2001: A Space Odyssey (1968)

Die punten/kenmerken vind je in (bijna) elke Kubrick film wel terug.Zijn films zie ik vaak als een kritiek op de mensheid opzich, zo ook bij 2001.

@GinolaEHV, denk aan de spoilers .

Zelf heb ik de film nog nooit gezien, daarom ga ik hem deze week maar eens kijken. Eerst The Dark Night morgen in de bioscoop kijken

@GinolaEHV; Klinkt als een mooi gedicht net zoiets als het mongooltje in het bad, wanneer hij in bad zit voelt hij zich bevrijdt van alles om zich heen, hij voelt zich herboren net zoals het eerste levensgevoel van toen hij in het vruchtwater van z'n moeder lag.

Ik begin af te dwalen

Maar als ik de comments hier lees krijg ik wel interesse in deze film.

Heerlijk dat koude afstandelijke van Kubrick. Hij laat je lekker zelf uitzoeken wat je er mee moet en van vindt. Niet zo'n voorgekauwd brok emotie entertainment,

Ik kan dat bij films als Elephant (is eigenlijk ook maar een registratie van gebeurtenissen en bijgevolg ook best kil) juist heel erg waarderen maar bij 2001 vind ik het de film net saaier maken.

Nu ja, ik denk dat dit wel zo'n film is die op een groot scherm en bij herziening beter is.

Edit: misschien heeft het er ook iets mee te maken dat Elephant maar 70 minuten duurt.

Ja, stom van me. Ik ging ervan uit dat als je een spoiler-tekst kopieert, dat het dan een spoiler-tekst blijft.

De walsmuziek die hij boven z'n beelden plakte deed inderdaad erg koud en afstandelijk aan

Inderdaad, zeker Strauss.. bij dat luchtledige van dat ruimteschip.. heeft iets tragikomisch, alsof er nog iets van vrolijkheid of olijkheid aanwezig is, terwijl er totale doodsheid heerst in dat schip. Briljante vondst! Noem nog maar eens een film die zo meesterlijk speelt tussen beelden en muziek

Umfeld.

Die vraag is wel héél makkelijk te beantwoorden. De muziek van 2001 is geniaal, maar het is niet meteen een vaststaand onderdeel van de film, het lijkt er wat "opgeplakt".

Ik begin te twijfelen over de film. Nu ik Wall-E heb gezien wordt 2001 als geheel alleen maar krachtiger, zoals alleen een verschrikkelijk iconisch kunstwerk van een meesterschilder kan zijn. Aan de andere kant is het qua abstracte verhaalvertelling toch wat te 'los'. Het is bedoeld om te blijven intrigeren, maar het is zo steriel en precies dat ik niet meer weet wat voor nieuwe invalshoeken er mogelijk zijn. Heb het idee dat filmmakers als David Lynch en Darren Aronofsky toch wat krachtiger zijn dan Kubrick was.

Helemaal zeker weet ik het niet hoor, maar het twijfelen is toch begonnen.

Dat het blijft intrigeren en niet probeert louter te verwarren (zoals Lynch) vind ik nu juist de kracht van 2001.

En om nu verder Kubrick te meten langs alleen deze film is een beetje krom, hij heeft zoveel verschillende films gemaakt. Films die onderling meer van elkaar verschillen dan het oeuvre van Lynch of Aronofsky met alle respect. Niet dat dat geen talenten zijn, maar de status Kubrick vind ik ze bij lange niet hebben. Maargoed, ieder zijn meug

Als je dat muziek wil noemen. Meer een collage van beeld en geluid.

Vind ik toch wel een heel vreemde opmerking hoor (muziek geen vaststaand onderdeel van de film). Zeker als je weet dat Kubrick de muziek voor een groot deel wilde gebruiken om traditionele narratieve logica te vervangen, om zo tot een echte audiovisuele ervaring te komen (eerder dan een verhalende film).

Persoonlijk heb ik zelden een werk tegengekomen waar beelden en muziek zo goed geïntegreerd zijn, maar ja, meningen kunnen verschillen...

Ik heb me even beperkt tot deze film, om zo de abstracte verhaalvertelling te kunnen vergelijken met andere filmmakers. De rest van Kubrick's (onvergelijkbaar geniale) oeuvre is ook vrij abstract, maar 2001 werkt nét wat anders en abstracter.

Daarnaast is de opmerking dat Lynch louter probeert te verwarren de meest stompzinnige die je kan maken. Eraserhead werkt op dezelfde manier als 2001, maar vormt een makkelijker te vormen verhaal met kop en staart. 2001 is dat bij lange na niet, en blijft daardoor op een afstand. Dat is natuurlijk ook een beetje de bedoeling van de film, maar daardoor heeft het ook wat moeite me écht te raken.

Ik weet ook wat hij ermee wilde bereiken en het is vaak heerlijk, maar dat betekend niet dat hij automatisch geslaagd is. Ik vind zelf de momenten dat je niets hoort behalve het ademen van astronauten zonder twijfel het sterkst.

Ik ben er zelf ook nog niet helemaal over uit, maar ik vind het eigenlijk geen verkeerd idee om wat kritischer te kijken naar deze film. Al is het maar om misschien juist bevestiging te vinden van de grootheid van deze film.

Ik vind het elke keer weer vreemd als mensen deze film afstandelijk noemen. Zeer mee oneens.

Als je alléén Eraserhead of desnoods The Straight Story pakt wel ja.. als je naar zijn recentere werk kijkt, weet ik echt niet wat zijn bedoeling is. In elk geval niet om een éénduidige structuur aan de kijker mee te geven. Met name Lost Highway en Mulholland Drive (en ook de laatste zo begrijp ik) zijn een beetje te nodeloos ingewikkeld.. ik zie daar toch echt niet veel meer aan af dan een regisseur die een beetje doorschiet in gefragmenteer en impressionisme.

Daarbij vergeleken is 2001 een zeer helder te interpreteren film met weinig onnodige pretenties. Zelfs al vind ik de beelden van Lynch ook wel mooi vaak.

Dat kille is er zeker in 2001, en ook in veel andere Kubricks trouwens.. bevalt me erg goed. De man neemt een helicopterblik op de mens, evolutie en maatschappij. Afstandelijk, maar juist daarom erg verhelderend vaak. Deden meer filmers dat maar eens.. zou veel onnodige wolligheid besparen (en leed bij deze kijker).

Mulholland Dr. kent een wat ingewikkelder plot dan Eraserhead, maar is in z'n vertelling nóg rechtlijniger. Lynch is echt niet zo ingewikkeld als je denkt. Het is alleen een andere manier van kijken, vergelijkbaar met hoe je deze film op een wat ander niveau ervaart dan de meeste films. Ik moet wel bekennen wat meer moeite te hebben met Lost Highway en Inland Empire, maar ook bij die films loopt dat grotendeels wel goed.

Verder heb ik weinig op te merken op wat je verder over Kubrick zegt, hij zorgt voor emotie en tegelijkertijd de afstand om die emotie te kunnen bestuderen. Prachtig ja. Ik begin me alleen af te vragen of dat hier bij wel helemaal werkt, maar daarvoor moet ik de film nog een paar keer bekijken.

Lynch slaagt er met films als Lost Highway en Inland Empire in om een heerlijke nachtmerriesfeer te creëren. Nachtmerries zitten vol rariteiten en hangen meestal voor geen meter samen. Heerlijk hoe Lynch zoiets tot een film verwerkt.

Verder vind ik Kubrick met zijn semi-filosofisch gelazer in deze film een stuk pretentieuzer. Lynch wil zijn publiek gewoon laten genieten, zonder verder na te laten denken (ookal zijn er altijd wel mensen die hopeloos de puzzel willen oplossen)...

Ik weet ook wel dat je de films van Lynch niet te letterlijk moet opvatten.. maar in vergelijking met andere droomfilms vind ik toch dat hij er onnodig veel clue's en gezemel omheen bouwt waardoor het me een beetje afleidt van de sfeer of de beelden (die meestal dik in orde zijn!)

Deze film is ook wel pretentieus, maar kan dat ook waarmaken vanwege zijn onwaarschijnlijk mooie cameravoering, beelden en kracht die hij uitstraalt. De levensfilosofie die wordt opgeworpen, zoals de toekomst van de mens, zijn rol, de verhouding mens-machine wordt mijn inziens op een mooie manier verwerkt, zonder dat er nu direct concrete antwoorden op volgen. Dat zou al te plat en pretentieus zijn, waar veel SF wel aan lijdt overigens. Kubrick claimt geen antwoorden te hebben, hij roept slechts vragen op en laat de kijker zelf filosoferen over welke betekenis de beelden hebben. Hij is in die zin veel meer te vergelijken met een Lynch als je denkt.

Ben het daar zeker mee eens (ook al is het nogal offtopic). Waar dit heel puur overkomt vind ook ik Lynch vooral erg gekunsteld.

Vind weinig nachtmerriesfeer als ik de regisseur telkens in m'n gedachte voor me zie met zo'n blik van :'goh, hoe kan ik dit nu weer eens ingewikkeld maken, zodat het interessant lijkt'.

Net als Kubrick zoekt hij een eigen manier om een verhaal op een andere manier te vertellen, wat bij Eraserhead voor wat meer abstracte zaken zorgt. Mulholland Dr. is wat dat betreft veel natuurlijker, hij is zeker wat minder gekunsteld geworden met de jaren.

Topfilm.Sfeer in de film blijft nog steeds onovertroffen.Alles past in elkaar in deze film.Zonder meer het meesterwerk van Kubrick!

Kan de film elk jaar opnieuw zien en steeds hetzelvde gevoel krijgen als de eerste keer dat ik em zag..

Ik snap niet wat mensen mooi aan deze film vinden.

Het is echt doodsaai. Bijna elke shot staat stil, en als de shot niet stil staat, beweegt ie in een tempo van niks.

deze film is uitermate slecht geregisseerd, want ongeveer elk gesprek wordt óf van voren, óf van de zijkant óf allebei gefilmd, en voor de rest is het enige wat je ziet, rondvliegende ruimteschepen.

de gesprekken op zich zijn al niet boeiend, en als daarbij ook nog de camera helemaal stil staat, is twee-en-een-half-uur véél te lang om ernaar te gaan zitten kijken.

en dat ongelofelijke irritante deuntje van die wals die constant wordt herhaald tijdens één van de vele ruimteschepen-rondvliegingen, is ook niet erg bevordelijk voor de film.

Ik heb heel vaak de film in bepaalde scenes 4keer doorgespoeld en dan ging het nóg traag!

Het einde snap ik ook niet. en de scene met alle kleurtjes duurde ook te lang.

Ik roep alle mensen op die deze film wél bijzonder, leuk, mooi of iets anders positiefs vinden, uit te leggen wáárom.

1,0*

mag ik vragen wáárom je het een dikke 5 sterren hebt gegeven?

Als je nagaat - nadat je de film hebt gezien - wát je nu eigenlijk hebt gezien, kom je tot de conclusie dat het enige wat je hebt gezien was, vliegende ruimteschepen, min of meer een uitleg van het verhaal, en apen.

Dit is mijn 3e Kublick Film, Ik had full metal jacket een tijd geleden gezien. Gisteren heb ik A Clockwork Orange bekeken en vandaag deze. Dit is per direct de beste film die ik van hem heb gezien.

Vond hem in het begin wat traag, mede omdat ik geen idee had waar het verhaal zich naar toe zou ontwikkelen en wat de functie van alles zou zijn. Ik moet bekennen dat seince fiction niet direct mijn lievelings gerne is. Maar uit eindelijk: wat een prachtige film. Het camera werk is prachtig en samen met de soundtrack, creeert de film een soort dans met de kijker, en met die dans wordt je langzaam het verhaal ingeleid. De wereld en sfeer in de film is rond uit uniek te noemen, en geeft een hele intieme sfeer. Ik lees dat er veel filosofische dingen over dit geschreven zijn. Hier ga ik gauw eens naar opzoek, want ik wil hier best nog meer over weten. Zou hem nu al direct voor de 2x direct willen kijken. Ik zette hem in eerst instantie op 4*, maar dat is veel te laag. 4,5* is meergeschikt. Ik denk dat het bij herziening, waarschijnlijk 5* wordt. Alleen dan moet ik hem eerst nog een keer zien ( )

Aan de speeltijd te zien, heb ik de bioscoop versie gezien. 2uur15min. Is de oorsprongelijke versie veel anders, (bijvoorbeeld ander plot ofzo) en is deze te krijgen

Omdat ik bij herziening zag dat het grootse meeslepende, spannende cinema is. Een prachtig visueel essay over de mensheid.

Het begint al met het bijzondere apenballet, waar eerst het gebruik van gereedschap wordt geintroduceerd wat later als wapen wordt gebruikt. Die stap geeft aanleiding om direct zo'n 10.000 jaar vooruit te zappen naar de volgende toepassing van dit gereedschap: het ruimteschip. Daar gaat ook de strijd om het voortbestaan verder. Waar eerst de strijd ging tussen de neandertalher en een sabeltandtijger of neandertalhers onderling wordt die strijd nu gevoerd tegen de slimmere computer. De computer lijkt te winnen, maar dan zet de mens zijn volgende evolutionaire stap.....

Zo'n 12.000 jaar mensheid in twee en een half uur. Ik vind het eigenlijk razendsnel verteld.

Verder zijn de beelden prachtig, de techniek verwonderend en kan ik er eindeloos naar ijken. Naongeveer een kijkbeurt of 15 krijg ik er nu ik dit schrijf alweer zin in.

het eerste kwartier apen, de rest ruimte schepen, die heeeeel traag door de ruimte zweven. dat vind ik niet razendsnel.

ook zie ik die evolutie van de mensheid écht niet erin. de overgang van apen naar ruimteschip snap ik nog wel, maar het duurt zo, zo lang voordat dat 'gevecht tegen de slimmere computer' komt, dat de aap-scene al te lang geleden is.

je kunt de beelden wel prachtig vinden, maar minstens de helft van de film zie je fantasie-ruimteschepen die (vaak minstens 5 minuten lang) aan het zweven zijn. je vindt 2,5 uur razendsnel, maar het had allemaal veel sneller gekund, en gemoeten! de film is een aaneenschakeling van lange shots die te lang duren.

maar ik denk dat dat eerder een kwestie van smaak, geduld of iets anders is, dan kwaliteit van de film. ik kan er gewoon niet naar kijken...

Ik snap volkomen wat je bedoelt van de traagheid van de beelden. Het resultaat voor mij was echter, dat ik alle tijd had om de beelden goed in me op te nemen, de sfeer bijna kon voelen. Bij een snellere film zou je dat toch missen. Maar ik kan me voorstellen dat dit enorm persoonlijk is.......

serpico schreef:

(quote)

Zeg je nu dat je het verhaal begreep? Wat voor supergenie ben jij dan?

Dus jij snapte de film niet en je hebt het een 4,5 gegeven?