Sen to Chihiro no Kamikakushi (2001)

Nogmaals, animatiekwaliteit reduceren tot vloeiendheid is een verkrachting van het medium.

Reduceren? Waar haal je dat nu weer vandaan? Ik wil natuurlijk vloeiendheid èn interessante karakters èn een goed verhaal.

Ik had toch aangegeven dat de (naar mijn mening beperkte) animatie voor mij niet de voornaamste reden is waarom ik de film niet goed vond?

Ik bedoel niet de film maar de kwaliteit van het animeren zelf. Vloeiendheid is maar één van de vele elementen die de kwaliteit van animatie (het animeren van) bepalen.

Dat ontken ik ook niet, al vind ik het persoonlijk wel erg belangrijk. Zoals gezegd vind ik (bijna) stilstaande beelden storend.

Maar kun je andere aspecten noemen waarin deze film beter scoort dan Disney of Dreamworks (even los van de verhalen).

Creativiteit, niet zo kinderachtig, mooiere tekenstijl, meer rust ipv drukte. Ook gedetailleerder, vooral qua inkleuring (al is Ghibli daar zeker niet het meest uitgesproken in).

En qua animatie vind ik de stijl vooral natuurlijker. Minder overdreven en ADHD.

Mja, ik heb een hele tijd geleden al eens geschreven dat ik al die karakters in Spirited Away niet zo heel erg creatief vind. Het komt mij vaak over als vrije asociatie zonder doel. Het is alweer een hele tijd geleden dat ik de film heb gezien, maar bij veel karakters en gebeurtenissen dacht ik alleen maar: Waarom, wat is het nut, gaat dit ergens naartoe, of moet ik dat zelf gaan verzinnen?

Voor mij zijn er grofweg 2 mogelijkheden. Het gaat hier om een pandemonium van vrije asociatie zonder doel (hoe gekker hoe beter), óf al die rare fratsen hebben een symbolische betekenis (maar het kan niet anders of dat gaat grotendeels voorbij aan de gemiddelde westerse kijker). Los daarvan ben ik geen fan van al teveel symboliek.

Het appelleert inderdaad aan een meer volwassen publiek, dat geef ik toe. Disney, Pixar, etc. zijn vaak kinder- of familiefilms.

Vind ik niet. Maar ja, subjectief...

Zou kunnen, maar heeft denk ik wederom met de doelgroep te maken.

Zie ik niet zo. Vind je dit echt gedetailleerder dan bijv. Disney-klassiekers als Robin Hood of The Sword In The Stone?

Klopt misschien wel, maar bijna al de dingen die je noemt hebben met tekenstijl te maken en niet zozeer met het animatie-aspect.

Het kent gewoon z'n oorsprong in Oosterse mythologie. Dat bekent niet zozeer dat de makers creatiever bezigzijn (al heb ik dat idee verder ook wel), maar dat het in ieder geval op de Westerse kijker creatiever overkomt.

Absoluut. Bij oude Disney films heb je vaak niet eens schaduwvlakken op personages. Een klein detail waar ik me dan weer erg vaak aan stoor (en goedkoop vind ogen).

Maar mijn punt is juist dat ik vrije asociatie niet echt creatief vind. Misschien wel in de letterlijke zin des woord (omdat er iets nieuws wordt verzonnen), maar ik bedoel meer dat ik niet meteen ondersteboven ben van rare wezens zoals die figuur in het begin met die 6 (of 8 ) armen en die zwarte pluizebolletjes op pootjes (ik weet het niet precies meer, is te lang geleden, maar je snapt denk ik wel wat ik bedoel). Met vrije asociatie rare wezentjes verzinnen is toch niet zo heel erg moeilijk?

Zou ik voorbeelden van moeten zien, want dit is me nog nooit opgevallen. Volgens mij had Disney altijd juist erg veel oog voor detail.

Een voorbeeld trouwens van een film die qua animatie ook niet helemaal kan tippen aan Disney, maar die ik wel goed vond, is Watership Down (1978).

Zomaar een voorbeeld:

Stel dat de moeder van Bambi zou zijn neergeschoten door een boom wiens takken in geweren waren veranderd? Of nog gekker, de boom zou bellen kunnen blazen en de moeder van Bambi zou in een van de bellen gevangen kunnen worden en opstijgen naar de hertenhemel.

Is dat spannend? Is dat creatief?

Heel Spirited Away komt zo over op mij. Ik mis de logica.

Het zou in ieder geval beter zijn dan de zeemlapperige zingende beesten onzin wat het nu is.

das inderdaad best creatief ja.

En verzonnen in een halve minuut en volstekt onzinnig en oninteressant. Of ben ik mijn roeping als filmmaker misgelopen?

Tja, als je ''random nonsense'' geen kans geeft en niet probeert er achter te komen wat het inhoud dan houd je je filmsmaak wel heel beperkt. Alle Lynches en Noé's en ga noch maar even door kun je dan aan de kant schuiven op die manier. Jij valt kennelijk louter voor de magnetronmaaltijd film.

Is een bos vol zingende en pratende beesten wel interessant dan? Of zinnig?

Ja, daar ben ik ook niet altijd fan van. Maar ik begon ook over Disney vanwege de animatie en vanwege de inhoud (die ik desondanks toch vaak wel vermakelijk vind).

Het voornaamste punt is dat Watership Down (en Disney meestal ook) een redelijk logisch verhaal heeft. Het is de (ogenschijnlijke) random nonsense waar ik bij Spirited Away op afknap.

Nogmaals, je houd zo weinig over als je niet probeert te achterhalen waar de random nonsense over gaat.

David Lynch! Nog iemand waar ik een kolerehekel aan heb! Mulholland Drive, verschrikkelijk....

Maar je noemt nu duidelijk een paar mensen die mensen graag op het verkeerde been zetten met absurdisme. Ik geef toe dat ik daar maar moeilijk in mee kan gaan, maar om alles wat daarbuiten valt af te doen als 'magnetronmaaltijd film' is onzin.

Je maakt mij niet wijs dat een leek op het gebied van oosterse symboliek (wij allemaal??), bij het kijken van Spirited Away kan begrijpen waar al die rare fratsen naar verwijzen (als het al ergens naar verwijst). Als mensen daar geen moeite mee hebben en gewoon denken: 'Goh, leuk, die stuiterde hoofden', dan vind ik dat best, maar ik kan er zo weinig mee.

Die uitspraak is gebaseerd op je top10.

Een top 10 waar verder weinig mis mee is alleen waarbij de films wel een beetje voor zijn gekauwd. Om het absurdisme in een film als reden te zien om hem 0.5 ster te geven vind ik zelf raar.

Dat jij er weinig mee kan ligt aan jou en niet aan de film. Er wordt genoeg gegeven om over na te denken alleen het feit dat je het ''raadsel'' niet op kan lossen betekent nog niet dat het een slecht raadsel is.

In een film die waarin de lente in een bos moet worden uitgebeeld, vind ik dat inderdaad wel zinnig ja. Kijk, het meest absurde wat wat ze in Bambi doen is dat ze die beesten t.o.z.h. antropomorf maken. Ze dichten ze menselijke gevoelens en gedragingen toe, en dat moet je natuurlijk kunnen accepteren. Je hoort mij niet zeggen dat ALLES in film altijd realistisch moet zijn, maar er moet wat mij betreft wel enige logica in zitten. De meeste fantasy en SciFi kent een aantal onrealistische uitgangspunten en regels die het publiek moet accepteren, maar daarna wordt er niet meer volledig afgeweken van die regels.

Bij SA heb je gewoon geen enkele houvast.

De logica die jij erin vindt zit er gewoon cultureel ingebakken. Een bos vol pratende beesten is even retarded als een lopende paraplu, en je hebt ze al helemaal niet nodig om "de lente in het bos" mee te verbeelden.

Zoals ik al zei, gewoon culturele verschillen.

Tja, iedereen heeft zo z'n manier om punten te geven. Ik geef cijfers op gevoel. Deze film had ik gewoon helemaal niks mee. Ik heb hem indertijd met een vriend gekeken en we waren na afloop allebei zwaar teleurgesteld. Dat was de reden.

Dat is natuurlijk mogelijk. Maar ik heb naderhand wel eens eens uitleg gelezen over de film en dat maakte het er ook niet echt boeiender op (ik ben het meeste ook alweer vergeten trouwens).

Mmm, zou kunnen, dat weet ik niet. Misschien dat als je bent opgegroeid in die cultuur, dat het een hele boeiende film is. Maar geldt dat dan voor jou en voor het merendeel van de mensen hier die 'm geweldig vinden? Snapte je het grootste deel en de symboliek in de film toen je hem de eerste keer zag? Ik betwijfel het ten zeerste. Of hebben jullie na afloop je eens flink verdiept in deze cultuur?

Ik snap Onderhond zijn argument niet helemaal. Ik ken in ieder geval niemand die is opgegroeid in een wereld waar ouders ineens varkenshoofden hebben.

Wel waar rivieren ineens in draken veranderen. Ik ben trouwens opgegroeid met verhaaltjes waar koeien over de maan sprongen ... over gekkigheid gesproken.

Verder was ik bij het kijken van deze film al wat meer op de hoogte van Japanse folklore inderdaad, verder vind ik het ook gewoon fijn om wat gekke, unieke dingen te zien. Ik vind het een verkrachting van fantasie als er enkel vertrouwde en beproefde concepten voorbijkomen. Meteen ook een belangrijke reden waarom ik films als LOTR ook helemaal niks vind.

Sen to Chihiro no Kamikakushi, oftwel, Hayao Miyazaki’s Alice in Wonderland. Er zijn eigenlijk maar weinig verschillen. In plaats van een zogenaamde parodie op de aristocratie, draait het hier naar mijn idee meer om het verdwijnen van het oude geloof. Pom Poko draaide daar ook om (vooruit, geen Miyazaki, maar wel Ghibli).

De opbouw is praktisch hetzelfde. Er gebeurt iets waardoor het meisje in een wonderbaarlijke wereld verzeild raakt en een avontuur beleeft dat in duidelijke fragmenten onderverdeeld is. Juist vanwege het fragmentarische gehalte valt er weinig van het verhaal te maken. Het zijn tenslotte allemaal kleine verhaaltjes die het grotere (simpele) goed ondersteunen. Daar zit ‘m ook de kracht van het verhaal niet in. Neen, dat is zonder twijfel het visuele spektakel. Spirited Away kan namelijk eenvoudig de strijd aan met Disney, Pixar en praktisch alle andere westerse animatiestudio’s. Binnen Japanse anime is dit een middenmoter. Daar ligt de kwaliteitsnorm een flink stuk hoger. Wat heb ik namelijk genoten van alle wonderbaarlijke karakters en het excellente tekenwerk. Prachtig gedaan en het levert een aantal heerlijk bizarre situaties op. Er valt genoeg te genieten, maar het laatste half uur was doorbijten. Op zichzelf vind ik het waarschijnlijk geen oscarwaardige film, maar het is niet meer dan terecht dat deze Ice Age en Lilo & Stitch afgetroefd heeft.

Melig animatiefilmpje met een moraal die wij westerlingen in de diepste gronden van de Japanese cultuur minder snel kunnen vatten.

=> Bij mij kwam het gewoon neer op een jong meisje die haar verantwoordelijkheid met nemen met de keuzes in haar leven.

Desondanks is de animatie heel mooi, zijn de personages met onderlinge karakters zeer herkenbaar en er is zowaar humor te bespeuren wat altijd een pluspunt is.

3.5 sterren.

Iets te veel Fantasie

Zeer geslaagde anmatiefilm. Ik ga voor 4 sterren. Disney en Pixar kunnen hier nog wat van leren.

Ja, een plat gezicht met 2 ronde kralen wat ogen moeten voorstellen en een paar streepkes voor de neus. een mond die net beweegt als bij die Pokimon troep. Wat prachtig! Denk dat Disney hier om lacht. Vanavond maar meteen bekeken na een andere tegenvallende Japanse film, maar dit slaat alles! Ik ga ook niet in discussie, je hoeft dus niet te antwoorden. Potter is ook fantasie. Maar dit is gewoon slecht. Ik zit er nog voor, maar denk niet eens dat ik hem uit kijk...

]

Tijdverspilling ...., voor de bevolking van NL, - 2160 kijkers die dit wel mooi vinden. Ik denk dat ik een filmpje vannacht maak, ik ook wel een paar duizend mensen vind die 5 stemmen willen geven.