Saw II (2005)

Als een horrorfilm een groot succes blijkt te zijn dan kan een vervolg niet uitblijven! Met amper een jaar tussen de twee films was dat een wel erg korte productietijd. James Wan en Leigh Whannell, die verantwoordelijk waren voor deel één, concentreerden zich liever op andere projecten,daarom werd Darren Lynn Bousman als regisseur aangesteld. Iets wat hier zeker aan bijdraagt is dat het vervolg geen exacte kopie is geworden van het origineel. Wel voldoet het aan de regels van vervolgen; dus de cast/slachtvee is talrijker, de effecten zijn explicieter, en het bloed vloeit regelmatiger. Maar doordat Jigsaw zich al snel laat arresteren, krijg je een andere invalshoek met de moordenaar in een veel prominentere rol. Zo wordt er afwisselend geswitcht tussen Jigsaw en Matthews enerzijds en de acht in het huis anderzijds. Het haalt wel een beetje de vaart uit de film, maar het is zeker prima bedacht. Ja deze film is eveneens goed gedaan met een prima tempo en het verveelt niet.

Gisteravond weer gezien. Topfilm.

In de herziening weer genoten van deze film. Iets minder psychologische thriller dan de eerste film, maar meer actie, meer kills en ook meer Jigsaw. Ook ik vind het overdreven hyperactieve montagewerk soms irritant. De twist die we altijd aan het einde van een Saw-film krijgen is weer leuk bedacht!

Vorig jaar Saw herzien en dat was toch wel leuk. Originele setting. Vanavond deze prent herzien, maar hoe ik hier in 2011 maar liefst een 8 voor gegeven kon hebben, geen idee. Zó bleu was ik nou toch ook weer niet in de filmwereld.
Laten we met het positieve beginnen. De Cube-setting, het escape room-achtige is wel fijn. Net als het mysterieuze met de tape-recorder. De puzzelacties worden alleen net wat te weinig uitgespeeld. Het is wel erg clichematig met de verschillende karakters die natuurlijk tegen elkaar opgaan. Dat Jigsaw een spelletje speelt, en blijft spelen, met de agent is geen plottwist te noemen. En eigenlijk dat Amanda inside was ook niet helemaal, aangezien ze een terugkerend karakter is en als enige geen last had van het gas.
Het meest dramatisch is natuurlijk het acteerwerk, oei oei. Een B-film is nog beter. Die gespeelde boosheid en wanhoop, het steeds verder kuchen en strompelen, het is bijna lachwekkend. De editing is ook behoorlijk studentenachtig met al dat hysterische geflits om het zogenaamd enger te maken. Of spannend, zoals bij de 'slottwist', alsof er iets enorm uit de doeken wordt gedaan.
Nee, het eerste deel had absoluut zijn charme, maar bij het tweede deel is dat al weg. Ik ga de rest van de delen zeker niet meer herzien

Halfje erbij na herziening. Specifiek op inhoudelijk vlak is dit vervolgdeel van regisseur Darren Lynn Bousman uiterst bekwaam. Het verhaal is onvoorspelbaar en doordacht, aangedikt met een verfijnde visuele stilering om de kijkervaring verder te stimuleren. Het acteerwerk laat echter te wensen over, enkel Tobin Bell staat zijn mannetje aardig. Het bloedvergieten valt evenzeer tegen, enkel de relatief gemene vallen laten een zekere indruk achter. Het doet zeker niet veel onder aan het originele werk van James Wan, maar kan er ook niet aan tippen. Degelijk en goed versierd horrorvermaak die dus enkel wat snelheid en eigenzinnigheid mist.