Caché (2005)

Waar meeste films last hebben van interieurs a la Ikea met nepboeken in nepboekenkasten, geloof ik de hele smaakvolle aankleding onmiddelllijk. Goed gedaan! Acteer werk was ook uitstekend. Geloof alle ruzies absoluut. Jammer van het slot.

Door het einde een aantal punten aftrek, maar het blijft een erg fascinerend film.

Erg ver gezocht vooral. Het nut hiervan ontgaat me eigenlijk. Komt reuze-intellectueel over maar wat is de meerwaarde voor de film, behalve dat hij dramatisch onbegrijpelijk wordt voor de meeste kijkers?

Daniel Auteuil, een vooraanstaand TV-presentator van een boekenprogramma, wordt plots gestalkt door videobanden waar alleen maar zijn huis op te zien en simplistische tekeningen waar bloed uit gezichten stroomt. Niet prettig natuurlijk en hij gaat op onderzoek uit! Iemand uit het verleden lijkt een rol te spelen in dit onheilspellende scenario.

Op zich heel leuk en aardig allemaal op het wat onafgeronde einde na dan. Toch had ik uiteindelijk ietwat moeite met de film. Allereerst was ik meer benieuwd naar wie toch die gare shit naar Auteuil stuurde en verwachtte ik nog een prettige plottwist, maar ja niet iedere regisseur is Hitchcock. Regisseur Michael Haneke gaat het hier meer om het waarom en de boodschap. Daar kon ik niet zo veel mee eerlijk gezegd. En passant wordt het koloniale verleden van Frankrijk (200 dode Arabieren in 1962 tijdens een Parijse demonstratie!) erbij gehaald en wordt een link gelegd tussen dat en het verhaal. Gelukkig deed het niet heel geforceerd aan, maar duidelijk was wel dat Haneke zoals vaker zijn moralistische ei kwijt moest.

Interessant spel dat Haneke weer speelt met z'n publiek. Ik houd wel van dat kille filmmaken van de man. Er is geen soundtrack en er zijn lange, trage shots die je aandacht vragen. Er gebeurd ogenschijnlijk zo weinig in beeld, maar je moét wel blijven kijken, blijven zoeken. Het zien is in feite waar de film omgaat, het mysterie oplossen is een mooie bijkomstigheid.

Haneke neemt in Caché alle tijd om zijn verhaal te vertellen. Zoveel tijd, dat het vaak lijkt alsof de tijd zelf stil is komen te staan.

Met het idee is, hoewel een beetje karig, eigenlijk niets mis mee. Alleen de uitwerking... Hij komt aanzetten met compleet oninteressante personages, bij de haren getrokken zijplotjes, opzichtig neppe decors, geforceerde dialogen, ... En dit alles in een tempo waar je u tegen zegt.

Ondanks een paar interessantere scènes (zodoende deze score), beleef ik feitelijk net zoveel plezier aan een portie testbeeld.

Ik hou van Franse films, vooral de oudere 'nouvelle vaque' films bijv. met Delon .
Die typisch Franse sfeer ontbrak hier volkomen helaas.
Ik vind het nogal een pretentieuze, ongeloofwaardige film:
wat een 6 [!!] jarig kind ook doet, dat kun je het niet echt kwalijk nemen en zo erg was de gebeurtenis nou ook weer niet; als iedereen moet boeten voor de dingen die je als klein kind hebt gedaan...bespottelijk gewoon en vergezocht .
Ook was de 'schokkende scéne' waar iedereen het over heeft niet zo schokkend, maar wel ongeloofwaardig want niemand valt direct neer na het doorsnijden van een nek-ader.
De bloedfontein daarentegen was heerlijk Tarantino...
Mysterie mag, maar hier wordt helemaal niets verklaard: het rare gedrag van het zoontje bijv.: pointless en leidt tot niets

Filmtechnisch is de film mijns insziens ook alles behalve perfect: kleurloze beelden [zal wel 'artistiek' zijn], het geluid is matig, sommige overgangen leken te abrupt terwijl het geluid van de volgende scene er al doorheen kwam, etc.
En wat de clou betreft: welke theorie je er ook op loslaat, hij zal nooit kloppen...

Wel goede acteerprestaties o.h.a. hoewel Binoche, die ik vaak geweldig heb zien presteren, hier tegenviel.
Nee, de film viel mij persoonlijk tegen; je maakt je er zo wel heel makkelijk vanaf door alles in het ongewisse te laten.

Pff wat een vreselijk saaie, futloze, lelijke, afstandelijke, irritante en vergezochte film zeg.

Dat hele verhaal is bespottelijk vergezocht en ja, ook ongeloofwaardig. De film duurt twee uur, maar de hele film kan in drie zinnetjes beschreven worden, zonder dat je veel diepgang mist. Want de film voelt aan als psychologisch en subtiel, maar is eigenlijk belachelijk doorzichtig. Verder was de sfeer echt bedroevend kut. En dat voor een film die omschreven is als thriller, maar dat simpelweg nauwelijks is.

Cinematografisch ook gewoon een behoorlijke draak, nauwelijks interessante shots, en de editing was echt vreselijk en abrupt. De keuze om geen achtergrondgeluid of muziek te gebruiken pakt ook zeer slecht uit, had nog wat van sfeer kunnen creeeren, maar op deze manier wordt de film nog saaier en futlozer dan hij al was.

De dialogen waren nauwelijks aan te horen, erg irritant "zucht, zucht" werk. Om de brij heendraaien hou ik al niet van, hier is dat meer regel dan uitzondering in de dialogen, en sowieso wordt het hele verhaal er met de minuut onboeiender door.

Vreselijke 2 uur (!) durende zit, één goeie scene, en een hoop ergernis. 1.5*

Ik viel in slaap tijdens deze film.

Verdomme, ik heb de laatste 2 of 3 scenes gemist omdat het ging regenen en ik had alle ramen, deuren en mijn zolderraam openstaan. Tegen de tijd dat alles dicht was zag ik de aftiteling (schoolplein) lopen waardoor ik de ontknoping heb gemist.

Kan iemand me vertellen wie nou de dader was (via een spoiler of een PM)? Alvast bedankt.

Op IMDB staat een logische verklaring van de film.

zoals zoveel films van haneke bepaalt de fantasie/het brein van de kijker of een film als succesvol wordt ervaren of niet

maw, mensen die een film alleen maar kijken om vermaakt te worden zullen dit niet snel waarderen

ik vond hem wederom goed, al had idd het zoontje gebeuren wel wat uitgediept kunnen worden

Nou ik ging er lekker voor zitten. Goede recensies gelezen. Ik heb geen hekel aan Franse films en dat filmen en die tekeningen sprak me zeer aan.

Maar de film gaat zo rustig en eigenlijk kom je helemaal niet achter de waarheid. Dat einde ook, verschrikkelijk vind ik zoiets.

Ook de dialogen tussen de spelers, bv
Als hij ruzie krijgt met zijn vrouw over of hij haar wel vertrouwt en die scene waar hij met zijn moeder op het bed zit.
Van de ene kant mooi om te zien hoe die gesprekken gaan, van de andere kant vraag ik me af waarom die gesprekken mij zo opvallen. Is het nu goed geacteerd of juist slecht?
Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken, zal wel aan mij liggen natuurlijk maar ik neig toch naar een lagere score.

Dit soort films is toch niet aan mij besteed.

Dat veel verborgen blijft in een film die de titel Caché draagt, mag niet echt verbazen. Voor mij is het dan ook het centrale thema van de film waar alle lagen uit voort komen.

Het eindshot is in meerdere opzichten een prachtig voorbeeld van wat Caché in deze film betekent:
1) filmtechnisch: tussen de wirwar aan personen is het niet eenvoudig om Pierrot en de zoon van Majid (zijn naam blijft ook verborgen!) te ontdekken, ze blijven verborgen voor veel kijkers;
2) inhoudelijk: ook wat tussen hen gezegd wordt, blijft verborgen voor de kijker en daarmee de sleutel van de film;
3) verhaaltechnisch: wat is de bedoeling van het shot? Is het een volgende band voor Georges of is het een "doodgewoon" shot dat de film moet afsluiten?

Als je het Caché gegeven ook gaat toepassen op andere sleutelscènes, wordt het een reuze interessante film die erg sterk in elkaar zit en, inderdaad, veel ruimte tot interpretatie biedt.

Als je de film in dit licht bekijkt, heeft het weinig zin om bepaalde theorieën hard te willen maken. Al vind ik het leuk om er over na te denken, maar vaak vind ik ze te gemakkelijk.
Al lijkt het inderdaad te kloppen dat er tips in de film "verborgen/caché" zijn. Nog eens het eindshot: ik las hier theorieën dat ze elkaar zouden kunnen kennen van op school, misschien zelfs klasgenoten zijn, enz. Maar die scène doet toch wat anders vermoeden: de twee komen uit heel een andere richting aanlopen en hebben duidelijk wat anders achter de rug. Pierrot komt uit de school en draagt een rugzak. De zoon van Majid staat hem volgens mij op te wachten, komt nog even door beeld gedrenteld voor hij op Pierrot toestapt en ziet er niet echt uit alsof hij van de schoolbanken komt (kledij, geen boekentas).

Ik dacht dat de titel vooral op de verborgen camera zinspeelde.

Haneke speelt net als in Funny Games met zijn publiek, maar doet dat hier een stuk beter. De vraag is voor mij ook niet zozeer wie de beelden heeft opgenomen, maar meer hoe dit de mensen beïnvloed. Georges neemt geen verantwoordelijkheid voor zijn fouten en door middel van de banden lijkt men dit te willen veranderen. Anne praat met Georges over vertrouwen maar lijkt daar zelf ook niet veel waarde aan te hechten. Dat onderhuidse sfeertje is dan ook heel goed gedaan en Haneke weet hoe hij zijn shots moet maken. En zoals Karl Hungus al aangeeft, draait de titel Caché (verborgen) niet alleen over de camera-beelden, maar ook de verborgen geheimen die de personages hebben en door de film 'verstopt' zitten (Georges' schuld over vroeger, Anne die waarschijnlijk vreemd gaat met Pierre, de twee zonen die misschien samen werken).

Ik vond dit niet zo'n leuke film. Het is nogal traag, het einde van de film vond ik ook niet zo goed. Als er nou meer drama tussen de karakters onderling had gezeten, dan was het beter geweest. Ik begrijp ook de bedoeling van de film niet. Het verhaal vond ik ook niet leuk.

Je zult er van moeten houden denk ik. Veel en veel te traag naar mijn zin. En de problematiek thuis kwam me wat geforceerd over.

ik lees hier dat in het eindshot de twee zonen elkaar zouden ontmoeten. Zoiets verwachtte ik al maar kon het live niet zien. Wmb slaat de regisseur de plank nog verder mis door het bijna onzichtbaar te maken. Iets waar de hele film last van heeft, er komt te weinig boven en teveel blijft onduidelijk. Leuk als filmhuisproject, maar voor mij killing als prettige film.

Als het de bedoeling is voor mij als kijker om eindjes aan elkaar te binden haak ik af. Bij basic instinct is het het doel van het einde, en is er eigenlijk weinig te raden. Bij deze blijft te veel open en de dwang dat ik er zelf over moeten denken, nope, daarvoor wordt te weinig duidelijk in de film zelf.

En wat is nu het maatschappelijk probleem? Een wees, die eigenlijk zowieso het weeshuis in had gemoeten, gaat daar via een omweg heen. Zijn ouders kiezen ervoor om naar frankrijk te komen, en om te protesteren in een gevaarlijke demonstratie. Is het dan de schuld van george?

Het gaat niet zo zeer om het overlijden van zijn ouders tijdens de demonstratie, maar om het feit dat George er alles aan deed om te zorgen dat Majid niet werd geadopteerd. Waardoor hij een waardeloos leven heeft gehad.

het gevoel een waardeloos leven te hebben geleid wordt nog meer versterkt door het succes van george

kan me voorstellen dat dat heel heel lang dwarszit in je leven en zo dwars gaat zitten dat je er aan kapot gaat

Zoals ik al zei, zonder de familie van georges had ie zowieso in het weeshuis terechtgekomen.

dat doet niet terzake, het gaat om majids overtuiging dat zijn leven waardeloos is geworden (lees - een kutleven te hebben gehad) zuiver alleen door de actie van george

Inderdaad, snap je dat nu echt niet ILDIB?

los daarvan, het is razend knap dat een film zoveel vragen kan oproepen, vragen die in eerste instantie onbeantwoord lijken, totdat je besluit te gaan onderzoeken

zoals, waarom is majid een algerijn, en geen fransman, turk of koerd

zoals altijd heeft zon beetje alles in haneke's films een betekenis, die je op het eerste gezicht niet eens opvallen

herbekijken is zeker de moeite waard en desnoods nog een keer of 4

Omdat Algerijnen een herkenbare minderheidsgroep zijn in Frankrijk, zeker voor het verhaal best wel nuttig, gezien de achtergrond met zijn ouders. Ongetwijfeld een keuze die Haneke gemaakt heeft om er een overbodige flard maatschappijkritiek in te stoppen.

wat is er overbodig aan?

Voor het verhaal maakt het amper verschil. Het komt erg geforceerd over, alsof Haneke halverwege bedacht dat de film best leeg was en er maar iets zwaars in stopt. Erg doorzichtig allemaal.

Apart dat je de keuze voor een Algerijn ziet als een diepere betekenis, het enige wat ik zie is dat het verwijst naar het koloniale verleden en de nasleep daarvan. Het jongetje had net zo goed een gewone Fransman kunnen zijn ja, maar op deze manier spreek je het nationaal geweten aan.. als je daar gevoelig voor bent althans.

stiekum verdenk ik haneke ervan dat het koloniale verleden niet de enige reden is, noem het hoop

misschien schat ik haneke daarmee wel te hoog in

zonee, dan is het gegeven idd van weinig toegevoegde waarde en had het net zo goed weggelaten kunnen worden omdat het dan wel erg begint te lijken op gekunsteld diepgang willen aanbrengen

Het is een film, geen documentaire..
George is wellicht succesvol geworden op eigen kracht, zonder ouders. En heeft majid er zelf een potje van gemaakt, vanuit het weeshuis. Als Majid vindt dat ie een rot leven heeft, doe er wat aan. Ipv er zelf iets van de maken blijft ie rancuneus.Zo kun je nog 1000 vragen stellen over hoe of wat en als. Maakt dat een film goed? Ik vind van niet. Los van het idee en de stijl is het gewoon filmhuis crap. Veel te veel zaken worden buiten beeld gelaten, en teveel is gissen. Een film mag je met vragen laten zitten en je tot denken aanzetten, edoch deze doet dat met mij niet. Althans niet op een manier die me bevalt, Maar ja, dat zal wel weer gezien de vele awards aan mij liggen als niet interessant doener.