhaal en heel de zone te twijfelen. De zone is een mythe, hé. Stalker geeft de zin van zijn leven aan de zone die hij tot mythische proporties opblaast. Hij kan daar niet rationeel over zijn. Echt een stalker . Als je hem bekijkt door de ogen van een rationeel mens is hij toch inderdaad een niet-rationele stalker? Dat is wat ik dacht met dit beperkt hoofdje.
Verder heel mooi vond ik de plaats die werd gegeven aan het onderbewustzijn: niet durven wensen omdat je niet weet wat je echt gaat wensen. Prachtig.
Ik denk dat op de hoogste level dit verhaal het leven en de mens poogt te omvatten. Ik denk als je dit zegt je eigenlijk niet veel meer hoeft te zeggen.
Ik ga hem laten bezinken, proberen m'n gedachten op een rijtje te krijgen en na een tijdje weer huren (tenzij iemand hem mij cadeau wil doen, iemand?). Tenslotte had ik bij 2001 hetzelfde gevoel toen ik hem voor het eerst zag (een film uit mijn top 10).

Eindelijk weer een 5.0* film. Geniaal , echt prachtig Ik weet gewoon niet goed wat ik bij deze film moet commenten, behalve dat het een visueel pareltje is dat me echt zeer dierbaar is al na mijn eerste kijkbeurt .

Weer een prachtfilm die ik zonder moviemeter gewoon nooit had opgemerkt omdat hij niet in nederland te krijgen is

Dit is n film doe ik MOET zien! Heb m daarom uiteindelijk maar besteld bij Play.com. Mijn eerste bestelling daar. Weet iemand hoe lang hun levertijd gemiddeld is?

Meestal ongeveer een week.

Stalker is in Nederland te krijgen. Bij Tracks op Schiphol voor €32,90, bij Moskwood en bij Boudisque in de winkel voor € 34,90 en het kan ook bij je thuis bezorgd worden.

Stalker, ook zo'n film die al een tijdje op m'n verlanglijstje stond en gisteren was het dus dan zover. Het verhaal sprak me wel aan en ik was daarom toch heel erg nieuwsgierig na deze film. Maar helaas. Dit is voor mij niet het meesterwerk wat ik verwachte.

Heb zojuist alle posten over deze film maar eens doorgenomen om zelf tot een goed oordeel te kunnen komen. Maar ook de vele, vele lovende woorden hebben mij tot nu toe niet echt kunnen overtuigen. Alhoewel ik best snap waarom mensen deze film als een meesterwerk beschouwen en waarom deze film iemand echt kan raken gebeurde dat bij mij totaal niet. Voor mij was het nogal een taaie gewaarwording eerlijk gezegd. Had het idee 2,5 uur lang te hebben zitten kijken naar 3 chagarijnige russische heren van middelbare leeftijd die op hun buik in de modder filosofisch liggen te mijmeren. Sorry, maar persoonlijk kan ik daar niet zoveel mee en een zucht van vervlichting ging ook door me heen toen Stalker eindelijk afgelopen was.

En ik begrijp best dat dit geen doorsnee film is, de film is zeker uniek. Filmisch is deze film zelfs erg goed te noemen. Maar aangezien Stalker meer pretendeerd te zijn dan alleen plaatjes weeg ik toch zwaarder mee dat de boodschap bij mij iig niet geheel goed doorkomt.

Misschien komt het ook wel doordat ik nog teveel met de spaanse zon in m'n hoofd zit en moet ik de film op een gure, donkere winteravond, in een nukkige bui, alleen bij de centrale verwarming met een fles Wodka op schoot nog eens bekijken. Maar voor nu kom ik echt niet verder dan 2.5*

Denk niet dat dat je zal helpen meer inzicht in de film te krijgen.

Wat ik goed vond was de geslaagde poging van de cineast het leven te vervatten in een enkele film en de vele vraagstukken daaromtrent (ook diegene waar je tot dan toe nooit aan had gedacht), de verschillende niveau's, hoe je de film vanuit verschillende perspectieven kon bekijken... het blijft wel een tijdje nawerken in je hoofd.

Dat is natuurlijk wat een film als Stalker wat ingewikkelder maakt als de gemiddelde film. De cineast vervat niet HET leven in een film maar slechts zijn visie daarop. Een visie die niet noodzakelijk met die van mij overeen hoeft te komen. En daar wringt de schoen ook een beetje. Ik beweer niet dat ik de film na eenmaal aanschouwt te hebben ik deze al geheel doorgrond heb. Maar geloof wel dat ik de grote lijnen wel redelijk begrepen heb. Tarkovsky's visie vind ik toch wat somber, hij neigt naar een soort leegheid en een angst over het bestaan en laat zijn acteurs mijmeren over het verleden en de toekomst en stelt veel vragen in de trant van; als dit... dan dat, of had ik maar... Persoonlijk heb ik niet zo'n filosofische, spirutuele levenshouding. Ben daar toch wat te pragmatisch voor zal ik maar zeggen. Verwondering over het leven en zijn vragen komen bij mij meer bovendrijven als ik bijvoorbeeld alleen op een bergtop sta of naar een sterrennacht kijk.

Terug naar de film. Als je hier echt een meesterwerk in wil zien dan moet de levensfilosofie van de cineast toch zeker overeenkomsten vertonen met je eigen opvattingen. In mijn geval kon ik hier niet zoveel mee en dan wordt Stalker best een lange zit.

Dat is zeker zo. Zeg ook niet dat ik deze film definitief heb afgeschreven of dat hij niet uniek is. Kijk hem vast nog wel een keer maar dan moet ik wel een beetje in de "mood" zijn. Dus toch maar die fles poolse Wodka onder het stof uithalen

Daar stond ik even, excusez moi, niet bij stil, dat er nog àndere visies op het leven zijn. .

Andere visies... ik ben ook niet pessimistisch ingesteld maar ik moest hem toch wel gelijk geven omdat:

Je kan vele stellingen natuurlijk weerleggen. Vb: We leven voor niets. Kan je zowel bevestigen als weerleggen. In zekere zin is zowel de ontkenning als de bevestiging een waarheid. Misschien dat jij je daarin niet kan vinden, neemt niet weg dat het om twee waarheden gaat. (Eigenlijk moeten we de twee combineren om tot een algemene waarheid te komen. )

Dus Tarkovsky drukte waarheden uit in z'n film waarin jij je gevoelsmatig misschien niet kan vinden, het blijven waarheden.

"een waarheid in zekere zin" is gewoon een verkrachting van de term "waarheid" natuurlijk. Zo is krom ook "recht in zekere zin"

Tja, naar mijn mening wordt de inhoud dan ook erg wankel, en kan je in plaats van over waarheden te spreken toch gewoon bij visies blijven.

In het voorbeeld dat jij geeft hangt het weerleggen of bevestigen af van de interpretatie van "niets", en da's persoonlijk, visie- en smaakgebonden. Een gebied waar een term als "waarheid" nooit zal en kan gelden

Ik heb -echt per ongeluk- mijn post verwijderd. Nee, de inhoud loopt niet mank. Ik heb net in mijn post aangegeven dat er meer dan 1 waarheid bestaat over een aspect, waarheden die we moeten combineren om tot weer een waarheid te komen die weer kan worden weerlegd enz. Dus was in zekere zin niet helemaal fout.

Over 'niets' kan men veel uitspraken die met visies hebben te maken maar niet met smaak. Ik bedoelde eigenlijk, 'het leven heeft geen nut'. Niet dat we voor het niets leven want dat is een surrealistische uitspraak (let op het afwezige lidwoord )

Hoewel ik dit wel (deels) volg, strookt het nog steeds niet met het eerdere voorbeeld dat je gaf vind ik. Er kunnen inderdaad meerdere waarheden bestaan over één aspect, die je dan kan samenvoegen etc etc, maar dit is niet meer dan het verleggen van scope, of het koppelen van waarheden tot een groter geheel.

Als de één weerlegt dat we voor niks leven, en de ander bevestigt dat we voor niks leven, zit er één van de twee fout, of zijn ze beiden fout. Afgezien van het feit dat beiden daar best stellig van overtuigd kunnen zijn en dat ook zo aanvoelen voor zichzelf. Dan kan "de waarheid" wel in het midden liggen van beide beweringen, maar dat maakt de originelen tot halve waarheden. Iets wat in essentie ook "niet waar" is.

(mijn hele verhaaltje gaat ook op als we het over "het nut" van het leven hebben trouwens" - het blijft puur persoonlijk wat iemand als nuttig ervaart)

Ja Onderhond, je hebt gelijk, ik heb inderdaad een denkfout gemaakt, het zijn dan geen waarheden maar halve waarheden omdat ze niet algemeen geldend zijn. Dat is een van de betere dingen die ik tot nu toe gelezen heb. Knap. Men spreekt eigenlijk altijd over these, antithese, synthese... vandaar dat ik misschien een verkeerde terminologie gebruikte... Ach, ik moet me niet goedpraten. Onderhond, je bent gewoon !

Dan gaat, om het weer over de film te hebben, Stalker over halve waarheden. En dat is een waarheid. Knap hoor, Onderhond.

Maar een halve waarheid, is een halve waarheid. Misschien niet waar maar meer waar dan bv, een olifant wordt altijd paars geboren (hoe noem je die gradaties dan?).

These benadert meer wat ik bedoel dan waarheid.

Of: Stalker behandelt halve waarheden die een aanvulling nodig hebben. Ik weet het niet meer...

Wat het nut betreft. Dat zijn dan ook gewoon halve waarheden. Eigenlijk bestaat het leven gewoon uit halve waarheden (tenzij de exacte wetenschappen). Als je het zo bekijkt bestaan er (uitz exacte wetenschappen) eigenlijk geen waarheden meer, en dat is dan ook weer niet waar. Maar het leven bestaat wel uit theses. (Ik denk dat je heel lang moet nadenken om daar precies achter te komen)

Misschien kunnen we spreken over stellingen met een hoge of een lage reële geldigheidswaarde. In plaats van halve waarheden. Regels zijn uitspraken met een zeer hoge RGW (reële geldigheidswaarde), uitzonderingen met een (zeer) lage RGW.

Stalker behandelt stellingen met een hoge reële geldigheidswaarde.

Ik blijf bij deze materie toch liever spreken over visies. Waarheden zijn zowiezo een wat ongemakkelijke aanduiding die ik zelf meer associeer met fanatiek religisme. Ook in de exacte wetenschap wordt niet gesproken over waarheden. Denk maar aan bv de evolutietheorie van Darwin of de relativiteitstheorie van Einstein niet bepaald lichtgewichten op wetenschappelijk gebied toch beweerden ook zei niet de waarheid ondekt te hebben. En dat is maar goed ook. Want ontdek je de waarheid dan ben je klaar, vervalt alles tot een statisch geheel, geen verandering, geen discussie, ons leven zou oersaai worden (nog saaier dan de film Stalker ).

Dus is het hoogst haalbare voor een kunstenaar, wetenschapper of mens in de meer algemenere zin niet zijn visie te vervatten in taal, muziek of beeld? En wordt deze visie niet altijd beïnvloed door de waarnemingen van de persoon in kwestie? Zelf denk ik van wel en blijf ik er dus bij dat Stalker niet mijn visie is maar die van Tarkovsky. De film behandeld dan ook geen waarheden of halve waarheden maar verbeeld "slechts"een idee en kan daardoor natuurlijk wel interessante levensvragen oproepen.

Vergelijk het met Plato die naar de appel keek en zich realiseerde dat de enige werkelijkheid de gedachte (het idee) aan de appel is.

Maar ik had de term waarheden laten vallen omdat die inderdaad niet klopte. Ik spreek nu liever over stellingen met een hoge/lage reële geldigheidswaarde. Je hebt gelijk, het gaat hier over een visie maar dan wel een met een hoge reële geldigheidswaarde. Dat geeft toch meer invulling aan het begrip 'visie', vind ik.

Als je daarmee bedoelt dat de film essentiële levensvragen wil beantwoorden dmv die visie ben ik het met je eens.

Ja, dat bedoel ik ongeveer. Ik bedoel eigenlijk dat zijn visie opgaat voor een groot deel van de mensheid (niet voor iedereen natuurlijk). En net dat vind ik knap. Ik kan ook een verhaaltje bedenken met mijn visie over het leven maar euh... ik betwijfel of dat zo'n hoge geldigheidswaarde zou hebben als Stalker.

Even om lastig te doen

Maar denk je dat T een visie brengt die opgaat voor een groot deel van mensen, of dat T gewoon een visie bezit die opgaat voor een groot deel van de mensen.

In het eerste geval kan je effectief van enige genialiteit spreken vind ik, in het andere geval (gezien de kans dat de visie al tot een grote groep behoort) is het natuurlijk meer een 'toevalstreffer' (dit is mijn visie, en kijk, het geldt voor velen).

Persoonlijk herinner ik me echt niks meer van de themas in Stalker. Dit soort zaken pik ik algemeen niet goed wanneer ze zo letterlijk gebracht worden, vandaar mijn vraag. Maar van wat ik begrepen heb, kloeg Tarkovsky wel eens dat zijn visie door zo weinig mensen gedeeld werd (anti-consumer gericht).

Eerlijk gezegd denk ik dat T een heel eigen visie heeft die waarschijnlijk inderdaad niet door zo heel veel mensen zal worden gedeeld.

Hij stelt natuurlijk wel bepaalde essentiële levensvragen in Stalker (en waarschijnlijk ook wel in zijn andere films) en dat spreekt dan weer een bepaald soort publiek aan. Het wat meer filosofisch georienteerde deel der filmliefhebbers (procentueel waarschijnlijk een miniem deel van de wereldbevolking). Zelf betrap ik me er ook wel eens op dat ik probeer na te denken over "de zin van het bestaan" maar kon toch erg weinig met deze film.

Maw essentiële vragen stelt iedereen zich weleens maar of een film als deze daar nu antwoord op brengt? Dat geldt lang niet voor iedereen denk ik.

Enuh Katie jou visie is voour JOUzelf toch veel belangrijker dan de visie van T?

Jullie betrappen me op het feit dat ik een bepaald soort mensen (waartoe ik zelf behoor), eigenlijk een klein deel van de mensen, beschouw als zijnde 'een groot deel van de mensheid'. Doe ik constant. En ik niet alleen ... Kijk maar naar het canon van de wereldliteratuur.

Wat ik belangrijk vind zijn visies die voor een groot deel van de mensen opgaan. Niet alleen voor mezelf.

Nu ik hoor dat T's film toch niet zo'n hoge geldigheidswaarde heeft vind ik hem al iets minder geniaal. Want essentiële vraagstukken... Pfff... Misschien maak ik weer de fout van een kleine groep van de mensen verkeerdelijk (wat een woord!) te beschouwen als een grote groep, maar iedereen die een beetje wil nadenken kan toch essentiële vragen bedenken? En dan tot antwoorden komen waarin slechts een kleine groep van de mensen zich in kunnen vinden?

Voor mij is Tarkovsky's visie op het leven een groot aantrekkingspunt in zijn films. Simpelweg omdat ik mezelf er in herken. Zelf vind ik dat het oeuvre van Tarkovsky een bepaalde spiritualiteit in stand houdt die langzaam uit het leven van de mensen aan het verdwijnen is.

Niet de hele discussie gelezen, maar ben het eens met Ramon

In principe ben ik het ook met Ramon eens (grappig want mijn echte naam is ook Ramon ). Dat, wil je een meesterwerk in Stalker zien, er ook een soort van herkenning zal moeten zijn. Ik denk echter dat ondanks de essentiële filosofische vragen die hij stelt niet iedereen deze visie zal delen. Terwijl die vragen op zich natuurlijk best intressante materie opleveren (kijk maar naar deze discussie bv).

Ik vond het ook heel interessant om te discussiëren met je, Madecineman, en ook Onderhond. Ik ben in ieder geval toch tot nieuwe inzichten gekomen.