The Godfather: Part II (1974)

The Godfather-trilogie is meer dan een film, het is een begrip. Klassieker dan deze krijg je ze niet. De eerste film ging niet om de misdaden die de familie uitvoert, je zag dan ook nooit waar ze het geld nu precies binnen meehalen, maar dat zou ook alleen maar afleiden van de daadwerkelijke plot, het ontstaan van een nieuwe Godfather, en wat dat met Michael doet, dat zie je in deze film.

De film heeft twee grote delen, een deel behandelt de manier waarop Michael Corleone zijn machtsimperium uitbreidt, en een ander deel zijn een soort prequel van Vito Corleone. Hoe werd Vito don alshetwaar.

Wat vooral opvalt is de sfeer van deze film. In De eerste film had een warmte die, op de flashbacks na, hier niet te zien is. The Godfather II is rauwer, kouder en verschilt hierin met het eerste deel.

Door deze verandering in sfeer zijn de flashbacks met Robert de Niro als Vito Corleone zo belangrijk. Vito Corleone is niet alleen de patriarch van de familie, maar hij zet ook de standaard, een standaard die Michael, slim en sluw als hij is, nooit aan kan tippen. Het contrast tussen Vito en Michael is dan ook enorm. Zijn schaduw is dan ook duidelijk voelbaar in zowel deze als de volgende film.
Vito hield van zijn familie, en liet dat ook altijd blijken. De flashbacks zijn dan ook het hoogtepunt van de films, deze herinnert ons aan deel 1.

Het is dan ook een geweldige prestatie van Robert de Niro om Vito Corleone te spelen, en daar in te slagen! Zo'n prequel vernielt vaak zo'n iconisch personage (Hannebal Rising bv.), maar Robert weet zijn karakter juist sterker te maken. Iets wat sowieso moeilijk voor hem moet zijn geweest, omdat hij de interpretatie van Marlon Corleone op het karakter Vito Corleone moet imiteren, en niet zijn eigen creativiteit kan gebruiken om het karakter te creëren.

Michael daarentegen is iemand die dat nooit, maar dan ook nooit in deze film laat blijken. In tegendeel zelfs. Zijn zus veracht hem, hij is gemeen zijn eigen broer (Tom Hagen), om uiteindelijk het ultieme verraad tegen zijn familie te plegen door zijn bloedeigen broer te vermoorden. Michael is de grootste hypocriet die er is. Niemand mag zich tegen de familie keren, maar wat hij eigenlijk bedoeld, niemand mag zich tegen hem keren. Wanneer hij Fredo vermoord omdat hij de familie 'verraden' heeft, doet hij precies hetzelfde. Daarbij komt dat bij dat Fredo de familie niet echt heeft verraden omdat hij te naïef was om dat in te zien, en nooit de intentie had om zijn familie te verraden.


De misdaden die Michael pleegt is niet in dienst van de familie, in de zin dat je die familie probeert te beschermen, maar om zijn eigen machtspositie te beschermen. Geen middel is te klein om dat te bereiken. Dat is het contrast tussen Vito en Michael, en tussen deel I en deel II. Let op het verschil tussen hoe Vito Corleone omgaat met het nieuws van Tom Hagen dat zijn zoon (Sonny) dood is, en hoe Michael omgaat met het nieuws van Tom Hagen dat zijn (ongeboren) zoon dood is.
Vandaar dat het daadwerkelijke einde zo prachtig is. Michael zit in zijn eentje, machtiger en rijker dan ooit, maar ook eenzamer, gevaarlijker en kouder dan ooit


Al Pacino is hier geweldig . Hij speelt Michael zo ingetogen en koud, zo heb ik hem nog niet gezien. Jammer dat hij later in zijn carrière steeds vaker over de top ging en een schreeuwlelijk werd, zeker aangezien hij hier bewijst dat hij veel meer in zijn mars heeft. Dit is dan ook zijn meesterwerk.

mooie recensie W.M.J.M

Bedankt

Die 0,5 vind ik toch echt wel te laag voor een film als Godfather part 2, maar ja, ieder zijn mening.

De misdaden die Michael pleegt is niet in dienst van de familie, in de zin dat je die familie probeert te beschermen, maar om zijn eigen machtspositie te beschermen. Geen middel is te klein om dat te bereiken. Dat is het contrast tussen Vito en Michael, en tussen deel I en deel II.

ik vond het een heel goede review hoor W.M.J.M, alleen zie ik dat contrast tussen vito en michael niet zo. De moord die de jonge vito bijvoorbeeld pleegt op don fanucci, wanneer hij rustig naar zijn gezin terugkeert, kan je toch ook evengoed zien als een moord waarmee hij geleidelijk aan de macht in little italy wilt krijgen. Of de brutale moord in sicilie; ze is natuurlijk een wraak voor zijn vermoorde moeder en broer, maar ik zie hier dan ook weer niet echt een contrast tussen de jonge vito en michael. Mij lijkt het natuurlijker om een continuïteit te zoeken van vito naar michael.

Volgens mij mag je de vergelijking ook niet trekken tussen vito corleone uit deel 1 en michael uit deel 2. Marlon Brando speelt in zekere zin de gangster die al aan zijn derde leeftijd is begonnen, verzadigder en minder gewelddadiger. Ook zijn zo veelzeggende gesprek met michael in de tuin spreekt boekdelen. Marlon Brando is in zekere zin een voorafspiegeling van Michael in Part 3, probeert hij met zijn verleden in het reine te komen, en waar hij kan zoveel mogelijk bloedvergieten of gevaarlijke drugstransacties te vermijden. I
k geloofd dat Michael Corleone uit part 2, de controle over zijn eigen had verloren. De moord op Fredo staat hier symbool voor. Als don krijg je zoveel macht en aanzien, dat het bijna logisch is dat je wantrouwig wordt, omdat iedereen naar zo je positie aast. Het handhaven van die macht wordt belangrijker dan je familie. Wanneer Kay aan Michael zegt dat ze een kind heeft geaborteerd, wordt Michael nog woedender dan hij al is, omdat het een jongen was die de bloedlijn van de corleones had kunnen doorzetten. De abortus en het verdriet van Kay zelf doen hem eigenlijk niets.
Hoe ongelofelijk is toch ook wel niet de scene waarin fredo zich verraadt in cuba of de schijnbare verzoening (michael geeft aan Neri non verbaal opdracht tot liquidatie van fredo) nota bene bij het opgebaarde lichaam van de moeder. Een blik van Michael zegt meer dan duizend woorden

Weet je wat pas kl*te is.

Op vakantie gaan met het idee om tijdens de vakantie Godfather 1 t/m 3 te kijken (had ze allemaal nog niet gezien) en er daar (+/- 1500 km van nederland) achter komen dat deel 2 uit 2 dvd's bestaat en er maar 1-tje bij je hebben

Maar het gedeelte wat ik gezien heb van 2 vond/vind ik erg goed. Vind het juist leuk met de terug blikken die gedaan worden. Nu helaas nog niet de tijd gehad om de 2e dvd te bekijken. Gaat z.s.m. gebeuren (hoop ik)

das inderdaad kut. Ik zou nooit de Godfather part 2 bekijken zonder hem uit te kijken

Ik kwam er ook pas achter nadat disc 1 was afgelopen en verzocht werd om disc 2 erin te doen :s

mmm, zeer interessant punt lynchie.

Je hebt ook zover gelijk dat je niet altijd een handeling in naam van 'macht' en een handeling in de categorie 'bescherming van de familie' kunt plaatsen. Die kunnen elkaar -en doen dat dan ook meestal- overlappen. Zo zou je de moord op don Fanucci inderdaad een uitbreiding van macht kunnen noemen, en gelijk hebben, maar je kunt het ook zien als Vito die zijn familie beschermt tegen afpersers.
En de moord in Sicilië is meer dan alles in naam van de familie. Als hij zijn familie niet had vermoord, dan had hij dat nooit gedaan.

Ik heb Vito nooit een handeling zien doen tegen de belangen van de familie, terwijl dat bij Michael constant gebeurt. Je ziet in Deel II bijvoorbeeld dat Vito goed is voor zijn ex-werkgever, een huurster etc.. en van zijn vrouw en zonen houdt. Als je me iets goed kunt zeggen wat Michael in deze film doet, laat het me dan maar weten want ik weet het niet.

Hoe machtig ook, Vito zal nooit zijn eigen familie schaden. Daar is zelfs in -alleen- zijn jongere jaren niets van te zien. Dat lijkt me bij Michael wel anders.

Je hebt absoluut gelijk W.M.J.M als je zegt dat de handelingsmotieven van zowel vito als michael multi-interpretabel zijn hoor. En toegegeven, michael is in part 2 bijna niet meer een mens te noemen. De scene wanneer hij Tom Hagen bijna chanteert om wille van een vermeend affaire is misschien een minder belangrijke scene, maar toch zo frappant omdat je dacht dat er tussen die twee niks kon gebeuren. Ik heb dan toch hier en daar met het vergrootglas een lichtpuntje bij michael in deel 2 gezien zoals bijvoorbeeld zijn lichte ontroering bij het bed van zijn zoontje aan het begin en trots over diens tekeningetje.


Wat het verschil met vito en michael betreft val ik weer in herhaling (sorry daarvoor hoor maar ik denk dat als de film nog wat langer had geduurd (mocht van mij nog uren duren) dan zouden we volgens mij toch wel gezien hebben dat vito niet alleen maar oude vrouwtjes in appartementen gaat helpen maar zou voortborduren op de moord op fanucci vanuit motieven die natuurlijk de grenzen van familieprotectie overschrijden. Zijn beruchte "offers nobody couldn't refuse" moeten toch ooit gebeurd zijn. Vito is natuurlijk (in de eerste film) niet in de situatie gekomen dat een familielid hem verraadde. De geweldig lange openingssequentie van connie's bruiloft in part 1, waar de don maar niet ongeduldig schijnt te worden om vrienden en familieleden te helpen, maakt hem dan ook nog eens extra sympathiek.
De manier waarop beiden don werden is natuurlijk verschillend te noemen, maar beide zijn gewelddadig.Vito door via Genco meer en meer zijn invloed uit te breiden (ongetwijfeld op niet altijd koosjere manieren), Michael door de dood van zijn vader en liquidatie van barzini, tattaglia en consorten. Dat zowel Brando's als Pacino's personages uiteindelijk bestraft worden (respectievelijk moorden op zoon en dochter) toont naar mijn gevoel dat ze beiden bestraft worden voor het feit dat ze juist indirect te weinig aan hun familie dachten. Als Vito dit echt deed, dan had hij geen maffialeider moeten worden en de implicatie van gevaar voor zijn gezin moeten weten. Ik weet wel dat sommigen zullen zeggen dat (net als de opkomst van het fascisme in italië) je bepaalde fenomen kunt en moet toeschrijven aan materialistische factoren zodat het ontstaan van de maffia als een natuurlijk uitvloeisel kan beschouwd worden voor het feit dat er in rurale samenlevingen op sicilië een soort orde moest komen in een chaotische samenleving waar enkele landeigenaren de plak zwaaien. Ik bekijk alles vanuit een persoonlijker standpunt. Caesar moest van zijn achterban ongetwijfeld een grote druk hebben gevoeld bij zijn veroveringstochten, maar stel hypothetisch dat hij wou stoppen met moorden, dan was zelfmoord het enigste integere alternatief dat hem overbleef. Sorry voor mijn uitweidingen, maar dergelijke onderwerpen fascineren mij nou eenmaal.

Je hebt gelijk dat het allebei misdadigers zijn, maar hun stijl is anders. Allebei zullen ze verschrikkelijke dingen doen, de vraag is hoe doen zij het? Vito is wat minder hard en grijpt minder snel naar het middel moord, dan Michael.

Zoals Michael in deel III zei, mensen hielden van Vito en zij vreesden mij. Dat is voor mij het grote tussen beiden. Dat komt tot uiting binnen hun eigen families en de sfeer daarin.

Ik heb hem in 3 stukken gekeken. Ik vond het in ieder geval niet storend. Ik vind dit deel het beste en dat heeft vooral te maken met de verschillende verhaallijnen. Al Pacino en Robert Deniro zijn allebei geweldig! .

Mooi begin en een mooi einde. Ik vind de film nog steeds boeiend. Pacino samen met James Caan en Robert De Niro zetten een mooie acteerprestatie neer. Meer heb ik er niet over te zeggen 4,0.

Die 5 seconden dat James Caan er in zit?

Is het eigenlijk mogelijk om deel 2 te kijken zonder deel 1 te hebben gezien?

Mogelijk wel, maar ik zou 't niet doen. Netjes op volgorde kijken deze reeks.

The Godfather is echt de godfather van alle films. Alles zit hier werkelijk in en verveelt geen moment. Deel 3 is veruit het zwakste deel, maar dat komt misschien nog wel meer door de cast als door het verhaal. Deel 2 gaat vooral over keuzes maken tussen je familiebanden en het veilig stellen van je machtsuitbreiding. Het 1 gaat niet altijd goed zonder het ander,maar soms kan familie ook juist een struikelblok zijn bij dit streven. Jaloezie kan meestal ook niet uitblijven, helemaal als je als oudere broer wordt overgeslagen door je vader. Extreem goede film voor de maffia-liefhebber die ik ben.

Leuk Weetje: Voor die 5 seconden heeft er anders wel net zo veel geld voor gekregen dan zijn salaris in deel I.

Haha, had de studio er niet aan moeten denken hem evenveel speelminuten te geven als in deel 1.

Heb daarnet de discussie rond de machtspositie van Michael gelezen, interessant punt. Ik denk dat Michael net als zijn vader een goede Godfather wil zijn, maar er niet helemaal uitkomt en ontzettend wantrouwig is. Vandaar het grote aantal doden. Ik ben het met je eens dat Pacino hier geweldig is, heb nog geen betere rol van hem gezien.

Ben nu The Godfather reeks opnieuw aan het kijken maar in tegenstelling tot velen vind ik dit deel vooralsnog niet beter dan deel één. Af en toe is het zelfs een tikkeltje aan de saaie kant...

Saai en the Godfather is bijna vloeken in de kerk en heb ik zelf nog nooit iemand horen zeggen over deze film. Maarrrrrrr voor alles is een 1e keer natuurlijk!

Dan zou ik dit topic maar eens doornemen. Ik zag namelijk net dat ik niet de enige ben die dat vind.

Daarom hield ik het ook maar veilig voor mezelf en schreef ik "horen zeggen", want had even niet het geduld om pagina's terug te gaan bladeren hier lol.

Hij wordt aan het eind van de film speciaal bedankt voor zijn contributies aan deel 2. Het zal daar dus meer mee te maken hebben, dan met zijn cameo.

Haa moet je deel 1 zien voor je deel 2 ziet?

want deel 2 komt zateredag op tv maar ik heb deel 1 niet gezien(A)

Het heeft toch niet voor niks delen.

Deel 1 is wel stukken beter dan de rest. Nog steeds geweldige film thought....Hij komt wel een beetje TE laat xD

Het was alweer een hele poos geleden dat ik de film zag, maar met de aanschaf van de nieuwe restoration box set (die met die bloedspetters) werd het weer eens tijd om deze (en de overige twee delen) opnieuw te aanschouwen.

Met de dood van Don Vito Corleone gaat deze film grotendeels over hoe Michael zijn vader is opgevolgd als hoofd van de familie en deze en zijn relatie bijeen probeert te houden, terwijl hij ook vat probeert te krijgen op zijn louche maffiazaakjes en na een moordaanslag op zijn leven erachter probeert te komen wie dit plan heeft beraamd. Daarnaast zien we in flashbacks hoe een jonge Vito Corleone zichzelf opwerkt van simpele arbeider tot gangsterbaas.

De acteurs zijn weer veelal prima: Al Pacino in de hoofdrol van Michael Corleone, Robert Duvall als zijn advocaat Tom Hagen, Diane Keaton als zijn verwarde vrouw Kay, Robert De Niro als de jonge charismatische Vito Corleone die langzaam zijn imperium uitbreidt, Talia Shire als Connie, de bezorgde zus van Michael en John Cazale als de gluiperige jaloerse Fredo. Al Pacino deed het goed, hoewel hij wel erg boos kijkt. Toch liet hij een sterk staaltje acteren zien toen Kay hem vertelde dat ze geen miskraam had gehad maar een abortus had laten plegen. Uitschieter is hier zeker Robert De Niro, die in zijn nopjes lijkt met de rol van jonge hond Vito Corleone. Ook leuk hem eens Italiaans te horen spreken.

Ik vond de film vrij verwarrend. Het begon allemaal nog wel redelijk maar naarmate de film verstrijkt wordt het verhaal warriger en warriger en de vele flashbacks die zonder aankondiging hun intrede doen helpen daar ook niet echt bij. Het verhaal draait ook niet echt meer om de familie Corleone maar meer om de vuile maffiazaakjes van Michael. Het hele stuk waar Michael wordt uitgehoord over zijn zaken door een commissie is zelfs vrij overbodig en saai. Er zijn teveel zijplotjes die het allemaal nodeloos ingewikkeld maken en op een gegeven moment weet je niet meer wie nou wat doet en waarom en wie wie nou bedriegt. Er gebeurt ook te weinig (of te veel?) om de film over de hele lengte interessant te houden.

De muziek is wel weer prima en het memorabele muziekthema wordt vaak gebruikt, al dan niet in een versimpelde vorm. Als dit niet het geval zou zijn geweest zou ik me serieus af hebben gevraagd of ik eigenlijk wel naar een Godfather-film aan het kijken was. De cinematografie is deze keer een beetje flets en niet heel erg spannend vergeleken met deel één. Het ziet er degelijk uit maar alles is vrij grauw en grijs en ik kan me geen shots herinneren die er echt tussenuit sprongen.

Conclusie:

Nee, dit tweede deel kon me aanzienlijk minder bekoren dan deel één. Het verhaal is te ingewikkeld en zelfs bij vlagen vrij slaapverwekkend te noemen. Alleen de flashbacks met Robert De Niro als Vito Corleone zijn goed te pruimen. Verder was het gegeven dat Michael business en familie maar moeilijk gescheiden kon houden best interessant, maar de uitwerking laat te wensen over. Alles wordt veel te veel gerekt en de vele zijplotjes doen de film geen goed. Coppola weet ze wel allemaal netjes af te werken, maar hij had er beter aan gedaan om de film wat spannender te maken. Zeker niet het meesterwerk die ik had verwacht. Hoewel de film zeker niet slecht is, is het voor mijn gevoel toch een gemiste kans.

Je hebt Stalker in je top 10, maar vind The Godfather part II te ingewikkeld? Where did that happen?

Er gebeurd inderdaad veel, en er wordt gelukkig erg weinig uitgekauwd, maar het is toch zeker wel te volgen? - Maar wat zijn bijvoorbeeld dan de kwesties die je niet goed begreep tijdens de film?