Caché (2005)

Wat een intrigrerende film.

Intelligent gemaakt. Lange shots, heel nauwkeurig wordt alles in beeld gebracht.

Geen spektakel, geen special effects, heel kaal, heel naturel verloopt alles. Maar zeker niet saai, je voelt continu een vreemd soort dreiging van in de gaten gehouden worden

Effect van die opnames in de film geeft dat onzekere gevoel; zie je nu iets vanuit het oogpunt van de speler, of is het die onbekende die alles in de gaten houdt.

De film lijkt heel open en realistisch, maar er komen geleidelijk aan steeds meer onduidelijkheden en vreemde gedragingen naar voren , dat de film uiteindelijk meer weg heeft van een mysterie dan van een realistisch thriller.

Een mooi gemaakte typisch Franse film, prikkelt je intellect en laat alles open.. Het is net als met de personages in de film, je hebt het gevoel dat je in de maling bent genomen.

Kon me niet echt bekoren. Er zitten wel enkele indrukwekkende scenes in, die je ook niet zo één-twee-drie ziet aankomen. Iedereen die de film gezien heeft, weet wel welke. De film blijft op zich wel boeiend ... juist omdat het zo onduidelijk is. Het einde valt dan echter weer tegen, jammer. Net als die lange statische shots overigens. 2.5*

Shit, had ik dat laatste shot maar nog beter bekeken, was al flink gefocust. Heb de film al van mijn HD afgegooid

Maar ff geen cijfer dan...

Ondanks dat er helemaal niet zo heel veel gebeurd en dat het tempo laag is zit er van het begin tot het einde spanning in. Ik had al veel over deze film gehoord en het heeft mijn verwachtingen zeker waargemaakt.

En dan het eindshot....Ik geef het toe... ik heb ook 2 keer moeten kijken......

4*

Ik heb hier over de film schitterende uiteenzettingen mogen lezen.

Vergelijkingen van kolonisatie en andere ellende in de wereld met

een daad van een 6 jarige jongen die hem 40 jaar later in dit avontuur stort.

Maar ik heb een film gezien die heel sterk begon, en later verloren ging in absurditeit.

Het einde heb ik ook 2 maal moeten zien om te weten wat er gebeurde, of beter, wat er getoond werd, en ons aan de slag liet gaan om een einde te verzinnen.

Nog 1 overdenking:. Waarom wordt de daad van een 6 jarig kind belangrijker geacht {als het afstand dat de pleegouders van het pleegkind doen?

Een afscheid dat pijnlijk verliep en waar zij zich van spoeden om weg te gaan.

Waarom werden zij niet verantwoordelijk gesteld}

Wat is voor Pierrot een motief om zijn ouders te chanteren?

Ook al gebeurt er in het begin niet zoveel,je blijft toch wel kijken.

Best wel een intrigerend filmpje.

Trailer werkt niet...

Het was destijds mijn eerste kennismaking met Haneke maar al tijdens de eerste scène van Caché wist ik dat ik 'in for a treat' was. Ik dacht meteen: "Aha, een regisseur met ballen!"

Dat is helaas een browserprobleempje.

In IE werkt de trailer wel. Hopelijk fixt Apple de 'bug' snel.

EDIT: alsnog gefixed via specifieke link naar trailer in beste formaat (de andere twee aangeboden formaten waren niet meer van deze tijd)

Hier alsnog de YouTube trailer:

CACHE TRAILER - YouTube

De film begint sterk met de eerste videoband, maar ik vond het einde toch behoorlijk onbevredigend. Het vergelijken met David Lynch en dan maar lekker filosoferen vind ik niet zo relevant, ik schaar beide acteurs niet in hetzelfde rijtje; 3*

Het was best een verrassend verhaal. Ik miste een goede climax. Het tempo is niet erg hoog. Toch blijf je er wel wakker bij.

'k keek wel wat uit naar deze film, maar zoals vaker wat teleurgesteld. Een trage film (al kon 'k er nog mee leven), maar vooral het einde, zo plots gedaan, 'k viel totaal uit de lucht.

Gelukkig zat er nog een boekje bij de dvd dat je aandachtig naar de aftiteling moest kijken, al is het toch nog altijd gissen (wat blijkbaar de bedoeling van de regisseur is).

Slechte film, De eerste 45 minuten gebeurt er niks en deze zijn dus totaal overbodig. De rest van de film gaat traag voorbij zonder goed verhaal. Kortom, Boutfilm.

Uit een opwelling gekeken en ik kreeg een vrij zoutloze film te zien over een gezin dat videobanden opgestuurd krijgt waar ze zelf op staan...
Verder erg traag, vrij saaie shots. Jammer dat er ook geen achtergrondmuziek aanwezig is.

En dan moet je als kijker blijkbaar letten op de laatste scène waarin iets belangrijks onthuld wordt, nou tegen die tijd had ik het wel gehad met deze film. Ik zag overigens wel dat Pierrot en Majid's zoon met elkaar gingen praten. Maar dat kon mij eerlijk gezegd gestolen worden.

De film deed me overigens wel een beetje denken aan Lost Highway met de videobanden, gelukkig is dat een veel betere film.

2,5 Sterren.

Inderdaad! Ik vind dat dit nog eens gezegd mocht worden.

Ongemakkelijke, subtiele, onthutsende, intellectuele film die is opgebouwd rond schuld en paranoia. Helaas gaan de twee thema's niet in elkaar op; de regisseur heeft duidelijk veel te vertellen, maar de zwakheden van deze film worden overheersd door de sterke en maken het geheel ongeloofwaardig. Daarnaast blijven veel vragen onbeantwoord.

Veel verwacht van deze film,maar hij kon mij toch niet helemaal bekoren

Er bestaat na het zien van de film hoofdzakelijk de vraag of het de zoon van Majid of de zoon van George was die deze wraak actie op het geweten heeft staan.

Bij mij overheerst die vraag niet, maar eerder de vraag waarom zij dit zouden doen. Ik kan hier namelijk geen logische verklaring voor vinden. Enerzijds omdat de oorzaak (het verraden van Majid) helemaal geen doodzonde is, en anderzijds omdat wraak nemen ook Majid zelf zou treffen (wat achteraf zou blijken).

Dit zou zowel de zoon van Majid als de zoon van George moeten kunnen in zien.
Als het stalken van George dus daadwerkelijk te maken zou hebben met zijn verleden waarbij hij Majid verraad waardoor deze bij zijn pleegouders wordt weggehaald, dan heeft dit in meerdere opzichten geen enkele meerwaarde.

Het einde waarbij de vraagtekens toch opgelost te lijken worden door de conversatie tussen beiden zoons is dus een verkrachting van de film. Zou het zeer onlogisch vinden als één van hun hier achter zou zitten. Het lijkt er helaas wel op, en daarom scoort de film onverwachts op het einde toch net die voldoende niet. Gewoon omdat ik teleurgesteld ben over de uitkomst.

Trouwens ... Ik vind de overdenking van Nadin ook erg belangrijk. Hij zegt:

Nog 1 overdenking:. Waarom wordt de daad van een 6 jarig kind belangrijker geacht {als het afstand dat de pleegouders van het pleegkind doen?

Die zelfmoord scene was trouwens wel shocking. Kwam redelijk uit de lucht vallen! Pittig momentje in de film.

Ik begrijp de film eerlijk gezegd niet.

De zoon verdwijnt een nacht en is boos op zijn ouders, maar een uitleg komt er niet. Hetzelfde geldt voor de videobanden, ze refereren naar het verleden op de boerderij, maar iedereen ontkent en daar verandert verder niets aan.

Blijkbaar moet je het zelf invullen, je eigen waarheid zeg maar...

1,5 irritant slome film. een straf om naar te kijken

Normaal gesproken vind ik het hevig afbreuk doen aan de film als ik op internet moet lezen wat ik zelf gemist heb. In dit geval niet. Had het einde ook gewoon echt niet gezien, maar na het lezen van wat er gebeurde, is de film nu wel mooi af. Alhoewel, ook dit brengt natuurlijk meer vragen met zich mee. Dat is sowieso iets dat je van te voren weet bij Haneke. Hij daagt zijn publiek uit om met antwoorden te komen. Dat klinkt flauw en nogal pretentieus, maar het werkt vaak wel bij Haneke. Vaak zijn morele kwesties ook helemaal niet zo gemakkelijk te duiden.

In dit geval laat hij het publiek eerst vanuit een thrillerinvalshoek - later vanuit dramatisch oogpunt-, nadenken over wie de tapes stuurde. De uitleg dat het Haneke zelf was zou uitermate flauw zijn, ware het niet dat ik nooit denk dat dit de absolute insteek was. Hooguit een optie, als tegenhanger van een rationele uitleg. En met Funny Games in gedachten ook niet helemaal ondenkbaar. Maar goed wie de tapes stuurde is gezien puur vanuit de plot of misschien zelfs alleen het thriller gedeelte relevant, maar maakt uiteindelijk geen klap uit. Het verandert hoe dan ook niets.

Haneke speelt in al zijn films met sociale vraagstukken waarvan je weet dat die al een keer zo zijn gebeurd. Je las al eens in de krant van huisvredebreuk, collectief zelfmoord of een zinloze brute moord. Hij zoekt dan ook bewust die donkere kant op van de samenleving, waar sociale problemen dermate geëscaleerd zijn dat ze leiden tot extreem gedrag. Hier is de zelfmoord het meest extreme. Hij geeft de kijker een soort traumatische ervaring mee. De vraag of het verleden zo heftig voor Majid was, dat het genoeg reden is voor deze toch wat onverwachte daad, werd al beantwoord door de daad zelf. Ja dus. Het enige dat we zeker weten is dat zijn ouders zijn gestorven toen hij heel jong was, dat hij is verraden door Georges waardoor heel zijn leven anders liep. Hoe anders dat leven liep weten we niet echt. Zijn zoon zegt erover dat hij is mishandeld in het weeshuis. En we zien hoe hij terecht is gekomen in een klein, troosteloos flatje, wat ons zegt dat hij niet veel (zakelijk) succes had in het leven. Hij heeft geen vrouw.

Verder; in hoeverre kun je een kind van 6 een vreselijke daad 40 jaar later nog kwalijk nemen? Daarbij worden we ietwat een bepaalde kant opgeduwd door Georges te laten zien als een nogal onsympathieke, vrij opvliegende, matige echtgenoot, vader en zoon. En zo zijn er nog meer vragen hoor. Waar gaat het mis in de opvoeding van Pierrot (afgezien van de debiele naam), is Anne verliefd op iemand anders. Gaat de relatie slechter door de videobanden of was het al niet best?

En zo zit de film vol met vragen waar ook geen gemakkelijke antwoorden op zijn, hooguit mogelijkheden. Die mogelijkheden zorgen ervoor dat het een puzzel wordt die op meer dan 1 manier te leggen is. Dat klinkt nogmaals flauw, maar in plaats van veel pretenties zegt Haneke volgens mij gewoon dat ie het ook niet weet en dat de toedracht van sociale problemen en extreem gedrag dat hier uit voort kan komen ook gewoon uitermate gecompliceerd is. Sommige mensen zijn er nogal op tegen dat een regisseur zijn publiek de betekenis van een film laat invullen, omdat die er vaak meer van maakt dan er inzit. Maar juist door het zo open te laten, zet hij aan tot denken over sociale kwesties. Sommigen zullen dan weer beweren dat ze Haneke daar niet voor nodig hebben. Dat heb ik ook niet direct, maar af en toe is het wel lekker om met hem te sparren.

4 sterren. Knappe film weer.

Een boeiende film weer van Haneke, die ook deze keer weer een film heeft afgeleverd, die stof geeft tot nadenken.

Caché valt in eerste instantie op door het uitermate trage tempo. Een gezin wordt lastiggevallen en het blijkt al snel dat het te maken heeft met het verleden. Ondanks dat er soms niet heel veel gebeurt weet Haneke je toch enigszins te prikkelen door mij nieuwsgierig te maken en niet te snel teveel prijs te geven. Soms gaat het tempo even omhoog, maar meestal blijft het laag. Haneke gebruikt dat ook om zijn kenmerkende lange shots te tonen. Shots die vaak wel erg mooi geschoten zijn. Daarnaast blijf je toch wel constant over het verhaal nadenken. De vraag wie de tapes gestuurd heeft, hield mij wel behoorlijk bezig.

Het acteerwerk is overigens heel behoorlijk Auteuil speelt een prima rol en zet echt een overtuigend personage neer, waarvan ik echt steeds meer twijfels kreeg over zijn eerlijkheid. Binoche heb ik nog nooit een slechte rol zien spelen en ook hier houdt zij zich prima staande. Naarmate het einde vordert, verwachtte ik op een gegeven momentnog een uitschieter. Die kwam echter niet, en ik was toch even verbaast omopeens de aftiteling over het beeld te zien lopen. Ik miste aanvankelijk de betekenis van deze scene, maar een paar reviews hierover nalezen, geeft uiteindelijk toch een hoop duidelijkheid.

Caché is uiteindelijk een film gebleken, die me niet helemaal overdonderd heeft. Maar het is wel weer goed gemaakt, kent niet al te veel minpuntjes, en geeft zeker een hoop stof tot nadenken.

3,5*

De film is weliswaar vrij traag en inderdaad redelijk kaal en je zou zelfs kunnen beweren dat het verhaal niet eens opgelost wordt. De kijker moet na afloop zelf interpreteren wie de videobanden nou eigenlijk stuurt. Wat mij betreft de cameraman of regisseur, in ieder geval komt de videoband van buiten de verhaal/filmwereld. Juist in die complexe situatie ligt de kracht van de film. Je wordt geprikkeld en de spanning blijft voortdurend vastgehouden doordat de oplossing maar niet gegeven wordt.

Aparte gedachte eigenlijk dat een gezin compleet ontregeld wordt alleen maar omdat er iemand meekijkt.

Deze film zet me er in ieder geval toe aan meer van Haneke te kijken.

Prima (meeslepende) film, m.u.v. het open einde. Misschien hebben de zonen samengewerkt, maar misschien ook niet.

Hierboven wordt de theorie aangehaald dat de regisseur de tapes heeft gestuurd, en daarmee ingrijpt in de film. Als dat zo is, dan zou de film dit m.i. duidelijk moeten maken voor de kijker, en niet een interview met de regisseur, of een andere publicatie buiten de film om.

Daarnaast is een zes-jarige niet verantwoordelijk te houden voor zijn daden, ook al lijkt hij zich als volwassene te schamen. Zijn ouders hadden de verantwoordelijkheid voor de algerijnse jongen op zich genomen en stuurden hem naar een tehuis.

Credits & conclusies.

Een bijzondere film van de vooraanstaande regisseur Haneke. Genoeg drama en onderhuidse spanning, die hier vooral gedijt op een bedje van mysterie. Tegen het einde blijken er echter nogal wat vragen onbeantwoord te zijn. De goed oplettende kijker kan echter door middel van het eindshot, tijdens de credits, zijn of haar eigen conclusies trekken. De film boeit maar zal, o.a. hierdoor, niet een ieder bevredigen.

Goed.

Het is zeker geen slechte film, maar had wel wat meer van Haneke verwacht.

Ik heb nou vier keer de eindscene bekeken, en weet wat daar te zien moet zijn, maar ik zie ze niet. .

Ja, nou heb ik ze eindelijk ontdekt!

Niet te zien als je niet weer waarnaar je zoekt, en zeker niet als je niet weet dat er dan iets te zien is.