The Godfather (1972)

Serieus overschat, maar ik had niks anders verwacht. Desondanks nog best oké.

Duurde wel een hele tijd voor ik erin kon komen, film werd voor mij dan ook alsmaar sterker. Snap wel dat Coppola het begin nodig had om even alle karakters wat diepgang te geven, maar had wel iets minder saai gemogen. Voelde ook wel een beetje alsof het telkens opnieuw opbouwen was naar een bekende scène, om dan weer even wat gast terug te nemen. Die scènes braken gelukkig het trage begin wel wat. Zoals gezegd groeide ik wel in de film, al was het niet zo dat ik echt kon meeleven met de karakters, daarvoor was het allemaal iets te cliché en iets te matig uitgewerkt. Sommige subplotjes vond ik weinig toevoegen, zoals het verhaaltje van Appolonia bijvoorbeeld. Duurde niet echt lang, waardoor het helemaal niet uitgewerkt kon worden en het dus ook weinig bijdraagt. Zal er wel mee te maken hebben dat het boek gevolgd moest worden, maar had van mij geknipt mogen worden. Enige personage dat wat indruk heeft nagelaten is Michael, sterke vertolking ook. Wat een verademing toen die don werd. Werd meteen duidelijk dat kalmte veel dreigender is dan dat driftkikkerige van Sonny. Zorgt meteen ook voor de tofste scène, in Vegas. Wat een uitstraling.

Acteerprestaties worden alom geroemd, maar dat vond het wel meevallen. Pacino en Brando waren zeer goed, de rest maar matig, zeker de vrouwen. Visueel en muzikaal is me helaas weinig opgevallen, anders had er zeker een halfje meer ingezeten.

Zwak begin, film werd beter, en wel een leuk einde waardoor ik toch met een goed gevoel achterblijf. Niet da ik echt zin heb in deel twee, maar hoef er gelukkig ook niet heel erg tegenop te zien (al duurt die nog een half uur langer en was dit al een lange zit). Kleine 3* voor dit deel.

is deze film nog steeds de moeite waard? ik denk erover na om hem te downloaden maar hij is wel heel oud.. 1972

[sarcasm]Nee, niet doen, is te oud statham. '72... tsjeezus.[/sarcasm]

4,36* natuurlijk is dat de moeite waard, doen !!

De tijd van cinema op z'n best

Zonde van je tijd, pff 180 minuten kijken naar een film uit 72.

Ik kan je gerust stellen dat de films toen al in kleur waren...

Deze film is altijd al de moeite waard geweest!

Helemaal correct.

Dit is echt de enige uit de trilogie die ik met plezier heb kunnen afkijken, ook al duurt ie 3 uur. Deel II en zeker deel III kun je overslaan, maar de originele Godfather moet je gezien hebben. De scene met het paardenhoofd in bed en de revolver verstopt op het toilette zijn klassiekers!

Ga je mond spoelen

Inderdaad. Wat aardig van je, bovendien, dat je iedereen die de film nog niet heeft gezien van alles verklapt over enkele van de meest memorabele scènes die deze te bieden heeft...!

Had het tot ik deze film zag nooit zo voor maffiafilms, maar wat een meesterwerk is dit, zeg. Een magistrale cast waarin Pacino, Brando en Cazale de absolute kroon spannen. Ultra gewelddadige scene's die ik regelmatig terug herbekeek. Een terechte Oscarwinnaar. Schijnt dat deel 2 nog beter is? Ga me er spoedig aan wagen.

Deze film is een waar meesterwerk.

Ik heb werkelijk drie uur lang zitten genieten.

Een heel sterk verhaal, in het begin dan niet zo geweldig, maar naarmate het verhaal vorderde werd `ie als maar beter en beter.

Voor mij klopte alles aan de film: het verhaal, de acteerprestaties, de sterke personages (vooral Don Corleone en Michael)

5*

Maar of ie beter is, daar verschillen meningen over; aanvankelijk dacht ik het ook maar ik zie de eerste twee delen meer als één geheel, Coppola zelf ook. The Godfather: Part III is een epiloog.

1972 alweer... zou je niet merken, tijdloze film. Laat elke andere film op kilometers achter zich en voor mij daarom de absolute nummer één aller tijden. Staat al sinds het begin der tijden op mijn nummer één en ik zal nooit meer een betere zien.

Dat laatste las ik ook ergens, dat Coppola er eigenlijk één geheel van wilde maken maar dat Paramount dat niks vond vanwege tijdsduur of geld. De hele sfeer is ook anders dan deel 3, die ik overigens ook erg goed vond.

Volgens mij is een ader onderscheid dat deel 1 en 2 bijna volledig het boek van Mario Puzo volgen en dat deel 3 puur voor film is geschreven.

Slechts de helft van het tweede deel, waarin we de jonge Vito zien, volgt het boek. De rest is erbij geschreven. Niet dat ik klaag .

vandaar dat ik schreef: bijna volledig.

Ja, OK, zo'n 75%, dat vind ik inderdaad wel 'bijna' genoeg .

Hele creatieve calculatie, waarin ik natuurlijk volledig meega!

Ik heb eigenlijk al mijn hele leven iets gehad met The Godfather. Vroeger toen ik al een jaar of 6 was zag ik al tekeningen/schetsen van Marlon Brando als 'Don' Vito Corleone. Mijn vader heeft toen uiteindelijk de Paramount DVD's gekocht van de 3 delen. Ik ben toen met Deel 1 begonnen, en ben ook gewoon niet verder gekomen omdat ik het door en door saai vond. Ik dacht: te traag voor mij. Toen heb ik een jaar geleden de Blu-Ray Trilogy 'The Coppola Restoration' gekocht: ik ben nu haast wel oud genoeg om me er weer aan te wagen. En absoluut waar, dit is een groots episch meesterwerk.

Ten eerste, de opening is schitterend. Bijgestaan door het klassieke theme van Nino Rota volgt een aantal prachtige dialogen. Bijna gewoon ongelofelijk die autoritaire, maar vooral theatrale leidende rol van Marlon Brando als de Don. Die gezichtsuitdrukkingen en echt alles eromheen zorgen voor een enorme hoeveelheid charisma. Maar ook de (destijds nieuwe) acteurs Al Pacino, James Caan, John Cazale, Diane Keaton zorgen voor prachtige vertolkingen.

Make him an offer he can't refuse en Luca Brasi sleeps with the fishes; god wat een geweldige dialogen zeg! In combinatie met de prachtige historische settings (vooral in Sicilië) en de corrupte visie van Amerika zorgen dat voor prachtige vondsten; mogelijk ook symboliek richting Nixton? Maar dat terzijde, dit is een schitterende gangster klassieker die veel indruk op mij heeft weten te maken die zowel als arthousefilm als blockbuster een enorm succes werd en dat helemaal terecht.

Mario Puzo's The Godfather

Een meesterwerk, een legende, wereldberoemd en ongeëvenaard; dat zeggen de recensies zowel op MM als op IMDb als op alle andere filmsites. Het begin van een wereldtrilogie, misschien we de beste trilogie van de wereld. Al een hele tijd geleden gekeken en gestemd, om hem vandaag maar eens aan een herziening te wagen. En joh, wat heb ik weer zitten te genieten.

Zoals bij veel films is ook hier de speelduur een struikelblok. 168 is niet niks en je moet er echt even voor gaan zitten. Chipje en wat drinken bij de hand; gaan met die banaan. Je wordt direct meegevoerd naar een schitterende bruiloft met allemaal feestende mensen. De toon wordt gelijk gezet op het moment dat iedereen gunsten vraagt aan The Godfather. Hieraan kun je gelijk de sfeer van de film proeven en die is bepalend voor deze film.

Alles past precies in deze film. De setting en de filmlocaties zijn fenomenaal. Ze maken het plaatje rondom het script en de acteurs compleet. Als je nagaat kan je in deze film voor talloze scènes andere plaatsen nemen, maar de sfeer en de lucht die er op bepaalde plekken hangt (denk aan de vergadering over het drugsbeleid) passen precies. De mooi opgenomen plekken geven echt een meerwaarde aan deze film.

Acteertechnisch zit ook alles snor. Op alle acteurs is eigenlijk niets aan te merken. Al Pacino, toch wel een van mijn favoriete acteurs, zet hier een geweldige prestatie neer, maar ook Marlon Brando en James Caan stijgen boven zichzelf uit. Ook hier is niets op aan te merken.

Het verhaal an sich is nog niet eens zo heel speciaal. Maffiaoorlogen komen meer dan eens voor in de filmindustrie. En toch weet dit verhaal zo te boeien. Deels omdat het de representatief is voor de situatie van vandaag de dag. De discussie's over druggebruik zijn niet uit de 2e kamer weg te slaan.... En dan in combinatie met de scène waarin de maffiabazen het drugsbeleid gaan bepalen maakt het zo'n krachtig complex, wat het schitterend maakt om te zien. Ik vind dat hierin op de meest mooie manier naar voren komt in wat voor poppenkastsysteem Amerika destijds, en Italië nu nog, we eigenlijk leven. De echte machthebbers zijn niet degene die op de voorgrond staan.

Dit alles maakt The Godfather tot een pareltje. De achterliggende gedachte, mijn interpretatie in combinatie met het acteerwerk en de setting geven een meesterwerk. Het is persoonlijk niet de beste film die ik heb gezien, maar objectief gezien één van de beste.

Omdat toch ook deels persoonlijk moet stemmen wordt het niet het hoogte cijfer wat er is, maar iets daar onder.

Een welverdiende 4* voor The Godfather.

Sja... Een episch meesterwerk uiteraard.

Een echte maffiafilm.

Over The Godfather is al veel geschreven, misschien zelf te veel. Daarom zal ik het kort houden.

Francis Ford Coppola bewees hier op jonge leeftijd al een grandioos regisseur te zijn. Voeg daar een intrigerend misdaadverhaal aan toe, vertolkt door een sublieme cast en je krijgt een meesterwerk.

Het bijzondere aan deze film is dat de focus niet bij de misdaadactiviteiten van de Corleone's ligt, maar meer bij de affectieve verbanden tussen de hoofdpersonages. De connecties tussen deze twee factoren worden geweldig weergegeven. In hoeverre kan je dit gescheiden houden en wat is belangrijker, familie of zaken?

Hoewel de film nu alweer veertig jaar oud is, doet hij op geen moment gedateerd aan. Er wordt een prachtige sfeerimpressie gegeven van het New York in de jaren '40 en '50. Ook de, inmiddels legendarisch geworden, filmmuziek draagt hieraan bij.

The Godfather is een absolute mijlpaal in de filmgeschiedenis die mij altijd zou bij blijven. 4,5 sterren voor dit geweldige stuk cinema.

The Godfather: Part II vind ik de beste uit de Saga.

Top !!

Welk een inzichtelijk stukje, ik had me niet in minder woorden kunnen uitdrukken.