The Godfather (1972)

Er is nooit te weinig geschreven over dit legendarische meesterwerk. Meer is altijd mogelijk en ik vind dat The Godfather deze uitzonderlijke lof meer als verdient.

Deze vond ik in 1972 de beste film van het jaar.

Ik zie aan je leeftijd dat je de release ervan wel hebt meegemaakt, maar bedoel je dat je hem ook daadwerkelijk TOEN hebt gezien ? Evenals Once Upon a Time in the West?

Ga hem nu voor het eerst - onder lichte dwang van mijn vader- bekijken. Om de een of andere reden nooit echt zin gehad om eraan te beginnen, ondanks de hoge cijfers. Misschien hield de lange speelduur me tegen?

Anyway, cijfer volgt over 3 uur!

Zal je niet tegenvallen, enjoy!

Eerlijk gezegd, toch wel een beetje..

Alles zat goed in elkaar; verhaal, acteerwerk, camerawerk, muziek, en ga zo maar door.

Kan er niet echt een vinger op leggen, maar ben niet bepaald onder de indruk. Ookal zat het allemaal goed in elkaar, was er geen moment dat er echt voor me uitsprong. De scene met bijv, het paard, was leuk, maar in mijn ogen niks memorabels. Voor de rest, was het verhaal nogal simpel, dit opzich is niks mis mee, en dus ook geen kritiekpunt, maar de speelduur wel. Van mij hadden ze er makkelijk een halfuur uitkunnen halen.

De film staat hier op nummer 2 in de top 250, en ik kan ook wel zien waarom. Vindt het zelf ook lastig om kritiekpunten te vinden, en toch, mist het in mijn ogen iets.

Al met al, zeker geen slechte film, maar een hoogvlieger is het voor mij niet, jammer. Benieuwd of deel 2 me beter kan bekoren.

Ga hem herzien dan. Misschien valt het je dan beter. Of ga je niet meer voor een lange zit?

Ik had ook een tweede kijkbeurt nodig, en dan ga je al veel meer letten op sfeer dan puur op de inhoud (al zit die er wel in vele lagen in trouwens, maar de primaire laag is inderdaad redelijk simpel ja).

En part II is echt fenomenaal, maar ja, als je van deze al niet onverdeeld enthousiast werd dan zal die ander ook wel tegenvallen. Die moet het net als deze van sfeer, acteerwerk, fotografie, een paar ijzersterke scènes en vooral ook achterliggende thematiek hebben.

@VincentL & Mjk87; ik ga hem zeker nog een keer opnieuw kijken, maar binnenkort eerst deel 2. Als die qua sfeer enzovoort hetzelfde is als deze, weet ik in ieder geval wat beter wat ik kan verwachten!

Het zal wel aan mij liggen, maar dit is werkelijk één van de saaiste films die ik ooit gezien. Ik heb me hier echt zwaar doorheen moeten slepen! Acteerwerk vond ik niet echt indrukwekkend en die muziek! Verschrikkelijk! Maar het is dan ook ver voor mijn tijd. Misschien dat dat ook de reden is dat ik hier niks aan vindt. 1 keer gekeken en absoluut nooit meer!

@ Peterke! it is juist een film waarin ontzettend veel gebeurt. Maar het is niet zo 'in your face'. Heb het idee dat je echt veel ontgaan is. maar goed, kan ook gewoon zijn dat deze film echt je smaak niet is.

Even twee delen van je post eruit gehaald om op te reageren. Dit is natuurlijk een wat oudere film en wellicht speelt dat wat mee. Die scene met dat paardehoofd is een scene die niet om het schokeffect, maar vooral om de boodschap en de manier waarop die wordt gebracht, beroemd geworden. De eigenaar wordt geconfronteerd met de macht die de maffia heeft om nagatieve invloed uit te oefenen. Dit is een behoorlijk ludieke manier om een niet-vebaal dreigement te uiten. Het gaat in deze scene niet zozeer hoe het in beeld wordt gebracht (alhoewel ik dat al heel fraai gedaan vindt) maar meer hoe een enorm effectieve schokkende boodschap wordt overgebracht.

Het tweede punt inzake de tijdsduur: ik zou eerlijk gezegd niet weten wat aan deze film kan worden verwijderd zonder de film aan kracht te laten verliezen. Er gebeurt erg veel in de film maar het wordt op een heel geduldige manier, met zorg voor het verhaal en detail, gebracht. Ik vind dit eerlijk gezegd een stuk prettiger (en soms veel dreigender, denk aan de scene op de ziekenhuis trap) dan van die flitsende films. Dit geduld en die zorg zijn nodig om het verhaal zo effectief mogelijk te vertellen. De bakker die bijvoorbeeld de ziekenhuis trappen oploopt, wat wellicht wat lang lijkt te duren is door die duur heel effectief, want het bouwt fraai de spanning op. Die scene inkorten zou averrechts werken.

Ik denk ook dat veel mensen die hier niks aan vonden een actiefilm verwacht hadden, maar dat is hier zeker (en gelukkig) niet het geval. Er wordt zoals je al zegt erg veel aandacht aan het verhaal en de drama besteed. Fantastische film

Als er één lange(re) film is -met 168 minuten langer dan de gemiddelde productie- die voorbij vliegt voor mij, is het The Godfather. Ik snap niet hoe ze dat flikken, erg 'snel' is deze immers niet maar de tijd gaat als een razende gek aan me voorbij telkens wanneer ik deze film zie. Ik zag overigens laatst het slot van Forbrydelsen II -ofwel de Deense serie The Killing 2- en ik zag in de laatste aflevering een verwijzing naar het slot van deze film. Mensen die beide hebben gezien weten waarschijnlijk wel wat ik bedoel. Vond ik erg gaaf!

Blijft voor mij een tijdloze film. Ik houd ook van dit genre. Maar dit is wel een van de topfilms. Wat een sfeer in deze film, ja als een film een goede sfeer mist, vind ik het niet veel. Iedere acteur was goed en je hebt geen moment het idee dat je naar een film kijkt. Elk lid van de familie heeft een ander karakter en dat wordt naar mijn mening perfect neergezet.

Het einde was weer top naar mijn mening.

Heb meteen na deze part 2 gekeken.

Betekend wel iets, is het zelfde als je een dooie vis in een krant aan je deur vind, dan ben je er geweest..

Ja, ja, na lange tijd weer eens deze film gezien (volgens mij voor de derde keer). Prachtig, weergaloos. Ik weet nog wel dat ik 'm aanvankelijk niet wilde zien, ondanks aandringen van vrienden. Het leek mij niet zoveel soeps, had nog nooit van Brando gehoord...Enfin, een groentje op filmgebied, dus. Ik keek 'm voor de eerste keer en...wow, geweldig. Idd heel anders dan ik me had voorgesteld: geen pieff, paf, poef, maar een karakterstudie van een (maffia) familie. Het draait mijns inzien niet om de maffiapraktijken op zich, maar om de handhaving van de familie, eer en relaties.

Brando is magistraal, wellicht z'n beste rol (hoewel Streetcar en Waterfront geduchte tegenkandidaten zijn) en de rest van de cast is net zo goed. Een van de best geacteerde films, als je het mij vraagt. Een film gelardeerd met schitterende scenes. De openingscene (alle 28 minuten ervan) is onovertroffen, de scene met Brando met zijn kleinzoon in de tuin, de restaurantscene. Teveel om op te noemen.

Toch vind ik Part II net iets beter, ondanks dat The Godfather historisch gezien wellicht een belangrijker film is. Strikt genomen bevat The Godfather een simpel verhaaltje, het is enkel de manier van vertellen dat het zo adembenemend maakt. Het is een gangster soapopera a la Peyton Place, maar met oog voor het kleinste detail: het acteerwerk, de sfeer, de fotografie, de mise-en-scene, de muziek. Praktisch alles is prachtig, maar het mist de diepgang van Part II. De 4,5 sterren die ik het geeft is eigenlijk een 4,7. Het is een prachtige film met net dat enkele, niet onbelangrijke minpunt: een simpel verhaaltje.

Toch nog even mijn stem op The Godfather uitbrengen. Was ik vergeten bij mijn vorige bijdrage. De 4,5 ster is een heel dikke. Een 4,7. 5 vind ik net iets teveel eer, maar deze film komt wat mij betreft heel dicht in de buurt.

Blijft fantastisch, denk dat ik hem iedere kijkbeurt meer ga waarderen. Het rustige tempo vind ik het grootste pluspunt. Het eenvoudige verhaal wordt rustig opgebouwd, en heeft met de zeer lange introductiescene al meteen een hoogtepunt. De acteerprestaties zijn over het algemeen geweldig- vooral Brando, die niet eens zo gek veel screentijd heeft. Maar ook de meeste bijrollen worden subliem neergezet: Fredo, Moe Greene, McCluskey, Sollozzo the Turk, noem maar op. Verder is dit echt Coppola´s film- Puzo´s misdaadroman had in andere handen waarschijnlijk een vrij standaard gangsterfilm opgeleverd.

Jouw laatste zin is een interessante stelling, Flavio. Ga je er dan ook vanuit dat er niet zo nauwgezet zou worden vastgehouden aan het bronmateriaal als iemand anders in de regiestoel zat?

Ik denk dat dit genre sowieso pas werkt met EN een sterk verhaal EN een sterke vertaling naar grote doek. Al is het gissen hoe het boek van The Godfather onder een andere regisseur er had uitgezien.

Het is zo dat die twee onlosmakelijk aan elkaar verbonden zijn. Zowel Puzo's als Coppola's uitwerking van het verhaal is erg sterk en die combinatie is heel sterk. Wat er met een andere regisseur was gebeurd kan men niet weten.

Ik vind overigens wel vaker dat films die dicht bij het boek blijven een sterkere prestatie neerzetten.

Het is natuurlijk niet te zeggen hoe een andere regisseur het ervan had afgebracht- Kubrick of Peckinpah hadden er waarschijnlijk een totaal andere film van gemaakt. Maar ik vind Coppola´s regie hier perfect passen en er zijn eigenlijk geen foute keuzes gemaakt. Dat zou hij pas in deel 3 doen.

Hoe is het simpele verhaal voor jou een minpunt? (nog afgezien van het feit dat ik het uberhaupt niet met je eens ben dat het verhaal simple is).

De film begon uiterst ingwikkeld: In een minuut, kon er zo veel belangrijke informatie worden gegeven die belangrijk zijn voor het verhaal, dat het moeilijk word om het te blijven begrijpen en te volgen. Door een aantal cenes 2 a 3 keer overnieuw te kijken, kon ik het verhaal toch nog aardig volgen. Hoe veder de film kwam, hoe onduidelijker hij echter werd. Na een uur wist ik niet meer waar ze nou eigenlijk mee bezig waren. Als de film dan ook nog eens zo'n ideoot lange speelduur heeft, word het al snel supersaai en kan de aftiteling niet snel genoeg komen. Ik had hoge verwachtingen bij deze film doordat hij op nummer 2 in de lijst beste films ooit staat, maar de film stelde me meer dan teleur. Ben benieuwt naar de beste film aller tijd; The Shawshank redemption, die aankomende donderdag word uitgezonden op RTL 7 om 20:30 uur. The godfather part 2 sla ik maar over, mede omdat Robert DeNiro erin speelt (de films die ik tot nu toe van hem heb gezien (Born to win, Mistress, The deer hunter) vond ik niet meer waard dan 0,5 en te waardeloos voor woorden. Geen van alle heb ik dan ook afgekeken. A Bronx tale vond ik 3,0 waard, maar omdat die film zo vreselijk langdradig is, heb ik hem wel in drie keer gekeken. Mocht DeNiro hier ook in spelen: A: Geen wonder dat ik hem zo slecht vind, B: Dat is dan langs mij gegaan.). Het valt mij sowieso meer dan op dan bijna alle goede films (waar ik deze niet bij vind horen) allemaal zo ontzettend lang duren: twee, tweeeneenhalf tot drie uur of nog langer. Kunnen ze soms geen super/goede films maken met een speelduur van 1,5 uur? Maargoed: The godfather heeft mij goed verveelt en ik twijfel tussen een 1,5 en 2,0. Ik maak er maar een 2,0 van.

Denk dat jij voortaan maar de simpele actiefilms moet gaan kijken. Ik vind het juist prachtig dat de films zo lang duren. Zo onduidelijk is deze film trouwens niet hoor.

Ik moet toegeven dat ook ik geen enkel idee heb wat er zo moeilijk te snappen is aan The Godfather. En één van de dingen die ik aan het eerste deel zo meesterlijk vind is dat die 168 minuten voorbij vliegen. Als de film is afgelopen heb ik eerder het idee dat ie de helft korter is.

Problemen met de lange duur en een film van 134 minuten op 1 in zijn top 10 en verder nog een film van 194 minuten in zijn top 10. Oke... kan.

The Godfather was juist zo sterk omdat het hele plot, inclusief de intriges, toch heel helder wordt gebracht. Een beetje je hoofd bij een film houden is goed voor je concentratie vermogen trouwens.

Ik snap ook niet waarom zoveel mensen zich zo storen aan de lange speelduur. Dat is toch essentieel bij een groots misdaadepos zoals The Godfather? Het brengt een interessante uitdieping en karakteruitwerking met zich mee, en bij een kortere film zal zoiets nooit zo sterk kunnen worden gedaan.