Irréversible (2002)

Noé is helemaal geen provocateur (zeg ik naar aanleiding van alleen deze film die ik van m gezien heb).

Begin van deze film vind ik trouwens geniaal. Hoe? Wat? Waar? Je weet nog nergens iets van maar hebt al meteen het idee dat er iets helemaal mis is. Je bent net zo verward als Marcus. Dat je koppijn van die scene krijgt was ook de bedoeling van Noé meen ik. Missie geslaagd .

Toch wel apart dat jij, Ramon, helemaal niets voelde bij deze film en wel bij Salo, terwijl die film me echt helemaal niets deed.

In je betoog over "oude moderne" cinema lees ik ook veel 'gelijkaardig's en 'soortgelijk's. Het feit dat je van die films geen hoofdpijn krijgt is voor mij al indicatie genoeg dat het toch allemaal niet hetzelfde is, en er wel degelijk een wezelijk verschil bestaat. Dat die 2 films die jij daar noemt in de 30er jaren avant-garde waren zal best, wat mij betreft besides the point, aangezien we nu in 2005 leven. Ook Salo als voorbeeld heb ik niks mee, want dat vind ik net als BoordAppel dan weer een platte, smakeloze en alles behalve indrukwekkende film. Elk filmtijdwerk zal wel vooruitstrevend geweest zijn, maar die tijden zijn voorbij, en ik leef in het nu, niet het toen. Dat jij vindt dat alles al beter gedaan is, wil toch vooral zeggen dat je je niet kan vinden in de huidige werkwijze/esthetiek ? Blind voor moderne cinema mag dan kort door de bocht zijn, zo ver zit ik er niet naast vind ik. Trouwens jouw volste recht, ik ben blind voor die klassiekers, maar heb geen problemen om dat toe te geven.

Het argument dat bepaalde mensen niet openstaan voor zekere dingen (want ik voel em al aankomen), blijf ik geschift en vergezocht vinden. Wie ontzegt zichzelf op voorhand dingen die hij eigenlijk leuk zou vinden ? Ik blijf het een zwak argument vinden, om mensen die een klare kijk op hun smaak hebben toch maar onderuit te halen. Vandaar mijn reactie op de post van remorz.

remorz: FK's reactie getuigt alleen van een duidelijke kijk om z'n eigen smaak. Ik ken FK een beetje, en kan allemaal maar besluiten dat hij een wijze beslissing maar Irrév niet te kijken, is gewoon geen film voor hem. Maar dat mag niet gezegd worden, want zo redeneren is kortzichtig natuurlijk ...

Om te beginnen haal ik niemand onderuit. Mijn "vrijwillige kortzichtigheid" bevat geen waardeoordeel en FK mag doen wat ie wilt. Ik vermijd zelf ook zo veel mogelijk films waarvan ik weet dat ik ze niet kan waarderen, dat is heel natuurlijk.

Daarentegen kan ik er ook niet tegen dat FK Noe als provocateur bestempelt, en zegt dat die man geen eigen mening heeft, alleen maar frustraties uit etc. Dat allemaal na het zien van Seul Contre Tous. Dat noem ik geen klare kijk op mans smaak, dat noem ik bevooroordeeld etiquetteren.

Ik weet niet hoe ik het ervaren zou hebben, ik had het geluk Irreversible voor Seul Contre Tous te zien. Waarschijnlijk had ik SCT dan ook niks gevonden, maar was ik nog altijd benieuwd geweest naar de opvolger. Had Irrev dezelfde gebreken gehad als SCT, dan had Noe bij mij ook afgedaan.

Noe provoceert in Irrev ook, maar het dient een doel (dat doel ontbreekt in zijn geheel bij SCT). Ik vind het dan ook vooral jammer dat FK Irreversible geen kans wil geven, niet meer niet minder.

Ook wel een interessante kwestie trouwens: na hoeveel films die je niet bevallen, serveer jij een regisseur af? Ik merk dat ik in de loop der tijd steeds langer geneigd ben 'kansen' te blijven geven, omdat er regelmatig lui voorbij komen die in hun vijfde of zesde film plotseling toch de juiste toon bij me treffen (Francois Ozon is voor mij het duidelijkste voorbeeld). Voor de meeste anderen geldt: ik concludeer 'jammer', maar probeer mijn smaak niet met argumenten te verdedigen en haal al helemaal niet mijn 'kennis' uit de kast om 'objectief' te bewijzen dat er sprake is van 'effectbejag' en andere enge termen. Ik kijk bijvoorbeeld nauwelijks klassieke westerns, daar val ik bij in slaap. Maar de lui die er WEL van houden, zijn ongetwijfeld net zo gepassioneerd en diepgaand (achem) als ik. Dat geldt ook voor de regisseurs van deze films, daar twijfel ik geen moment aan.

Niettemin, Onderhond, zou je mij willen leren mijn smaak af te bakenen? Ik word GEK van die brede interesse van me .

Als ik het werk van een bepaalde regisseur niet kan waarderen, sta ik over het algemeen wel open om die mening te herzien. Of, als het werk weer tegenvalt, mijn gelijk te benadrukken ("zie je wel..." ). Dus wanneer ik hierboven 'afgedaan' zeg, is dat wellicht te kort door de bocht. Het wordt echter wel steeds moeilijker voor een regisseur om na de zoveelste miskleun, alsnog te overtuigen.

Maar Menni, behoud gewoon je brede interesse. Het kaf scheidt zich vanzelf wel van het koren

Of misschien juist niet, omdat je verwachtingen dan zo lekker laag zijn . En natuurlijk blijf ik alles en iedereen bekijken. Behalve klassieke westerns, die zijn kut.

Er is eigenlijk teveel om te kijken, en dan probeer je de belangrijkste films er tussen uit te halen, die je het interessants vindt. Je favoriete genre's, je favoriete regisseurs, je favoriete landen. Dat zijn positieve schiftingen.

Maar aan de andere kant probeer je dan te vermijden waar je niet zo van houdt, uiterst tegenvallende regisseurs en de niet zo favoriete genre's.

Verwachtingen zijn er altijd wel, met deze methode, dus tegenvallers zijn ook gegarandeerd.

Ik zeg ook niet dat ik nooit op de man speel hoor. Ik zeg slechts dat ik in dit geval zeer teleurgesteld was in de reacties. En dualiteit heerst er in ieder mens.

Maak je geen illusies; je doet dat zelf ook. DE reden waarom we zo vaak met elkaar in discussie gaan.

Ik noemde slechts het eerste wat in me opkwam hoor. Ik heb dik 2000 films gezien, maar dat is het dan ook. Geloof me maar: er zijn zoveel films gemaakt in de filmhistorie, daar zit echt wel iets soortgelijks bij. Ik denk niet dat ik geloof in een afgebakend gebied met de naam 'Moderne Cinema'. Bovendien zul jij er ook niet achterkomen aangezien jij oude cinema mijdt. Je kunt niet eens weten of het hier een vorm van nieuwe cinema betreft. No offense. De enige verandering in de cinema is de toevoeging van digitale effecten wellicht, maar of dat nu voor verbeteringen heeft gezorgd daar plaats ik vraagtekens bij.

Ik gaf duidelijk aan dat de mens van nu bepaalde oude films nog steeds als avant-garde beschouwen. Het is nog steeds modern en niet gekoppeld aan een tijdperk.

Noe zelf vindt van niet. Dat geeft aan alles toch wel een vreemde draai eigenlijk. De vertegenwoordiger van de moderne cinema die enkel lovend kan zijn over het ouderwetse Salo.

Ja, echt een film om op je eerste afspraak met een lekkere chick naar toe te gaan.

Aan mij is dit niet besteedt. Allemaal een beetje te.....

toffe film... tijd geleden gezien met een vriend van me, alleen vind ik het begin van de film wat ontoepasselijk bij de rest.... maar ckr het bekijken waard 3.5*

Hoe mevrouw Belucci wordt behandeld in deze film is niet best. Zag de film vorig jaar en was tot die tijd nooit ongerust of mijn vriendinnetje wel veilig thuis zo komen na een avond stappen. Die naiviteit is er met deze film voor eens en altijd uitgeslagen. dat in de gruwelijke scene in de tunnel er eindelijk iemand te hulp kan schieten, maar rechtsomkeert maakt.... dit gebeurt dus ECHT!

Wat ik schitterend vond: dat ik na de eerste scene dacht: "Kolere, dit is wel héél heftig" , maar dat ik aan het einde van de film die kerel groot gelijk gaf. Zo pacifistisch ben ik dus kennelijk toch niet!

Krijg er nog koude rillingen van als ik alleen maar aan de film dénk. Kwaliteit geleverd dus!

4 sterren

Heeeeeeeeeeeeel heftige film.

4*

een aparte film met enkele keiharde scenes. Het taalgebruik is vaak vulgair, maar past precies bij de sfeer van de film.

Het warrige camerawerk waar al eerder over werd gepraat vond ik niet storend en had naar mijn mening ook een bepaalde functie: de wanhoop en chaos van de twee hoofdrolspelers in beeld brengen.

Al met al een film die anders is dan normaal, maar niet de realiteit uit het oog verliest. 4*

De film kon me behoorlijk tot zelfs erg boeien het eerste uur. Maar daarna ging het flink achteruit... Het laatste halfuur (eigenlijk al vanaf het feestje), begon het wat te vervelen. Voor de rest hier en daar wel brutale, gewelddadige scènes in de film. 3 *

verontrustende film. een paar van de meest heftige scenes die ik ooit zag. even laten bezinken dit. i.i.g. een erg goede film. dikke 4 sterren.

oh ja, wat deze film naast de schokkende dingen (een stuk) beter dan de gemiddelde film maakt was het realisme. de manier waarop mensen reageren op situaties, met elkaar praten of met elkaar in bed liggen. erg realistisch en herkenbaar (al weet ik niet hoe ik zou reageren op een verkrachting van mijn vriendin, zeker niet onder invloed van drugs).

Ik ben het hier deels mee eens. Ik ben gekapt met het kijken naar deprimerende (of 'realistische') films na Requiem for a ... Genoeg is genoeg. Ik heb er inmiddels een aantal gezien en ik denk dat ik het genre inmiddels begrijp. Wat vind je eigenlijk van the good, the bad and the ugly?

zéér gewelddadige film, maar zeker niet slecht! mja juist het einde beetje saai (of moet ik het begin zeggen? ) 3.5*

ja, als Satan zijnde wil je natuurlijk een eeuwig durend inferno als einde?

Toegegeven de beruchte verkrachtingsscene was zeer heftig, verder is deze film weinig meer dan een zouteloze verzameling beelden van Belucci-vriend en ex-vriend, er gebeurt werkelijk nix, en ik vind de film dan ook zwaar overgewaardeerd gezien het gemiddelde......
1,5*

Heeft het duidelijk niet begrepen.

Zozo, iemand heeft een andere mening over een film en natuurlijk heeft deze er dan nix van begrepen....
Sorry hoor maar wat valt er aan te begrijpen? Zeer heftige verkrachtingsscene omlijst met het flinterdunne liefdesverhaaltje van Belucci en vriend.... Om de verkrachting extra impact te geven laten ze haar ook nog op een zwangerschapstest pissen, en natuurlijk is ze zwanger...
Dit alles is dan achterstevoren geknipt en irritant gefilmd....
Wat voor een extra begrip heb ik nodig??

Prachtige film met een mooie structuur. De twee geruchtmakende geweldsscenes zijn zeldzaam gruwelijk, maar daarnaast bevat de film voldoende positieve en zelfs filosofische elementen. Interessante keuze om te beginnen met het einde en zo terug te werken naar het begin. Zo keert de film thematisch terug vanuit de hel naar de hemel.

Ik stoor me in het algemeen aan de uitdrukking 'er gebeurt niks'. Niks is een zwart scherm. Het zal wel iets persoonlijks zijn. Dat er (hordes) mensen zijn die deze film niet goed vinden kan ik me levendig voorstellen.

Op zich een goed verhaal. EN Monica Belluci. _0_

Al was haar eerste (laatste) scene nou niet echt leuk om naar te kijken. Ik vond het gewoon TE lang duren. Had van mij niet gehoeven. En dat terwijl ik de scene met de brandblusser juist niet zo erg vond. Alleen dat gedraai met de camera. Daar werd ik niet goed van.

2.5*

goede film. ik vroeg me alleen af of monica bellucci symbool stond voor de bourgeoisie, of de avant-garde. wie verkracht nu eigenlijk wie? verkracht hollywood de cinema als kunst, of verkracht noé in deze film de conventies van hollywood?

al met al een uitstekende film. 4.

Unieke film met een duidelijke focus. De donkere, naargeestige, smerige setting, de zich steeds herhalende drone, de zwaaiende camera, de levensechte dialogen en handelingen van de personages en de schokkende afloop maken de openingscène al onvergetelijk. Ik heb me nergens gestoord aan het onrustige camerawerk dat tot aan de verkrachtingscène aanwezig is; vond het op een treffende wijze weergeven wat de personages doormaken. Deze documentaire achtige stijl in combinatie met de enorm lange takes betrekt je veel meer bij de gebeurtenissen. Wat er letterlijk te zien is op het scherm maakt de twee beruchte scènes naar mij idee ook niet zo schokkend als ze zijn, het is juist de combi van de hiervoor genoemde elementen die het gewenste effect bereikt. Petje af daarvoor.

De CGI valt soms op (de penis, de fles wijn in Marcus' hand wanneer hij "uithaalt" naar Pierre), maar is op de meeste momenten onmerkbaar (de brandblusser, de schim in de tunnel die even blijft staan en zich weer omkeert, de manier waarop het gebruikt wordt om van afzonderlijke scènes één geheel te maken) en uitstekend geïntegreerd in het geheel.

De "Le temps détruit tout" boodschap heeft maar weinig te maken met de gebeurtenissen in de film naar mijn idee, maar dat stoort niet echt.

Ruim 4 sterren