Stalker (1979)

Tof dat je mild bent Dustyfan. Ik hou wel van sepia dus heb me in het begin erg vermaakt.

Nieuw in de top 10 van Kijkert.

Zeer mooie film.

1 woord: Boooooooriiiiing

Dit is ongeveer al het zesde bericht van de laatste dagen, waar ik er op hamer dat er meer ARGUMENTATIE gebruikt moet worden.

Ja, man. Ik stel gelijk mijn score bij: 1,0 voor deze saaie rotfilm.

Waarom? Ik geef gewoon mijn mening over deze film. Saai. Niks meer, niks minder.

Berichten over wel of niet discussie en meningen verplaatst naar Verboden negatief te doen

Eindelijk gedaan dan maar. (excuus trouwens van die smiley)

Wat te zeggen over deze film.

Het camerawerk was briljant, de camera over het water vond ik weergaloos. De locaties waren ook perfect uitgekozen, een heerlijke industriële sfeer. Het verhaal was ook zeer interessant (moet eerlijk toegeven dat ik nog niet alles begrepen heb, ga deze film ook zeker nog een keer kijken) maar de dialogen/monologen van/tussen de hoofdrolspelers vond ik erg goed.

Maar dan het tempo, er waren momenten dat ik er totaal geen last van had en het heel mooi vond. Maar op sommige momenten dacht ik “zal ik even helpen duwen want zo komen we niet vooruit” Dit is puur persoonlijk en ik snap totaal dat mensen het perfect vonden passen bij de film.

Dan het cijfer, 4 sterren voor nu. Maar het zou me niks verbazen als deze film ooit in mijn leven een hoger cijfer krijgt.

Oke, dit is de tweede film van Tarkovsky die ik gezien heb na ''Solyaris'' en deze overtreft die zowel op filosofisch vlak als op de mooiheid van beeld. ''Solyaris'' was al een verademing voor me, onder andere doordat het zoveel tot nadenken aanzette. Maar de vragen die in ''Stalker'' worden opgeroepen staan zoveel meer centraal in het leven. Er zijn wat ruim te nemen gelijkenissen tussen de films. Bij beide begint de film met de hoofdpersoon die in z'n thuishonk zit net voor het ondernemen van 'de reis', de persoon heeft een nogal geestelijk ingesteld beroep. Na de reis wordt duidelijk wat de hoofdperso(nen) te doen staat. Iets wat de nodige filosofische strubbellingen teweeg zal brengen. Bij beide films zit de gedachte dat de uiterlijke omgeving (in een bepaald gebied/zone) kan worden gecreeërd door de menselijke ziel.

Mijn moeder komt uit Rusland en heeft zeer nabij een zomerhuis van de tijdelijke vrouw van ''Aleksandr Kajdanovsky'' gewoond en hem gezien

Dat de film gebracht is met niet snel overschietende shots, maar juist met lange shots en speciale zoom's en bewegingen van camera's, vind ik een erg gepaste manier voor de stof van de film. Op een tijdloze kunstzinnige manier is het gebracht. Machtig, die tijd ver vooruit. Ik vond het niet saai overkomen, integendeel, ik was juist gefascineerd aan het kijken.

Er zit ideologie in de film die mij doet zeggen ''wauw! wat een uitspraak''. Uitmuntende muziek en beeld dragen alleen maar bij hieraan. De film heeft afgelopen nacht echt een beetje mijn ziel weten aan te raken. ''Stalker'' wil ik zeker opnemen in m'n top 10, ik heb nu al weer zin gekregen 'm weer te zien.

Na deze film gezien te hebben zat ik te denken aan een 2* score maar er zijn wel wat elementen die ik dan tekort doe. De zone self vond ik heel sfeervol en het spirituele concept beviel mij ook heel erg en in de dialogen kon ik mij heel erg vinden en ik denk dat Stalker typisch een film is die je vaker moet aanschouwen en die je niet moet beoordelen op of ie je vermaakt heeft of niet, Tarkovsky schotelt ons pure filosofie voor. 3,5* tot nu.

Filosofie vermaakt mij anders goed. Maar op audio en visueel gebied was er ook genoeg vermaak, om dit een meesterwerk te noemen.

Juist!

Dat viel mij juist een beetje tegen, na Ivan's Childhood had ik meer verwacht.

Dat kan best, ik kijk er dan meer naar uit om die te zien. Maar de shots en omgevingen in deze film zijn uniek op gebied van sfeer en kunstzinnigheid als je het vergelijkt met het merendeel van de niet-Tarkovsky's. En zoeen soundtrack zit ook in de juiste hoek om bij grootse onderwerpen uit de film te passen.

aparte poster

Ik vind het een poster die zo op een beeldscherm niet zo mooi is, maar als ik 'm me voorstel onder een knipperend gloeilampje in een etalage voor een oud, klein, enigszins vervallen bioscoopje in een smal steegje op een donkere regenachtige avond in Parijs anno 1979 is ie weer prachtig.

Haha. Gelukkig staat hier de briljante Russische poster. !

"Deze film Is saaier dan het zien drogen van behangpapier" schreef de speelfilmenceclopedie over een andere film van Tarkovski. Tijdens het kijken van Stalker dacht ik lang dat het op deze film sloeg. Er gebeurd namelijk werkelijk helemaal niets in deze film.
Drie kalende veertigers lopen door een verlaten landschap terwijl ze in filosofisch gebrabbel ruizien over de zin van het bestaan...
Maar op de een of andere manier weet de film toch ook enorm te intrigeren, met zijn onheilspellende soundtrack en zijn mooie (als je van schimmelvorming en ondiep troebel water houdt) expirimentele fotografie.
Toch kan deze film, net als Nostalgia, niet de hele tijd mijn aandacht vasthouden en zal ik er nog een nachtje over moeten slapen en hem waarschijnlijk nog eens moeten herzien, voordat ik een goed oordeel er over kan vellen. Voorlopig lijkt de film me wel te bevallen met 3,5*

Vandaag had ik eindelijk de gelegenheid om me in Stalker te verliezen, nadat ik meer dan een jaar geleden deze DVD op aanraden van een winkelverkoper had gekocht.

Vanaf de openingsscène werd ik gegrepen door bijzonder mooie muziek, gevolgd door prachtige beelden en heerlijke dialogen.Ik was in een fantastisch avontuur beland! Bijna iedere scène wilde ik weer opnieuw beleven, waardoor ik urenlang zoet ben geweest.

Het einde maakte me blij. Want na de moeizame omzwervingen van de gedachten van de man, geeft de liefde in het hart van de vrouw verlichting, en toont ’t Aapje de kracht van de gedachte, dat

energie(=alles) de gedachte volgt.

Ik ben Andrei Tarkovsky en de verkoper erg dankbaar.

De eerste keer dat ik deze film zag vond ik hem fantastisch, de tweede keer subliem, de derde keer bovennatuurlijk geniaal.

Sinds ik deze film voor het eerst zag is er bijna geen dag voorbij gegaan zonder dat ik eraan heb moeten denken. Na deze derde viewing kan ik niets anders doen als dit meesterwerk een nummer 1 notering geven in mijn top 10.

De muziek is werkelijk prachtig, de acteerprestaties van ongekend hoge kwaliteit, en ook visueel is deze film een genot om te aanschouwen. 7*

Je hebt gelijk Chr.s , ik zet hem er ook meteen terug in Apocalyspe Now komt van plaats één en valt er nu dus uit, het kan verkeren. Maar Stalker verdient het meer, pecht gehad dus.

Maar Chr.s toch, 7* kan helemaal niet! Naughty boy

Zo mag ik het graag horen. Hoewel Apocalypse now ook geen slechte film is

Beetje met die html code lopen klungelen, hier en daar wat aanpassingen gemaakt in de database..

Hahaha.

Deze dinsdagavond om 20.00 te zien in de Cartoons te Antwerpen.

Ik zal alvast aanwezig zijn!

En gisteren draaide hij ook in Brugge, en ik was erbij.

Phoeh, ik moet 'm nog een beetje laten bezinken. Op bepaalde momenten (vooral in het begin) vond ik een aantal scènes vrij langdradig, maar naar het einde toe ging ik inzien dat dit niet eens zo negatief was als ik wel in het begin vond.. Een paar indrukwekkend mooie fragmenten (zoals Stalker, vrouw&kind en die hond) die onder begeleiding van muziek uit dat café vertrekken.. Prachtig. Voorlopig 4*

Herzien, dan worden het er op zijn minst 4,5

Herzien en het is visueel een pareltje. Erg mysterieuze sfeer hangt er om de film. Het was een deugd de tocht mee te maken met de 3 mannen steeds weer een nieuwe ruimte ontdekken van de zone. Zo geniaal dat het niet in woorden is uit te drukken. Kajdanovsky is ook een zeer intrigerend persoon om te zien en hij acteert geweldig. Prachtige openingsscene ook. Een film waar je voor in the mood moet zijn, althans zo verklaar ik mijn vorige lage beoordeling. Wat bezielde mij. Alleen vond hem iets te lang maar daar is wel overheen te kijken. Van 2* naar 4,5* voor Stalker mijn beoordeling voor een meesterwerk en een plek in mijn persoonlijke top 10.

Helemaal mee eens, ook met je beoordeling