Caché (2005)

zelf wordt ik juist graag aangezet tot nadenken bij een film, juist dat aspect maat een film boeiender

terug op je uitspraak over georges en majid, het is toch niet zo moeilijk te geloven dat een kind uit een weeshuis minder basis en draagkracht heeft dan een kind uit een stabiel warm gezin wel?

ook nog eens een kind dat zijn ouders heeft verloren en ook nog eens door toedoen van georges uit zijn nieuwe gezinssituatie wordt gehaald, tegen zijn zin in

de scene bij het ouderlijk huis kwam mij iig uiterst traumatisch over en ik kan me goed voorstellen dat dat zijn verdere levensloop heeft getekend

als je dan ook nog ziet dat degene die ervoor heeft gezorgd dat je in ene weeshuis terecht bent gekomen wel succesvol is, en zich ook nog eens uiterst afstandelijk kil en bot opstelt als je er als volwassene mee in aanraking komt, weinig begripvol en ook nog eens zo egocentrisch als de pest, kan ik me voorstellen dat je tot een daad komt als waar tot majid is gekomen

enfin, tot slot, welke zaken worden teveel aan giswerk over gelaten?

Ik ben het wel eens met Joyy, en zo heb ik het ook ervaren. De film heeft het vooral over het nemen of niet nemen van verantwoordelijkheden voor daden in het verleden, en de gevolgen van die daden.
En ik had meteen de link gelegd naar het whodunnit element, waarbij ik dacht dat Majids zoon de camera verborg, en er dan zelf de verantwoordelijkheid niet voor wil opnemen, net als Georges ooit deed in het verleden. Koekje van eigen deeg zeg maar. Maar de film is op zoveel manier interpreteerbaar, dat ik er ook kan naastzitten.

En dat is precies mijn probleem, teveel open eindes, wat is het nut van die camera, waarom deed men dat, met welk doel etc. Dr komt nergens een element van spanning of wat dan ook. Enkel verslaggeving eigenlijk. Kijk bij american beauty heb je ook die scene met de plastic zak. Kun je ook over filosoferen. Maar dan uit esthetisch oogpunt.

Deze shots gaat helemaal nergens over, zeker niet het eindshot. Heeft geen functie als je het mij vraagt, behalve dan interessant te wezen zodat mensen kunnen gaan denken wat gebeurt er nu. Als je daar zon shot voor nodig hebt, nee, de film zelf zou al genoeg vragen moeten opwekken. Niet een of ander vaag eindshot zonder aanduiding waar men die moet positioneren.

Overigens, de hele film draait om datgeen wat de zoon tegen george zegt op de wc: "ik wilde alleen maar zien hoe iemand zich voelt die iemands leven heeft verwoest"

Waarom de camerabeelden, waarom zelfmoord terwijl ie zoon heeft, wat doet die zoon in het geheel, wat is er met pierrot steeds, waarom dat gezever tussen vrouw en man continu, wat komt die zoon nou doen, wat is het nut van het eindshot. Zoveel zaken die maar in het midden worden gelaten en er puur wordt gescoord op '(on)interessantheid' van de beelden. "knap dat de regisseur de mensen zolang kan intrigeren met een onbewegend shot van enkele minuten". Nee, niet knap, daar is het film voor, om te kijken. Je verwacht dat er iets gebeurt. Maar nee. Je kunt dat knap vinden, ik vind het theatrale aanstelleritus.

welke camerabeelden?

die van de banden?

waarom zelfmoord?
rancune die blijkbaar hoger in de ziel is gekerft dan het hebben van een zoon bijv

die zoon blijft ene paar dagen weg , als reactie op het ontkennen van mamlief buiten de deur te snoepen, zijjn manier van aandacht vragen en tevens rancune

gezever tussen man en vrouw?

man neemt geen verantwoordelijkheid, weigert te vertellen wat er precies aan de hand is, schaamte wellicht, angst ook, eigen demonen onder ogen moeten zien, vrouwlief die half overspannen aant worden is door wat er allemaal gebeurt en haar man die weigert te vertellen wat hij weet, allemaal volstrekt begrijpelijke situaties

nut van het eindshot, open einde, je tot nadenken zetten

magoed, de film is duidelijk niet aan je besteed, waarbij ik de neiging heb te denken, je wilt het niet begrijpen, je wilt er gewoon niks van weten

Hallo, spoilers.

hoe voorkom ik dat?

Alsnog spoilertags geplaatst en PM gestuurd met instructies voor volgende keer.

Och, ik heb bv the straight story in mijn top 10 staan, dus het ontbreken van actie, en traagheid van film heb ik geen problemen mee. Maar in deze film ondersteunen de beelden het verhaal amper. Het zijn beelden om de beelden en dat is het trucje wat me niet bevalt. Dus je hebt gelijk dat de film niet aan me is besteed, ondanks het feit dat ik er wel open voor sta.

Dit is m.i. geen film maar een kunstvorm. En kunst, daar kan ik meestal niks mee.

Die camerabeelden en de ruzies tussen de man en de vrouw hangen wel met elkaar samen. Ze veroorzaken spanningen binnen hun koppel en hun leven raakt stilaan verzuurd. Ook die zelfmoord is niet zo onlogisch, als je bedenkt hoe Majids leven mislukt is na zijn internering. Die man heeft geen kansen gehad, en daar komt Georges hem nog eens beschuldigen

Dan had Majid er iets van moeten maken ipv 40 jaar te lopen jammeren. Hij was hoe dan ook algerijn gebleven, en dus zowieso minder terecht gekomen dan george gezien de problematiek van algerijenen in frankrijk. Zo simpel is het ook.

40 jaar lopen jammeren?

knap dat je dat uit de film haalt

wat je verder zegt is zuiver speculatie

blijkbaar wel, want anders zou ie niet doen wat ie heeft gedaan.

Daar draait toch de hele film op, speculatie. Daarom vind ik het niks, omdat de film zelf weinig te bieden heeft behalve dat aspect. Leuk idee, maar te simpel voor 2 uur.

Zie je de parallellen tussen het verhaal Georges/Majid enerzijds en Frankrijk/Algerijnen anderzijds dan niet? Het is toch bijzonder knap hoe Haneke die geschiedenissen met dezelfde achterliggende oorzaak (het niet gunnen van dezelfde rechten/vooruitgang van de minder bedeelde) verweeft. Zie ook de subtiele verwijzingen zoals de afgehakte kop van de haan (symbool van Frankrijk), enz. Niet toevallig twee geschiedenissen die enerzijds Georges en anderzijds Frankrijk probe(e)r(d)en verborgen (caché) te houden. Als het jongetje een gewone Fransman was geweest, was de film een stuk minder sterk geweest.
Overbodige maatschappijkritiek? Vind ik niet. In de film wordt nergens een oordeel gevormd, maar doet de kijker enkel nadenken. En het feit dat hier zoveel gediscussieerd wordt over de 'schuld' van Georges bewijst dat Haneke in dat opzet geslaagd is.

En dat in een film die Caché heet, briljant toch!

Geforceerde parallelen als je het mij vraagt, en eigenlijk is dat vooral gevoelsmatig. En wat betreft het afhakken van de kop van de haan, ik zag die parellel wel degelijk, maar eigenlijk betekent het niks. Althans, of je moet met een plausibele verklaring komen. Zou dat dan een soort provocatie moeten zijn van Algerijnse kant?

Een trage film is meestal geen probleem, maar na amper tien minuten dacht ik dat het toch maar niets ging worden. Heb ik me sterk in vergist, want dit is een verrassend sterke film. Caché bevat zoveel en is erg diepgaand.
Ik heb zelden een film gezien die me zo doet nadenken over hoe de vork aan de steel zit, terwijl er verschillende theorieën perfect mogelijk lijken te zijn. Je hebt natuurlijk van die films waarin een regisseur zich zo vastlult dat je als kijker ook met vragen blijft zitten, maar waar je dan voor elke mogelijke oplossing toch langs een plotgat of iets dergelijks heen moet kijken omdat de theorie anders niet klopt. In Caché is dat dus niet zo, zoals gezegd zijn er hier meerdere oplossingen perfect mogelijk.
Persoonlijk lijkt het me het meest logisch dat Majid de videobanden heeft gestuurd, zijn zoon kan hem daarbij natuurlijk hebben geholpen. Hij is waarschijnlijk ook de enige die weet wat er in het verleden is gebeurd. Hij heeft dus een motief. Achteraf blijven ontkennen is gewoon normaal, om Georges nog meer paranoia te maken.
Een andere theorie is dat het een uit de hand gelopen grap is Pierrot en de zoon van Majid. Die twee zouden dan samen op school zitten en kennen mekaar goed. Die zoon heeft het verhaal van zijn vader gehoord en besluit uit wraak maar eens om die Georges wat angstig te maken. Zijn vriend Pierrot wil hem daarbij natuurlijk helpen, want een "grapje" uithalen kan nooit kwaad. Helaas loopt alles zwaar uit de hand en heeft het fatale gevolgen.
Mijn tweede theorie zou dus verklaren waarom de zoon van Majid Georges gaat opzoeken op zijn werk. Hij wou gaan bekennen dat het een grap was, maar dat hij nooit had gedacht dat dit zulke erge gevolgen zou kunnen hebben. Maar Georges is zo ongeïnteresseerd en heeft zijn oordeel al, klaar dat het nooit tot een fatsoenlijke dialoog komt tussen de twee. Maar die tweede theorie is dus enkel mogelijk als Pierrot en de zoon van Majid elkaar ook daadwerkelijk kennen en bevriend zijn. Dat we ze in de laatste scène zien praten zegt eigenlijk niet veel. Want die zoon kan Pierrot ook gewoon opgezocht hebben zoals hij Georges heeft opgezocht. Omdat hij bij Georges niet aan zijn verhaal toekwam gaat hij het maar aan diens zoon vertellen. In dat geval is Pierrot er natuurlijk wel helemaal niet bij betrokken. Zo kan je natuurlijk nog heel wat theorieën erop loslaten, maar dan ben ik morgen nog aan het schrijven.
Ik moet toegeven dat ik eerst niet wist wat ik met die laatste scène moest. Ik had gewoon niet gezien dat Pierrot en de zoon van Majid met elkaar aan het praten waren. Pas toen ik het hier op de site las heb ik die laatste scène opnieuw bekeken en zelfs toen moest ik echt zoeken om ze te zien. In elk geval opent Michael Haneke met die laatste scène deuren voor meerdere theorieën. Maar los van die laatste scène zitten er in de film nog meer aanwijzingen dat Pierrot erbij betrokken kan zijn.
Over de acteerprestaties kan ik kort zijn. Die zijn gewoon indrukwekkend, iedereen acteert erg goed, en dat maakt dat de film heel erg realistisch overkomt. Bijvoorbeeld de scène dat Georges bijna geraakt wordt door een fietser en de dialoog die daarop volgt. Geen heel erg belangrijk moment, maar het is super geacteerd. En zo wordt er de gehele film op hoog niveau geacteerd.
Beste scène is zonder enige twijfel de zelfmoord van Majid. De manier waarop en het feit dat er vooraf totaal geen spanning is maakt het schokkend. De kijker blijft net als Georges totaal verbijsterd achter.
Dit was voor mij de eerste kijkbeurt, en er zullen nog meer herzieningen volgen.

vraagje, elke scene in ene haneke film is relevant, dus ook de scene met de fietser

wat zou dat kunnen betekenen?

zit daar wellicht een antwoord op diverse vragen?

ik gis maar wat...

Dat was me ook ontgaan, en is zeker geen onbelangrijk gegeven.

Hoe dan ook, onderliggende betekenissen die niet noodzaken dat de film 2 uur duurt. Nomak heeft prima ideeen en theorieen maar laat die ideen eens los. Dan is het een film van 3 keer niets.

Beter twee geloofwaardige theorieën dan helemaal geen. Lijkt me gewoon dat je niet van gepuzzel houdt bij een film, of toch minstens niet graag nadenkt bij een film. Dat je toch nog een 3 geeft vind ik opmerkelijk.

Omdat ie me wel bezig hield. Dus dat deed ie goed. Edoch achteraf zit ik met een onvoldaan gevoel. Had ie me een voldaan gevoel gegevens had ie 4 minstens gekregen.

Wat ik me later nog afvroeg, wie bestuurt/heeft zo'n luxe(?, kan me niet meer precies herinneren hoe die eruit zag) auto wanneer dat filmpje van Georges' ouderlijk huis gemaakt wordt? Pierrot zou hem van zijn vader 'geleend' kunnen hebben maar dan had Georges toch zijn eigen auto wel herkend?

Het afhakken van die kop is maar één beeld dat verwijst naar het thema Frankrijk/Algerijnen, het is niet echt een parallel.

De haan is hét symbool van Frankrijk. Als de kop wordt afgehakt foor een Algerijn, loopt dat over van betekenis en symboliek. De Algerijn, de indringer, die Frankrijk, het instituut, aanvalt. Precies wat ook gebeurt in Parijs, en waar de ouders van Majid omkomen. De Fransen maken daar immers, op een bedenkelijke manier, komaf met de Algerijnse indringers. En dat is dan weer precies wat op kleine schaal gebeurt bij de kleine Georges en Majid. Geforceerd vind ik het alles behalve, omdat het niet één belerend beeld is. De parallellen zijn in en door de hele film verweven, en dat vind ik er knap aan.

De scène is exemplarisch voor het karakter van Georges: hij is enkel bezorgd om zijn eigen persoontje. Dat hij zelf verantwoordelijk zou kunnen zijn voor de situatie komt niet eens in hem op. Net zoals hij zich op geen enkel moment afvraagt of hij ook maar een klein beetje verantwoordelijk zou kunnen zijn voor het miserabele leven dat Majid heeft gekend. Zelfs als verschillende mensen hem met de neus op de feiten drukken, weigert hij die mogelijkheid in beschouwing te nemen.

Dat de fietser een donkere huidskleur heeft, is uiteraard ook geen toeval. Het ligt in de lijn van het thema "heerser vs. minder bedeelde die ook een kans/stem wil".
En toch ga je niet meteen helemaal sympathiseren met de fietser, omdat hij ook niet helemaal vrijuit kan gaan. Hij maakt immers ook een fout door tegen de richting in te rijden, en hij zet meteen een grote bek op. Daardoor gaat de kijker niet meteen een negatief oordeel vellen over Georges, maar gaat die ook de zienswijze van Georges in overweging nemen. Hetzelfde standpunt kan de kijker innemen in de problematiek tussen Georges en Majid. Dat bewijzen de discussies hier. Langs de ene kant is het lafhartig van de kleine Georges, langs de andere kant is er begrip op te brengen.

had ik zo nog niet aan gedacht

zo ziejemaar

elke scene is zinvol bij haneke

Typisch Franse film. Lekker traag en vaag. Vond het bij dit plot niet echt passen.

Denk dat alles wel gezegd is in dit topic.

Ik vond het een geweldige film en heb er veel verschillende gevoelens bij gehad.

Bij de slotscene had ik trouwens ook twijfel, daar moet je wel even heel goed kijken als je de film nog gaat zien. .

en dat met een oostenrijkse regisseur

typisch frans? alleen de taal ja

Wat een indrukwekkende film is dit.

Niet zo zeer tijdens de film, maar vooral het gevoel dat je na het kijken er aan overhoudt. Je blijft zitten met veel vragen, maar je krijgt genoeg ruimte om daar meerdere aanneembare antwoorden voor te bedenken.

Je wordt gedwongen om iedere scene opnieuw af te spelen om daar je antwoord uit te halen, en dat is iets wat ik zeer waardeer in een films.

Zeer goed.

4*