There Will Be Blood (2007)

:s, iig niet iemand die titanic in z'n top10 heeft staan

Nu sla je door...

nee dat is jammer, als die erin had gezet ivp big fish was je top 10 al voor 10% beter.

Echt een discussie die relevant is voor de film. Deze film verdient argumenten voor of tegen en niet de standaard recensies met het woord saai erin. Want gok eens wat dat van die betreffende recensies maakt, inderdaad overbodig.

Door de lengte van de film zou je geneigd zijn deze in drie te verdelen, kwestie is: waar precies zou je ´m snijden zonder de essentie van de film te vernietigen? Geef toe, deze film met een grote F is 'cinematografische Art.' Zoals er ook maar één 'Dances With Wolves' kan worden gemaakt, zo ook kan er maar één keertje 'There Will Be Blood' worden gemaakt. Men zal deze film tot in het oneindige 'cloonen' ze doen maar, overtreffen zal hen niet lukken.

Edmund Hillary kreeg vaak te horen dat "de Mount Everest" beklimmen niet zo veel voorstelde.

"Nee" zei Hillary "Maar ik was wel EERST en doe dat maar eens na!"

En zo denk ik over dit stukje meesterwerk ook. Dit Is Film.

Buiten categorie.

Ik heb deze film al wat langere tijd geleden gezien, zag op de homepage van Moviemeter net ineens de film staan en dacht 'oh ja, die heb ik eigenlijk nooit meer afgekeken'. Destijds heb ik de dvd uitgezet, omdat de film zowel mij als mijn vriendin totaal niet kon bekoren. Het is een trage film, waar ik gewoon niet in kon komen omdat het verhaal me niets doet. Ik weet dat ik een uitzondering ben, maar helaas...

Wat een enorm waardeloze film! Sloom en lang en af en toe gebeurt er iets, maw saai al zeg ik het zelf. Het enige goeie was het acteerwerk van Daniel en dat ie op een gegeven moment doorsloeg. Vooral het einde dat die kerkse smeerlap van een rot ventje billenkoek kreeg.

Dat dan weer wel

tsja en oscarnominaties......zal wel aan mij liggen, ajuu

There's a whole ocean of oil under our feet! No one can get at it except for me!

Tot nu toe zijn alle herzieningen van Paul Thomas Anderson's films goed bevallen. Toen There Will Be Blood uitkwam op dvd had ik 'm diezelfde dag nog binnen. De drang die Daniel Plainview heeft in deze film, heb ik tot dit moment gehad om deze film te herzien. Echt weken naar uitgekeken en mijn verwachtingen stapelden op het laatst torenhoog op. Vandaag was dus het momend dat deze verwachtingen gerealiseerd konden worden, en dat werden ze...

Dat deze film behoorlijk ondergewaardeerd is op de site mag van mij een feit genoemd worden, maar vreemd is het niet. Ik kan me dit gemiddelde wel voorstellen, want waarschijnlijk zijn andere verwachtingen en een té makkelijke insteek voor het zien van deze film redenen hiervoor. Ik las in Filmvalley een stuk die hier aardig bij aansluit; There Will Be Blood is een loodzware film over loodzware thema's. Niet een film die je even opzet voor een ontspannen avondje, daar doet de film simpelweg teveel met je. En zo zit het wat mij betreft. Dit is een film voor een filmliefhebber, niet voor iemand die denkt een leuk avondje tegemoet te gaan. Natuurlijk kijken deze mensen de film ook en dat is logisch, maar velen zullen teleurgesteld zijn over de nieuwe Paul Thomas Anderson, die bijv. met Magnolia en Boogie Nights films maakte die veel makkelijker te verteren zijn, vooral Boogie Nights.

Deze film draait om twee dingen. Daniel Plainview en zijn hebzucht en Eli Sunday met zijn geloof. Dit resulteerd in een vreselijk diepgaand ''gevecht'' tussen deze twee en Anderson weet dit alles tot in perfectie uit te werken. De acteerprestatie die Daniel Day-Lewis neerzet is het beste stukje acteerwerk wat ik ooit heb mogen aanschouwen. Van overacting is geen sprake, wat ik toch geregeld hoor. Ik noem het liever perfectionisme, want dat is het. Vooral de laatste scéne op de bowlingbaan zou schuldig moeten zijn aan overacting. Dat zegt wat mij betreft genoeg over de manier waarop je als kijker jezelf mee laat voeren in dit epos. Als je weet in wat voor situatie Plainview op dat moment zit, mag het woord overacting niet eens in je gedachte opkomen vind ik. Deze scéne op de bowlingbaan is overigens één van de beste scénes uit de film en één van de vele scénes die filmhistorie moeten gaan schrijven.

Het begin waar we in het eerste kwartier mogen genieten van dorre vlaktes, een put waar Plainview zijn eerste slag slaat en een minieme aanwezigheid van dialoog is meesterlijk. De val die Plainview maakt is de eerste scene die wat met mij wist te doen en me een brok in mijn keel bezorgde. Niet lang daarna krijgen we eigenlijk al snel te weten dat H.W. niet de zoon van Daniel Plainview is. De vader van het jongetje word doorboord in de put en Plainview neemt de verantwoordelijkheid op zich om voor de jongen te gaan zorgen. Althans, zo lijkt het. Want Plainview heeft andere plannen en ziet H.W. als een leuk extraatje om makkelijker stukken grond te kopen. Eigenlijk is alles wat Plainview goed doet, helemaal niet goed. Bij hem moet je achter alle goede dingen het kwade zoeken en hoe aardig hij ook lijkt in het begin, je komt er op een gegeven moment achter dat alle aardige dingen maar op één ding gebaseerd zijn in het brein van Plainview; zijn hebzucht, rijkdom en vooral het bereiken van zijn eigen droom. Een droom die naast de hebzucht en rijkdom misschien een beetje onduidelijk blijft, want waar doe ie' het op het einde allemaal voor? Misschien wel nergens voor en is het enige woord wat bij hem thuishoort ''het ultieme kwaad'', want het moge duidelijk zijn dat hij graag ziet dat anderen falen, dat anderen zien dat alleen hij de beste is en dat hij de enige is die zijn doel mag berijken.

Paul Thomas Anderson stopt weer zoveel dingen in één film die je eigenlijk verplichten om de film vaker te zien. En dat is iets wat bij deze film zeker moet, want alleen zo word de film elke keer beter en kan de film gaan verdienen wat hij verdient. En dat is meer dan de vele kortzichtige reacties - vooral het woord saai - wat ik hier lees. Ach jah, en saai word de film misschien al snel als je met verkeerde verwachtingen begint. Voor mij werd het in ieder geval niet saai, echt nooit, maar ik heb me dan ook helemaal laten gaan in dit meesterwerk. Als je daar geen zin in hebt, of de film ligt je gewoon niet dan houdt het op en dat kan natuurlijk. De eerste keer dat ik deze film zag vond ik 'm vele malen minder dan vandaag en zelfs toen vond ik 'm goed. Natuurlijk is Daniel Day-Lewis het belangrijke fundament voor deze film, maar ook het briljante camerawerk draagt hieraan bij. De ene na de andere prachtige shot van geweldige gebieden en de oceaan van olie die eronder verstopt zit. Een cinematografisch meesterwerk, dat is deze film dus zeker. Ook dat mede dankzij de briljante muziek van Johnny Greenwood. Het viel me bij deze herziening op hoe vaak er gebruikt word gemaakt van deze muziek, terwijl ik na de eerste kijkbeurt achter werd gelaten met het gevoel dat de score maar miniem aanwezig was. De heerlijke deuntjes worden steeds weer op een perfecte manier toegepast in elke scéne, echt geweldig.

Anderson weet in elk van zijn films wel te zorgen voor onvergetelijke scénes. Ook deze film bevat er zoveel. De eerste keer dat de olie uit de grond vloog kreeg ik toch behoorlijk wat kippenvel. Dat het gehoor van H.W. hierdoor door de harde klap weg was maakt het alleen maar sterker. Echt pijnlijk om te zien hoe Plainview zijn hebzucht verkiest boven de gezondheid van zijn zoon. Dat H.W. hierna alleen nog maar de plannen van Plainview dwarsboomt moge duidelijk zijn. De manier waarop H.W. vervolgens in de steek word gelaten door Plainview is weer zo'n sterk moment. Hij kan echt alleen maar aan één ding denken, en dat is hijzelf met zijn vreselijke hebzucht naar olie. Anderson maakt het ons echt zovaak duidelijk dat Plainview maar één ding voor ogen heeft. Als H.W. weer terugkomt en met een meisje trouwt begint de emotionele kant van de film op te spelen. Ik wil ook best toegeven dat de scéne op het eind in het landhuis van Plainview, waarin hij tegenover zijn zoon zit bijna tranen in mijn ogen deed veroorzaken. Vooral het moment 'You're a bastard from a basket'' en de daaropvolgende flashback was prachtig en behoorlijk emotioneel. Het landhuis is dan ook de plaats waar de film eindigd en het moment dat de titel zijn naam eer aan doet. There Will Be Blood; en dat bloed komt er. We worden de hele film achtervolgt door deze titel, maar de bowlingbaan zelf is getuige van het moment dat Plainview in zijn laatste confrontatie met - de vijand - Eli er voor zorgt dat er bloed komt. Hij vermoord Eli waarop de laatste woorden van Plainview - I'm finished - volgen. Hij heeft zijn doel berijkt. De twee zware onderwerpen in deze film lijkt een winnaar te kennen en die winnaar is er, want het kwade overwint.

Ik hoop dat deze film in de toekomst ook op MovieMeter de status mag gaan genieten die hij verdiend, want dat is meer dan deze. Geef deze film een tweede kans als je 'm de eerste keer niet begreep of goed vond, want dat is de film waard. Dit word de derde film van Paul Thomas Anderson in mijn persoonlijke top tien. Het moge dus duidelijk zijn hoe ik over die man denk. Voor mij dé beste filmmaker ter wereld en iemand die zijn beroep erg serieus neemt en voor alles eigen verantwoordelijkheid neemt. Ik wacht met smart - waarschijnljk nog een paar jaar - op zijn volgende project en het kan bijna niet missen dat ook die film weer goed gaat worden. Je moet er even op wachten, maar dat zijn de films van PTA waard...

5,0*

Mooi stuk HarmJan!

Respect Harm Jan. Prachtig hoe jij mijn gevoelens over deze film weet te verwoorden.

Ah, leuk om te horen. Bedankt!

Zeer goed inderdaad. Ik wil er meteen de film weer door zien.

Alleen dit vond ik vreemd:

Boogie Nights oké, maar ik ken weinig films die zwaarder vallen dan Magnolia. There Will Be Blood is een stuk trager, maar Magnolia lijkt klap naar klap te leveren en is een veel uitputtendere film. Al zal dat van de kijker afhangen. Beide films zijn geweldig, echter.

Ik denk dat There Will Be Blood toch nog wat zwaarder te verteren is dan Magnolia, maar dat scheelt inderdaad per kijker. Ik vond Magnolia vooral emotioneel erg zwaar, maar deze is - misschien wel doordat het tempo erg laag ligt - nog moeilijker om jezelf er aan over te geven. Magnolia is één rit vol met emoties, terwijl deze film eigenlijk alleen de obsessie van één persoon onder de loep neemt.

goede film

Geweldige film en een schitterende Daniel Day-Lewis, die man is gewoon een super acteur.

heel erg mooie film, je moet er inderdaad "geduld" voor hebben, maar dan heb je ook wat.

mooie plaatjes, sterk verhaal, het beter verwoorden dan harmjan (zie hierboven) is haast niet mogelijk.

Nou kan ik hier wel neerzetten hoe ik over de film denk en wat mijn gevoel bij deze film is(misschien dat ik dat later eens ga proberen), maar eigenlijk heeft HarmJan dat al gedaan.Echt top neergetypt .

Dit is ook precies hoe ik over het stukje denk en daar kon ik het beste deze quote bijpakken.Want ik ben nog steeds sprakeloos na het herzien van deze film.Van mij dus ook een verhoging.

een hele dikke 5* en meteen op de 2e plek in mijn top 10, want dat verdient dit mooi stukje kunst.

Ik weet niet of het geloof van Eli Sunday zo'n belangrijk thema was. Ik vond Eli Sunday namelijk vanaf het begin af aan al een bedrieger. En volgens mij had Plainview hem ook meteen door!

Ik denk dat je het niet helemaal begrepen hebt.

Tarkovski? Dat is een heel ander soort filmmaker en die is op een andere manier zwaar en uitputtend (althans, oordelend op die ene film die ik zag). Magnolia is vooral emotioneel zwaar. Er zit wel wat fijne ironie in, maar humoristisch vind ik het niet. There Will Be Blood heeft eenzelfde gevoel voor humor, maar het is niet veel aanwezig. Het is toch vooral duidelijk drama dit. Wat vond je zo grappig aan de film als ik vragen mag?

Ik vond het een oliezwart verhaal over wat er kan gebeuren als je 'je schouders eronder zet'

erg mooi geacteerd, die woede uitbarstingen maken deze film voor mij en natuurlijk is de olieprijs weer eens omhoog gegaan, ach ja..

iemand moet rijk worden...

Ik druk me bewust niet te exact uit omdat het niet evident is uit te drukken waarom ik deze film grappig vind, het is ook geen film met uitgesproken grapjes en punch-lines.

Een paar scènes die ik grappig tot hilarisch vond: de preken van Eli en Daniel tot de dorpsmensen, de fysieke en verbale gevechten tussen Eli en Daniel, de scène in het eet-café,...

De rol van Lewis doet me overigens denken aan Nicholson in the Shining, een andere vertolking die een constante glimlach op mijn gezicht tovert. Dit zonder op deze vertolkingen neer te kijken, in tegendeel, ik vind ze superieur.

Ik heb de film ondertussen 3 keer gezien, misschien dat ik me daardoor meer kan distantiëren van de enigszins zware ondertoon.

De film blijft trouwens overeind bij herziening, nergens saai/uitputtend en m.a.w. erg genietbaar.

(Weet zelf ook wel dat de films van Tarkovski totaal verschillend zijn.)

Wat een film...

Ik kan er echt even niets over kwijt...

Edit (na een uurtje): Fantastisch verwoord Stegenga! Indrukwekkend.

best grappig, de mensen die een lage stem geven, hebben simpele smaak aangezien hun stemverleden

Wees voorzichtig met oordelen..

en Teenage Mutant Ninja Turtles 5 sterren geven.

Gek he, nostalgie.

En ik denk dat jij er geen zak van hebt gesnapt. Let's agree to disagree!