There Will Be Blood (2007)

Dan mag je me duidelijk uitleggen wat ik dan niet zou snappen. Die punten die je eerder aangeeft slaan natuurlijk nergens op.

Beste Harm-Jan, we hoeven er geen ruzie om te maken. Om te zeggen dat mijn punten "nergens op slaan"en dat ik het niet begrepen heb, slaat natuurlijk zelf nergens op. Punt is dat ik vanaf het allereerste begin het "geloof" van Eli Sunday niet authentiek vond. Vanaf het moment dat hij om 5000 dollar vraagt "voor zijn kerk" begon ik steeds meer hypocriete trekjes bij Eli te zien. Via de scene waar hij zijn vader een pak rammel geeft omdat hij de grond voor te weinig geld heeft verkocht komen we tot slot tot bij het einde, waar Eli als een soort "hippe" dominee, met achterovergegeld haar en public-enemy achtige sieraden behangen in (krokodillen)tranen komt bekennen dat hij "op het verkeerde pad is geraakt". Die laatste scene verbaasde me gewoon helemaal niets. En ik denk dat Plainview al vanaf het begin doorhad dat Eli even verrot en op macht belust was als hijzelf, alleen weet Eli het met een hypcriet sausje te overgieten, namelijk het geloof. Die 5000 dollar is namelijk niet voor hemzelf, maar voor zijn "kerk". Het is die hypocrisie die Plainview volgens mij tot razernij drijft. Gewoon mij mening, niet geheel uit de l,ucht gegrepen dus er is geen enkele reden om daar minderwaardig over te doen. Ik heb de film prima begrepen en dat hoeft niet per sé de manier te zijn waarop jij de film hebt begrepen.

Ten eerste begin jij met de woorden dat ik er geen zak van begrepen zou hebben, terwijl ik gewoon normaal zeg dat ik denk dat je het niet helemaal begrepen hebt, dus begin nou niet te zeggen dat ik minderwaardig zou doen a.u.b. Ten tweede lijkt het net of jij vind dat Eli Sunday helemaal niet gelovig is en dat alleen maar gebruikt voor zijn eigen op ''macht beluste'' zaakjes, wat denk ik niet zo is. De film gaat over hebzucht en geloof. Dat geloof is niet iets wat Eli erbij denkt lijkt me. Anderson maakt vaak genoeg duidelijk dat Eli leeft voor het geloof. Ik vind het zelfs vreemd dat je zegt dat het geloof geen belangrijk thema zou zijn. Voor de rest kan ik me best in je mening vinden, zolang je er zelf maar in gelooft Misschien dat ik bij een volgende kijkbeurt anders tegen de film en deze twee onderwerpen aankijk, maar het lijkt me zeker duidelijk dat Plainview écht slecht is.

Het hele concept van de film is gebaseerd op de strijd tussen kapitalisme en geloof. Plainview vertegenwoordigt het een, Eli, het ander. Beiden gebruiken hun methoden om zelf meer macht te krijgen, maar beiden geloven ook écht in hun methoden. Eli is net zo hebzuchtig als Plainview, alleen uit dat zich in zijn geloof (als priester over anderen domineren) terwijl Plainview zich boven anderen schaart door zijn fortuin. De confrontatie komt voort uit het feit dat beiden elkaar niet kunnen omkopen met hun eigen methoden want Plainview is niet gelovig en Eli geeft niets om geld (de 5000 dollar was simpelweg de terechte koopsom voor de boorrechten).

Het verhaal van de film vond ik niet superboeiend.. maar het acteer en regiseerwerk vond ik fenomenaal!! Hoofdrolspeler (daniel) echt fantastisch!

je zult bij elke film discussies houden, omdat de meeste meningen verschillend zijn en anders opgevat worden

Mijn vijf sterren zijn gebasseerd op slechts een kijkbeurt, maar door al het stof dat deze film nu nog steeds doet opwaaien hier, krijg nu wel heel veel zin om hem nog eens te gaan bekijken!

Precies wat ik ervan vond, en ik vond de cinematografie bij vlagen echt prachtig!

Schitterend. Een niets ontziende queeste naar meer macht en geld. Heb hem eindelijk gezien en 158 minuten geboeid zitten kijken.

Wat me meteen opviel was de grote gelijkenis met The Treasure of the Sierra Madre. Heb het idee dat Anderson veel naar deze film heeft gekeken want hij lijkt er erg veel op, al is goud dan ingewisseld voor olie en Bogart voor Day-Lewis. Aangezien Magnolia zo ongeveer mijn favoriete film aller tijden is enorm hoge verwachtingen van There Will be Blood. Ze worden helaas niet waargemaakt. Ten eerste duurt de film simpelweg te lang. Voornamelijk omdat het redelijk standaard rise and fall verhaal erg voorspelbaar is. Bovendien is de hand van Anderson nauwelijks te herkennen. Daar waar Boogie Nights en Magnolia hem nog ruimte boden om zijn creativiteit te tonen zit hij hier duidelijk vast in het verhaal. Toch zijn er wel een aantal grote pluspunten. Allereerst de soundtrack maar nog belangrijker Day-Lewis. Hij is bijzonder sterk en zorgt er eigenlijk praktisch in zijn eentje voor dat de film nog op een dikke voldoende eindigt. Ondanks dat het een fikse tegenvaller was eindigt de film toch nog op 3,5 * maar hopelijk laat Anderson in zijn toekomstige films weer wat van zijn creatieve geest zien.

Klopt!

imdb

Dat lijkt me dan weer een beetje ongeloofwaardig. Iedere avond die kerel is gek. Maar geïnspireerd door geloof ik dan weer wel.

Ik vond em persoonlijk tegenvallen. Denk dat je er wel van moet houden. Ik vond het verhaal af en toe wel spannend, maar sommige stukken vond ik nergens op slaan. En de muziek vond ik soms ook erg belachelijk! Hehe..

(spoiler)

Ik had ook de indruk dat de balans een beetje zoek is het laatste half uur. Iemand schreef dat er teveel moest gebeuren die laatste scenes, en dat lijkt me waar. Veel mensen vonden de film te lang, wat mij betreft had hij best nog een half uur de tijd mogen nemen om het verhaal beter tot zijn recht te laten komen.

De eindscène is natuurlijk vreemd. Is het een fantasie van Daniel, gebeurt het echt? Net als het einde van "Taxi Driver" lijkt het einde te mooi om waar te zijn, een wensvervulling van Daniel.
Wat ik grappig vond, was dat er geen bloed getoond wordt tot de allerlaatste shots, waarna de aftiteling begint en de woorden "There Will Be Blood" verschijnen, als een ironische boodschap voor degenen die inderdaad naar de film zijn gaan kijken om bloed en geweld te zien (zeker één van de belangrijkste functies van een groot deel van hollywood-films). Zo van "zie je wel, ik beloofde bloed".
Bemerkenswaardig trouwens dat films die impact willen hebben het zelden kunnen stellen zonder bloed en moorden.

"There Will Be Blood" is nogal spaarzaam met dialogen, maar wat hij wilt zeggen over het personage Daniel, toont hij eerder dan dat het expliciet verwoord wordt (behalve in de sleutelscène waarin Daniel met zijn broer praat). Anderson had geen betere keuze kunnen maken dan de toch wel erg charismatische Daniel Day Lewis, denk ik. En inderdaad, Paul Dano was ook zeer sterk.

Daniel wordt gedreven door wrok, dat hij op het einde van de film zich nog steeds niet over de vernedering in de kerk heeft kunnen zetten toont dat hij met al zijn succes weinig bereikt heeft, en eigenlijk in een soort privéhel gevangen zit.

Heeft Daniel van zijn zoon gehouden? Ik denk het wel... De film gaat ook deels over liefde. Zelfs iemand als Daniel heeft iemand nodig om van te houden, en vindt dit bij voorkeur in mensen "dicht bij" hem: familie. Toch, in de scène dat Daniel met zijn volwassen zoon praat (die ik overigens een beetje zwak vindt, vanwege het niet diep genoeg hebben uitgewerkt van het personage van de volwassen zoon) lijkt het wel alsof hij nooit echt van zijn zoon hield, maar deze gebruikt. Alle menselijke relaties zijn ambigu, er is nooit 100% liefde...

De "broer" die geïntroduceerd wordt in het midden van de film (vreemde acteerprestatie trouwens!): het lijkt hier alsof Daniel een conversatie met zichzelf aangaat: hij geeft zich bloot, voor het eerst duidt het personage expliciet zichzelf, we zien ook de vertwijfeling. Bijna lijkt hij een beetje te veranderen, hij heeft iemand gevonden die aan zijn kant staat. Dit blijkt een teleurstelling, wat dadelijk alle hoop op een positieve evolutie van het personage doet verdwijnen.


Eli vertegenwoordigt niet zozeer het christendom als wel een andere vorm van machthebber. Eentje die even slinks te werk gaat als Daniel. Vanaf het begin is duidelijk dat we hier te maken hebben met een zielige figuur. Daniel en Eli strijden om de macht, Daniel leert dat hij naast "family values" ook bij een religie moet horen om de plaatselijke bevolking voor zijn kapitalistische kar te spannen. Op dat vlak kan de film zeker gezien worden als allegorisch voor de Amerikaanse of protestantse maatschappijen van die tijd. Daniel is van nature niet zo godsdienstig, hij wil niemand volgen, alleen maar leiden, geen waarden van anderen overnemen, alleen zijn eigen waarden opleggen. In de realiteit zou een oliebaron er veel minder moeite mee hebben een hypocriet religieus masker op te zetten, misschien is dat wel één van de weinige aspecten die Daniel een beetje sympathiek kunnen maken, dat hij zo onverzettelijk is tegenover zo'n invloed.

Heel grappig soms "I like all religions. I enjoy them all"

De rivaliteit tussen Eli en Daniel, culminerend in de orgastische eindscène.

Als deze film een historische film moet zijn, dan is de afwezige factor de linkse arbeidersbeweging die tegen zowel het kapitalisme en de clerus ingaat, zeker een integraal deel van de realiteit in de tijd waarover de film handelt, en een aspect dat op eerste zicht (me baserend op samenvatting) zeker aan bod komt in de roman waarop de film gebaseerd is.

Hedendaagse Amerikaanse films raken sowieso zelden zo'n sociaal aspect aan. Is het een amerikaanse terughoudenheid die Anderson er van weerhield dit aan te raken? In ieder geval is het sociale zeker niet in de mode in hedendaagse amerikaanse vertellingen.
De expliciete uitleg zal wel zijn dat Anderson niet in de eerste plaats een historische film wilde maken, maar een film over de mens op zich , of op zijn minst een karakterstudie van een bepaald soort mens.

Heb het hele wel of niet echt gebeurt gevoel totaal niet gehad tijdens de film. Ook in de laatste scene niet. Geloof ook niet dat het zo bedoeld is. Volgens mij zitten er niet zo veel dubbele bodems in deze film

Ik ook niet, maar de laatste scène geeft me toch wel te denken. Maar waarschijnlijk is het zo niet bedoeld.

3***True story , en dat maakt hem nog beter . Allemaal door een goude tip .

Ik ben er trouwens van overtuigd dat Plainview zielsveel van zijn zoon houdt, de hele film lang. Ik heb al veel gelezen hier, maar geen enkele mening mbt de kern lijkt eigenlijk bij mijn eigen mening aan te sluiten. Ik vind het een moeilijke film. Voor mij staat niet zo zeer de queeste naar succes centraal of een strijd met de Kerk; het is vooral de strijd die Plainview met zichzelf voert die centraal staat. En min of meer ingeluid door de scene waarin ie zijn zoon weg stuurt. Even een moment van zwakte, het bedrijf verkiezen boven de liefde en dat moment bepaalt heel zijn leven. Zijn agressiviteit ontstaat uit een tweestrijd: aan de ene kant beseffen dat je helemaal fout bent geweest en tegelijkertijd kan ie dat niet erkennen. Hij probeert zijn gedrag voor zichzelf te vergoeilijken. Ook pijnlijk duidelijk in de laatste scene met zijn volwassen zoon waarin hij zijn zoon zwaar beledigd door hem een bastaard te noemen. Hij probeert zichzelf te overtuigen dat hij niet fout is geweest tijdens die belangrijke gebeurtenis in zijn leven. Het was zijn zoon immers niet. En als dan dat priestertje binnenkomt, die hem vroeger ten overstaan van de gehele gemeenschap heeft laten bekennen dat ie WEL fout was door zijn zoon weg te sturen, dan komt het tot een onvermijdelijke bloedige climax.

Goede film. Erg goed gemaakt, vreemde maar passende soundtrack en enorm goed geacteerd. 4*

Over de acteerprestatie van Daniel Day-Lewis valt niet te redetwisten, die is werkelijk steengoed, net zoals ik hem al fantastisch vond in 'Gangs Of New York' is hij hier ook in topvorm.

Maar het verhaal, hoewel waar gebeurt, was me een beetje te langdradig en bij momenten toch wat saai, en het kon me soms maar matig boeien, vandaar mijn toch ietwat lage score voor deze ook nog eens wat té lange film.

Wel ook prachtige beelden en knappe muziek.

M.i. heeft Plainfield geen dubbele moraal. Hij gebruikt alles en iedereen om zijn doel te bereiken. Hij is zelfs bereid om voor de gemeente boete te doen om een stuk grond te bemachtigen omdat hij weet dat de priester macht heeft in Coyote. Hij gebruikt het lieve gezichtje van zijn zoontje om mensen te ontroeren M.i. is deze man door en door slecht.

Langzaam aan in de film kom je erachter wat een enorme klootzak die Plainview is..

Echt? Die gedachte kwam eigenlijk nauwelijks in me op. In een scène maar, eigenlijk. Ik geloof het eerlijk gezegd nog steeds niet, maar jouw beschrijving van het einde op deze manier is wel een van de meest interessante interpretaties die ik las.

Hoewel, er was een topic op IMDB waarin beweerd werd dat Plainview een vampier is. Ook een leuke invalshoek

Dat Anderson een super talent was, dat wisten we al, maar hier overtreft hij zichzelf nog eens. Hij maakt een bijna Kubrickiaanse film, waarvan de daadwerkelijke klasse nog volledig tot mij moet komen. De film is absoluut tijdloos en kan zowel 20 jaar oud zijn, als over 10 jaar gemaakt worden.

Daniel Day Lewis zet met afstand een van de beste acteer prestaties ooit neer (wat ben ik bang voor die man zeg.) Verder is het verhaal best simpel en gebeurd er op het eerste gezicht ook niet zo heel veel, maar onderhuids borreld, woelt en klots het. De tweestrijd tussen de twee mannen is eigenlijk vanaf het begin een ongelijke, toch deed ook Paul Dano het zeer aardig. Zijn optreden bij de healing was overtuigend en bizar.

Dikke 4,5* en veel vertrouwen dat bij herziening de kwaliteit zich pas echt volledig openbaard.

Daar ben ik het niet mee eens. Hij is een mens die fouten maakt. Als de film enkel een soort van karakterstudie was van een door en door slechte man, dan had ik waarschijnlijk een * lager gezeten. Dan is de man niet meer boeiend.

En daarom is die strijd ook niet het hoofdthema van de film. Plainview is de spil van de film.

Volgens mij staat Plainview (what's in the name) gewoon symbool voor de Amerikaanse survival of the fittest/hebzucht mentaliteit. Iemand die z'n 'zoon' dumpt, zodra die hem niet meer van nut is, wil ik nu niet direct als goed bestempelen..... Het is een eenzame man met een hele eenzijdige drijfveer (bezit), maar dat maakt hem daarom nog niet oninteressant.

De priester staat vor het geloof, de andere grote pijler van de USA en alle hypocrietie die daar uit voort komt. De flm vertelt niet enkel het verhaal van de twee mannen, maar het verhaal van de USA....

Hier ben ik het volledig mee eens !

Reinbo, ik geloof dat alles wat jij opsomt gewoonweg ook in de film zit. Maar centraal staan uiteindelijk Plainview zelf, zijn acties en zijn motieven. Dan kom je er echt niet met 'hij was een slecht man' of 'zijn enige drijfveer was bezit'. Daarmee kun je ook de climax niet verklaren. Er staat een gewetensvraagstuk centraal.

Klopt ! Maar Plainview verliest zijn ziel naar het einde van de film. Dus hoe kan de film anders eindigen ? En is dit ook niet een beetje een weerspiegeling van het Amerika van vandaag ?

Dat volg ik even niet.

Ik vind het een totaal gepast einde hoor.