The Godfather: Part II (1974)

aardig, ik vond het meesterlijk, na het eerste deel meteen met zo een klasiek stukje komen, nooit vertoond.

heb je wel goed opgelet,men wil legaal worden en er zit een verrader in de familie zijn voor mij al twee boeiende patronen.

moet je dan waarschijnlijk van houden, bij mij leek het net of ik erbij was, realistischer heb ik het op het witte doek nog niet gezien. en alles wat er besproken werd word gewoon goed uitgewerkt in de hele film.

volgens komt hij toch met alles goed weg, en dat er in cuba een revolutie komt kan ie niks aan doen.

relatie met zijn broer fredo is het mooiste wat ik ook heb het witte doek heb mogen aanschouwen, en de andere zijn gewoon zijn vijanden die hem in de weg zitten

hmm, vind het jeust heel goed bij de film passen, maar zulke dingen kunnen wat (tegenwoordig zeker) beter gebracht worden idd.



werelds, zo ijskoud.

je vraaagt er natuurlijk op de koffie, ik weet het niet maar bij sicilianen moet je natuurlijk geenmiskraam laten uitvoeren

hebben we wel dezelfde film gezien, hoewel iedereen er natuurlijk anders van mag vind, dus ik respecteer je mening maar begrijpen doe ik het niet.

hij heeft wel degelijk respect voor vrouwen alleen op een siciliaanse manier, die mij trouwens ook niet aanstaat maar soit.

ik deed het in mijn broek toen hij voor het eerst schmiert, net zoals als ie berekenend te werk gaat.

zoveel anders is hij niet hier, behalve nog harder en zakelijker.

beste bijrollen ever, maar nogmaals ik respecteer je mening.

zelfde stijl als deel 1 maar ok.

nogmaals bij deel 1 is het niet anders.

ik respecteer je mening, ik vond het fantisch er doorheen geweven.

hmm, vond het eerste feest toch ook wel erg geslaagd, hoewel tegenover het huwlijks feest is het wel wat minder, daarin tegen hebben we nog een feest in cuba in dit deel.

hmm hier heb je de opbouw naar de moord op fredoen de spannig om erachter te komen wie achter zijn moord aanslag zat en nog wel van die paar meesterlijke stukjes die je warschijnlijk gemist heb.

tja, dan houd het op.

ga je mond spoelen, en wat heeft wraak er nou mee te maken, it's strictly buisness. op de scene van vito na in sicilie, die ook meesterlijk was, leek net vito uit deel 1

Laat ik meteen duidelijk zijn: Uitstekende film maar hij haalt het niveau van het origineel in mijn ogen niet. Ik vond deze film rommeliger dan de 1e dankzij de 2 verhaallijnen. Daarnaast vond ik het enorm jammer dat de oude Vito Corleone, Marlon Brando dus, ontbrak. Hij maakte voor mij van deel 1 een klassieker.

Uiteraard is dit wel een heel goede film. Pacino en De Nero zetten een sterk rol neer, de muziek is zoals in de 1e film weer steengoed en erg passend. De locatie's zijn mooi, er zitten memorabele scene's in...kortom, zeker heel goed. Maar ik vond hem toch minder dan de 1e. Ik werd minder gepakt door het verhaal. Ik deel de mening van velen die deze boven de 1e verkiezen dus niet. Maar beiden zijn aanraders, erg goed. Ik hoop dat Part 3 ook de moeite waard zal zijn.

4*

Schijnbaar denkt de rest van de wereld daar anders over. In deel 2 lag er namelijk erg veel druk op de schouders van DeNiro, omdat hij de taak had een geloofwaardige jonge Don Vito neer te zetten, wat een erg riskante onderneming was. Uiteindelijk doet hij dit met erg veel overtuiging (doen en laten, houding, trekjes, uitstraling, stem, gedrag etc.) en werd dit bekroond met een oscar, en terecht. En Duvall komt vrijwel hetzelfde voor de boeg als in deel 1, waardoor jouw statement betreft beide acteurs eerder als een compliment kan worden opgevat.

Schijnbaar herinner jij je vorige leven als Cubaanse historicus nog erg goed, knap hoor. En wat maakte de scene op het meer dan zo beroerd voor jou om het te bestempelen als smerige troep? En hoe had die constante wraakfilm er dan volgens jou uit moeten zien? Het is trouwens uberhaupt de vraag waar nog wraak op moest worden genomen, aangezien Michael de competitie al nagenoeg had uitgeroeid.. Of bedoel je dat de film zich alleen had moeten focussen op het leven van Vito Corleone? Ik ben erg benieuwd naar een wat meer gedetaileerde onderbouwing van jouw interessante mening.

lol @ combi

Met je opmerking over die Oscar had je mij te pakken. Als de mensen van de Oscar - commissie vinden dat hij goed acteerde, dan vind uiteraard de rest van de hele wereld dat ook.

Ik hoefde de film eigenlijk niet te kijken, want ik wist toch al dat het goed zat met het acteerwerk als ik mij van tevoren tenminste even verdiept had of er eventueel Oscars werden vergeven aan deze acteurs.

In het begin probeert Michael de boel bij elkaar te houden, maar dit blijkt een hopeloze missie. Iemand bedriegt hem, waarna er zich ook op persoonlijk vlak nog eens vervelende gebeurtenissen afspelen. Dat eindeloze vergader, wetende dat mensen desondanks toch een dolk in je rug proberen te steken duurde veel te lang. Waarna de wraakacties, nadat Michael bedrogen was gewoon tegenvielen. Kortom, de film duurt veel te lang en de opbouw van de film is nogal voorspelbaar, wat niet erg hoeft te zijn, maar als de climax dan zo slap gebracht wordt wel. De moordscenes werden allen saaig in beeld gebracht omdat er weinig te zien viel en de aanloop er naar toe was veel minder dan die in The Godfather waar een duidelijk nerveuze Michael veel minder onfeilbaar dan hier was.

De scene op het meer deed mij op emotioneel vlak gewoon niets, waardoor ik een heel ander gevoel had toen Michael naar buiten stond te turen. De nachtelijke ambiance werd hier onvoldoende uitgewerkt qua geluid maar ook qua afwerking van de invallende duisternis, je kreeg daarbij louter te zien dat hij in een bootje werd begeleidt, weggevoerd werd en de impact die de gebeurtenis erna op Michael had te zien. Ik vond het allemaal veel te kunstmatig gebracht.

Het mist deze film nogal aan breed uitgemeten scenes ( op die overbodige lange flashback na ) waardoor de film aandoet als slordig aan elkaar gemonteerde slik - het - maar - cinema, het ontbreekt de film aan humor, i.p.v. wat zelfspot is het allemaal zo serieus gebracht en bovenal aan spanning of een wat meer ontwikkelde vorm van actie. Het drama vond ik echt van RTL - niveau, met als dieptepunt die confrontatie die je al lang aan zag komen tussen Michael en zijn vrouw.

Ja dat heb jij goed gezien. Het is leuk dat je mijn bedoeling uit zijn context probeert te halen om een beetje interessant over te komen, maar het enige wat ik ermee wil zeggen is dat hij zijn (in mijn ogen) uitstekende acteerprestatie heeft weten om te zetten in een prijs. Jij zou het zelf vast en zeker ook erg fijn hebben gevonden dat een van jouw arthouse manga meesterwerkjes erkenning krijgt van de gevestigde orde. Of zou dat juist resulteren in afkeer?

Tuurlijk wel, altijd leuk om om een rel te schoppen met de grote 'kuddedieren' massa d.m.v. het afkraken van gerenommeerde klassiekers.

Misschien was het indd beter geweest door er wat meer actie in te gooien en de mafiosi's te veruilen voor de ninja turtles.

Dat is ook waar de hele trilogie voor een groot deel om gaat. De transformatie van een onschuldige jongenman, door een samenhang van omstandigheden, naar een sluwe, koelbloedige gangster, en de persoonsverandering die hij daarbij ondergaat. Om uiteindelijk te beseffen dat alle macht die hij heeft vergaart met zijn daden, ten koste is gegaan van de familie die hij daarmee probeerde te beschermen.

Tja, je wint sowieso de filosofische schoonheidsprijs. Het lijkt trouwens wel dat jij naar een film kijkt alsof het een wetenschappelijk experiment is. Het enige wat je doet is het geven van een gedetaileerde beschrijving van wat er plaatst vindt vanuit een negatief perspectief, in mooie woorden, maar met weinig echte inhoud.

Humor en zelfspot? In dat geval kan je beter houden bij films van Lesley Nielsen. Dit is een misdaaddrama / karakterfilm en niet een of andere parodie. En trouwens, er komt wel degelijk wat humor in voor in de flashbacks van de jonge Don Vito. En dat je deze film vergelijkt met goede tijden slechte tijden is eerder lachwekkend dan geloofwaardig. Het lijkt me vrij logisch dat een confrontatie tussen Michael en Kay voorspelbaar is gezien de situatie. Het zou juist een dieptepunt zijn geweest zonder enige vorm van opbouw.

Eerder interessantdoenerij van jou kant door de Oscars erbij te betrekken. Algemeen zwaktebod, vertel liever zelf waarin je Pacino dan zo vind uitblinken dan standaard aan te nemen dat hij perfect op de plaats past van een jongen die transformeert naar een onfeilbare, schijnbaar voor velen meedogenloze gangster.

Kijk eens goed naar mijn 5* lijst en je zult het antwoord zelf in kunnen vullen.

Oscars zeggen mij niets, net zoals vele meningen van bepaalde mensen/instellingen. Zeg liever zelf eens wat je vond van Pacino en DeNiro `s acteerkunsten. Ik vond ze verre van overtuigend omdat ze hier niet overkomen als mensen van vlees en bloed.

Bij macht komt meer kijken dan een blik op oneindig op de vergadertafel. Je opmerking over Ninja turtles slaat kant noch wal, aangezien ik wenste dat de actie hier gewoon beter, frontaler in beeld gebracht werd en ik meerdere malen aangaf dat de aanloop naar de moorden totaal niet spannend was en zijn machtvertoon mij compleet ontging.

Nou, dan beschrijf ik toch wat mij zo tegenstaat aan deze film. Lijkt mij meer dan een legitieme reden. Had ik trouwens maar op kunnen maken dat Pacino sluw acteerde, het enige wat hij kon was rennen of stilstaan.

Dat is dan ook hoe ik de film beleefd heb. De slordige feiten bleven zich maar opeen stapelen. Een film zonder hart ( inlevingsvermogen/sympathie ), zonder hoofd ( boeiend verhaal, interessante filosofische kwesties die mij prikkelen ) en zonder handen ( enige vorm van creativiteit in vormgeving of in verhaal ). De film tracht geforceerd van alles te willen zijn maar spoelde na mijn kijkbeurt geruisloos in het afvoerputje.

En wat betreft je reactie dat ik weinig inhoud inbreng. Triest dit en zelf constant afwijken en links met The Naked gun en diverse manga `s leggen, terwijl ik notabene duidelijk omschrijf waarom het soapachtig op mij overkwam, doe ermee wat je wilt maar je voorbeelden zijn tot dusver totaal buiten de kwestie.

Je erkent eerder zelfs dat de film ergens om draait waar ik tegen ageer. Het is dus gewoon nooit goed, ik mag het schijnbaar niet slecht vinden want dat iemand zich ontwikkelt kan bij voorbaat nooit slecht in beeld gebracht zijn?!

En als een film drama is, dan mag er niet in gelachen worden en moet je maar naar uiterst gelaten, bordkartonnen soappoppetjes zitten te kijken die naast in hun zakenleven ook tegelijkertijd problemen hebben in hun priveleven? Ik heb dan ook 10 Lesley Nielsen - films in mijn top 10 staan. Maar juist, veel liever The Naked Gun, dan dit soort karakteruitdieping. De opbouw van een student naar een gangster en van iemand die de touwtjes langzaam aan uit handen moet geven uit de andere Godfathers was oneindig veel interessanter dan deze farce waarin Pacino iemand speelt die onaantastbaar is, terwijl ik zijn performance daar nooit bij zou kunnen rijmen.

Dan was het tenminste een echte confrontatie geweest. Nu, was het allemaal teveel van soapachtige allure en dat slik ik gewoon niet.

Ik heb het over DeNiro en niet Pacino, die heeft immers voor zijn rol ook geen oscar gekregen. Ten eerste is het belachelijk om te constateren dat DeNiro op 'automatische piloot' piloot acteert, gezien dit een van zijn eerste rollen was, wat zijn prestatie des te meer indrukwekkend maakt. Dat zijn uitvoering ten koste gaat van zijn 'menselijkheid' komt puur omdat hij een personage, dat al eerder is gespeeld door een ander, moet imiteren zoals die was op jongere leeftijd. En hij doet dit op een zodanig realistische manier (het overnemen van belangrijke karakteristieke kenmerken) dat zijn geloofwaardigheid (voor mij) niet op het spel staat. Ook lijkt mij dat er bij het het spelen van zo'n rol juist veel improvisatie aan te pas komt, wat in strijd is met jouw vaststelling.



Op basis daarvan trok ik indd ook mijn conclusies.



Dat blijkt.



En je vond zelf nog wel dat hij zo'n schreeuwlelijkerd was geworden.. Ik zou nog eerder het 'ideale schoonzoon' type van het eerste deel zo omschrijven, wat jij dan weer zo aanprijst. In dit vervolg komt de uitdieping van zijn transformatie nog veel meer tot zijn recht. Zijn vader is er niet meer, en dus staat hij alleen met het maken van zijn beslissingen en het leiden van zijn 'familiebedrijf'. En zijn geweten heeft plaats gemaakt voor overlevingsinstinct, wat belangrijker is voor de wereld waarin hij leeft. Daarom oogt hij in dit deel kil en onsympathiek omdat hij als maffiabaas met harde hand moet regeren om zijn positie te waarborgen en om zijn tegenstanders een zet voor te zijn. Want in zijn wereldje geldt simpelweg; 'the survival of the fittest'. Ik vind zelf dat Pacino dit juist erg herkenbaar en zeer overtuigend in beeld brengt.



Misschien moet je dan in het vervolg maar het geluid aanzetten. Dan hoor je wat er precies wordt gezegd en waar het daadwerkelijk over gaat. De macht die hij heeft is hetgeen wat er op de achtergrond plaats vindt, en dat is nou precies de werkwijze van de maffia. Misschien versta jij onder macht alleen maar Steven Seagal sentiment?



Wat voor soort machtsvertoon had jij dan wel in gedachten? Een soort van Patton die met een legertje tanks een stad binnen valt? Die dodelijke blik die hij heeft in zijn gezicht spreekt voor mij al boekdelen. Machtsvertoon is slechts schijnvertoon. In jouw ogen had hij kennelijk aan een bodyguard om zich heen niet genoeg om je te overtuigen.



Wat een prachtige formulering, ik sta versteld.



Hoe kom je erbij dat hij onaantastbaar is? Waar laat hij dit dan blijken? Misschien is de aanslag op zijn leven in het begin van de film je ontgaan?



Ik wijk nergens van af, aangezien ik degene ben die kritiek heeft op jouw mening. Ik vind het namelijk nogal verbazingwekkend dat je het eerste deel zo hoog hebt zitten, en dit deel genadeloos de grond in stampt, terwijl beide films vrij veel gelijkenissen vertonen. Daarom vind ik het een beetje overdreven hoe jij deze film beoordeelt en op een nogal provocerende manier je mening onderbouwd met woorden zoals 'smerige troep'..



Oke, ik weet genoeg.

@ ThaMovieVoter

Hoe kan iemand in godsnaam deze film 1* geven? Als het niet je genre is, OK dan begrijp ik dat je niet met een volle 5* aankomt zetten, als de film enigszins niet aan je verwachtingen voldeed OK, je vind de film overschat door de "massa" OK...., MAAR 1*? Een haat-stem ongetwijfeld.. En waarom? Omdat de film als klassieker beschouwd wordt? Omdat een groot aantal mensen deze film-trilogie geweldig vinden?

Bewust het type Hans 'Anders' uithangen, die zich oh zo geweldig afzet van de publieke opinie, betreft dergelijke films...

niet mee eens, hij onderbouwt het waarom hem het niet bevalt, dat we het daar niet mee eens zijn is weer een ander verhaal.

Gister deze bijzondere film voor de zoveelste keer gezien. Dat kwam door de discussies van de afgelopen dagen hier op moviemeter over The Godfather Part II. De film blijf voor mij geniaal.

De beginscène op Sicilië is goed voor de opbouw van het verhaal en prachtig in beeld gebracht. De vrouw die haar man verliest, haar oudste zoon en daarna op haar knieën komt beken bij de man die alles veroorzaakt heeft, deze ook nog rustig aanspreekt en bij het teleurstellende antwoord een ultieme poging doet om het leven van haar jongste zoon te redden en daarmee zelfmoord pleegt. Nou in die paar minuten genoeg drama voor een hele film en een uitstekend begin: een goede basis voor de film

Daarna gaat de film naar Lake Tahoe; een plek waar de familie nu woont. Het idee om naar het Westen te trekken heeft de familie geloof ik niet goed gedaan:
-Connie is een soort van hoer geworden, na Santino geloof ik gehertrouwd, daarna weer gescheiden ("the ink of your divorce papers isn't dry yet") en nu weer plannen om te trouwen met Merle, allemaal tegen de zin in van Michael natuurlijk. Connie doet dit waarschijnlijk om wraak te nemen omdat Michael Carlo heeft laten omleggen (hetgeen ook wel een reden had natuurlijk).
-Fredo is getrouwd met een vrouw die totaal niet bij de familie past. Daar verwijst "mama Corleone" ook naar tijdens het eten aan de ronde tafel. Daarna blameert ze zichzelf totaal door dronken te gaan dansen en de familie te beledigen. Fredo is natuurlijk te zwak om zelf in te grijpen. In het boek 'The Godfather Returns' zijn er tekenen dat Fredo homo is. Dat verklaard weer een hoop. Michael had het moeten zien aankomen dat Fredo ooit iets doms zou doen. Vito Corleone wijst er al naar in Part I, op het eind: "...and Fredo…, Fredo was..."en dan niets. Michael zegt het eigenlijk al zelf tegen Tom Hagen: "He has a good heart, but he's weak and dumb".
-De eerste scheurtjes in het huwelijk tussen Michael en Kay worden zichtbaar. Zeven jaar geleden had hij gezegd: binnen vijf jaar zijn we legaal. Het bevalt Kay totaal niet dat de familie dat nog niet is. Na de moordaanslag in de slaapkamer is het hek al helemaal van de dam. Dan mag ze ook het terrein niet verlaten (begrijpelijk natuurlijk, want ze kan gevaar lopen). Als Michael van Cuba terugkomt, is het eigenlijk al gedaan met het huwelijk. Het auto-tje wat Hagen voor Anthony gekocht heeft staat daar wat verlaten in de sneeuw (symboliseert iets).

Dat er geen Italiaan achter de moordaanslag in de slaapkamer zat, ik bedoel dat Roth er achter zat, kun je daaraan wel zien. Natuurlijk die wereld is hard en meedogenloos, maar de familie werd altijd met rust gelaten. Toen had Michael al kunnen weten dat die Jood er achter zat en niet Frankie Vife Angels, die hij eerst nog als verdachte beschouwde.

Kan iemand me misschien uitleggen waarom de dochter van Roth Michael "mister Paul" noemt? Komt dit puur om haar oppervlakkigheid en dus dat ze nooit aan elkaar voorgesteld zijn misschien?

Ook als senator Geary de donatie op het feest aan de universiteit bekend maakt, zegt hij iets van Michael, Pat, Kay ga eens staan? Wie bedoeld hij daar dan met Pat? Hij heet zelf zo in de film, maar vond dit wel wat vreemd dat hij hier dan zijn eigen naam zegt.

Dan over de flashbacks: eerst wil ik graag kwijt dat ik iets mis. We zien allemaal Vito als 9-jarig jongentje in New York op Ellis Island. Daarna zien we hem weer en dan is hij al getrouwd en heeft ie al een kind. Die periode daartussen had ik ook wel willen zien. De flashbacks zijn overigens superieur. Bij de toneelvoorstelling o.i.d. zie je hoe wijs Vito daar al is: "Ze is prachtig, maar voor mij bestaan alleen mijn vrouw en mijn kinderen". Nou ik denk dat die instelling veel scheidingen had gescheeld. Ook op de manier dat hij in contact komt met Clemenza. Uit het boek staat me iets bij van "je kunt je bestemming niet veranderen". Zijn genialiteit toont Vito bij de onderhandeling met zijn vrienden Tessio en Clemenza, die helemaal versuft naar hem kijkt en het allemaal niet zo goed beseft (kijk naar de toost, waar Clemenza eerst achterblijft).

Het is wel logisch dat het hoofdpersonage Michael in een zombie verandert. Hij zal het zelf niet helemaal gedaan hebben zoals zou moeten en hoe zijn vader het gedaan zou hebben (hij regeerde met zijn hart en Michael met z’n hersenen), maar aan de andere kant:
-Hij is verraden door z'n bloedeigen broer. Een broer zou je altijd blind vertrouwen. Mensen die een broer hebben, kunnen daar over meepraten. Als je die persoon niet meer kunt vertrouwen, kan er zo'n diepe teleurstelling ontstaan dat hij er zelf door veranderd. De moord op Fredo was onvermijdelijk. Ben benieuwd hoe Vito in deze situatie had gehandeld. Waarschijnlijk had hij nooit in deze situatie geraakt, door Fredo maar een casino te laten runnen en nooit belangrijk had gemaakt.
-Hij is verraden door z'n vrouw, doordat deze een abortus heeft laten plegen. Nou bij Michael wordt er dan iets geraakt (de familie is heilig, Katholiek, etc), wat nooit meer goed komt. Als Coppola het helemaal raar zou doen, had ie Kay ook nog laten ombrengen. Dat was misschien wel wat te ver gegaan. Toch dat moment dat je die woede ziet in Michael z'n ogen, zie je wat het met hem doet.

Hoe Michael ondertussen veroordeling ontloopt is simpelweg meesterlijk. Frankie wordt eigenlijk vermoord en Roth wordt nog even gepakt op het vliegveld.

Dan het einde van de film, "The suprise party", waar we Vito Corleone zelf niet zien, hellaas, maar misschien wel niet. Sonny is daar aan het dollen, wordt boos op Michael. Ik moest toch wel lachen om het personage Sonny, die daar al is wie die wordt zeg maar. Tenminste die aggressie op z'n kop. Prachtig!

Natuurlijk blijft deze film 5 sterren waard.

dat mister paul zou ik is moeten herzien, wat de senator betreft is wel duidelijk vind ik, zie het gesprek wat hij daarna voert met michael. zogenaamd vergist hij zich in de naam(tenminste zo ervaarde ik het), vond het erg sterk.

ja eerlijk gezegt snap ik dat ook wel niet, maar ieder zijn mening he voor de muziek alleen al zou ik 2 sterren geven, dus hangt allemaal af van iemand zijn interpretatie van deze film. overschat is deze film echt wel niet, anders zou deze de tands des tijds nooit niet doorstaan hebben, deze film spreekt zelfs nu nog altijd jongeren aan die de film nooit in de cinema hebben gezien. ik bedoel maar, niet veel films kunnen dat zeggen dat ze nog zo populair zijn na een periode van meer dan 34 jaar of meer.

Ik snap dat gezeur niet zo. Mijn moeder zou hier vermoedelijk een 0,5 voor geven, omdat ze een schijthekel heeft aan alles wat geweld verheerlijkt in haar ogen. Maar ik vind dat zij best een goede smaak heeft buiten die ''tekortkoming''. We zijn allemaal mensen met verschillende wensen. Waarom dat gekanker als iemand eens een knauw uitdeelt als tegengeluid? Is dat niet juist de fun van dit hele gebeuren? Of mis ik iets?

nou dan kunnen we dus bij deze mm opdoeken.

Anders begrijp je zijn post even. Reageren mag. Fel reageren is nog leuker. Maar loze dingen gaan roepen als "je wilt alleen maar interessant doen" en "je wilt zo graag anders zijn dan wij" is niets anders dan gezeur. Donkerwoud +

Ja, je mist iets. Iemand vind het noodzakelijk om zijn mening te posten, en dan is het logisch dat andere mensen daar op in kunnen gaan. Dat is de bedoeling van deze site. We kunnen indd ook gewoon alleen maar gaan stemmen, en de optie om berichten te posten uit laten schakelen, als dat is wat jij bedoelt.

Het is maar wat je graag leest.

Ik zeg ook helemaal nergens dat je niet mag reageren op een ander.

Het gaat mij er om dat we ook eens kunnen accepteren dat mensen niet uniform zijn in hun smaak en opvattingen. Er worden mensen verbaal gestenigd als ze een ander geluid doen klinken over bepaalde onaantastbare films. En dat is een beetje jammer, want is het niet juist de lol om het met elkaar oneens te zijn als filmliefhebbers? Net zo goed als dat jij 5 sterren hieraan mag geven, moet je het een ander ook gunnen als dat er 0,5 zijn.

Thanks voor de bijval Goodfella.

hmm, ik maak toch iets heel anders op uit je post, maar soit.

geen probleem, maar moeten ze niet uit hun nek gaan lullen.

in de meeste gevallen zijn degene er al mee begonnen. lees smerige troep bijvoorbeeld.

tja, ik zit dan ook dagelijks op de mm. en wat men stemt boeit me niet.

Hum....

voorgaande allemaal gelezen te hebben durf ik nog nauwelijks GEEN 5 sterren te geven (just kiddin')!

Er valt voor beide standpunten uiteraard wat te zeggen.

Ieder heeft een andere smaak en waar de een mee weg loopt, vindt de ander niks aan.

Alleen een film 0,5 sterren geven, dan moet het wel zeeer slecht zijn en echt alles prut zijn (verhaal, script, acteurs, regie, locaties, camera etc) en dat valt bij deze film niet echt vol te houden.

Wat mezelf betreft:

ik vind de eerste toch echt de beste.

Ik weet dat vaak bij deze serie wordt gezegd, dat de tweede NOG beter is dan het origineel, maar daar ben ik het toch echt niet mee eens.

Ik vind dat er in deze film weinig vaart zit en te veel gemauwd wordt.

Natuurlijk wordt er goed geacteerd door de gehele cast en is de flashback met DeNiro als een jonge opkomende Corleone, briljant te noemen, toch vind ik de film alles bij elkaar een te lange zit en dus niet zo boeiend als deel 1.

Het gemis van Brando, die voor mij deel 1 zo goed maakte, is gewoon voelbaar. Pacino heeft in dit vervolg weinig echte grote acteerkanonnen om genoeg tegengas te krijgen. In deel 1 had je EN Brando EN Caan EN Pacino,

nu heb je ALLEEN nog Pacino en dat maakt de film gewoon een stuk minder naar mijn gevoel.

Ik geef hem daarom een punt minder, te weten een acht, ofwel vier sterren.

Het komt er enigzins wel op neer.

Sorry hoor, maar ik vind dat echt een beetje moraalridder praat.

Als je een film belachelijk probeert te maken met een bepaalde toon, en die film is veelal gerespecteerd, dan roep je dat over jezelf af.

Zeker weten, en daarom zijn deze discussies toch alleen maar gezond?

Hier sluit ik me volledig bij aan. Het gemis van Brando voelde ik heel erg. Deze film is nog altijd erg goed, maar ik vond hem soms te traag en ook soms wat saai. Maar overall uiterlijk een vette voldoende, alleen is hij zeker niet beter dan de 1e.

Ik ben het ook eens met de reacties hier. De film is een beetje saaier. De verhaallijn van Don Vito (DeNiro) vond ik heel erg goed. Prachtrol van DeNiro ook. Maar helaas gaat het grootste deel van de film over Pacino.

Wat natuurlijk niet wil zeggen dat ik ' zijn films ' in chronologische volgorde gezien heb, waardoor het plotseling wel ergens op slaat.



Als je iemands karateristieke kenmerken over moet nemen lijkt mij dat je jezelf slechts binnen bepaalde ' kaders ' kunt bewegen.



Dan had je toch wat beter moeten kijken. Even ter informatie, American Beauty won in 1999 een Oscar voor beste film en staat op 5* bij mij.

Daarbij Google ik steevast even na het kijken van een film of een film geen prijzen in de wacht gesleept heeft en mocht dat niet zo zijn, dan krijgt hij uiteraard 5*

Fa Yeung Nin Wa, Mulholland Dr., Amelie...Niet echt films die niets gewonnen hebben en meedoen voor een plaatsje op de reservebank.



Waarvan ik de opzet en uitwerking dus faliekant mislukt vind.



Het overlevingsinstinct was al voelbaar in het 1ste deel van The Godfather, waar hij in een cafe een bepaalde missie had, remember?



En ik vond het nog wel meevallen met dat kille wereldje waar iedereen ondertussen wel schijnheilig bij elkaar aan tafel bleef schuiven.



Ik vind het prima als de maffia een beetje op de achtergrond blijft, maar dat constante torentjesoverleg waarin inderdaad veel overbodig gesproken werd over ' macht ' is niet iets wat ik in een film ambieer te zien.

Daarbij ga ik niet serieus in over je opmerking over Seagal aangezien je last lijkt te hebben van het zwart, danwel wit - virus.



En waar jij een dodelijke blik in zijn ogen ontwaart, deed ik dat dus duidelijk niet.

Actie kan in vele vormen voorkomen, snel of langzaam maakt niet uit maar ze kenmerkt zich door een goede opbouw of een ontluisterend hoog tempo. Ik heb ze het liefst gevarieerd.

Dus niet eenzijdig wapengekletter of moordaanslagen waarbij het er alleen maar om draait om te zien welke ' mensen ' er worden vermoord '. Dat is voor mij net zo iets als, '' mocht ik hem in de toekomst nodig hebben '': het boodschappenlijstje afwerken. Verre van spannend. De moord zelf mag ook wel een bepaalde spanningsopbouw hebben, die ik hier totaal mislukt vond. Het waren persoontjes die vermoord werden of die zichzelf doodden. De esthetische mogelijkheden van deze acties waren totaal ondergeschikt aan het door te werken verhaaltje, helaas.



Onaantastbaar in de zin, dat je wist dat hem uiteindelijk niets zou overkomen. Je had zelf toch niet een moment het idee dat Pacino een moment vogelvrij verklaard kon worden? Laat staan, daarna ook daadwerkelijk omgebracht worden.



Daarbij even in acht genomen dat kritiek op een bepaalde mening nogal onzinnig is. Je zult het er immers maar mee moeten doen, ook al kun je jezelf er totaal niet in vinden.

Daarbij vind ik het schromelijk overdreven om te stellen dat ik het 1ste deel ' hoog heb zitten '. Ja, ik vond het 1ste deel inderdaad een fijne film, ik geef ook duidelijk aan waarom. Films die ik pas echt heel hoog heb zitten krijgen een 4,0* - 4,5* - 5,0*.

Ik geef ook meerdere keren aan waarin ik deel 1 van deel 2 vind verschillen. Verder kijk ik kritisch naar films, dus is gewoon niet elk deel van een reeks niet automatisch verzekerd van een voldoende, mocht het 1ste deel bevallen. Verder vond ik The Godfather II je reinste tijdverspilling, waarbij ik de film af heb moeten zetten en de volgende dag nog heb afgekeken omdat het slaapverwekkend was wat er gebeurde. Ik vind dat ik dan best zo `n mild statement mag gebruiken. Het is geen levend ding hoor, die Godfather...

Als er dan ook niet meer dan smerige troep had gestaan ala, maar er staat verder dus genoeg tekst bij, dus een beetje onzinnig om dan zo `n kreet eruit te halen en net te doen of ik alleen in zulke bewoordingen praat.



Klinkt nogal vooringenomen. Net zo alsof een film die een Oscar heeft gewonnen standaard beter is voor iedereen dan een andere film.

Binnen bepaalde kaders indd, maar dat staat verder los van een geloofwaardige presentatie.

Om zo'n uitspraak als dit kan ik niks anders dan glimlachen.

Ik heb ook nooit gezegd dat het daar al niet begon. Dit typeerde ook de eerste tekenen van Michael's persoonsverandering, wat nog verder wordt uitgewerkt in dit vervolg.

Gelukkig maar dat ook jij inziet dat dit een grapje was. Mooie term trouwens, die houden we erin, goed?

Dit is zo'n typische uitspraak dat alleen maar onderstreept dat de 2 films onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. The Godfather Part II maakt namelijk gewoon gebruik van hetzelfde concept. Datzelfde 'boodschappenlijstje' werd immers ook afgewerkt aan het einde het eerste deel, hetzelfde geldt trouwens voor de 'vergadertafel'.

Wederom gaat dit niet op, omdat dit vanzelfsprekend is gezien er 3 delen zijn waarin Pacino een hoofdrol speelt.

Dit is een herhaling van wat al eerder is gezegd, en waar al eerder op is gereageerd. Verder is het ook nooit mijn bedoeling geweest om jou te bekeren, omdat ik weet dat het toch onbegonnen werk is. Maar dit forum is er nou eenmaal niets voor niets, ik neem aan dat je het idee achter deze website wel begrijpt.

Dit is dan van mij een inschattingsfout geweest, er vanuit gaand dat jij het eerste deel meer dan 3,5 sterren had gegeven, op basis van jouw review van The Godfather Part III.

Daar heb je opzich gelijk in, omdat er veel mislukte sequels te vinden zijn. Maar de hele productie achter dit deel kende de ideale basis voor een geslaagd vervolg, ook omdat beide film qua concept, uitwerking en personages erg veel op elkaar lijken.

Bij een goed verwoorde mening zijn dit soort bewoordingen ongepast en onnodig.

Wat verwacht je anders met zo'n uitspraak. Je gaat trouwens wel erg lang door op die Oscars, begint een beetje flauw te worden. Dit was al een van mijn favoriete films, lang voordat ik af wist van het bestaan Imdb en Moviemeter, laat staan dat ik wist dat deze film een aantal prijzen in de wacht had gesleept.

lol

Ik gaf deel 1 en 2,5.

Ik vind deel 2 zeker beter daarom een 4,0.

Nu Deel 3 zien te krijgen.

Deel 2 is minstens zo sterk als deel 1.