The Deer Hunter (1978)

Een van de beste oorlogsfilms ooit gemaakt en absoluut de beste Vietnam-film.

4,5*

4,5 ster .... zeer mooie film

De bruiloft, de oorlog, het leven na de oorlog, de schade, verlies, verdriet. Facinerende film, heel schokkend ook. Christopher Walken is top in de film ..(nog 1 keer...)

****-en een half.

Ugh, net de hele stad en videotheek afgezocht maar nergens te vinden. .

Dan maar via internet als het kan, want ik moet 'm gewoon zien.

*gaap* saaie film

Zeer realistisch oorlogsdrama met glansrollen van De Niro en Walken die de film zeer compleet maken.

Een aanrader!!!

Ik vond the deer hunter een mooi oorlogsdrama alleen blijf ik met een vraag zitten. Waarom zou je in godsnaam een film maken over Russisch roulette in de oorlog van Vietnam? Ik bedoel er zijn zoveel verschikkelijke gebeurtenissen gebeurt in Vietnam waarvan Russchisch roulette niet tot nauwelijks voorkwam.

Jij wil de complete wereldgeschiedenis in een film?

Nee zo bedoel ik het niet. Kijk, er is een wreedheid in de film verzonnen, in een oorlog waar zoveel wreedheid is. Je maakt een film over een de wreedheden van oorlog (in Vietnam en bij het thuisfront) maar verzint daar een wreedheid bij. Dat vind ik een beetje scheef.

Oef, moeilijk voor een buitenstaander om te bepalen of dat wel of niet gebeurde natuurlijk.

Er waren zoveel gebeurtenissen in Vietnam gebeurd die verschikkelijk zijn (ook door de Amerikaanse en Franse soldaten). Zoals My Lai (wordt nog in Platoon een soortgelijke situatie geschetst), Franse krijgsgevangen die 'vrij' in de jungle worden gezet en dergelijke. Waarom moet je er dan iets bij verzinnen dat niet tot op kleine schaal gebeurde? Die vraag blijft in mijn hoofd dwarrelen.

Heeft hij tenminste een onderwerp voor zijn film.

Door dat Russisch roulette wordt duidelijk gemaakt dat je helemaal door kunt draaien van het meemaken (meevechten) van een oorlog. Het is geen film over Russisch roulette, maar een film over de emotionele consequenties van de Vietnam oorlog. De trauma die deze oorlog heeft veroorzaakt bij velen wordt aangeduid middels dat Russisch roulette verhaal.

Volgens mij zie je het dus verkeerd.

Ja maar daardoor wordt de film wat minder geloofwaardig. Hoewel de trauma mooi wordt uitgewerkt.

En waarom heb je een verzonnen situatie nodig om het trauma te schetsen.

Huh, het is film; geen docu!

Wat wil je dan zien? Het gaat tenslotte om de nasleep. De film gaat over iemand die naderhand doordraait en niet om weet te gaan met het verleden. Ik vraag me af wat je dan wil zien?! Dat hij de hele dag ligt te huilen en in een gesticht komt?

Nee ik wil het niet zien als een docu. Wat ik al zei, de trauma van de oorlog wordt mooi uitgebeeld. Alleen zie je in de film alleen de oorlog in het roulette spel. En dus ga je er van uit dat daar de nasleep van de oorlog bij komt kijken. Maar het roulette spel kwam niet voor in de oorlog en daarom blijft het voor mij scheef omdat de trauma dan op een verzonnen gebeurtenis is gebaseerd terwijl je andere voorbeelden kon nemen die wel in verband staat met Vietnam. Daardoor is het voor mij moeilijker inbeelden in de nasleep van de oorlog voor een soldaat en voor het thuisfront.

The Deer Hunter brengt ons 3 uur lang bij dat er dus echt wel wrede dingen zijn gebeurd daar in Vietnam hoor! En die soldaten, die hebben daar dus echt wel een trauma aan overgehouden, zelfs! Euh... wereldschokkend nieuws ...of eeuwenoude logica en basiskennis over de dwaasheid van alle oorlogen, sinds het begin van de mensheid? Nu ja, als er daar nu iemand per se 183 minuten beeldmateriaal wil aan wijden, mij niet gelaten.

Kritiek op de Vietnamoorlog zegt u? Welnee, vooral kritiek op de toch zo slechte Vietnamezen, tegenover de arme Amerikaanse soldaten die zich nooit zouden bezighouden met zo'n groteske oorlogsmisdaden. Drie uur lang betekent heel wat serieuze karakteruitdieping? Misschien, als we geen 25 minuten aan een stuk naar trouwfeest footage hadden moeten kijken (die homevideo van tante's huwelijksfeest is een heuse karakterstudie, nooit beseft!). Bovendien springt de film soms behoorlijk van de hak op de tak voor zo'n lange speelduur te hebben moet ik zeggen. Briljant plot? Mja, op zich was dat idee met die Russische Roulette nog wel goed gevonden (wel een beetje nefast voor de intensiteit gezien het allemaal verzonnen sensatie is, maar goed). Naarmate het verhaal evolueerde wilde ik mezelf echter voor de kop schieten na het zien van zoveel fantasie, geknutsel en toevalligheden.

Een meesterwerk? Nee, maar een paar knappe scenes, mooi camerawerk en de goed presterende acteerpilaren maken er toch nog een goeie middenklasser van. Filmbarbaar! Kijk naar uzelf.

2,5*

Geen nieuws nee. Maar The Deer Hunter stelt me wel in staat die ellende te voelen, me in te leven in zo'n oorlogstrauma. Beetje raar commentaar van je.

Weer vreemd commentaar. Wanneer een filmmaker de ene kant van zo'n oorlog laat zien, negeert ie de andere kant toch niet per definitie? Bovendien gaat het niet om de partijen of wie nu goed is of slecht. The Deer Hunter behandelt de impact van oorlogsgruwelijkheden op een individu.

Hoewel ik me ervan bewust ben dat het eerste uur voor sommigen een lange zit kan betekenen, blijf ik erbij dat het een essentieel deel is van de film; je leert de personages kennen en leeft daardoor veel meer mee met hun latere gruwelijke ervaringen.

Het maakt me helemaal niet uit of dat nu historisch accuraat is of niet.

Maar je deed het toch niet? Serieus: dat script viel toch wel mee qua gaten of logica?

Ik snap 'm niet.

Gaan we weer

Daar heb ik geen film voor nodig hoor. En al zeker niet een die daar drie uur over doordramt. Bovendien slaat men de bal een beetje mis wat inlevingsvermogen betreft bij mij. Mocht dit nu gebaseerd zijn op ware gebeurtenissen, ipv voor pure sensatie verzinsels te kiezen had dat al weer wat anders geweest.

Ik had vooral het gevoel dat de Vietnamezen harteloze klootzakken waren. De arme Amerikaantjes zijn hier enkel slachtoffer die er inderdaad trauma's aan overhouden. De eenzijdige voorstelling van de Vietnamoorlog viel me erg op, en dit staat los van hetgeen de film in feite behandelt.

Ik leer nu niet bepaald iemand goed kennen door beelden te zien van hem, en zijn ganse familie die uit de bol gaan op een trouwfeest. Geen probleem als dat daar eens in voorkomt, maar de lengte van dat stuk is ongehoord.

Heb me toch verschillende malen geergerd aan de slordigheid (bierglaasjes die de ene keer bijna leeg zijn, de ander keer halfvol) en het fantasierijke geknutsel. Die maat van De Niro heeft toevallig ook altijd zo'n klein pistooltje bij, die voorspelbare "romance" die erbij geforceerd werd, men springt van een cafebezoek naar een trouw naar de oorlog (ook qua montage soms moelijk te volgen) en dan nog vaneerstekeer naar het gevangenschap, het roulette spel blijkt ook nog eens een ware hype te zijn in Vietnam enz...


Nee, niet echt mijn ding deze film.

geen enkele film die geen continuiteitsfouten heeft.

De film behandelt de gevolgen die de Vietnamoorlog had op een groepje jongeren uit anywhere in middle America. Logisch dat de Vietnamezen daar slechts een destructieve bijrol in vervullen. Pretendeert de film dan ergens een realistisch verslag te zijn waarbij beide kanten goed belicht worden.....?

Nee, maar het pretendeert wel ergens 'realistisch' te zijn en een soort van kritiek op de Vietnam-oorlog te vormen. Of zoals je zelf zegt: 'het behandelt de gevolgen die de Vietnamoorlog had op een willekeurig groepje jongeren ergens in Amerika'. Door zo'n trauma rond zo'n verzinsel te creeeren, mist het (voor mij) wat aan effect.

Daarnaast rechtvaardigt dat dus nog steeds die eenzijdige voorstelling helemaal niet. Men had gerust op de een of andere manier eens kunnen aantonen dat ook de Amerikaanse strijders niet altijd even zuiver op de graat waren, zonder dat het thematisch gezien ergens zou onder lijden (pas dan kan je trouwens ook iets meer spreken van een aanklacht tegen de vietnamoorlog). Nu komt het zo over: de trauma's komen van de boosaardige Vietnamezen, en niet door de Amerikaanse bemoeizucht (die link is iig veraf).

Huh? Het gaat er helemaal niet om dat de Vietnamezen de oorzaak van trauma's zijn. Het gaat om de trauma's van oorlog op gewone mensen (én hun thuisfront), of dat nou Amerikanen in Vietnam, Britten in loopgraven of voor mijn part Nederlanders in Srebrenica zijn.

Nee de trauma's komen door de oorlog, het gaat in deze film niet over politiek of wie er fout was. Het had net zo goed een andere oorlog kunnen zijn (de Amerikanen voeren er genoeg, dus keuze te over). Het gaat erom wat er met een aantal individuen gebeurt door zo'n oorlogservaring.

edit: Ja, wat partymarty zegt dus, had z'n reactie nog niet gelezen voor ik dit postte.

Dan houdt het op. Heb ook geen zin in een discussie over de functie van cinema (cinema hoeft mij niet per definitie te entertainen).

Verder heeft Imdb voor iedere film een lijst aan continuiteitsfouten, dus dat argument van je gaat me veeeels te ver. Ook die zogenaamde 'eenzijdige belichting van de oorlog' raakt in mijn optiek kant noch wal maar daar zijn de users boven me al op ingesprongen.

Laten we het daar maar op houden...

Ik denk niet dat dit ergens in gaat ontaarden.

Ik ben me bewust van wat het thema is, maar ik heb het hier over de eenzijdige voorstelling, die daar rechtstreeks invloed op heeft. Ik vind dat ze hier Vietnamezen demoniseren, en de Amerikaanse zijde verheerlijken. Punt is dat dit nu meer blijft hangen (juist omdat het kwaad slechts van één kant kwam) dan dat ganse traumagebeuren.

Voor mij ook niet, mijn kritiek gaat daar niet over. Het thema is te mager om daar 3 uur over te zitten uitwijden vind ik. Mocht er nu echter deftige kritiek, een geloofwaardig plot (en dan heb ik het niet enkel over continuiteitsfouten) en een propere karakteruitwerking inzitten, dan hadden we een ander verhaal.

Ik vind het niet bepaald verheerlijking van Amerika, deze film. Het deprimerende kansloze staalarbeiders-stadje waar de hoofdpersonen vandaan komen, dan vervolgens in oorlog gaan en er zo uitkomen... Hoe kan je dat verheerlijking noemen? De Amerikanen zonden zelf hun troepen, dus als ze een trauma overhouden kan je dat net zo goed op de Amerikanen schuiven. Maar daar gaat het dus niet eens om in deze film. Al met al vind ik dat Amerika er niet best opstaat in deze film.