The Godfather (1972)

Vandaag voor de zoveelste keer gezien en ik betraptte mijzelf er voor de eerste keer op dat ik minder geboeid zat te kijken dan alle vorige keren. De muziek en de cast zijn dik inorde, maar zoals Redlop al zei is het verhaal nogal leeg. Dit stoorde me niet heel erg, maar het was de eerste keer dat het me echt op viel. Ik doe er dan ook een half puntje af. 4,5*

Eindelijk eens gezien. Er valt niet veel meer aan bovenstaande/onderstaande berichten toe te voegen lijkt mij. Goed geacteerd, erg goede muziek en de hele tijd boeiend. Beste film ooit is wat te veel eer imo maar 4* issie wel waard. Ik heb trouwes niet de hele film gezien want ik heb hem met mijn stomme hoofd proberen op te nemen, Dus hield hij het bij de doopscène voor gezien. Kan iemand me in het kort vertellen wat er daarna nog gebeurd? Kan nooit veel meer zijn, of wel? Die bijeenkomst van Barzelli (?), Michael Corleone en Tataglia (?) wellicht?

Zo weer een schandalige film op mijn to-see lijst minder. Ik heb de hele trilogie al tijden op koop-VHS in huis en heb me eindelijk aan deel een gewaagd.

Er wordt schitterend geacteerd in deze film en de sfeer is vaak bijzonder goed getroffen. Je wordt goed heen en weer geslagen tussen sympathie en antipathie voor de karakters. Het ziet er prachtig uit. De film had een prima tempo en ik heb me geen moment verveeld.

Toch zal deze film geen absolute persoonlijke favoriet van me worden. Daarvoor is het niet genoeg "mijn film". Maar ik vind het absoluut niet gek dat deze film nummer een in de MM-top 100 staat.

4.0*

Nog een kleine anekdote: Ik las laatst dat de studio zeer grote twijfels heeft gehad bij dit project. In 1968 was namelijk een maffiafilm (the brotherhood) enorm geflopt. Daardoor is deze film bijna niet gemaakt.

Eindelijk gezien, het werd toch wel eens tijd om als filmliefhebber 'de film der films' gezien te hebben. Het is niet echt mijn genre en ik zag ook een beetje tegen die flinke lengte aan, maar echt tegenvallen deed de film niet. Er valt genoeg te zien in die bijna drie uur. Vooral aan het acteerwerk heb je genoeg afleiding om je niet te vervelen. Brando en Pacino zijn uitstekend, maar Caan stal voor mij de show.

Verder ziet de film er visueel uitstekend uit, er zitten een aantal schitterende en indrukwekkende scènes en inmiddels legendarische one-liners in. Af en toe had de film wat inzakmomenten, maar over het algemeen genomen wist het me prima te boeien. Het zal mijn favoriete film wel nooit worden, maar ik zie goed in waarom mensen dit als meesterwerk bestempelen.

Ik hou het zelf op 3,5 ruime sterren.

zeer mooi film en begin van de reeks hoe je ziet dat iemand zich omhoog werkt in de mafia wereld en natuurlijk een zeer goed actuur al pacino, en marlon brando was ook goed de film krijgt 5 stemmen. en een leuke sfeer dat italiaans.

Verhaal was op zich niets bijzonders. Sommige scenes waren te lang uitgerekt. Film had dus wat mij betreft korter mogen duren en ik zie hem nu voor de tweede of derde keer. Geen humor, geen mooie vrouwen, maar dat schijnt bij een mafiosi-film te horen. De spanning was echter vaak om te snijden. Muziek vond ik ook mooi en vaak waren ook mooie beelden te zien. 3½

Van mezelf vond ik dat ik de film eerst weer eens opnieuw gezien moest hebben voor ik er een boordeling aan zou gaan geven. En eigenlijk wou ik eerst de hele serie weer eens bekijken alvorens tot een goed welovergewogen stemming over te gaan. Gisteren eindelijk weer eens 3 uur lang genoten van dit meesterwerk en he, wat ik eigenlijk al lang wist deze film is echt zo sterk die krijgt van mij toch nooit minder dan 4.5*

Het acteerwerk is fantastisch vooral Pacino speelt ijzersterk en veel scenes uit de film zijn terechte klassiekers in de cinematografie geworden. Absoluut terecht gekwalificeerd als klassieker en als meesterwerk.

Nu nog een keer een paar avondjes vrijmaken voor deel 2 en 3, echt vervelend zo'n vooruitzicht hoor

Zo dan.

Qua sfeer zat deze film wel aardig. Valt beter te pruimen dan het werk in Goodfellas in ieder geval. Wat minder blabla en wat meer dreiging.

Uiteindelijk kan ik ook wel begrijpen waarom deze zo hoog staat. Net zoals wel meer films in de top 25 gaat het om lange vertelsels met enige soapachtige kwaliteiten. Acteerwerk is erg stabiel (hoewel ik vind dat er weinig echt goeie prestaties geleverd worden - doorvoor net teveel typetjes), lekker gewichtig sfeertje en lange speelduur waardoor je de personages "echt gaat kennen". Dat laatste is niet meer dan een variatie op het succes van alle soaps natuurlijk.

Degelijke film, visueel matig maar stoort nergens, soundtrack is een beetje kut maar het verhaal is aangenaam om volgen met hier en daar een paar goeie scenes (de moord op de politieagent in het restaurantje). Maar verder een beetje een grijze muis vind ik.

2.5*

Het was alweer een tijdje geleden dat ik hem nog eens heb gezien, maar na de recente herontdekking van The Godfather kan ik het niet laten om gewoon de hoogste waardering te geven.

De kwaliteiten van de film worden hier op de vorige pagina's al voldoende in de bloemetjes gezet, dus daar heb ik verder niet veel meer aan toe te voegen. Behalve misschien:

"You don't even have the respect to call me Godfather!"

5 sterren.

Wat nog te zeggen over deze film? Verrukkelijke en meeslepende klassieker met een uitblinkende cast (Keaton, Caan, Pacino maar bovenal Brando), onvergetelijke scenes en een dito score. Deel 2 was zelfs nog iets beter.

4,5*.

Eindelijk de 3 delen in bezit, dat werd tijd.

Gisteren deel 1 gezien en ik vond het welterecht een klassieker. Al Pacino en Marlon Brando speelde erg goed en de sfeer was echt te proeven. Het begon gewoon allemaal rustig met een 15 minuten durende Siciliaanse bruiloft, das al een goed begin van de Godfather-triologie.

Leuke scenes met OA dat die vent een paardehoofd in bed vond en die scene voor die fruitmarkt dat Don carleone met vijf kogels doorzeeft word maar het even later toch nog overleeft.

Heb zeer genoten van deze film. Echt een aanrader voor mafia-fans. Vanavond deel 2 maar eens kijken denk

5,0*

Ongelofelijk, ik dacht echt net hetzelfde over de film als jij !
Ik moet je overal gelijk geven, ook over je stukje over Brando : de eerste keer toen ik de film zag vond ik hem gewoon goed spelen, de tweede keer vond ik hem schitterend maar de derde keer is mijn waardering voor zijn personage weer flink gezakt. Hij is, zoals jij het zegt, een beetje té.
Wel wilde ik nog even toevoegen dat de film enorm veel sfeer ademt in bijna alle scènes en dat de transformatie van Michael, van student die niets met de zaken van de familie te maken wil hebben naar kille maffiabaas, uitstekend gedaan is. Het hoogtepunt van deze gedaanteverandering wordt in een schitterende climax bereikt, dat als een soort ritueel in beeld wordt gebracht, parallel met dat ander ritueel : het doopsel. De deur die dichtvalt voor een teleurgestelde en bedrogen Kayis maar het 'begin van het einde' en laat een pessimistische toekomst vermoeden voor de familie Corleone.
Toch vond ik de film in zijn geheel een beetje tegenvallen en zie ik het niet echt meer als het meesterwerk dat ik er vroeger in zag. Daarom ook een half puntje af en uit mijn top 10.

Meesterlijke mafia film, zonder deze film zouden films als Scarface, Goodfellas en dergelijke er nooit zijn gekomen denk ik.

Verder is het acteerwerk meesterlijk, acteurs zijn goed gecast met als ultieme Godfather natuurlijk Brando met de meester line: ''I'm gonna make you an offer you can't refuse.''

Verder kun je altijd actie verwachten als je een sinaasappel of een verwijzing daarnaar in beeld ziet, dat vind ik ook wel lachen.

Ik geef 'm 5 sterren.

Fantastische film. De film begint goed met Marlon Brando als Don Corleone die de familie regeert met een heel rustige en respectafdwingende manier. Een prachtige scene waarin dit bevestigd wordt. Johnny wil een filmrol, maar omdat Woltz, de regisseur, hem die niet wil geven, stuurt Corleone er een mannetje naartoe. Woltz weigert en vindt later het afgesneden hoofd van zijn 600.000 dollar paard in zijn bed. Johnny krijgt de rol.

Er gebeurt niet veel spectaculairs, maar doordat de film wel sterke karakterontwikkelingen kent blijft het toch boeiend. Met name Sonny, Tom Hagen en Michael waren boeiende karakters. Sonny die ongeschikt is om het hoofd van de familie te worden te onvoorzichtig, agressief. Hij wordt dan ook vermoorden Michael die eigenlijk weinig met de familie te maken heeft, maar naarmate de film vordert steeds meer inbreng krijgt en op het laatst dan ook Don is. Mooie eindscene overigens.

Het acteerwerk van alle karakters is goed en een aantal rollen is geweldig vertolkt. Het Godfathermuziekje is ook mooi.

Alweer een tijdje geleden nu, afgelopen woensdag deze gekeken. De donderdag daarna meteen deel 2 en vrijdag deel 3. Nogal een ervaring die even zijn tijd nodig had om te bezinken.

Over het imago van The Godfather hoef ik denk ik niet eens te beginnen, want deze film geniet een ongekende bekendheid onder zowel jongeren als volwassenen. Boegbeeld van de films was altijd Marlon Brando, degene die steeds rechtstreeks in contact werd gebracht met The Godfather himself. Zo zag ik het in ieder geval altijd, voordat ik de films gezien had. Ik wist wel vaag een beetje dat Al Pacino erin speelde, maar ik had het me nooit echt zo heel erg beseft. Ik verwachtte dat de hele film Marlon Brando als hoofdkarakter zou hebben.
Degenen die de film gezien hebben zullen begrijpen dat de film daardoor nogal een andere ervaring werd dan verwacht. De film ging helemaal niet over de Don, maar over hoe Al Pacino, de enige nette jongen uit de Corleone familie, de nieuwe Don wordt! Geniaal! Ik had dat niet zien aankomen, net zoals ik nooit had verwacht dat Vito Corleone in dit deel al zou sterven en dat deel 2 en 3 bijna alleen maar om Pacino's karakter zouden draaien. Maar dat vond ik allemaal helemaal niet erg, want Pacino is een briljant acteur, toen hij jong was misschien nog wel beter genietbaar dan nu hij oud is. Maar al het acteerwerk in deze film is eigenlijk top, alleen daarom is de film al overrompelend.

Maar hétgene wat de film volgens mij zo geliefd maakt (want ik vond het best vreemd dat een lange, vrij ingewikkelde en opzich weinig actie-bevattende film als deze toch zo mateloos populair was) is dat je in deze film echt ieder karakter dood voelt gaan. Alsof je deze karakters gewoon kent en ernaast staat wanneer ze sterven. Het meest briljante voorbeeld daarvan is wanneer Pacino in dat restaurant zit en voor het eerst een moord gaat plegen. Eigenlijk ook het keerpunt in de film, want hierna is het wel duidelijk dat hij gewoon de Don wordt. De spanningsopbouw naar dat ene moment is weergaloos, uiteindelijk heb je het gevoel dat je zelf de trekker overhaalt. Unieke ervaring.
Hetzelfde geldt voor de scène in de kerk aan het einde. Anders, maar minstens zo geniaal. Het verhaal was soms nog best lastig te volgen, maar daar wordt het opeens dan allemaal duidelijk. Magnifiek.

Daarnaast is de sfeer uniek, ook voor een misdaadfilm, van wat ik heb gezien in ieder geval. Zoals ik al zei vond ik het verhaal aardig ingewikkeld, maar de hoofdlijn was goed te doen. En de sfeer maakte het verhaal eigenlijk gewoon af, alsof het gewoon niet nodig was om de Italiaanse namen en karakters allemaal uit elkaar te houden, als je maar begreep waar het om ging. En dat was de manier waarop macht moet worden verworven en behouden. Iemand een pistool tegen zijn kop zetten lijkt in filmland een gemakkelijke oplossing, maar The Godfather weet er dusdanig zijn eigen draai aan te geven dat je het nooit, nooit meer vergeet. De gevaarlijke sfeer, waarin iedereen op ieder moment neergeknald kon worden en dat hand in hand ging met een gezinsleven was adembenemend. Zeker aan het einde. De normen en waarden van de maffia en die hele wereld vond ik nooit echt zo fascinerend, maar na deze film wél. Een prachtig epos over familie, moord en macht. Alledrie worden briljant uitgewerkt en samengevoegd in één van de sterkste films die ik ooit heb gezien. Een herziening zit eraan te komen zodra ik tijd heb, want ik heb nog niet echt alles begrepen. En om het allemaal nog een keer te beleven natuurlijk. Van de scène in het ziekenhuis dat Pacino zijn vader naar een andere kamer moet krijgen tot het moment dat Sonny bruut wordt neergeschoten, het maakte allemaal een diepe indruk.

Ook de allerlaatste actie van Pacino zal ik nooit vergeten:

"All right, just this once, you may ask me about business."
"Did you kill him?"
"No."

En dan belooft hij wat met haar te gaan drinken, waarna zij de deur voor haar neus ziet dichtgaan. De blik in haar ogen, het besef dat hij echt een meedogenloze gangster is geworden, het is allemaal zo fantastisch tastbaar in deze film.

Het is dat mijn top 10 op het moment zo sterk is, een aantal maanden geleden had ik deze er meteen ingezet. Misschien komt het er nog wel van, misschien na een herziening.

Maar zeker 5*

Ben blij dat ik 'm eindelijk ns heb gezien, maar ik kan 'm helaas toch niet zo'n hoge score geven als het gemiddelde hier. Acteerwerk en belichting zijn idd heel goed, maar de film duurt me toch net iets te lang om 'm een hoge score te geven. Ik heb nochtans niks tegen 'langdurige' films, maar ik vond deze toch een beetje langdradig terwijl de spanning al een tijdje weg was.

Desalniettemin een goede film (3.5*), maar helaas kon ie mij niet zo fel bekoren dat ik het een plaats geef in top 10, laat staan een hoge score. Sry

Ik heb deze film toen ik nog wat jonger was een paar keer proberen te kijken op tv,maar daar haakte ik naar ongeveer een half uurtje iedere keer af.Ik vond hem te saai om me echt te kunnen vastbijten in het verhaal.

Een aantal jaren later toch maar eens op dvd aangeschaft om hem toch nog maar een kans te geven.En ik ben blij dat ik dat gedaan heb want het is in mijn ogen toch een van de beste gangster films ooit gemaakt.Het verhaal kon mij ineens heel erg boeien en ik werd gewoon meegesleept in het hele epos.Wat kan je filmsmaak in een paar jaar toch veranderen en zich ontwikkelen.

Echt een prachtige film met heel sterk acteer werk van Brando en Pacino,waarbij Brando de hele show steelt als The Godfather waarvoor hij terecht een Oscar voor heeft gewonnen.
Verhaal technisch zit het geweldig inelkaar en verveelt de bijna 3 uur durende speelduur geen moment.en werkt echt heel goed toe naar de "grand finale" waarbij iedereen die Michael tegenzat of hem en zijn vader/broer verraden hebben het loodje legt.

Verder ook hulde aan de prachtige muziek die echt in mijn hoofd bleef rondspoken na het zien van deze film.

5* voor de nummer 2 uit mijn top 10.

Het is een lange zit maar het is het waard!

The Godfather kreeg de Oscar voor de beste film in '72. En terecht! The Godfather is één van de beste maffia films ooit! In The Godfather staan respect, eergevoel en bloedbaden centraal en dat geeft de beeld een buitengewoon hartstochtelijke omvang. Zeker een aanrader voor de degenen die hem nog niet hebben gezien. Fenomenaal acteerwerk van zowel Pacino als Brando en schitterend geregiseerd door FF Coppola. De film levert ook een prachtige jaren '70 sfeer op.

De gezegde van de Godfather: ''Do you spend time with your family? Good. Because a man that doesn't spend time with his family can never be a real man.'' is mooi en waar.

Geniale film! 5*

Aardig maar zeker niet meer dan dat,

De 1ste 20 minuten waren wel sfeervol. Er hing een fijne sfeer op de bruiloft waar de peetvader en passant even zijn spreekuur hield en wij alvast een kijkje zouden nemen in wat er na de bruiloft komen zou. Het 1ste uur hangt er een fijne kerstsfeer, vormgegeven door vele duistere straatjes met brandende lichtjes in een steeds grimmiger wordend decor.

Marlon Brando heeft mij op The Waterfront na nooit weten te overtuigen en ook hier is hij erg onzichtbaar. Al Pacino deed het beter. De film nadert zijn climax als de peetvader vogelvrij wordt verklaard ( in het zo goed als verlaten ziekenhuis, die onheil op zich afroept ) en als Pacino die mensen in het cafe vermoord. Hierna neemt het niveau een drastische wending en begint het allemaal te rekken. Eerst is er het gedwongen vertrek compleet met ongeloofwaardige, knullige romances en voorspelbare kost die autobom/ Daarna balanceert de film even randje soap met als dieptepunt die intriges rondom de zus van de broers die in elkaar geslagen wordt door haar man. Ik vond het niets meer dan je reinste tijdrekkerij. Wat volgt is niet onaardig om te zien, maar Pacino wordt er niet beter op en de muziek van Nino Rota is zeker niet slecht. Maar vergeleken met wat hij voor Fellini gedaan heeft, stelt dit niks voor. Aardig maar overgewaardeerd. En dat betreft een understatement. Alhoewel ik wel kan begrijpen dat mensen dit goed slikken. De overbodige zijlijnen garanderen in ieder geval geen saaie momenten, maar ook geen grensverleggende momenten of iets dat op echte cinema lijkt. 3,5*

Klassieker onder de Misdaad films. Alles is werkelijk schitterend in deze film. Het verhaal, de acteurs, de muziek, de spanning, de beelden en het einde.

Echt genieten.

Ik zag deze film voor het eerst op de Nederlandse TV als mini-serie, waarbij ze ook deel twee hadden gevoegd en de fout was gemaakt alles in chronologische volgorde te vertellen.

Gelukkig zag ik later de films in hun originele versies.

De eerste vind ik nog altijd de beste!

Wat Brando hier neerzet is werkelijk onvergeetelijk en meesterlijk.

Zijn Don Corleone is een icoon uit de filmgeschiedenis en de oscar was dan ook dik verdiend.

Deze film is toch de blueprint van alle maffiafilms die er na gemaakt zijn (Ok, aardige film... maar het is geen The Godfather, etc..).

De maffia was aanvankelijk zeer ongerust en kwaad over het maken en uitbrengen van deze film, omdat ze bang waren dat ze hier als louter slecht en crimelen zouden worden uitgebeeld (wat ze natuurlijk wel gewoon zijn, laten we wel wezen!), maar toen ze de film hadden gezien hadden ze geen enkel bezwaar meer en vonden ze hem fantastisch.

Geen wonder, want de hoofdpersonen worden hier als gewone, echte, zelfs sympathieke mensen neergezet, met wie je mee leeft en voor wie je zeker sympathie krijgt.

Zeker Pacino, die aan het begin van zijn carriere een erg sterke rol neer zet, als de zoon, die niet in het criminele milieu vertoeft, maar zijn (nood-)lot lijkt niet te vermijden te zijn.

Ook Caan is goed als de charmante en flegmatieke oudere broer,

maar eigenlijk is iedereen goed.

Ook de muziek draagt zeker bij bij de sfeer en algemene feel van de film en is het vermelden waard.

Een ijzersterke, invloedrijke klassieker, waar je niet om heen kunt.

Ik geef hem dan ook de volle mep: vijf sterren!

Schitterend misdaaddrama dat inmiddels een klassieker is. Een aanrader. Duvall, Caan en Pacino spelen de sterren van de hemel. Meesterwerk.

Ik vind het echt een hele mooie film, Al Pacino, James Caan & Marlon Brando doen allemaal goed hun rol, alleen vond ik dat Marlon Brando een beetje een irritant stemmetje aan zich had maar goed zoals ik al zei ook hij acteerde goed, het verhaal is erg goed en mooi uitgevoerd alleen moet je wel opletten onder de film. Kortom : zo moet eigenlijk elke film zijn : geweldig!

4,5*

Cliché, maar gewoon echt de beste film aller tijden op alle fronten: verhaallijn, acteerwerk, camerawerk, muziek, decor, kleding, etc. De cultuur, de actie, de spanning, de characters, de eufemismen: fantastisch. Uitspraken uit de film (en ook gedrag) kom je tegen in het dagelijks leven, alleen al daarom een must see. Het manipuleren, het 180 graden omdraaien, het hypocriete: je mag iemand neerknallen al je maar goed voor je vrouw zorgt.

Weerzinwekkend zijn de mensen die hier politiek correct geen 5 willen geven, omdat ze zogenaamd geweld niet willen verheerlijken (alsof de film dat doet...dan snap je het echt niet). Breng aub alleen uw stem uit op de voor uw bedoelde feel-good films zoals Notting Hill en Titanic.

Één van de weinige films die ik op elk moment nog een keer wil zien.

*** Bonasera. Bonasera. What have I ever done to make you to treat me so disrespectfully. If you had come to me in friendship then this scum that ruined your daughter would be suffering this very day. And if by chance an honest man like yourself should make enemies then they would become my enemies. And then, they would fear you

De film ademt een fantastische sfeer. Een sfeer die begint in het kantoor van Don Vito Corleone, en eindigd in het kantoor van Don Micheal. Alles wat er tussen die 2 scene's gebeurd kan worden beschouwd als ware en pure legendarische filmgeschiedenis. Zelden heb ik de smaak van klasse geproefd zoals Francis Ford Coppola hem me hier voorgeschoteld heeft. Prachtige dialogen, de gehele film door. Normaal gesproken word je daar niet zo verwend in 1 specifieke film, maar bij The Godfather duidelijk dus wel.

Wat ook kan worden beschouwd als pure verwennerij is Marlon Brando. Die man was een ware verademing de gehele film door. Zo ongelooflijk sterk geacteerd, het is een prestatie die niemand ooit zal kunnen evenaren in de rol van mob boss.
Wat betreft Pacino, het lijkt me duidelijk dat die man acteren niet heeft geleerd. Bij sommige zit het al vanaf de geboorte in hun bloed, en als je bij je 2e serieuze film al zo'n belachelijk sterke rol neerzet dan is het geen verrassing meer dat je 36 jaar later door vele beschouwd word als de beste acteur die ooit geleefd heeft.
James Caan, Robert Duvall : Beide speelde de sterren van de hemel, maar de manier waarop James Sonny leven inblaast mag wel even appart genoemd worden. De uiteindelijke afrekening van Sonny Corleone was zeer verrassend eigenlijk. Maar zoals al door de gehele film langzaam duidelijk werd, het zijn allemaal Ninja's. In tegenstelling tot de huidige afrekeningen in de onderwereld, de maffia doet / deed het geraffineerd en met finesse. De scené waar waarin Michael's verrader weet dat hij z'n einde tegenmoet treed is ook een toonaangevend moment in de film. Of deze film een realistische schets geeft over de ware werkwijze en levensstijl van de Italiaanse maffia kan ik niet beantwoorden. Al zou ik verbaasd zijn dat het over een compleet andere boeg gaat in werkelijkheid.

Eindconclusie : 4*

3 Jaar geleden had ik The Godfather gekocht. Schokkend wellicht, dat ik in de laatste 3 jaar deze film 1 keer gekeken heb. Misschien zelfs nog schokkender dat ik er na 30 minuten al genoeg van had en hem uit de dvd speler haalde. Die memorabele dag is intussen alweer 2.5 jaar geleden, en gisteren had ik de moed en wilskracht om hem toch maar opnieuw een kans te geven.

Afgaande op het eerste half uur 2.5 jaar geleden, zou ik hem een zware onvoldoende gegeven hebben. Ik kan niet anders concluderen dat het punt van discussie boven me van toepassing is op meer mensen. Je filmsmaak evolueert over de jaren, vandaar dat het ook geen verrassing was dat ik hem niet weer naar 30 minuten eruit haalde. Integendeel, heb met veel genot -3 uur lang geboeid zitten te kijken naar een waar meesterwerk in z'n genre.

Maar persoonlijk geef ik meer de voorkeur aan wat lichtere films als Donny Brasco en Goodfella's. Misschien dat als ik over 2.5 jaar weer wat geëvolueerd ben deze film promoveer tot in m'n top 10.
Who knows.

The Godfather, door velen beschouwd als één van de beste films allertijden, is niets meer dan een lang uitgesponnen simpel drama-filmpje.

Mafiafilms zijn absoluut niet mijn favoriete (sub)genre( familievetes, extreme loyaliteit aan de familie en moorden die worden gepleegd alsof het niks is zeggen mij absoluut niks) , maar waar hedendaagse mafiafilms zoals "The Departed" en "Road to Perdition" toch nog weten te boeien is "The Godfather" voor mij niks meer dan een simpele soap. Enkele familiefeestjes, enkele mafia-opdrachtjes en wat gesprekken en afrekeningen tussen de families onderling is alles wat er gebeurt.

Visueel is het erg saai waardoor de film voor mij totaal geen sfeer uitstraalt en het acteerwerk is , op Pacino en Duvall na, zwak. Vooral Brando doet niks meer dan enkel een typetje spelen.

Het laatste half uur, niet toevallig met Pacino in een belangrijke rol, weet de film alsnog te redden.

2.5*. De film mag dan wel een goddelijke status gekregen hebben, voor mij ontstijgt hij alleszins nooit de middelmaat.

Deze film is een opeenhoping van maffia problemen in New York waar 5 families de baas zijn: Tataglia, Cuneo, Stracci, Barzini en de familie waar de film om draaien: Corleone. Het gaat dus over de familie Corleone waar we te zien krijgen hoe de onderwereld in NYC eruit ziet in deze maffia familie. Het begon op het eiland Sicilië in het plaatsje Corleone waar de vader van Vito Aldini en zijn familie woont en, nadat zijn vader: een Don van een maffia familie word vermoord door een andere don samen met vito zijn broer's moet hij in zijn eentje vluchten naar Amerika en word daar bij de immigratie dienst verklaart tot Vito Corleone.

Eenmaal in New York begint Vito een bedrijfje: Genco's olive oil.
Zin buurman en een vriend van hem: Clemenza en Tessio. Die helpen hem in zijn winkel en later ook met een familie opzetten. De familie Corleone is gesticht. Het gaat steeds beter met de familie en uiteindelijk bloeit het groots op met veel aanhangers: Sonny (Vito zijn oudste zoon en 1e erfgenaam van de familie), Tom Hagen(Consiglerie, een raadgever dus en een geadopteerde zoon van Vito), Micheal ( andere zoon van Vito, die uiteindelijk Don word na een aanslag op Sonny), Tessio ( mede-oprichter en uiteindelijk verrader na de dood van Vito), Clemenza (altijd trouw), Monk, en veel andere.

Vito word neergeschoten door Tataglia en komt in het ziekenhuis, micheal neemt eerst een soort kleine wraak op de dader en moet noot gedwongen 1 jaar emigreren naar Sicilië en komt na een jaar ook weer terug. Daarna eenmaal uit het het ziekenhuis komt er ook nog eens een aanslag op zijn oudste zoon Sonny, wat een samenzwering was van de Politie en de 4 familie's. Daarna is Vito het zat, hij wil vrede en geen wraakactie's meer.

Na de dood van Vito word Micheal de nieuwe Don van de familie Corleone. De vrede word zwaar op de proef gestelt omdat er een wrok woedde zit in Micheal vanwege de aanslag op zijn vader want hem niet het leven koste maar toch en de aanslag op zijn broer. Hij vermoord de zoon van een Don en laat uiteindelijk alle andere hoofden van de rivaliserende familie's omleggen wat lukt.

Vito gaf Micheal 1 aanwijzing om een volgende moordpoging op hem te voorkomen. Degene die met een voorstel komt om samentewerken met een andere familie (Tessio met voorstel van Barzini) dat is de verrader, wat blijkt te kloppen. Micheal doet wat hij moet doen, is getrouwt en zijn vrouw wil ook weten wat er constant aan de hand is in de familie, Micheal als Italiaan word boos op zijn vrouw wegens ongehoorzaamheid en zegt de vrij bekende zin: Don't ask me about MY bussenis, Kay!

het einde is vrij open en 2 jaar later komt de volgende film.

er zitten wel veel spoilers in maar voor iedereen die het verhaal van de film wil weten, Alstublieft.

Maffiafilms of misdaadfilms, het is nog steeds niet echt mijn genre, vaak vind ik ze goed maar mist net hetgene wat ze geweldig(5*) maakt voor mij. Ik ben druk bezig om er zoveel mogelijk te zien en wie weet wordt het toch is mijn genre. Ook The Godfather is zo'n voorbeeld. De film waar zoveel mensen vol lof over praten. Ik had hem nog nooit gezien. Vorige week stond ik in de Free Record Shop met een film in mijn handen die ik toen wilde halen. "3 voor 25" zag ik erop staan en ik koos er nog twee uit, waaronder The Godfather, eindelijk! Een bijna drie uur lange speelduur zou voor een lange zit zorgen. Vandaag was ik er klaar voor.

Het verhaal is bekend, niet zo heel speciaal maar prachtig uitgewerkt. De toon qua sfeert wordt gelijk op het begin van de film gezet. Aan de ene kant blijdschap en feesten, aan de andere kant zakendoen in een duistere kamer. De hele "maffiesfeer" om het maar even zo te noemen is gelijk aanwezig en wordt voor de rest van de film uitgebouwd. De sfeer zorgt er ook voor dat je gelijk wordt meegesleept in de film. Het leek soms wel of ik daar in de kamer zat. Dit bleef ook gedurende de film en hij werd mij dan ook geen moment saai of te lang.

Naast de sfeer zorgen ook de acteerprestaties voor een prachtige film. Stuk voor stuk zetten ze een geweldige prestatie neer. Brando is fantastisch! James Caan, die ik nog niet op deze manier heb zien spelen was ook zeer aangenaam.

Visueel was het in orde en met de muziek had ik geen problemen. Veel mensen stoorden zich hieraan maar daar had ik geen last van. Nogmaals de lange zit valt mee, je word helemaal in de film meegesleept en de film is klaar voordat je het weet.

Maar zoals ik al eerder mist ook deze film net weer iets. Voor mij moet een vijf-sterrenfilm of iets speciaals zijn voor mij of een film waar ik na afloop met een open mond zit (of natuurlijk beide). Maar dat is dan ook het enige wat ik hier mis want het is (ook) voor mij een prachtige film!

Goed voor:

4,5*

Nu ben ik zeer benieuwd naar de andere twee delen. Ik ga deze ook maar eens aanschaffen binnenkort.

Godfather, The
De derde keer kijken is toch het beste bevallen, het verhaal is nogal complex en is nu duidelijk. Waar ik vroeger toch wat sneller afhaakte had de film gisteravond heel veel impact en zat een kleine pauze er nauwelijks in. De opnames in New York en Sicilië zijn echt geweldig, de sfeer die de hele film heeft en ik eerst ook al kon appreciëren vond ik nu super. Echt een dikke pluim voor de muziek.

Die sfeer gecombineerd met sublieme acteerprestaties maakt deze film tot de beste die ik tot nu toe zag. De relatie tussen de familieleden, het kweken van een eigen gezicht is meesterlijk uitgevoerd en wanneer een van hen het einde van de film niet haalt is dat onbeschrijfelijk aangrijpend. Vooral d.m.v. de bruiloft die ik eerst 'saai' vond, krijg je onvermijdelijk een band met de personages vanwege de realistische setting. Een opeenhoping van dramatische scènes die bij elke daad of dood je toch meer bijblijven dan andere films.

Marlon Brando speelt de sterren van de hemel, het is al zo vaak gezegd, denk aan het bericht van Tom Hagen, sterke rol Duvall, aan Vito dat Santino zijn oudste zoon vermoord is, hij is diep geraakt maar herpakt zich na een aantal seconden, het stukje waar alle mafiabazen aan tafel zitten, maar ook in de beginscène met de 'nieuwe vriend' of in het ziekenhuis als Michael hem opzoekt. Van deze man ga ik zeker meer films zien, aangezien hij ook al zo geweldig in Apocalypse Now was. Alle niet te vergeten bijrollen worden gespeeld door: Al Pacino, James Caan, Diane Keaton, John Cazale en Robert Duvall zoals ik al aangaf.

Uiteindelijk blijft The Godfather gevoelsmatig de beste film die ik ooit heb gezien. Ook sterk hoe de film precies op het juiste moment weet af te sluiten! Kay, Diane Keaton, met haar treurige blik beseft dat ze een vlieg in het leugenweb van Michael Corleone is geworden en daar nietmeer uit komt. Michael, de keurige jongen, wordt meegesleept in de sores van een maffiafamilie en uiteindelijk omdat hij de meest geschikte is wordt hij de nieuwe Don. Coppola bewijst nog maar eens een geweldige regisseur te zijn.

Tsja, wat valt hier nou nog over te zeggen? Het verhaal is perfect, acteurs zijn perfect, het is mooi gefilmd, en ondanks dat het een lange film is voelt het niet als te lang aan. Er zijn weinig films zoals the Godfather.

5*