The Last House on the Left (1972)

Al een hele tijd vastgeroest in m'n top 10.Het is gewoon een uiterst bizarre mysterieuze film die me telkens weer fascineert.De soundtrack vind ik dan juist weer geweldig,die opgewekte countrymuziek over de eindgeneriek,briljant gewoon.

Hij is niet meer echt hard per definitie,maar hoe die vriendelijke vader plots met een kettingzaag begint te zwaaien doet me altijd wel iets

Last House On The Left was in de jaren 70 enorm shockerend omdat het geweld breed uitgemeten werd gefilmd. Tegenwoordig zijn we wel wat gewend. Neemt niet weg dat tere zieltjes deze horror maar beter kunnen overslaan. Bovengemiddeld.

Het basisidee is goed natuurlijk, maar het is echt klunzig gemaakt, slecht geacteerd, slecht gemonteerd, niet spectaculair, ik wed dat tegenwoordig om het even welke B-flm regisseur dat nu zo'n honderd keer beter en overtuigender kan.

Besluit; ik heb nergens moeten huiveren omdat het door de klunzigheid er absoluut niet echt of geloofwaardig uit ziet. Ik heb maar 1 verzachtende factor, dat is het jaar waarin de film uitkwam, laten we het er maar op houden dat het daaraan ligt...

Erg middelmatig, zelfs op het slechte af, ontzettend klunzig gemaakt door geheel onkundigen.

Hier een leuk interview met Craven, voornamelijk over Last House.

Last house was vooral schokkend omdat er geen gemaskerde psychoot in voor kwam, maar een stel gestoorde 'mensen' dat maakt de boel al een stuk griezeliger vind ik, en dan de verkrachtingen en de horror dat de ouders erachter komen dat hun dochter dood is, en haar moordenaars gezellig onder hun dak komen logeren....inderdaad het acteerwerk is niet echt kundig, maar het was natuurlijk ook maar een homevideo die Craven en Cunningham hadden gemaakt, in Cunninghams achtertuin.

David Hess speelde erg overtuigend en ook Weazel was echt genoeg om mensen met een boog om hen heen te laten lopen.

Muziek was fantastisch en als iemand mij aan de soundtrack kan helpen, graag!

Leuk om te weten: er komt een remake van Last house on the left!

En de film is in Australie en Engeland nog steeds verboden.

Nog steeds overtuigend goed.

Ok, tegenwoordig zijn de meeste films gruwelijker en van betere kwaliteit maar dat neemt niet weg dat deze film nog steeds zijn inpact heeft als men hem bekijkt.

Gevoelloos brutaal, de nodige gore en een meeslepend sfeertje.

Acteren was wat minder en de special effects konden beter maar goed, voor een film uit '72...

3*

Coming soon, the remake! Spring 2009.

Lijkt me goed

'k Weet het niet. Deze originele film had weinig poespas, zodat we als kijker dichter bij stonden. Met een remake krijg je snel het gebruik van meer effects en de wil om nog verder te gaan zodat het ongeloofwaardig wordt. Weinig remakes van horrorklassiekers die het origineel evenaren, laat staan overtreffen.

Een remake gaat nimmer meer zoveel indruk maken als het origineel...

Zal wel net zo triest worden als de remake van The Hills Have Eyes.

Ik ga deze van het weekend kijken. Heb er hoge verwachtingen van.

Diezelfde impact genereren lijkt inderdaad moeilijk haalbaar. Er is de laatste jaren enorm veel brute horror op het witte doek verschenen en de graad van gewenning bij het publiek is daardoor sowieso verhoogd.

En daarbij: er is een verschil tussen rauw en bruut. Geen van de films in het genre die afgelopen jaren zijn verschenen vond ik zo rauw als Last House.

De jaren '70 lijken een patent te hebben op "rauwe films".

Gewenning is inderdaad het juiste woord,volgens mij een spijtige zaak!

Je spreekt jezelf wel heel erg tegen...

Volgens mij niet hoor. Stevie had het over de eventuele remake...

Een belangrijke film voor het horrorgenre en zeker gedurfd. De keerzijde is alleen dat het allemaal een beetje amateuristisch is gemaakt maar het neemt niet weg dat de grimmige sfeer duidelijk voelbaar is. Het is jammer dat Craven deze sfeer niet vasthoudt door de semikomische tussenstukjes. Het voelt een beetje als een compromis. Het meest opmerkelijke vind ik nog dat deze film gebaseerd zou zijn op de maagdenbron van Bergman. Maar dat terzijde.

De nieuwe UK complete uncut edition ziet er goed uit. 3 DVDs met 2 verschillende cuts van de film en meer dan 5uur extra's o.a: intervieuws, docu's en deleted scenes.

The Last House On The Left is een film die een onmiskenbare invloed heeft gehad op het horrorgenre : Craven gaf samen met Cunningham een realistische draai aan het genreconcept dat in de ogen van de meesten toch eerder eenduidig was en opende zo samen met de ultieme bevestiging van de realistische horror The Texas Chainsaw Massacre een volledig nieuw pad dat tot op de dag van vandaag nog steeds gevolgd wordt. Centraal in beide films stond rauw en ongepolijst camerawerk en cinematografie, bikelhard geweld ( hoewel niet zo bloederig als de meesten ervan maakten ), zwartkomische momenten (bij de ene film spaarser als bij de andere) en een duidelijk zichtbare knipoog naar de hippiecultuur ( de Manson-invloeden in deze film zijn wel erg duidelijk). Welke film beter is ,maakt ieder voor zich uit. Feit is wel dat The Texas Chainsaw Massacre een veel beter naamsbekendheid heeft. Misschien wel begrijpelijk, maar beide films zijn volgens mij toch gezegend met een ongelooflijk hoge 'name value' : de kracht die uit de titels spreekt is onmiskenbaar en dwingt de meeste geesten al tot het verzinnen van een film voor zichzelf in hun gedachten. Je fantasie slaat dan al compleet op hol als je hoort hoe bloederig en controversieel die films, van wie de titel al maandelang in je hoofd rondspookt, wel niet moeten zijn. Steeds verder ga je over tot het bedenken van de meest gruwelijke taferelen die zich in die film wel zouden moeten afspelen. En wanneer ik eracher kwam dat TCM het hield op de ijzersterke suggestie, dacht ik dat deze film dan ook hetzelfde pad ging bewandelen. Ik heb al eerder aangegeven dat beide films zowat uit hetzelfde vaatje tapten (op het gebied van sfeer, grimmigheid,etc...), maar toch was ik verrast door de gewelduitspattingen die Craven in het begin durfde te tonen (een afgehakte arm, steekwonden, het kerven in het vlees , een kort shot van ingewanden die eruit worden gehaald en een 'in your face' verkrachting zijn allemaal van de partij in veruit de meest controversiele 20 minuten uit de jaren '70 ). Natuurlijk hebben we het tegenwoordig allemaal al bloederiger en goorder gezien (films als Hostel, Saw en menig horrorremakes komen tot gedachten), maar voor die tijd was het natuurlijk revolutionair en zal tot op de dag van vandaag zeker nog weten te schokken met dank aan het grimmig opportunisme waarmee alles in beeld wordt gebracht. Dan gaan we over naar het ondertussen alom gekende wraak-verhaaltje en de film blijft zijn rauwe toon behouden buiten enkele slapstick-achtige interventies van veruit het meest klunzige duo agenten in de geschiedenis van de horrorfilm (al komt uitgerekend Craven in 1996 griezelig dicht in de buurt zichzelf te overtreffen op dat gebied met het laten optreden van het personage Dewey in zijn uitmuntende Scream). Maar dan komt het grote nadeel van de film voor mij persoonlijk : het geheel begint, niet in het minst geholpen door de excessieve wraakacties van de ouders, gewoon 'over the top' aan te voelen en verliest op dat moment voor mij zijn geloofwaardigheid in dusdane mate dat ik zelfs min of meer tot het besef kwam dat al het voorgaande ( buiten de wel erg zwaar op de maag liggende verkrachting) ook al wel behoorlijk 'over the top' was. Tot op de koop toe wordt vrijwel alles dan ook nog buiten beeld gelaten (althans in de versie die ik zag en die beloofde 'uncut' te zijn) wat dus haaks tegen die erg controversiele 20 minuten inslaat (die hoe verder de film vordert gaandeweg zijn punch toch weet te verliezen). Craven doet er dus op beeld geen schepje bovenop, maar kiest in dat deel voor de suggestie of voor de wel erg snel wegdraaiende camera. Het zou voor sommigen wel kunnen werken, maar voor mij werkte het niet. Het is allemaal natuurlijk wel erg hard en sadistisch, maar ik heb toch al hardere filmische klappen gekregen.

Verder zou ik de film niet amateuristisch noemen, het geheel voelde natuurlijk ietwat goedkoop aan , maar Craven heeft volgens mij toch de juiste methode voor deze film toegepast. Maar het enge en creepy gevoel dat me bekroop tijdens het kijken van TCM, nee ,dat voelde ik bij LHOTL niet. Grimmig ,daar niet van ,maar verre van zo beklemmend als TCM was. Hieruit kon ik toch concluderen dat de sfeer in laatstgenoemde film toch een stukje steviger was (maar misschien komt dat ook omdat die film meer dat desolate gevoel hed, terwijl we hier op spaarse momenten de lachwekkende interventies van die twee oenen krijgen )die dan ook geholpen werd door de vreemde,doch sterke soundtrack ( vreemde krakende geluiden, terwijl de muziek hier mij op sommige momenten in een circusstemming bracht ,en dat is voor mij persoonlijk niet zo positief) .

Vond ik de film slecht ? Neen ,absoluut niet. Er zijn al veel films beter gemaakt, maar een slechte film zou ik het zeker niet noemen en hij heeft ook een erg belangrijke invloed gehad op het genre. Maar moet ik hem hiervoor de beste horrorfilm ooit noemen ? Alweer neen en dat zal ik ook niet doen, maar een bedankje aan Craven zal er zeker wel vanaf kunnen omdat hij toch onrechtstreeks zo samen met Hooper het merendeel van de recente horrorfilms heeft weten te produceren.

Conclusie : The Last House On The Left is erg belangrijk en misschien wel een must see voor de fanatici. Maar mocht ik kiezen tussen deze en The Texas Chainsaw Massacre ( mijn favoriete horrorfilm ) ,dan koos ik ongetwijfeld voor die laatste. Ik raad iedereen toch aan deze zeker te bekijken ,maar verwacht echter geen liters bloed (zet dan eender welke recente horror op in de plaats) of een gepolijste film. Maar wie wil weten waar nu die hele buzz om was... kijk zelf maar. Voor zijn historisch belang en zijn goede momenten geef ik de film zijn punten, maar echt entertainment was het niet, daarvoor was het geheel te onevenwichtig. Hopelijk kiest de aankomende remake voor meer realistische acties. Als betere film gaat mijn stem dus naar TCM. Feit is wel dat Craven een blijvertje was ,terwijl Hooper tijdens zijn loopbaan na Poltergeist in 1982 niet meer echt iets uitstekends heeft geproduceerd en zelfs gekenmerkt werd door trieste dieptepunten ( kuch...Mortuary...kuch). Op dat gebied is Craven (misschien wel de belangrijkste regisseur uit de horror) dus veruit de winnaar en zou hij dan ook met Scream het startschot geven voor alweer een nieuwe (gepolijstere) periode in de horrorgeschiedenis. Ook hiervoor alweer een welgemeende 'dank u wel' mijnheer Craven...

Als ik de recensies tot nu toe moet geloven: vergeet het maar! De film schijnt het origineel precies te volgen, maar dan zonder het rauwe randje wat deze zo geweldig maakte.

Afgezien van het gebrek aan alinea's een prima recensie trouwens, maar ik heb juist het tegenovergestelde. Last House on the Left gaf me echt de kriebels en TCM deed me weinig.

Een kwestie van persoonlijke smaak. Dat ik TCM kies, heeft er waarschijnlijk ook mee te maken dat deze zowat een van de eerste horrorfilms was die ik zag ,terwijl ik LHOTL pas op later tijdstip ontdekte. Maar toegegeven, misschien was deze zelfs nog iets belangrijker dan TCM.

Allemaal gelul om een film van niks. Zeker als deze film vergeleken wordt met films als strawdogs en a clockwork orange. Ik heb altijd al geweten dat Wes Craven geen talent had, maar nu weet ik het zeker. Dit is gewoon exploitatie. Ik heb het een en ander over de man gelezen om te weten dat hij het serieus heeft bedoeld, maar hij kan gewoon geen films maken. De twee komisch bedoelde politie agenten, de gekunstelde paralel montage., de geforceerde dialogen en het tenenkrommende acteerwerk zijn een paar van de vele ergernissen. Ik ben blij dat ik hem gezien heb, maar meer omdat ik bepaalde dingen nu wat beter in hun context kan plaatsen .

YouTube - The Last House on the Left (1972) - trailer

Die slechte beeldkwaliteit en dat slappe gezeik

Wat is er mis met Exploitatie? haha

ja, in principe niks mis mee. Veel films die als exploitatie worden aangemerkt kunnen nog best goed zijn. Maar deze film is te knullig gemaakt en moet dus leunen op de grove geweldadigheid , die er zou moeten zijn. Maar zo gruwelijk is deze film allang niet meer.

Frut van de onderste plank.

Film die de tijd absoluut niet overleefd heeft. Wie een beetje fan is van de moderne horror zal waarschijnlijk een aantal gaapjes moeten onderdrukken, want wat hier te zien is, is pijnlijk onindrukwekkend.

Rauw zou ik de film niet eens willen noemen, of je moet rauw gelijk willen stellen aan slecht acteerwerk op brakke wijze gefilmd, zonder oog voor enige filmische kwaliteit. Dan is het inderdaad erg rauw, kan het concurreren met het al even schabouwelijke Dogme.

Het acteerwerk is van een opvallend laag niveau, waarbij hakkelige dialogen en bijna slapstick-achtig acteerwerk elkaar in sneltempo afwisselen. Als Craven tussendoor niet wat natuurpracht in beeld wil brengen uiteraard. Shotje van een beekje of een eikenblad. Indrukwekkende sfeerzetting.

Het meest hilarische aspect is echter de soundtrack. Jolige hippie nummertjes en iets dat klinkt als een verkouden beatboxer die "whooo, whiiiii, whuuuuuu" geluidjes aan elkaar rijgt. Ongemeen komisch effect die alle gepoogde impact gewoon finaal een kleurige lolly in de strot duwt.

Uiteindelijk maar wat gelachen met de ronduit debiele soundtrack en de flutrevenge waarop het uiteindelijk weer uitdraait. Zo slecht maken ze ze niet meer.

0.5*

Benieuwd wat ze met de remake gaan doen, deze film heeft zo'n enorme goedkope 70s sfeer dat ze het toch enigszins anders zullen moeten aanpakken. Lijkt me alleen dat het enige beetje eigenheid dat de film bezit daarmee meteen verloren gaat.

Die muziek was nog wel het ergst inderdaad.

"and the road leeeds to nowhere"

Ik ben het er grotendeels mee eens dat Last House on the Left een slechte film is die de tand des tijds niet heeft doorstaan. Wel ben ik iets milder gezien z'n betekenis voor de ontwikkeling van het horrorgenre. Het was begin jaren '70 en "brute horror" bestond op de cartooneske films van Herschell Gordon Lewis na niet of nauwelijks. En Last House on the Left was dan nog van een heel andere orde. Minder grafisch en expliciet wat bloedvergieten betreft, maar vooral inslaand als een bom op psychologisch vlak. Nu kan je dit vergeleken met hedendaagse cinema nog moeilijk als dusdanig opvatten aangezien de filmtechnische uitwerking bijzonder brak is en de psychologische impact bijgevolg miniem.

Maar ook dat manco "heeft wel iets". Ik weet nog dat ik deze film voor het eerst zag op cult night, een programma waar allerlei groezelige horrorfilms getoond werden, ingeleid door filmmaker en filmkenner Jan Verheyen. Het was een complete stijlbreuk met de typische horrorfilms die ik kende en het had destijds nog wel het beoogde effect op mij. Ik was min of meer ontzet. Een goede film vond ik het niet, maar hij oefende wel een bepaalde aantrekkingskracht op me uit. Nu nog steeds trouwens, net zoals vele soortgelijke films dat doen. Ik denk dat liefhebbers van dit soort cultcinema dat gevoel wel herkennen en koesteren, anderen zijn er uiteraard bitter weinig mee.

Maar goed, het was ook best wel een gedurfde film. Craven heeft er een tijd lang problemen mee gehad, in die zin dat men hem een gevaarlijke psychopaat vond die geen films meer mocht maken. Met als gevolg dat zijn volgende projecten maar moeilijk uit de startblokken geraakten. Zo werd bijvoorbeeld bij een vertoning van zijn latere film The Hills Have Eyes de projectiekamer bestormd door het publiek dat daarna de filmrol woest verscheurde. Het zegt wel iets over hoe controversieel Cravens films destijds waren en hoe hij de baan heeft vrijgemaakt voor de ontwikkeling van het genre.

De film zelf heeft te lijden onder een gebrek aan kwaliteit, op zowat alle vlakken helaas. Wel streeft Craven een vorm van realisme na, en hij slaagt daar ook in vind ik, waardoor de gewelddadige gebeurtenissen de kijker een wrange nasmaak bezorgen. Last House on the Left is in de eerste plaats dan ook een curiosum, een historisch document, verplichte kost als het ware voor liefhebbers van het genre, maar inderdaad geen al te beste film.

Door de Lauren&Hardy-muziek is de spanning ver te zoeken, jammer want het is een interessant gegeven. Geef mij maar de 2009 remake, meer sfeer.

Heb vandaag de special 3-disc edition binnen gekregen en bekeken, heb de alternative cut van de film gezien en hij was niet veel verschillend met de gewone versie , maar geweldig om hem nog eens te zien. Verder een geweldige boxset met veel interessante extra's Een van de meest brute films ooit!